داپاگلیفلوزین یکی از داروهای کلیدی در دسته مهارکننده های ناقل سدیم گلوکز است که تحولی بزرگ در مدیریت بیماری های متابولیک، قلبی و کلیوی ایجاد کرده است. موارد مصرف این دارو به شرح ذیل است:
موارد مصرف تایید شدهمدیریت دیابت نوع دو
- این دارو به عنوان درمان کمکی در کنار اصلاح سبک زندگی شامل رژیم غذایی و ورزش، برای بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو تجویز می شود. از دیدگاه بالینی، پزشکان باید در نظر داشته باشند که اثر کاهنده قند خون این دارو به میزان فیلتراسیون گلومرولی کلیه وابسته است. در بیمارانی که عملکرد کلیوی آنها به شدت افت کرده است، اثر پایین آورنده قند خون کاهش می یابد، اما اثربخشی محافظتی دارو برای کلیه و قلب همچنان حفظ می شود. همچنین این دارو خطر افت قند خون را به تنهایی افزایش نمی دهد که این یک مزیت بزرگ در ترکیب با سایر داروها است.
درمان نارسایی قلبی
- داپاگلیفلوزین برای کاهش خطر مرگ و میر ناشی از حوادث قلبی عروقی و همچنین کاهش آمار بستری شدن در بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی در بزرگسالان تایید شده است. نکته کاربردی برای متخصصان این است که این دارو هم در بیماران با کسر جهشی کاهش یافته و هم در بیماران با کسر جهشی حفظ شده اثربخشی بالایی دارد. شروع زودهنگام این دارو، حتی پیش از ترخیص بیمارانی که به دلیل نارسایی حاد قلبی بستری شده اند، می تواند پیش آگهی بیماری را به شکل چشمگیری بهبود بخشد.
مدیریت بیماری مزمن کلیوی
- یکی از مهم ترین کاربردهای تایید شده این دارو، کاهش خطر افت پایدار فیلتراسیون گلومرولی، جلوگیری از پیشرفت به سمت بیماری نهایی کلیه و کاهش مرگ و میر قلبی عروقی در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیوی است. پزشکان می توانند این دارو را مستقل از وجود یا عدم وجود دیابت برای بیماران کلیوی در معرض خطر تجویز کنند. ارزیابی دقیق حجم مایعات بدن پیش از شروع درمان ضروری است تا از افت فشار خون حاد در بیماران مستعد جلوگیری شود.
موارد مصرف خارج برچسبکنترل قند خون در دیابت نوع یک
- استفاده از این دارو در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک به عنوان یک درمان کمکی در کنار انسولین، در برخی شرایط بالینی خاص و به صورت خارج برچسب مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این تجویز، کاهش نوسانات قند خون، کاهش دوز انسولین مورد نیاز و کمک به کاهش وزن در بیماران دارای اضافه وزن است.
- با این حال، هشدار بالینی بسیار مهم برای پزشکان این است که تجویز این دارو در دیابت نوع یک با خطر به شدت بالای کتواسیدوز دیابتی همراه است. نکته چالش برانگیز این است که این وضعیت اورژانسی ممکن است با سطح قند خون کاملا طبیعی یا فقط کمی بالا رخ دهد که تشخیص را دشوار می کند. به همین دلیل، تجویز آن در دیابت نوع یک به هیچ وجه به عنوان خط اول درمان توصیه نمی شود و تنها باید توسط متخصصان غدد، در بیماران بسیار منتخب و متعهد به پایش مداوم کتون های خون و با آموزش های پیشگیرانه سختگیرانه انجام شود. در صورت بروز هرگونه بیماری حاد، عفونت یا نیاز به جراحی، مصرف دارو باید فورا قطع گردد.
