قرص الاپاریب سبحان 100 میلی گرم

سرطان تخمدان

• اولاپاریب به عنوان یک تحول بزرگ در مدیریت سرطان تخمدان اپیتلیال پیشرفته، لوله فالوپ و صفاق اولیه شناخته می شود. کاربرد اصلی آن به عنوان درمان نگهدارنده در خط اول برای بیمارانی است که دارای جهش ارثی یا سوماتیک بی ار سی ای هستند و به شیمی درمانی بر پایه پلاتین پاسخ کامل یا نسبی داده اند. همچنین، در بیمارانی که تومور آن ها وضعیت نقص نوترکیبی همولوگ مثبت دارد، تجویز اولاپاریب در ترکیب با بواسیزوماب به عنوان درمان نگهدارنده خط اول تایید شده است. در محیط بالینی، بررسی وضعیت ژنتیکی تومور پیش از شروع درمان نگهدارنده برای انتخاب دقیق بیماران الزامی است.

سرطان پستان

• این دارو برای درمان هدفمند بیماران مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک با گیرنده هر دو منفی که دارای جهش ارثی بی ار سی ای هستند و قبلا شیمی درمانی دریافت کرده اند، کاربرد دارد. برای بیماران گیرنده هورمونی مثبت، درمان غدد درون ریز قبلی باید انجام شده باشد مگر اینکه بیمار کاندید مناسبی برای آن نباشد. به تازگی، این دارو برای درمان کمکی یا ادجوانت در بیماران مبتلا به سرطان پستان اولیه پرخطر دارای جهش ارثی بی ار سی ای و گیرنده هر دو منفی، پس از اتمام درمان های موضعی و شیمی درمانی نئوادجوانت یا ادجوانت نیز تایید شده است که به طور قابل توجهی بقای بدون بیماری را بهبود می بخشد.

سرطان پروستات

• در حوزه اوروانکولوژی، اولاپاریب برای بیماران مبتلا به سرطان پروستات مقاوم به اخته متاستاتیک که دارای جهش در ژن های درگیر در ترمیم نوترکیبی همولوگ هستند و بیماری آن ها پس از درمان با داروهای هورمونی جدید مانند انزالوتامید یا ابیراترون پیشرفت کرده است، تایید شده است. این تاییدیه اهمیت غربالگری ژنتیکی در سرطان پروستات پیشرفته را برای یافتن اهداف درمانی جدید برجسته می کند.

سرطان پانکراس

• سرطان پانکراس متاستاتیک معمولا پیش آگهی ضعیفی دارد، اما اولاپاریب به عنوان درمان نگهدارنده برای بیماران مبتلا به این سرطان که دارای جهش ارثی بی ار سی ای هستند و بیماری آن ها پس از حداقل شانزده هفته شیمی درمانی خط اول بر پایه پلاتین پیشرفت نکرده است، تایید شده است. این رویکرد به پزشکان اجازه می دهد تا سمیت ناشی از شیمی درمانی مداوم را کاهش داده و همزمان کنترل بیماری را حفظ کنند.

سرطان آندومتر و رحم

• بر اساس داده های به دست آمده از برخی کارآزمایی های بالینی، استفاده از اولاپاریب در سرطان های پیشرفته آندومتر که دارای جهش های خاص یا نقص در مسیرهای ترمیم دی ان ای هستند، به عنوان درمان خارج از برچسب مورد توجه قرار گرفته است. پزشکان ممکن است در مواردی که گزینه های درمانی استاندارد به پایان رسیده اند و پروفایل مولکولی تومور توجیه کننده است، از این رویکرد استفاده کنند.

سرطان های دستگاه گوارش غیر از پانکراس

• در برخی از تومورهای مجاری صفراوی یا سرطان معده پیشرفته که در بررسی های نسل جدید توالی یابی، جهش در ژن های بی ار سی ای یا سایر ژن های مرتبط با نقص نوترکیبی همولوگ یافت می شود، انکولوژیست ها ممکن است بر اساس منطق بیولوژیک مشابه با سایر تومورها، از مهارکننده های پارپ استفاده کنند. اگرچه شواهد فاز سه در این زمینه محدود است، اما گزارش های موردی و مطالعات فاز دو اثربخشی نسبی را نشان داده اند.

سرطان ریه سلول غیر کوچک

• در موارد بسیار نادری که بیماران مبتلا به سرطان ریه دارای جهش های ارثی یا سوماتیک در مسیرهای ترمیم دی ان ای هستند، استفاده از اولاپاریب به صورت تک دارویی یا در ترکیب با سایر درمان های هدفمند در قالب پروتکل های خارج از برچسب یا کارآزمایی های بالینی ارزیابی می شود. پزشکان باید توجه داشته باشند که این کاربرد کاملا تحقیقاتی است و تنها در صورت اثبات قطعی جهش های هدفمند قابل توجیه است.

تومورهای جامد با جهش های خاص

• با پیشرفت پزشکی دقیق، تومورهای جامد با منشا بافتی مختلف در صورتی که دارای جهش های واضح در مسیر نوترکیبی همولوگ باشند، کاندید بالقوه ای برای درمان با اولاپاریب محسوب می شوند. تصمیم گیری برای تجویز دارو در این سناریوهای خارج از برچسب نیازمند بررسی دقیق در هیئت های تومور چند رشته ای و ارزیابی خطرات و منافع بالینی برای هر بیمار به صورت فردی است.