ویال اینتراتکت 50میلی گرم/میلی لیتر 100میلی لیتر(5گرم)

آمپول اینتراتکت چیست؟

• اینتراتکت یک فرآورده ایمونوگلوبولینی خالص است که از پلاسمای انسانی تهیه می‌شود. هر ویال حاوی 5% یا 10% ایمونوگلوبولین انسانی است که بیش از 96٪ آن IgG طبیعی می‌باشد.
• این دارو از طریق تزریق داخل وریدی تجویز شده و برای افزایش سطح آنتی‌بادی در بدن و تقویت ایمنی طبیعی به‌کار می‌رود.
• این دارو از راه رگ تزریق می‌شود؛ یعنی با سرم یا سوزن داخل رگ به بدن وارد می‌شود، نه به صورت خوراکی یا تزریق عضلانی.

ایمونوگلوبولین وریدی (IVIg) چیست؟

• ایمونوگلوبولین وریدی ( آی وی آی جی ) محلولی است از پروتئین‌های آنتی‌بادی (عمدتاً IgG) که از پلاسماهای هزاران اهداکننده خون سالم تهیه می‌شود.
• این آنتی‌بادی‌ها به بدن کمک می‌کنند تا در برابر باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر عوامل عفونی دفاع کند.

موارد مصرف آمپول اینتراتکت

درمان جایگزین در بیماران دارای نقص ایمنی

در بزرگسالان، کودکان و نوجوانان (۰ تا ۱۸ سال) برای موارد زیر کاربرد دارد:

• سندرم نقص ایمنی اولیه 

• نقص ایمنی ثانویه با سطح IgG کمتر از ۴ گرم در لیتر

• بیماران با کمبود آنتی‌بادی اختصاصی و عفونت‌های مکرر یا مقاوم به درمان آنتی‌بیوتیکی

درمان تعدیل سیستم ایمنی (Immunomodulatory Therapy)

در بیماری‌های خودایمنی یا التهابی زیر کاربرد دارد:

• ترومبوسیتوپنی ایمنی اولیه (ITP)
• سندرم گیلن‌باره (Guillain-Barré Syndrome)
• بیماری کاوازاکی (Kawasaki Disease) همراه با آسپرین
• پلی‌نوروپاتی دمیلینیزان التهابی مزمن (CIDP)
• مولتی‌فوکال موتور نوروپاتی (MMN)

اشکال دارویی اینتراتکت

آمپول اینتراتکت 50 g/L (5%)

• ویال 1 گرمی در 20 میلی‌لیتر
• ویال 2.5 گرمی در 50 میلی‌لیتر
• ویال 5 گرمی در 100 میلی‌لیتر

آمپول اینتراتکت 100 g/L (10%)

• ویال 5 گرمی در 50 میلی‌لیتر
• ویال 10 گرمی در 100 میلی‌لیتر

عوارض آمپول اینتراتکت

عوارض شایع (ممکن است در بیش از ۱٪ بیماران دیده شود)

• سردرد، تب خفیف یا احساس گرما
• تهوع، استفراغ یا درد شکم
• خستگی و سرگیجه
• درد عضلانی یا مفصلی
• واکنش‌های خفیف در محل تزریق (درد یا قرمزی در مسیر ورید)

عوارض کمتر شایع ولی مهم

• افزایش موقت فشار خون یا کاهش ناگهانی فشار خون
• تنگی نفس یا درد قفسه سینه در حین تزریق
• بثورات پوستی یا کهیر ناشی از واکنش آلرژیک
• افزایش خفیف آنزیم‌های کبدی (AST، ALT)
• لرز و تب بالا پس از شروع تزریق

عوارض نادر ولی جدی (نیازمند اقدام فوری پزشکی)

• واکنش آنافیلاکسی (حساسیت شدید): تنگی نفس، افت فشار خون، ورم صورت یا زبان
• ترومبوز (لخته در رگ‌ها): به‌ویژه در بیماران پرخطر (افراد مسن، دیابتی، یا بی‌تحرک)
• نارسایی کلیوی حاد: معمولاً در بیماران با بیماری زمینه‌ای کلیه
• همولیز یا کم‌خونی ناشی از تخریب گلبول‌های قرمز
• آسپتیک مننژیت: سردرد شدید، تهوع، حساسیت به نور

بیشتر عوارض فوق خفیف و گذرا هستند و با کاهش سرعت تزریق یا توقف موقت درمان برطرف می‌شوند.

توصیه‌های ویژه برای پزشک

• قبل از شروع تزریق، بیمار باید از نظر حساسیت به ایمونوگلوبولین‌ها بررسی شود.
• تزریق باید آهسته آغاز شده و در صورت تحمل بیمار، تدریجاً افزایش یابد.
• در بیماران با ریسک بالای نارسایی کلیوی یا ترومبوز، از غلظت‌های پایین‌تر (۵٪) و سرعت تزریق کمتر استفاده شود.
• در صورت بروز علائم حساسیتی، تزریق فوراً متوقف گردد.
• پایش مداوم علائم حیاتی در طول تزریق الزامی است.

توصیه‌های مهم برای بیمار

• تزریق اینتراتکت فقط باید توسط پزشک یا پرستار آموزش‌دیده انجام شود.
• در صورت بروز سردرد شدید، تب، تنگی نفس یا راش پوستی فوراً اطلاع دهید.
• از مصرف داروهای دیگر بدون اطلاع پزشک خودداری کنید.
• پس از تزریق، مایعات کافی بنوشید تا احتمال لخته شدن خون کاهش یابد.
• اگر سابقه بیماری کلیوی یا دیابت دارید، حتماً پزشک را مطلع کنید.

هشدارها و نکات ایمنی

• فقط برای تزریق داخل وریدی (IV) استفاده شود.
• ویال باید قبل از تزریق به دمای اتاق برسد.
• دارو را در دمای کمتر از ۲۵ درجه سانتی‌گراد نگهداری کنید و از یخ‌زدگی محافظت نمایید.
• در صورت مشاهده هرگونه تغییر در رنگ محلول یا وجود ذرات، دارو را استفاده نکنید.

اثربخشی و نتایج بالینی

مطالعات نشان داده‌اند که مصرف منظم IVIg مانند اینتراتکت موجب:

• کاهش دفعات عفونت‌ها و بستری بیماران دچار نقص ایمنی
• بهبود عملکرد حرکتی در بیماران مبتلا به CIDP و MMN
• کاهش سریع خطر خونریزی در بیماران ITP می‌شود.