قرص زیکورد 5/6.25 میلی گرم

درمان خط دوم فشار خون بالا

• مهم‌ترین مورد مصرف تایید شده این ترکیب، مدیریت فشار خون بالا در بیمارانی است که فشار خون آن‌ها با مصرف یکی از این دو دارو به تنهایی به حد مطلوب نرسیده است. بیزوپرولول با کاهش برون‌ده قلبی و مهار ترشح رنین، و هیدروکلروتیازید با کاهش حجم خون از طریق دفع ادراری، اثر هم‌افزایی داشته و کنترل دقیق‌تری بر فشار خون فراهم می‌کنند.

کاهش خطر حوادث قلبی-عروقی

• استفاده از این ترکیب ثابت در بیماران مبتلا به فشار خون بالا، به طور مستقیم با کاهش خطر ابتلا به سکته‌های مغزی و حملات قلبی مرتبط است. مطالعات بالینی نشان داده‌اند که کنترل همزمان ضربان قلب و حجم خون در این بیماران، نرخ مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد.

مدیریت نارسایی قلبی پایدار

• اگرچه بیزوپرولول به تنهایی یکی از داروهای اصلی در درمان نارسایی قلبی است، اما در برخی بیماران که نیاز به کنترل دقیق‌تر ضربان قلب همراه با مدیریت تجمع مایعات دارند، پزشکان از این ترکیب استفاده می‌کنند. این رویکرد به ویژه در بیماران با نارسایی قلبی جبران شده که همچنان فشار خون بالایی دارند، کاربرد دارد.

پیشگیری از دردهای قفسه سینه (آنژین صدری)

• در بیمارانی که دچار بیماری عروق کرونر هستند و همزمان از فشار خون بالا رنج می‌برند، این ترکیب می‌تواند با کاهش نیاز اکسیژن قلب و مدیریت حجم خون، دفعات بروز حملات درد قفسه سینه را کاهش دهد. این مورد به ویژه در بیمارانی که نسبت به سایر درمان‌ها پاسخ کافی نداده‌اند، مد نظر قرار می‌گیرد.

کنترل ضربان قلب در اختلالات ریتم (آریتمی)

• در برخی موارد بالینی، پزشکان برای کنترل سرعت ضربان قلب در بیمارانی که دچار تپش قلب‌های حمله‌ای هستند و نیاز به یک داروی مدر ملایم نیز دارند، این ترکیب را تجویز می‌کنند. بیزوپرولول با مهار سیستم عصبی سمپاتیک بر روی گره‌های هدایتی قلب اثر گذاشته و هیدروکلروتیازید به تعادل فشار در سیستم گردش خون کمک می‌کند.

• پایش الکترولیت‌ها: به دلیل وجود هیدروکلروتیازید، پایش منظم سطح پتاسیم، سدیم و کراتینین خون الزامی است. این دارو می‌تواند منجر به کاهش پتاسیم خون شود که در حضور بیزوپرولول ممکن است علائم آن مخفی بماند.
• عملکرد ریوی: با وجود اختصاصی بودن بیزوپرولول برای قلب، در بیماران مبتلا به آسم یا بیماری‌های انسدادی ریه، باید با احتیاط کامل تجویز شود.
• متابولیسم قند: این ترکیب می‌تواند حساسیت به انسولین را تغییر دهد یا علائم افت قند خون (مانند تپش قلب) را در بیماران دیابتی بپوشاند.
• قطع تدریجی: مانند تمام مسدودکننده‌های بتا، قطع ناگهانی این دارو می‌تواند منجر به افزایش شدید و خطرناک فشار خون یا تشدید بیماری عروق کرونر شود.