موارد مصرف تایید شدهاین ترکیب دارویی توسط سازمان‌های نظارتی بین‌المللی برای مدیریت وضعیت‌های بالینی زیر تایید شده است:
۱. مدیریت دیابت نوع دو در بزرگسالان
- این دارو به عنوان مکمل در کنار رژیم غذایی و فعالیت بدنی برای بهبود کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو تجویز می‌شود.
- نکته بالینی برای پزشک: این ترکیب به ویژه برای بیمارانی مفید است که با مصرف متفورمین به تنهایی به هدف تعیین شده برای هموگلوبین ای وان سی نرسیده‌اند. ترکیب یک مهارکننده ناقل گلوکز سدیم دو و یک مهارکننده دی‌پپتیدیل پپتیداز چهار، بدون افزایش خطر افت قند خون، اثرات هم‌افزایی در کاهش قند خون ناشتا و پس از غذا دارد.
۲. کاهش خطر مرگ و میر قلبی و عروقی
- به دلیل وجود جزء امپاگلیفلوزین، این دارو برای کاهش خطر مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی و عروقی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو که دارای بیماری قلبی ثابت شده هستند، تاییدیه دارد.
- توضیح کاربردی: پزشکان باید مد نظر داشته باشند که این دارو فراتر از کنترل قند خون، نقش حفاظتی در برابر حوادث عمده قلبی مانند سکته قلبی و نارسایی قلبی ایفا می‌کند. این اثر با کاهش پیش‌بار و پس‌بار قلب از طریق دفع ادراری سدیم و مایعات صورت می‌گیرد.
موارد مصرف خارج از برچسب موارد زیر کاربردهایی هستند که بر اساس مطالعات بالینی و شواهد موجود مطرح شده‌اند اما ممکن است هنوز به طور رسمی در برچسب اصلی دارو توسط تمام سازمان‌ها گنجانده نشده باشند:
۱. مدیریت نارسایی قلبی با کسر تخلیه کاهش یافته یا حفظ شده
- شواهد علمی بسیار قوی نشان می‌دهند که جزء امپاگلیفلوزین در کاهش بستری شدن ناشی از نارسایی قلبی در بیماران، حتی بدون ابتلای همزمان به دیابت، موثر است.
- نکته بالینی: پزشکان ممکن است این ترکیب را در بیماران دیابتی که در معرض خطر بالای نارسایی قلبی هستند، به منظور بهره‌مندی از اثرات محافظتی قلبی آن تجویز کنند. این دارو باعث کاهش فشار درون بطنی و بهبود عملکرد دیاستولیک قلب می‌شود.
۲. حفاظت از کلیه در بیماری مزمن کلیوی
- مهارکننده‌های اس جی ال تی دو مانند امپاگلیفلوزین اثرات محافظتی واضحی بر نفرون‌ها دارند و پیشرفت بیماری مزمن کلیوی را کند می‌کنند.
- توضیح کاربردی: در بیماران دیابتی که علائم اولیه آسیب کلیوی مانند دفع پروتئین در ادرار را نشان می‌دهند، مصرف این ترکیب می‌تواند فشار داخل گلومرولی را کاهش داده و از افت سریع نرخ فیلتراسیون گلومرولی جلوگیری کند. البته در سطوح بسیار پایین عملکرد کلیه، دوز دارو باید تعدیل شود.
۳. مدیریت وزن در بیماران مبتلا به مقاومت به انسولین
- اگرچه این دارو به عنوان داروی لاغری تایید نشده است، اما دفع گلوکز از طریق ادرار منجر به از دست رفتن کالری و کاهش وزن متوسط در بیماران می‌شود.
- نکته بالینی: این ویژگی برای پزشکانی که با بیماران دیابتی دارای اضافه وزن سر و کار دارند، یک مزیت درمانی محسوب می‌شود، زیرا بر خلاف برخی داروهای دیگر دیابت، باعث افزایش وزن نمی‌شود.
ملاحظات کلیدی برای پزشک در تجویز بالینی - ارزیابی عملکرد کلیه: قبل از شروع و به صورت دوره‌ای، میزان فیلتراسیون گلومرولی باید چک شود. در صورت افت عملکرد کلیه به زیر مقادیر مشخص، اثر‌بخشی جزء امپاگلیفلوزین کاهش می‌یابد.
- خطر کتواسیدوز دیابتی: در بیماران تحت جراحی یا شرایط استرس شدید، باید نسبت به خطر کتواسیدوز با قند خون طبیعی هوشیار بود.
- عفونت‌های مجاری ادراری: به دلیل وجود قند در ادرار، خطر عفونت‌های قارچی دستگاه تناسلی افزایش می‌یابد که نیازمند آموزش بهداشت فردی به بیمار است.
- پانکراتیت: به دلیل وجود جزء لیناگلیپتین، در صورت شکایت بیمار از درد شدید و مداوم شکمی، باید احتمال التهاب لوزالمعده بررسی شود.
