موارد مصرف تایید شده داروی میتومایسیناین دارو توسط مراجع معتبر جهانی برای موارد زیر تایید شده است و پزشکان باید در تجویز آن به نکات بالینی توجه ویژه ای داشته باشند:
سرطان معده
- میتومایسین به عنوان درمان تسکینی در بیماران مبتلا به آدنوکارسینومای پیشرفته معده که به سایر درمان ها پاسخ نداده اند، استفاده می شود. در محیط بالینی، این دارو معمولا به صورت ترکیبی با سایر دارو های شیمی درمانی تجویز می شود. پزشک معالج باید توجه داشته باشد که به دلیل سمیت شدید و تاخیری مغز استخوان، پایش دقیق شمارش کامل سلول های خونی پیش از هر دوره درمان و در فواصل منظم الزامی است. افت پلاکت ها و گلبول های سفید معمولا چند هفته پس از تجویز به بیشترین حد خود می رسد، بنابراین زمان بندی دقیق دوره های درمانی بسیار حیاتی است.
سرطان پانکراس
- در آدنوکارسینومای پیشرفته پانکراس، این دارو به عنوان درمان تسکینی و غالبا به صورت ترکیبی به کار می رود. با توجه به وضعیت شکننده و پیشرفت سریع بیماری در این بیماران، ارزیابی دقیق وضعیت عملکردی بیمار پیش از شروع درمان ضروری است. تنظیم دوز بر اساس عملکرد کلیوی و بررسی علائم سمیت ریوی ناشی از دارو، از مسئولیت های مهم پزشک در مدیریت این بیماران به شمار می رود.
موارد مصرف خارج برچسب داروی میتومایسینکاربرد های بالینی این دارو بسیار فراتر از موارد تایید شده اولیه است و در بسیاری از پروتکل های استاندارد بین المللی برای بیماری های زیر به طور گسترده استفاده می شود:
سرطان سلول سنگفرشی مقعد
- یکی از مهم ترین و موفق ترین کاربرد های خارج برچسب این دارو، استفاده همزمان آن با فلورواوراسیل و پرتودرمانی به عنوان خط اول درمان قطعی سرطان مقعد است. این رویکرد درمانی نرخ حفظ اسفنکتر مقعد را به شدت افزایش داده و نیاز به جراحی های رادیکال و برداشتن مقعد را به حداقل رسانده است. پزشکان باید عوارض همپوشانی شونده مانند التهاب شدید مخاط گوارشی، واکنش های پوستی ناشی از پرتو درمانی و سرکوب شدید مغز استخوان را به دقت پایش و به صورت حمایتی مدیریت کنند.
سرطان سطحی مثانه
- تجویز داخل مثانه ای این دارو پس از برداشتن تومور از طریق مجرای ادرار، یک روش استاندارد برای جلوگیری از عود سرطان های غیر مهاجم مثانه است. محلول دارو مستقیما از طریق سوند وارد مثانه شده و برای مدت مشخصی در آنجا نگه داشته می شود. پزشک باید عوارض موضعی مانند التهاب شیمیایی مثانه، تکرر ادرار، سوزش ادرار و گاهی هماچوری را به بیمار اطلاع دهد. شستشوی دقیق دست ها و رعایت بهداشت دفع ادرار پس از تخلیه دارو برای جلوگیری از التهاب پوست ناحیه تناسلی باید به بیمار آموزش داده شود.
جراحی های چشم پزشکی
- در جراحی های فیلتر کننده گلوکوم یا آب سیاه و همچنین عمل برداشتن ناخنک چشم، این دارو به صورت موضعی در حین عمل جراحی برای جلوگیری از تکثیر فیبروبلاست ها و ایجاد بافت جوشگاه استفاده می شود. این کار مانع از مسدود شدن مجدد مجاری تخلیه مایع چشم می گردد. غلظت دقیق محلول و زمان تماس دارو با بافت چشم باید توسط جراح به شدت کنترل شود تا از آسیب های جبران ناپذیر به قرنیه، اسکلرا و بافت های سالم اطراف جلوگیری به عمل آید. شستشوی فراوان چشم با سرم نمکی بلافاصله پس از پایان زمان مقرر، یک گام بالینی بسیار مهم است.
