زولیمیکس یک فرآورده دارویی تخصصی حاوی ترکیبی از عناصر کمیاب ضروری (مانند روی، مس، منگنز، سلنیوم و کروم) است. این دارو برای بیمارانی تجویز میشود که قادر به تغذیه از راه دهان نیستند و از طریق رگ (تغذیه وریدی) مواد مغذی دریافت میکنند تا از کمبود مواد معدنی در بدن آنها جلوگیری شود.
عناصر موجود در زولیمیکس نقش کاتالیزور را در واکنشهای آنزیمی بدن ایفا میکنند. این مواد برای ترمیم بافتها، تقویت سیستم ایمنی، عملکرد صحیح سیستم عصبی و حفظ سوختوساز طبیعی بدن در شرایط بیماری سخت، ضروری هستند.
این دارو عمدتاً برای گروههای زیر تجویز میگردد:
روی یکی از اجزای اصلی این پودر است که مسئول ترمیم زخمها، حفظ سلامت پوست و تقویت پاسخهای ایمنی بدن است. در بیماران پس از عمل جراحی، وجود مقدار کافی روی در خون برای بهبود سریعتر بخیهها حیاتی است.
سلنیوم موجود در زولیمیکس به عنوان یک آنتیاکسیدان قوی عمل کرده و از سلولها در برابر استرسهای ناشی از بیماری محافظت میکند. مس نیز در سنتز گلبولهای قرمز و حفظ سلامت عروق نقش کلیدی دارد.
زولیمیکس به صورت پودر استریل تولید میشود و باید توسط کادر درمان آماده شود:
مقدار مصرف این دارو بر اساس وزن بیمار، شرایط بالینی و نتایج آزمایشهای خون توسط پزشک متخصص تعیین میشود. به طور معمول، یک ویال در روز به محلول تغذیه اضافه میگردد تا سطح عناصر معدنی در محدوده نرمال بماند.
این محصول توسط شرکت نکسوس با رعایت استانداردهای دقیق داروسازی تولید شده است. بومیسازی این دارو دسترسی بیماران بستری در بخشهای ویژه را به این ترکیب حیاتی تسهیل کرده و از نظر اقتصادی نیز برای خانوادهها به صرفهتر است.
در برخی شرایط مصرف این دارو باید با احتیاط زیاد باشد:
اگرچه نادر است، اما مصرف طولانیمدت یا دوزهای بالا ممکن است منجر به سمیت شود:
زولیمیکس نباید با محلولهایی که پایداری فیزیکی و شیمیایی آن را مختل میکنند (مانند برخی آنتیبیوتیکهای خاص در یک ست تزریق) مخلوط شود. همیشه قبل از اضافه کردن دارو به کیسه تغذیه، سازگاری داروها باید توسط داروساز بیمارستان چک شود.
پزشکان باید به طور مرتب سطح سرمی مواد معدنی را در خون بیمار بررسی کنند تا از کفایت درمان یا احتمال بیشمصرفی آگاه شوند. همچنین عملکرد کبد و کلیه باید به صورت دورهای ارزیابی گردد.
استفاده از این دارو در این دوران تنها با تشخیص پزشک و در صورتی که نیاز بیمار به تغذیه وریدی اثبات شده باشد، مجاز است. دوز مصرفی باید با دقت بسیار بالایی تنظیم شود.
اگر بیمار زولیمیکس دریافت نکند، ممکن است دچار علائمی نظیر ریزش مو، بثورات پوستی، تاخیر در بهبود زخم، کاهش سطح ایمنی و اختلالات خونی شود که زولیمیکس از بروز این مشکلات جلوگیری میکند.
محلول زولیمیکس پس از اضافه شدن به سرم باید شفاف باقی بماند. در صورت مشاهده هرگونه کدورت، تغییر رنگ یا وجود ذرات معلق در کیسه تزریق، از مصرف آن خودداری کنید زیرا نشاندهنده ناسازگاری یا آلودگی است.
ویالهای زولیمیکس دارای برچسبهای امنیتی، سری ساخت و تاریخ انقضای مشخص هستند. این دارو یک محصول بیمارستانی است و باید از منابع معتبر تهیه و تحت نظارت متخصص تزریق شود.
فرمولاسیون بزرگسالان زولیمیکس ممکن است برای نوزادان مناسب نباشد. دوز کودکان باید با دقت بسیار بالا و بر اساس وزن دقیق آنها توسط متخصص نوزادان محاسبه شود تا از مسمومیت با عناصری مثل منگنز جلوگیری گردد.
به محض اینکه بیمار توانایی تغذیه از راه دهان یا لوله گوارشی (انترال) را به دست آورد و جذب مواد مغذی به حالت عادی برگشت، نیاز به تزریق وریدی عناصر کمیاب برطرف شده و مصرف دارو قطع میگردد.
