قرص واکوتیل چیست و چه ترکیباتی دارد؟
- قرص واکوتیل حاوی ساکوبیتریل و والزارتان است؛ ترکیبی که در بیماران مناسب مبتلا به نارسایی قلبی، می تواند خطر بستری شدن و مرگ ناشی از بیماری قلبی را کاهش دهد. این دارو علاوه بر تاثیر بر فشار خون، به کاهش فشار و بار کاری قلب کمک می کند.
- قدرت ۹۷/۱۰۳ میلی گرم معمولا مقدار هدف درمان در بزرگسالان است، نه مقدار مناسب برای شروع درمان در همه بیماران. شروع مصرف یا تغییر مقدار آن باید زیر نظر پزشک انجام شود.
- واکوتیل یک داروی ترکیبی برای درمان نارسایی قلبی در بیماران مناسب است. هر قرص با قدرت اعلام شده، حاوی دو ماده موثره است:
- ساکوبیتریل: ۹۷ میلی گرم: ساکوبیتریل به افزایش اثر بعضی مواد محافظت کننده طبیعی بدن کمک می کند.
- والزارتان: ۱۰۳ میلی گرم: والزارتان نیز اثر هورمونی را مهار می کند که باعث تنگ شدن عروق و افزایش احتباس آب و نمک می شود.
دو عدد روی بسته، مقدار دو ماده جداگانه را نشان می دهند. این قدرت را نباید با قرص والزارتان ۱۰۰ میلی گرم یا یک قرص ساده فشار خون یکسان دانست.
قرص واکوتیل برای چیست؟
کاربرد اصلی ترکیب ساکوبیتریل و والزارتان، درمان نارسایی مزمن قلبی و کاهش خطر مرگ قلبی و بستری شدن به علت نارسایی قلبی است.
بیشترین شواهد و جایگاه درمانی تثبیت شده آن مربوط به بیمارانی است که قدرت پمپاژ بطن چپ کاهش یافته است.
این دارو ممکن است به موارد زیر کمک کند:
- کاهش خطر تشدید نارسایی قلبی.
- کاهش نیاز به بستری شدن.
- بهبود بعضی علائم و وضعیت عملکردی.
- کاهش خطر مرگ قلبی در بیماران مناسب.
واکوتیل برای رفع فوری درد قفسه سینه یا درمان اورژانسی تنگی نفس شدید نیست.
واکوتیل چگونه به درمان نارسایی قلبی کمک می کند؟
این ترکیب از دو مسیر مکمل عمل می کند:
- ساکوبیتریل: تجزیه بعضی مواد طبیعی بدن، از جمله پپتیدهای ناتریورتیک، را کاهش می دهد. این مواد به دفع سدیم، گشاد شدن عروق و کاهش فشار وارد بر قلب کمک می کنند.
- والزارتان: گیرنده آنژیوتانسین دو را مهار می کند و اثرات تنگ کننده عروق و نگهدارنده آب و نمک را کاهش می دهد.
نتیجه می تواند کاهش بار کاری قلب و تعدیل پاسخ های هورمونی زیان آور در نارسایی قلبی باشد.
این دارو جایگزین خودسرانه تمام داروهای قلبی نیست و معمولا بخشی از یک برنامه درمانی چنددارویی است.
آیا واکوتیل برای فشار خون بالا هم استفاده می شود؟
واکوتیل می تواند فشار خون را کاهش دهد، اما کاربرد اصلی این ترکیب در اطلاعات تجویزی مرجع، نارسایی قلبی است، نه درمان معمول فشار خون بدون نارسایی قلبی.
اگر فقط فشار خون بالا دارید، نباید این دارو را به جای والزارتان، لوزارتان یا سایر داروهای فشار خون مصرف کنید.
در بیمار مبتلا به نارسایی قلبی:
- فشار خون بر انتخاب مقدار مصرف تاثیر دارد.
- فشار خون پایین ممکن است افزایش مقدار را محدود کند.
- کاهش فشار خون همیشه به معنی مناسب بودن دارو برای یک فرد نیست.
- تجویز برای کاربردهای خارج از برچسب رسمی، تنها با تصمیم پزشک و بر اساس شرایط بیمار قابل بررسی است.
واکوتیل ۹۷/۱۰۳ برای چه بیمارانی مناسب است؟
این قدرت معمولا برای بیمارانی در نظر گرفته می شود که مقدارهای پایین تر را تحمل کرده اند و پزشک افزایش درمان تا مقدار هدف را مناسب می داند.
پیش از تجویز، موارد زیر اهمیت دارند:
- فشار خون و وجود سرگیجه یا ضعف.
- عملکرد کلیه.
- پتاسیم خون.
- داروهای فعلی بیمار.
- وضعیت آب و نمک بدن.
- سابقه تورم صورت یا گلو بر اثر داروهای مشابه.
همه بیماران نمی توانند یا لازم نیست به قدرت ۹۷/۱۰۳ برسند. هدف، رسیدن به مقدار موثر و قابل تحمل است، نه افزایش مقدار به هر قیمت.
روش مصرف قرص واکوتیل
در برنامه معمول درمان بزرگسالان، ساکوبیتریل و والزارتان دو بار در روز مصرف می شود.
نکات کاربردی:
- دارو را در ساعت های منظم، مثلا صبح و شب، مصرف کنید.
- می توانید آن را با غذا یا بدون غذا بخورید.
- قرص را با آب مصرف کنید.
- مقدار مصرف را مطابق نسخه رعایت کنید.
- در صورت مشکل بلع، پیش از خرد کردن یا تغییر شکل قرص با داروساز مشورت کنید.
امکان نصف کردن قرص واکوتیل باید با بروشور و طراحی همان محصول تایید شود. برای دریافت مقدار کمتر، نباید بدون نظر داروساز فرض کرد که نصف قرص ۹۷/۱۰۳ جایگزین دقیق قدرت پایین تر است.
مقدار شروع واکوتیل و نحوه افزایش مقدار آن
در اطلاعات تجویزی مرجع برای بزرگسالان، برنامه معمول شامل موارد زیر است:
- مقدار شروع متداول: ساکوبیتریل ۴۹ میلی گرم و والزارتان ۵۱ میلی گرم، دو بار در روز.
- مقدار شروع پایین تر در بعضی بیماران: ساکوبیتریل ۲۴ میلی گرم و والزارتان ۲۶ میلی گرم، دو بار در روز.
- مقدار هدف متداول: ساکوبیتریل ۹۷ میلی گرم و والزارتان ۱۰۳ میلی گرم، دو بار در روز.
مقدار پایین تر ممکن است برای افرادی لازم باشد که قبلا داروهای مرتبط را مصرف نکرده اند، مقدار کمی مصرف کرده اند یا شرایطی مانند نارسایی شدید کلیه دارند.
افزایش مقدار معمولا در فاصله های دو تا چهار هفته و بر اساس تحمل بیمار انجام می شود. قدرت ۹۷/۱۰۳ نباید بدون بررسی نسخه، به عنوان مقدار شروع انتخاب شود.
چرا بین واکوتیل و بعضی داروهای قلبی باید ۳۶ ساعت فاصله باشد؟
بین ساکوبیتریل و والزارتان و داروهای مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین، حداقل ۳۶ ساعت فاصله لازم است.
نمونه این داروها:
- انالاپریل.
- کاپتوپریل.
- لیزینوپریل.
- رامیپریل.
- پریندوپریل.
- مصرف هم زمان یا با فاصله ناکافی می تواند خطر آنژیوادم، یعنی تورم خطرناک صورت، زبان یا گلو را افزایش دهد.
- این فاصله هنگام تغییر درمان در هر دو جهت اهمیت دارد: از داروی قبلی به واکوتیل و از واکوتیل به داروی این گروه.
- برای داروهایی مانند لوزارتان یا والزارتان ساده، الزام ۳۶ ساعته به همین شکل مطرح نیست، اما آن ها نباید هم زمان با واکوتیل مصرف شوند و زمان تغییر درمان باید توسط پزشک مشخص شود.
آیا واکوتیل با والزارتان، لوزارتان یا انالاپریل هم زمان مصرف می شود؟
خیر؛ مصرف هم زمان این داروها معمولا نامناسب یا ممنوع است.
- والزارتان ساده: واکوتیل خود حاوی والزارتان است؛ مصرف اضافه می تواند باعث تکرار درمان شود.
- لوزارتان، کاندسارتان و تلمیسارتان: مصرف هم زمان با این گروه توصیه نمی شود.
- انالاپریل، کاپتوپریل و داروهای مشابه: مصرف هم زمان ممنوع است و فاصله حداقل ۳۶ ساعت لازم دارد.
هنگام دریافت واکوتیل، تمام داروهای قبلی قلب و فشار خون را به پزشک و داروساز نشان دهید. گاهی داروی جدید جایگزین یک داروی قبلی می شود، نه اینکه به همه داروهای موجود اضافه شود.
چه زمانی اثر واکوتیل مشخص می شود و درمان چقدر ادامه دارد؟
اثر بر فشار خون ممکن است از مراحل ابتدایی درمان دیده شود، اما بهبود وضعیت نارسایی قلبی و ارزیابی کامل پاسخ به زمان بیشتری نیاز دارد.
ممکن است بیمار طی هفته ها متوجه تغییراتی مانند موارد زیر شود:
- کاهش تنگی نفس هنگام فعالیت.
- بهتر شدن تحمل فعالیت.
- کاهش بعضی علائم نارسایی قلبی.
با این حال، احساس نکردن تغییر سریع به معنی بی اثر بودن دارو نیست. بخشی از فایده درمان، کاهش خطرهای آینده است.
واکوتیل معمولا درمانی طولانی مدت است. بهتر شدن علائم یا قدرت پمپاژ قلب، دلیل قطع خودسرانه آن نیست.
عوارض شایع قرص واکوتیل
عوارض مهم گزارش شده برای ساکوبیتریل و والزارتان عبارت اند از:
- افت فشار خون.
- سرگیجه.
- افزایش پتاسیم خون.
- تغییر یا کاهش عملکرد کلیه.
- سرفه.
- بعضی عوارض مانند افزایش پتاسیم، ممکن است بدون علامت باشند و تنها در آزمایش مشخص شوند.
شدت و احتمال عوارض به وضعیت بیمار، مقدار مصرف، عملکرد کلیه و داروهای همراه بستگی دارد. درصد عوارض فرآورده مرجع را نباید بدون داده اختصاصی، به برند واکوتیل نسبت داد.
اگر واکوتیل باعث افت فشار خون و سرگیجه شود، چه کنیم؟
افت فشار خون، به ویژه پس از شروع یا افزایش مقدار مصرف، ممکن است رخ دهد.
برای کاهش خطر:
- هنگام بلند شدن از تخت یا صندلی، آهسته حرکت کنید.
- اگر سرگیجه دارید، بنشینید یا دراز بکشید.
- فشار خون را مطابق برنامه پزشک ثبت کنید.
- تا برطرف شدن سرگیجه رانندگی نکنید.
- اسهال، استفراغ یا کاهش مصرف مایعات را گزارش کنید.
- غش، ضعف شدید، گیجی یا افت فشار همراه با علائم قابل توجه نیازمند ارزیابی سریع است.
- برای بالا بردن فشار خون، خودسرانه مصرف نمک یا مایعات را زیاد نکنید؛ این کار ممکن است نارسایی قلبی را بدتر کند.
- پزشک ممکن است مقدار داروهای ادرارآور یا سایر داروهای کاهنده فشار را بازبینی کند.
واکوتیل چه تاثیری بر کلیه و پتاسیم خون دارد؟
این دارو می تواند پتاسیم خون را افزایش دهد و در بعضی بیماران عملکرد کلیه را تغییر دهد.
خطر بیشتر در شرایط زیر مطرح است:
- بیماری کلیوی.
- دیابت.
- کم آبی بدن.
- مصرف مکمل پتاسیم.
- مصرف بعضی داروهای ادرارآور نگهدارنده پتاسیم.
- مصرف داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی.
افزایش پتاسیم اغلب بی علامت است، اما در موارد شدید ممکن است ضعف عضلانی، تپش قلب یا اختلال ریتم ایجاد کند.
افزایش کراتینین باید با توجه به وضعیت بیمار تفسیر شود و همیشه به معنی ضرورت قطع فوری دارو نیست. کاهش واضح ادرار یا علائم شدید باید سریع بررسی شود.
کدام عوارض واکوتیل نیازمند مراجعه فوری هستند؟
علائم زیر را جدی بگیرید:
- تورم صورت، لب، زبان یا گلو.
- دشواری تنفس یا بلع.
- غش یا افت فشار شدید همراه با علائم.
- تپش قلب شدید یا نامنظم همراه با ضعف.
- کاهش قابل توجه ادرار.
- ضعف شدید یا تغییر غیرعادی وضعیت عمومی.
- تورم زبان یا گلو می تواند راه تنفسی را تهدید کند. در این شرایط، مصرف را قطع کنید و فورا از خدمات اورژانس کمک بگیرید.
اگر آنژیوادم مرتبط با این ترکیب تایید شود، نباید دارو دوباره شروع شود.
واکوتیل با چه داروها، مکمل ها و غذاهایی تداخل دارد؟
تداخل های مهم شامل موارد زیر هستند:
- داروهای مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین: مصرف هم زمان ممنوع و نیازمند فاصله حداقل ۳۶ ساعت است.
- سایر مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین: خطر تکرار درمان و عوارض بیشتر.
- آلیسکیرن: مصرف هم زمان در بیماران دیابتی ممنوع است؛ در اختلال کلیه نیز باید از ترکیب پرهیز شود.
- اسپیرونولاکتون و اپلرنون: ممکن است بخشی از درمان استاندارد نارسایی قلبی باشند، اما نیاز به پایش پتاسیم و کلیه دارند.
- مکمل پتاسیم و نمک های رژیمی حاوی پتاسیم: خطر افزایش پتاسیم.
- ایبوپروفن، دیکلوفناک و ناپروکسن: احتمال آسیب کلیوی، به ویژه در سالمندان، کم آبی یا بیماری کلیوی.
- لیتیوم: احتمال افزایش غلظت و مسمومیت.
- سایر داروهای کاهنده فشار خون: احتمال افت فشار بیشتر.
مصرف با غذا محدودیت خاصی ندارد. رژیم غذایی کم پتاسیم برای همه بیماران ضروری نیست و باید بر اساس آزمایش و نظر تیم درمان تعیین شود.
چه کسانی نباید واکوتیل مصرف کنند؟
منع مصرف های مهم ترکیب مرجع عبارت اند از:
- حساسیت به ساکوبیتریل، والزارتان یا مواد جانبی.
- سابقه آنژیوادم مرتبط با داروهای مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا مسدود کننده گیرنده آنژیوتانسین.
- مصرف هم زمان داروهای مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا فاصله کمتر از ۳۶ ساعت.
- مصرف هم زمان آلیسکیرن در بیمار مبتلا به دیابت.
- این ترکیب در آنژیوادم ارثی نباید استفاده شود و در بیماری شدید کبدی نیز توصیه نمی شود.
- فشار خون پایین، پتاسیم بالا یا بیماری کلیوی لزوما در همه شرایط منع مصرف مطلق نیستند، اما به ارزیابی دقیق و تنظیم درمان نیاز دارند.
مصرف واکوتیل در بارداری، شیردهی و کودکان
- بارداری: ساکوبیتریل و والزارتان می تواند به جنین آسیب برساند و در بارداری نباید مصرف شود. اگر بارداری تشخیص داده شد، باید هرچه سریع تر با پزشک برای قطع و جایگزینی درمان تماس گرفت.
- شیردهی: در اطلاعات تجویزی مرجع، شیردهی هنگام مصرف توصیه نمی شود؛ احتمال خطر برای شیرخوار باید در تصمیم درمانی لحاظ شود.
- کودکان: فرآورده مرجع برای بعضی کودکان یک ساله و بالاتر مبتلا به نارسایی قلبی علامت دار و اختلال عملکرد سیستولی بطن چپ، اطلاعات تجویزی دارد. این موضوع به معنی تایید خودکار واکوتیل برای همه کودکان نیست.
مقدار کودکان بر اساس وزن و شکل دارویی تعیین می شود. قرص ۹۷/۱۰۳ نباید بدون نسخه تخصصی برای کودک استفاده شود.
هنگام مصرف واکوتیل چه آزمایش ها و مراقبت هایی لازم است؟
پایش معمول شامل موارد زیر است:
- فشار خون.
- پتاسیم خون.
- کراتینین و برآورد عملکرد کلیه.
- علائم نارسایی قلبی.
- وزن و وضعیت احتباس مایع.
آزمایش ها معمولا پیش از شروع و پس از شروع یا افزایش مقدار بررسی می شوند. در بسیاری از بیماران، ارزیابی طی یک تا دو هفته مناسب است؛ زمان دقیق به خطرهای فردی بستگی دارد.
در منزل، مطابق برنامه پزشک:
- وزن را در شرایط مشابه ثبت کنید.
- فشار خون و علائم را یادداشت کنید.
- افزایش سریع وزن، ورم یا تشدید تنگی نفس را گزارش کنید.
- محدودیت نمک و مایعات را فقط طبق توصیه اختصاصی رعایت کنید.
اگر مصرف واکوتیل فراموش شود یا بیش از حد مصرف شود، چه کنیم؟
- نوبت فراموش شده: پس از یادآوری مصرف کنید، مگر اینکه به نوبت بعدی نزدیک باشد. در آن صورت، نوبت فراموش شده را حذف کنید. دو نوبت را هم زمان مصرف نکنید.
- مصرف بیش از حد: می تواند باعث افت فشار قابل توجه شود. اگر مقدار زیادی مصرف شده یا علائمی مانند غش، ضعف شدید یا گیجی وجود دارد، فورا با اورژانس یا مرکز اطلاع رسانی داروها و سموم تماس بگیرید.
- فرد را وادار به استفراغ نکنید. بسته دارو و اطلاعات مقدار و زمان مصرف را همراه داشته باشید.
- دارو را در بسته اصلی، دور از رطوبت، گرمای زیاد و دسترس کودکان نگهداری کنید. دمای دقیق نگهداری باید از بروشور واکوتیل استخراج شود.
سوالات متداول درباره قرص واکوتیل ۹۷/۱۰۳
آیا واکوتیل باعث افزایش قدرت پمپاژ قلب می شود؟
در برخی بیماران، درمان مناسب نارسایی قلبی می تواند به بهبود عملکرد بطن چپ کمک کند. با این حال، پاسخ در همه افراد یکسان نیست و مهم ترین اهداف درمان شامل کاهش مرگ و بستری شدن نیز هستند.
آیا واکوتیل همان والزارتان است؟
خیر. واکوتیل علاوه بر والزارتان، حاوی ساکوبیتریل است. همچنین مقدار والزارتان در این ترکیب نباید با قرص والزارتان ساده، میلی گرم به میلی گرم یکسان فرض شود.
آیا واکوتیل داروی ادرارآور است؟
داروی ادرارآور متداول مانند فوروزماید نیست، هرچند می تواند از طریق تقویت مسیرهای طبیعی بدن به دفع سدیم کمک کند. جایگزینی فوروزماید با واکوتیل بدون دستور پزشک صحیح نیست.
آیا می توان واکوتیل را روزی یک بار مصرف کرد؟
برنامه معمول این ترکیب دو بار در روز است. کاهش دفعات مصرف بدون دستور پزشک ممکن است درمان را ناکافی کند.
اگر فشار خون طبیعی باشد، باز هم واکوتیل لازم است؟
ممکن است بله. هدف تجویز در نارسایی قلبی فقط کاهش فشار خون نیست. تصمیم بر اساس وضعیت قلب و تحمل دارو گرفته می شود.
آیا پس از بهتر شدن قلب می توان واکوتیل را قطع کرد؟
خودسرانه خیر. در بسیاری از بیماران با بهبود قدرت پمپاژ، ادامه درمان برای کاهش خطر بازگشت بیماری ضروری است.
آیا قرص واکوتیل ۹۷/۱۰۳ را می توان نصف کرد؟
تنها پس از تایید داروساز و بررسی بروشور همان محصول. خط روی قرص، در صورت وجود، لزوما به معنی امکان تقسیم به دو مقدار درمانی برابر نیست.
بخش تخصصی برای پزشکان و داروسازان
جایگاه درمانی ساکوبیتریل و والزارتان
- این ترکیب از داروهای محوری در درمان نارسایی قلبی با کاهش کسر جهشی است. در بیماران مناسب، همراه با سایر درمان های مبتنی بر شواهد مانند بتابلوکر، آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید و مهار کننده ناقل سدیم و گلوکز نوع دو استفاده می شود.
- در برچسب آمریکا، کاربرد بزرگسالان شامل کاهش خطر مرگ قلبی و بستری ناشی از نارسایی قلبی در نارسایی مزمن قلبی است و بیشترین فایده در کسر جهشی پایین تر از حد طبیعی دیده می شود.
- در نارسایی قلبی با کسر جهشی اندکی کاهش یافته یا حفظ شده، جایگاه درمان انتخابی تر است و نباید قدرت توصیه مربوط به کاهش واضح کسر جهشی به همه بیماران تعمیم داده شود.
مقدار مصرف و تنظیم بر اساس وضعیت بیمار
رژیم متداول بزرگسالان در اطلاعات تجویزی مرجع:
- شروع با ۴۹/۵۱ میلی گرم، دو بار در روز.
- افزایش پس از دو تا چهار هفته بر اساس تحمل.
-
هدف ۹۷/۱۰۳ میلی گرم، دو بار در روز.
شروع با ۲۴/۲۶ میلی گرم، دو بار در روز، در موارد زیر مطرح است:
تغییر از درمان قبلی و تطبیق دارویی
- در تغییر از مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین، حداقل ۳۶ ساعت فاصله رعایت شود. هنگام تغییر در جهت عکس نیز همین فاصله ضروری است.
- داروهای مسدود کننده گیرنده آنژیوتانسین پیش از شروع این ترکیب قطع شوند؛ الزام فاصله ۳۶ ساعته برای آن ها مطرح نیست، اما مصرف هم زمان نباید انجام شود.
- در فرآورده مرجع، فراهمی زیستی والزارتان موجود در ترکیب از بعضی قرص های والزارتان ساده بیشتر است. مقادیر ۲۶، ۵۱ و ۱۰۳ میلی گرم والزارتان در ترکیب مرجع، از نظر مواجهه دارویی تقریبا با ۴۰، ۸۰ و ۱۶۰ میلی گرم والزارتان در قرص های مرجع ساده متناظر هستند. این موضوع برای جلوگیری از تبدیل نادرست مقدار اهمیت دارد؛ مشخصات واکوتیل باید با مدارک رسمی محصول تطبیق داده شوند.
پایش فشار خون، کلیه و پتاسیم
پیش از شروع، فشار خون، وضعیت حجم، کراتینین و پتاسیم ارزیابی شوند. پس از شروع یا افزایش مقدار، زمان پایش بر اساس خطر فردی تعیین شود. در افت فشار علامت دار، پیش از قطع دائمی دارو موارد زیر بررسی شوند:
- کم آبی یا کاهش حجم.
- مقدار دیورتیک.
- سایر داروهای کاهنده فشار.
- عفونت یا بیماری بینابینی.
- وضعیت همودینامیک.
در افزایش قابل توجه کراتینین یا پتاسیم، علل قابل اصلاح و داروهای همراه بررسی و بر اساس شدت، مقدار کاهش داده یا درمان موقتا متوقف شود.
آنژیوادم و آموزش بیمار
سابقه آنژیوادم مرتبط با مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا مسدود کننده گیرنده آنژیوتانسین، منع مصرف است. در آنژیوادم ارثی نیز مصرف نباید انجام شود.
در صورت بروز آنژیوادم:
- دارو فورا قطع شود.
- درگیری زبان، حنجره و راه هوایی ارزیابی شود.
- درمان اورژانسی متناسب با وضعیت انجام شود.
- دارو مجددا تجویز نشود.
- آموزش روشن درباره تورم لب، زبان و گلو و ضرورت مراجعه فوری، بخشی ضروری از تحویل دارو است.
تفسیر نشانگرهای زیستی نارسایی قلبی
- مهار نپری لیزین می تواند غلظت پپتید ناتریورتیک نوع ب را، به ویژه در ابتدای درمان، تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین، افزایش این نشانگر نباید به تنهایی تشدید نارسایی قلبی تلقی شود.
- قطعه انتهایی پیش ساز پپتید ناتریورتیک نوع ب مستقیما تحت تجزیه توسط نپری لیزین قرار نمی گیرد و برای بررسی روند پاسخ درمانی معمولا تفسیر ساده تری دارد.
- این تفاوت ناشی از اثر زیستی دارو است، نه صرفا تداخل فنی در روش آزمایش. نشانگرها باید همراه با معاینه، علائم، عملکرد کلیه و تصویربرداری تفسیر شوند.
مکانیسم و نکات فارماکوکینتیک
ساکوبیتریل پیش دارو است و به متابولیت فعال مهار کننده نپری لیزین تبدیل می شود. والزارتان، گیرنده نوع یک آنژیوتانسین دو را مهار می کند.
در فرآورده مرجع:
- نیمه عمر ساکوبیتریل حدود ۱٫۴ ساعت است.
- نیمه عمر متابولیت فعال آن حدود ۱۱٫۵ ساعت است.
- نیمه عمر والزارتان حدود ۹٫۹ ساعت است.
- اتصال پروتئینی بالا است و همودیالیز برای حذف موثر ترکیب، روش قابل اتکایی نیست.
- در مسمومیت، افت فشار از نگرانی های اصلی است و درمان بر پایش و حمایت همودینامیک متناسب با نارسایی قلبی متمرکز می شود.
نکات اختصاصی هنگام تحویل واکوتیل
داروساز باید موارد زیر را بررسی کند:
- تطابق قدرت ۹۷/۱۰۳ با مرحله درمان.
- قطع داروی قبلی در صورت جایگزینی.
- رعایت فاصله ۳۶ ساعت در داروهای مربوط.
- مصرف مکمل پتاسیم و مسکن های بدون نسخه.
- برنامه پایش فشار خون، کراتینین و پتاسیم.
- امکان تقسیم یا خرد کردن طبق بروشور اختصاصی.
وجود نام تجاری متفاوت، نباید باعث نادیده گرفتن مصرف تکراری ساکوبیتریل و والزارتان یا والزارتان ساده شود.