هیدروکورتیزون موضعی یک کورتیکواستروئید با قدرت کم تا متوسط است که به دلیل خواص ضدالتهابی، ضدخارش و تنگکننده عروق، کاربرد گستردهای در درماتولوژی دارد. این راهنمای تخصصی برای استفاده بالینی پزشکان تدوین شده است.
۱. موارد مصرف تأیید شدههیدروکورتیزون موضعی برای مدیریت و تسکین علائم التهابی و خارش در انواع بیماریهای پوستی پاسخدهنده به کورتیکواستروئیدها تأیید شده است.
الف. درماتیت
توضیحات کاربردی و بالینی: - درماتیت تماسی: این شایعترین مورد استفاده است و شامل واکنشهای آلرژیک (مانند واکنش به نیکل، پیچک سمی) یا درماتیتهای تحریکی (ناشی از مواد شیمیایی، صابونها یا مواد شوینده) است. هیدروکورتیزون با کاهش پاسخ التهابی و ادم، به تسکین سریع قرمزی و خارش کمک میکند.
- درماتیت آتوپیک یا اگزما: این دارو برای مدیریت فازهای عود خفیف تا متوسط درماتیت آتوپیک استفاده میشود. هیدروکورتیزون موضعی معمولاً برای نواحی حساس مانند صورت، چینهای پوستی (مانند زیر بغل و کشاله ران) و در کودکان، به دلیل قدرت کمتر و خطر جذب سیستمیک پایینتر نسبت به استروئیدهای قویتر، داروی انتخابی است.
- درماتیت سبورئیک: برای کاهش التهاب و قرمزی پوست سر، صورت و سایر نواحی سبورئیک استفاده میشود.
ب. پسوریازیس
توضیحات کاربردی و بالینی: - هیدروکورتیزون موضعی برای درمان پلاکهای خفیف تا متوسط پسوریازیس که به درمانهای قویتر نیاز ندارند، تأیید شده است.
- به دلیل قدرت نسبتاً کم، اغلب در نواحی حساس و نازک پوست (مانند صورت و ناحیه تناسلی) که پوست به استروئیدهای قویتر حساس است، مورد استفاده قرار میگیرد.
ج. نیش حشرات و خارشهای موضعی
توضیحات کاربردی و بالینی: - برای تسکین سریع خارش و ادم (تورم) ناشی از نیش حشرات، گزیدگی یا سایر تحریکات پوستی خفیف و موضعی استفاده میشود.
- این دارو با کاهش آزادسازی هیستامین و سایر واسطههای التهابی، پاسخ خارش و التهاب را به سرعت مهار میکند.
۲. موارد مصرف خارج از برچسببه دلیل خواص ضدالتهابی و تسکیندهنده، هیدروکورتیزون موضعی به صورت گسترده در موارد زیر مورد استفاده بالینی قرار میگیرد، هرچند که رسماً تأیید نشده است:
الف. هموروئید (بواسیر) و شقاق مقعدی
توضیحات کاربردی و بالینی: - هموروئید: هیدروکورتیزون (اغلب در ترکیب با سایر ترکیبات مانند بیحسکنندهها و محافظها) به دلیل خاصیت ضدالتهابی، برای کاهش تورم، التهاب و خارش مرتبط با هموروئید داخلی و خارجی تجویز میشود.
- شقاق مقعدی: در مراحل اولیه و خفیف، برای کاهش التهاب و ادم موضعی که ممکن است درد را تشدید کند، استفاده میشود. (هرچند داروهایی مانند نیتروگلیسیرین موضعی یا بلوککنندههای کانال کلسیم برای درمان شقاق مزمن ارجح هستند).
ب. ویتیلیگو
توضیحات کاربردی و بالینی: - مکانیسم: ویتیلیگو یک اختلال خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به سلولهای ملانوسیت حمله میکند.
- کاربرد خارج از برچسب: هیدروکورتیزون موضعی (اغلب کرم ۱%) برای کاهش فعالیت ایمنی موضعی در نواحی کوچک و تازه درگیر استفاده میشود. به دلیل قدرت کم، معمولاً به عنوان درمان اولیه یا در نواحی حساس، به ویژه در کودکان، به کار میرود و در صورت عدم پاسخ، استروئیدهای قویتر تجویز میشود.
ج. بالانیت و التهاب ولو
توضیحات کاربردی و بالینی: - برای درمان بالانیت (التهاب سر آلت تناسلی) یا ولویت (التهاب فرج) ناشی از علل غیرعفونی (مانند درماتیت تحریکی یا آلرژیک).
- به دلیل نازک بودن پوست این نواحی و خطر جذب بالای استروئید، هیدروکورتیزون به دلیل قدرت کم، داروی انتخابی است.
سلام ببخشیداین پمادهیدروکورتیزون رومیشه برای تیرگی زیربغل هم استفادع کرد؟ اگرگ میشه تاچ مدت میتونیم استفاده کنیم؟
چنین کاربردی ندارد