قرص والرپین ترکیب آملودیپین و والزارتان برای کنترل فشار خون بالا است. با نحوه مصرف، دوزهای 5/80، 5/160 و 10/160، عوارض، تداخل دارویی، بهترین زمان مصرف و هشدارهای بارداری و مکمل پتاسیم آشنا شوید.
قرص والرپین یک داروی ترکیبی برای کنترل فشار خون بالاست که توسط شرکت افق تولید دارو پارس در ایران تولید میشود.
نام ژنریک آن آملودیپین + والزارتان است و در دوزهای ۵/۸۰، ۵/۱۶۰ و ۱۰/۱۶۰ میلیگرم عرضه میشود.
والرپین بیشتر برای بیمارانی تجویز میشود که با یک دارو به فشار خون هدف نمیرسند یا قبلاً این دو دارو را جداگانه مصرف میکردهاند.
والرپین داروی گیاهی نیست و از دو ماده شیمیایی تشکیل شده است:
این دو ماده از دو مسیر متفاوت فشار خون را پایین میآورند و در کنار هم اثر بهتری دارند.
وجود والزارتان ممکن است ورم مچ پا که گاهی از آملودیپین ایجاد میشود را کمتر کند، اما هر علامت جدیدی باید با پزشک در میان گذاشته شود.
کاربرد اصلی والرپین درمان فشار خون بالا در بزرگسالان است.
والرپین داروی ضداضطراب نیست و برای کاهش استرس یا دلشوره ساخته نشده است.
اگر هنگام اضطراب فشار خون بالا میرود یا تپش قلب دارید، علت باید جداگانه توسط پزشک بررسی شود.
والرپین داروی خوابآور نیست و برای درمان بیخوابی یا تپش قلب عصبی تجویز نمیشود.
اگر خوابآلودگی پس از مصرف احساس کردید، این یک عارضه احتمالی دارو یا نتیجه تغییر فشار خون است، نه اثر درمانی.
والرپین برای خواب مصرف نمیشود و اثر خوابآوری درمانی ندارد.
کنترل فشار خون ممکن است در برخی بیماران سردرد یا احساس فشار را کمتر کند، اما این به معنی بهبود خواب نیست.
زمان مصرف باید مطابق نسخه پزشک باشد، چون در برخی افراد مصرف شبانه میتواند باعث سرگیجه هنگام برخاستن یا افت فشار شود.
تغییر زمان مصرف باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.
والرپین روی رگها و فشار خون اثر میگذارد، نه روی اعصاب یا احساس اضطراب.
این دارو جایگزین داروهای ضداضطراب یا روانپزشکی نیست و افزایش یا کاهش خودسرانه دوز برای کنترل دلشوره میتواند خطرناک باشد.
داروهای ضداضطراب و خوابآور روی سیستم عصبی اثر میگذارند، اما والرپین فقط برای کاهش فشار خون تجویز میشود.
اگر همزمان اضطراب، بیخوابی و فشار خون بالا دارید، هر کدام باید جداگانه توسط پزشک بررسی و درمان شود.
والرپین به صورت خوراکی و طبق نسخه پزشک مصرف میشود و مصرف منظم در ساعت مشخص به کنترل پایدار فشار خون کمک میکند.
قطع دارو، تغییر دوز یا مصرف نامنظم میتواند فشار خون را از کنترل خارج کند.
بهترین زمان برای همه یکسان نیست و به الگوی فشار خون، داروهای همزمان و تحمل بدن بستگی دارد.
مهمترین نکته این است که دارو هر روز در ساعت ثابتی که پزشک تعیین کرده مصرف شود.
والرپین معمولاً میتواند با غذا یا بدون غذا مصرف شود، اما اگر ناراحتی معده داشتید، پزشک یا داروساز میتواند راهنمایی کند.
اگر یک نوبت فراموش شد، نباید دو نوبت را با هم یا دوز دو برابر مصرف کنید، چون خطر افت فشار، سرگیجه و ضعف را افزایش میدهد.
در این حالت با پزشک یا داروساز تماس بگیرید و زمان دقیق دوز فراموششده را اعلام کنید.
دوز والرپین بر اساس شدت فشار خون، سن، بیماریهای زمینهای و نتایج آزمایشها توسط پزشک انتخاب میشود و نباید بر اساس تجربه دیگران تغییر کند.
برنامه دقیق مصرف باید در نسخه مشخص شده باشد و تغییر آن بدون نظر پزشک مجاز نیست.
فشار خون بالا در بسیاری از بیماران یک مشکل طولانیمدت است و ممکن است درمان مداوم لازم باشد.
در طول درمان، پایش فشار خون، عملکرد کلیه و در برخی بیماران بررسی سطح پتاسیم خون اهمیت دارد.
مصرف بیش از مقدار تجویزشده میتواند باعث افت شدید فشار خون، سرگیجه، ضعف، غش یا اختلال عملکرد کلیه شود و نیاز به تماس فوری با مرکز درمانی یا اورژانس دارد.
والرپین برای کنترل تدریجی و پایدار فشار خون طراحی شده و برای پایین آوردن فوری فشار خون در وضعیت اورژانسی مناسب نیست.
اثر اولیه ممکن است طی ساعات یا روزهای نخست دیده شود، اما کنترل پایدار معمولاً طی چند روز تا چند هفته بهتر مشخص میشود.
اگر فشار خون همچنان بالا بود، نباید دوز را خودسرانه افزایش دهید.
والرپین اثر خوابآوری درمانی ندارد و اگر خوابآلودگی یا خستگی ایجاد شود، مدت آن به سن، دوز، داروهای همزمان و حساسیت فردی بستگی دارد.
اگر این حالت شدید بود یا رانندگی را مختل کرد، باید با پزشک مطرح شود.
ماندگاری اثر والرپین به وضعیت کبد و کلیه، سن و داروهای همزمان بستگی دارد و حتی اگر احساس خاصی نداشته باشید، اثر دارو بر فشار خون میتواند ادامه داشته باشد.
همه مصرفکنندگان دچار عارضه نمیشوند، اما عوارض احتمالی شامل موارد زیر است:
این علائم بیشتر در شروع درمان یا پس از تغییر دوز رخ میدهند و گاهی با افت فشار ارتباط دارند.
سرگیجه شدید، غش، گیجی یا ضعف قابل توجه باید با پزشک مطرح شود.
تهوع یا ناراحتی معده در برخی افراد رخ میدهد و مصرف منظم در زمان ثابت میتواند تحمل دارو را بهتر کند.
قطع ناگهانی دارو بدون نظر پزشک توصیه نمیشود.
برخی علائم باید فوری پیگیری شوند:
والرپین ممکن است با برخی داروها تداخل داشته باشد و باعث افت بیش از حد فشار، بالا رفتن پتاسیم خون یا اختلال عملکرد کلیه شود.
فهرست همه داروها، مکملها و فرآوردههای گیاهی مصرفی خود را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.
داروهای خوابآور، آرامبخش و شلکننده عضلانی میتوانند سرگیجه، خوابآلودگی و ضعف را بیشتر کنند، بهویژه در سالمندان.
برخی داروهای ضدافسردگی ممکن است با اثرات والرپین بر فشار خون یا عوارضی مانند سرگیجه همپوشانی داشته باشند و مصرف همزمان باید با نظر پزشک باشد.
الکل خطر افت فشار و کاهش هوشیاری را افزایش میدهد و آنتیهیستامینهای خوابآور (داروهایی که برای آلرژی استفاده میشوند و خوابآلودگی ایجاد میکنند) نیز ممکن است گیجی را تشدید کنند.
مصرف همزمان والرپین با آلیسکیرن (نوعی داروی فشار خون) در بیماران دیابتی ممنوع است و در بیماران کلیوی باید فقط با نظر پزشک بررسی شود.
پیش از مصرف، پزشک باید از موارد زیر مطلع باشد:
در صورت حساسیت شناختهشده به آملودیپین، والزارتان یا هر جزء دارو، مصرف والرپین مناسب نیست.
اگر از قبل فشار خون پایین، کمآبی بدن، اسهال یا استفراغ شدید دارید، احتمال افت فشار پس از مصرف والرپین بیشتر میشود و باید با پزشک مشورت کنید.
در برخی بیماریهای قلبی مانند تنگی شدید دریچه آئورت (دریچهای که خون را از قلب به بدن میرساند) یا نارسایی قلبی، مصرف داروهای گشادکننده رگ نیازمند احتیاط است و در بیماری کبدی نیز تنظیم دوز باید با دقت بیشتری انجام شود.
والرپین به دلیل وجود والزارتان معمولاً در بارداری مناسب نیست، چون میتواند برای جنین خطرناک باشد.
اگر باردار شدید یا به بارداری مشکوک هستید، فوری با پزشک تماس بگیرید و دارو را خودسرانه قطع نکنید.
آسیب کلیوی جنین، کاهش مایع اطراف جنین و مشکلات جدی جنینی از نگرانیهای اصلی این گروه دارویی در بارداری است و انتخاب داروی جایگزین باید توسط پزشک انجام شود.
آملودیپین میتواند وارد شیر مادر شود و درباره والزارتان اطلاعات کافی وجود ندارد، بنابراین تصمیم درباره ادامه شیردهی یا ادامه دارو باید با نظر پزشک باشد.
در کودکان، سالمندان، بیماران کلیوی یا کبدی، افراد دیابتی و بیماران قلبی، مصرف والرپین باید با دقت بیشتری انجام شود و پایش منظم فشار خون، عملکرد کلیه و سطح پتاسیم خون اهمیت بیشتری دارد.
مصرف خودسرانه والرپین در کودکان و نوجوانان مناسب نیست و فشار خون بالا در سنین پایین نیازمند بررسی علت زمینهای توسط پزشک است.
سالمندان ممکن است بیشتر دچار سرگیجه، افت فشار، ضعف یا اختلال تعادل شوند و چون معمولاً چند دارو مصرف میکنند، خطر تداخل دارویی هم بیشتر است.
در بیماران کلیوی و دیابتی، خطر بالا رفتن پتاسیم خون و تغییر عملکرد کلیه باید پایش شود و در بیماری کبدی، انتخاب و تنظیم درمان باید محتاطانهتر باشد.
والرپین با کاهش فشار خون میتواند فشار وارد بر قلب، رگها و کلیهها را کمتر کند، اما بروز هر علامت جدید یا شدید در زمان مصرف باید جدی گرفته شود.
تهوع، ناراحتی معده یا احساس سنگینی گوارشی در برخی افراد رخ میدهد و اگر شدید یا مداوم بود، باید با پزشک یا داروساز مطرح شود.
تپش قلب شدید، درد قفسه سینه، تنگی نفس، غش یا ضعف ناگهانی در زمان مصرف والرپین باید فوری بررسی شود.
این علائم بیشتر در شروع درمان یا پس از تغییر دوز رخ میدهند و اگر با غش یا اختلال در کارهای روزانه همراه بودند، باید پیگیری شوند.
والرپین داروی اعتیادآور نیست، اما قطع خودسرانه آن میتواند باعث برگشت یا تشدید فشار خون شود.
طبیعی شدن چند عدد فشار خون به معنی بینیازی از درمان نیست و تصمیم درباره قطع یا تغییر دارو باید با نظر پزشک باشد.
مصرف طولانیمدت والرپین معمولاً به معنای وابستگی نیست و بیشتر نشان میدهد که فشار خون برای کنترل پایدار به درمان ادامهدار نیاز دارد.
قطع ناگهانی ممکن است باعث افزایش دوباره فشار خون شود و در بعضی افراد با سردرد، تپش قلب، تاری دید یا درد قفسه سینه همراه میشود.
والرپین باید با داروهای فشار خون مقایسه شود، نه با داروهای خوابآور یا ضداضطراب، چون شباهت اسمی آن با برخی فرآوردههای گیاهی ممکن است باعث اشتباه شود.
والریان یا سنبلالطیب یک گیاه است که در برخی فرآوردهها برای آرامش یا خواب به کار میرود، اما والرپین یک داروی شیمیایی برای کنترل فشار خون است و کاربرد خوابآور یا ضداضطراب ندارد.
آلپرازولام و کلونازپام روی سیستم عصبی اثر میگذارند و برای اضطراب یا تشنج تجویز میشوند، اما والرپین روی رگها و فشار خون اثر میگذارد و جایگزین این داروها نیست.
جایگزینهای والرپین میتوانند شامل داروهای تکجزئی آملودیپین یا والزارتان، ترکیبهای مشابه فشار خون یا داروهای گروههای دیگر باشند و انتخاب آنها به وضعیت بیمار، عملکرد کلیه، سطح پتاسیم و بیماریهای همراه بستگی دارد.
تجربه مصرف والرپین در افراد مختلف متفاوت است و نباید مبنای شروع، قطع یا تغییر دوز دارو باشد.
والرپین برای اضطراب تجویز نمیشود و اگر فردی پس از مصرف احساس آرامش بیشتری دارد، احتمالاً به دلیل کنترل بهتر فشار خون یا کاهش علائم جسمی است.
والرپین داروی بیخوابی نیست و خوابآلودگی احتمالی پس از مصرف یک عارضه دارو است، نه اثر درمانی.
مصرف خودسرانه داروهای خوابآور همراه با والرپین ممکن است خطر افت فشار و کاهش هوشیاری را افزایش دهد.
خوابآلودگی، خستگی یا سبکی سر ممکن است در شروع درمان رخ دهد و اگر شدید بود یا کارهای روزانه را مختل کرد، باید با پزشک مطرح شود.
اثر ناکافی والرپین میتواند به مصرف نامنظم، رژیم پرنمک، تداخل دارویی، بیماری کلیوی، دوز نامناسب یا نیاز به تنظیم درمان مربوط باشد.
پاسخهای زیر آموزشی هستند و جایگزین ارزیابی پزشک یا داروساز نیستند.
والرپین اعتیادآور نیست و مانند داروهای مخدر یا آرامبخش باعث میل اجباری به مصرف نمیشود، اما قطع خودسرانه آن میتواند فشار خون را از کنترل خارج کند.
والرپین ممکن است در برخی بیماران روی سطح پتاسیم خون و عملکرد کلیه اثر بگذارد و پایش منظم آزمایشها در بیماران مستعد اهمیت دارد.
والرپین معمولاً اثر مستقیم و شایع بر میل جنسی، قاعدگی یا باروری ندارد، اما خستگی، افت فشار، بیماری زمینهای یا داروهای همزمان میتوانند چنین علائمی ایجاد کنند.
اثر ناکافی میتواند به مصرف نامنظم، فراموشی نوبتها، مصرف نمک زیاد، اضافه وزن، تداخل دارویی، بیماری کلیوی یا نیاز به تنظیم درمان مربوط باشد.
خیر، والرپین داروی اورژانسی نیست و برای کنترل تدریجی و پایدار فشار خون مصرف میشود.
اگر فشار خون بسیار بالا با درد قفسه سینه، تنگی نفس، ضعف یا بیحسی یکطرفه بدن، اختلال دید، سردرد شدید یا گیجی همراه باشد، مراجعه فوری به مرکز درمانی لازم است.
مصرف همزمان والرپین با مکمل پتاسیم یا نمکهای رژیمی حاوی پتاسیم میتواند سطح پتاسیم خون را بیش از حد بالا ببرد و باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
بالا رفتن پتاسیم خون ممکن است با ضعف، بیحالی، تپش قلب یا اختلال ضربان قلب همراه شود، اما گاهی هیچ علامتی ندارد و فقط با آزمایش مشخص میشود.
اگر والرپین باعث سرگیجه، خوابآلودگی، ضعف یا تاری دید شود، رانندگی و کار با ابزار دقیق مناسب نیست و باید با پزشک مشورت شود.
