موارد مصرف تأیید شده ایندومتاسینایندومتاسین یک مهارکننده قوی سنتز پروستاگلاندین است که خواص ضد درد، ضد تب و ضد التهاب دارد. این دارو برای مدیریت علائم و نشانه‌های بیماری‌های التهابی و دردهای حاد زیر تأیید شده است:
آرتریت روماتوئید متوسط تا شدید:
- کاربرد بالینی: ایندومتاسین در مدیریت طولانی‌مدت آرتریت روماتوئید استفاده می‌شود، به‌ویژه در مراحل فعال بیماری یا شعله‌ور شدن حاد آن. هرچند این دارو روند پیشرفت بیماری را تغییر نمی‌دهد، اما با کاهش درد، التهاب، سفتی مفاصل (به خصوص سفتی صبحگاهی) و بهبود عملکرد حرکتی، کیفیت زندگی بیمار را ارتقا می‌بخشد. در بیماران با اشکال شدیدتر بیماری که استروئید دریافت می‌کنند، ممکن است ایندومتاسین امکان کاهش دوز استروئید را فراهم کند.
اسپوندیلیت آنکیلوزان متوسط تا شدید:
- کاربرد بالینی: ایندومتاسین در تسکین درد و سفتی در ستون فقرات و مفاصل لگنی که مشخصه این بیماری التهابی مزمن است، بسیار مؤثر است. اغلب به عنوان داروی خط اول در این شرایط در نظر گرفته می‌شود.
استئوآرتریت متوسط تا شدید:
- کاربرد بالینی: در استئوآرتریت، که یک آرتریت غیرالتهابی ناشی از فرسایش و پارگی غضروف است، ایندومتاسین به کاهش درد و التهاب کمک می‌کند. معمولاً در مواردی که علائم شدیدتر بوده یا به داروهای ضدالتهاب ملایم‌تر پاسخ نداده‌اند، تجویز می‌شود.
آرتریت نقرسی حاد:
- کاربرد بالینی: ایندومتاسین یکی از داروهای کلاسیک و بسیار مؤثر در درمان حملات حاد نقرس است. با توجه به خاصیت ضد التهابی قوی، به سرعت (معمولاً ظرف چند ساعت) درد، تب، تورم و قرمزی مفصل مبتلا را تسکین می‌دهد. دوزهای بالاتر اولیه برای قطع سریع حمله ضروری است.
شانه دردناک حاد:
- کاربرد بالینی: این شامل التهاب کیسه‌های مفصلی (بورسیت) و التهاب تاندون (تاندینیت) است. ایندومتاسین به صورت دوره‌های کوتاه مدت (معمولاً ۱ تا ۲ هفته) برای کاهش درد و التهاب حاد در مفصل شانه تجویز می‌شود و امکان فیزیوتراپی و توانبخشی را فراهم می‌کند.
بسته شدن مجرای شریانی باز در نوزادان نارس:
- کاربرد بالینی: در نوزادان نارس، فرم تزریقی وریدی ایندومتاسین برای القاء بسته شدن مجرای شریانی باز از طریق مهار سنتز پروستاگلاندین‌ها تأیید شده است. این کاربرد کاملاً تخصصی و منحصر به بخش‌های مراقبت‌های ویژه نوزادان است.
موارد مصرف خارج از برچسب ایندومتاسینموارد زیر کاربردهایی هستند که به طور رسمی توسط سازمان‌های نظارتی بزرگ تأیید نشده‌اند، اما بر اساس شواهد بالینی و تجربه، پزشکان برای درمان شرایط خاص از ایندومتومتاسین استفاده می‌کنند.
درمان زایمان زودرس - به عنوان عامل متوقف کننده زایمان:
- توضیح بالینی: ایندومتاسین به عنوان یک داروی متوقف کننده زایمان، معمولاً در سنین بارداری بین ۲۰ هفته و حدود ۳۲ تا ۳۴ هفته، استفاده می‌شود. با مهار سنتز پروستاگلاندین‌ها (که در انقباضات رحمی نقش دارند)، می‌تواند انقباضات زودرس رحم را متوقف کند. استفاده طولانی‌مدت یا بعد از هفته‌های مشخص بارداری به دلیل خطر اثرات نامطلوب بر جنین (مانند بسته شدن زودرس مجرای شریانی، نارسایی کلیوی) توصیه نمی‌شود.
درمان سردردهای اولیه و سایر اختلالات درد:
- توضیح بالینی: ایندومتاسین به دلیل خاصیت ضدالتهابی و ضد درد قوی، به عنوان یک درمان مؤثر برای برخی از سردردهای اولیه مقاوم به درمان‌های معمول شناخته شده است. این سردردها عبارتند از:
- سردرد مزمن حمله‌ای: تقریباً به طور کامل و سریع به ایندومتاسین پاسخ می‌دهد و پاسخ درمانی آن به عنوان یک معیار تشخیصی استفاده می‌شود.
- سردرد همی کرانیای پیوسته: مانند مورد قبل، پاسخ عالی به ایندومتاسین، بخشی از تعریف تشخیصی این بیماری است.
- سردرد جدید روزانه مداوم: در برخی موارد، به‌ویژه در شروع بیماری، می‌تواند پاسخ‌دهنده باشد.
درمان التهاب حاد اپی‌اسکلرا و اسکلرا:
- توضیح بالینی: در موارد التهاب غیر عفونی لایه‌های سطحی یا عمقی چشم، ایندومتاسین خوراکی می‌تواند به عنوان یک داروی ضدالتهاب سیستمیک برای تسکین علائم و کنترل التهاب استفاده شود.
درمان تب مقاوم به درمان در بدخیمی‌ها:
- توضیح بالینی: در برخی سندرم‌های پارانئوپلاستیک یا بدخیمی‌هایی که با تب مقاوم به درمان‌های آنتی‌بیوتیکی یا ضد تب معمولی همراه هستند، ایندومتاسین با مهار سنتز پروستاگلاندین‌ها در مرکز تنظیم دمای بدن، می‌تواند در کاهش تب مؤثر باشد.
کاهش پلی‌هیدرآمنیوس - افزایش مایع آمنیوتیک:
- توضیح بالینی: در شرایطی که حجم مایع آمنیوتیک بیش از حد طبیعی است (پلی‌هیدرآمنیوس)، ایندومتاسین می‌تواند در سه ماهه دوم و اوایل سه ماهه سوم بارداری برای کاهش تولید ادرار جنین و در نتیجه کاهش مایع آمنیوتیک استفاده شود. این کاربرد نیز به دلیل عوارض بالقوه جدی بر جنین باید با نظارت دقیق انجام شود.
