موارد مصرف تایید شدهتجویز اینفلکسی مب در شرایط بالینی زیر مورد تایید مراجع دارویی معتبر بینالمللی است:
آرتریت روماتوئید
- این دارو به همراه متوترکسات برای کاهش علائم، مهار پیشرفت آسیبهای ساختاری و بهبود عملکرد فیزیکی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید فعال با شدت متوسط تا شدید که پاسخ ناکافی به داروهای ضد روماتیسمی اصلاحکننده بیماری داشتهاند، تجویز میشود.
بیماری کرون
- برای کاهش علائم بالینی و القا و حفظ بهبودی بالینی در بیماران بزرگسال و کودکان بالای 6 سال مبتلا به بیماری کرون فعال با شدت متوسط تا شدید که پاسخ مناسبی به درمانهای رایج دریافت نکردهاند. همچنین در درمان بیماری کرون فیستولیزان جهت کاهش تعداد فیستولهای ترشحی کاربرد دارد.
کولیت اولسراتیو
- جهت القا و حفظ بهبودی بالینی و التیام مخاطی، کاهش وابستگی به کورتیکواستروئیدها در بیماران بزرگسال و کودکان بالای 6 سال مبتلا به کولیت اولسراتیو فعال (متوسط تا شدید) که به درمانهای متداول پاسخ ناکافی دادهاند.
اسپوندیلیت انکیلوزان
- برای کاهش علائم و نشانههای بیماری در بیماران مبتلا به اسپوندیلیت انکیلوزان فعال.
آرتریت پسوریاتیک
- جهت کاهش علائم، بهبود عملکرد فیزیکی و مهار پیشرفت آسیبهای ساختاری در بیماران مبتلا به آرتریت پسوریاتیک فعال (میتواند به تنهایی یا همراه با متوترکسات استفاده شود).
پسوریازیس پلاکی
- در بیماران بزرگسال مبتلا به پسوریازیس پلاکی مزمن و شدید که کاندید دریافت درمانهای سیستمیک یا نوردرمانی هستند و شرایط بالینی آنها استفاده از درمانهای بیولوژیک را ایجاب میکند.
موارد مصرف خارج برچسببر اساس مطالعات بالینی و شواهد تجربی در مقالات معتبر، اینفلکسی مب در شرایط پیچیده زیر نیز اثربخشی نشان داده و توسط پزشکان متخصص مورد استفاده قرار میگیرد:
بیماری بهجت (یوئیت شدید)
- در بیماران مبتلا به بیماری بهجت که دچار درگیریهای شدید چشمی مانند یوئیت خلفی یا پانیوئیت مقاوم به درمانهای سرکوبکننده ایمنی استاندارد هستند، اینفلکسی مب میتواند به سرعت التهاب را کنترل کرده و از کاهش بینایی جلوگیری کند.
سارکوئیدوز مقاوم
- در بیماران مبتلا به سارکوئیدوز خارج ریوی یا ریوی پیشرونده که به کورتیکواستروئیدها و سایر داروهای سرکوبکننده ایمنی پاسخ نمیدهند، به ویژه در موارد درگیریهای شدید عصبی یا قلبی، استفاده میشود.
هیدرادنیت چرکی
- در موارد شدید و مقاوم به درمانهای آنتیبیوتیکی و جراحی، مهارکنندههای فاکتور نکروز تومور از جمله اینفلکسی مب برای کاهش ندولهای التهابی و ترشحات چرکی تجویز میگردند.
بیماری کاوازاکی مقاوم به درمان
- در کودکان مبتلا به بیماری کاوازاکی که پس از دریافت دوزهای استاندارد ایمونوگلوبولین وریدی همچنان تبدار باقی میمانند و خطر ایجاد آنوریسم عروق کرونر در آنها بالاست، به عنوان درمان نجاتبخش کاربرد دارد.
بیماری پیوند علیه میزبان
- در بیماران دریافتکننده پیوند سلولهای بنیادی خونساز که دچار واکنش حاد پیوند علیه میزبان، به ویژه با درگیری شدید گوارشی شدهاند و به درمانهای استروئیدی با دوز بالا مقاوم هستند.