پروکاربازین به عنوان بخشی از رژیم های شیمی درمانی ترکیبی برای درمان مراحل پیشرفته لنفوم هوچکین تایید شده است. در بالین این دارو به طور کلاسیک در رژیم های ترکیبی خط اول یا دوم مانند رژیم موپ شامل مک کلرتمین وین کریستین پروکاربازین و پردنیزون استفاده می شد. امروزه با توسعه پروتکل های جدیدتر استفاده از آن بیشتر در رژیم های خاص مانند بیئاکوپ برای بیماران پرخطر یا در موارد عود بیماری دیده می شود. پزشکان باید توجه داشته باشند که این دارو به خوبی از دستگاه گوارش جذب می شود اما به دلیل داشتن خاصیت مهارکنندگی مونوآمین اکسیداز رعایت دقیق رژیم غذایی فاقد تیرامین برای جلوگیری از بحران فشار خون حین درمان کاملا الزامی است.
موارد مصرف خارج برچسب
تومورهای اولیه سیستم عصبی مرکزی
یکی از مهم ترین کاربردهای بالینی و خارج برچسب پروکاربازین درمان تومورهای مغزی مانند گلیوبلاستوما مولتی فرم آستروسیتوم و الیگودندروگلیوم است. دلیل اصلی این کاربرد قابلیت نفوذ بسیار عالی دارو از سد خونی مغزی است. این دارو در این اندیکاسیون معمولا به عنوان بخشی از رژیم پی سی وی شامل پروکاربازین لوموستین و وین کریستین تجویز می شود. اثربخشی آن به ویژه در تومورهای دارای جهش های ژنتیکی خاص و حساس به عوامل آلکیله کننده بسیار قابل توجه است و متخصصان انکولوژی مغز و اعصاب از آن به عنوان یک پایه درمانی مهم در کنار پرتو درمانی استفاده می کنند.
لنفوم غیر هوچکین
در برخی موارد مقاوم یا عود کننده لنفوم غیر هوچکین نیز ممکن است پزشکان از رژیم های حاوی پروکاربازین به عنوان درمان نجات بخش استفاده کنند اگرچه این کاربرد نسبت به گذشته بسیار محدودتر شده است.
