کرم فنی توئین-مدیفارم 1% 30 گرم
PHENYTOIN -MEDIPHARM 1% 30G CREAM
موارد مصرف کرم فنی توئین-مدیفارم 1% 30 گرم
موارد مصرف تایید شده۱. کنترل استاتوس اپیلپتیکوس تونیک-کلونیک جنرالیزه
- فنی توئین وریدی یکی از خطوط اصلی درمان در فاز دوم استاتوس اپیلپتیکوس (پس از تجویز بنزودیازپینها) است.
- نکته بالینی: به دلیل حلالیت کم و فرمولاسیون حاوی پروپیلن گلیکول، انفوزیون وریدی باید بسیار آهسته و با حداکثر سرعت 50 میلیگرم بر دقیقه در بزرگسالان انجام شود تا از افت شدید فشار خون و آریتمیهای قلبی جلوگیری گردد. در حین تزریق، پایش مداوم نوار قلب و فشار خون الزامی است.
۲. درمان نگهدارنده در تشنجهای با شروع کانونی و تشنجهای تونیک-کلونیک جنرالیزه
- این دارو برای کنترل طولانیمدت این نوع از تشنجها تایید شده است.
- نکته بالینی: فارماکوکینتیک این دارو از نوع غیرخطی (میکائیلیس-منتن) است. این یعنی آنزیمهای کبدی متابولیزهکننده دارو در غلظتهای درمانی اشباع میشوند و حتی یک افزایش بسیار کوچک در دوز مصرفی میتواند منجر به افزایش شدید و ناگهانی سطح سرمی و بروز سمیت بالینی (مانند نیستاگموس، آتاکسی و گیجی) شود. محدوده درمانی استاندارد برای فنی توئین تام بین 10 تا 20 میکروگرم بر میلیلیتر و برای فرم آزاد آن بین 1 تا 2 میکروگرم بر میلیلیتر است.
۳. پیشگیری و درمان تشنجهای ناشی از جراحی مغز و اعصاب
- این دارو به عنوان پروفیلاکسی در بیماران تحت اعمال جراحی کرانیوتومی برای جلوگیری از تشنجهای حین یا پس از عمل تجویز میشود.
- نکته بالینی: معمولا با یک دوز بارگیری شروع شده و سپس با دوزهای نگهدارنده ادامه مییابد. مدت زمان پروفیلاکسی بستگی به میزان آسیب بافت مغز و پروتکلهای جراحی دارد، اما معمولا پس از رفع فاز حاد التهابی قطع میشود.
موارد مصرف خارج برچسب۱. پیشگیری از تشنجهای زودرس پس از آسیب تروماتیک مغزی
- استفاده از این دارو برای جلوگیری از بروز تشنج در هفته اول پس از ضربه شدید به سر بسیار رایج است.
- نکته بالینی: شواهد بالینی نشان میدهد که تجویز دارو باید محدود به 7 روز اول پس از ترومای مغزی باشد. استفاده طولانیتر از این مدت تاثیری در پیشگیری از صرع دیررس پس از سانحه ندارد و تنها بیمار را در معرض عوارض جانبی دارو قرار میدهد.
۲. نورالژی عصب سه قلو
- در مدیریت دردهای شدید عصبی صورت، این دارو به عنوان درمان خط دوم یا جایگزین استفاده میشود.
- نکته بالینی: در بیمارانی که به درمانهای خط اول (مانند کاربامازپین) پاسخ نمیدهند یا آن را تحمل نمیکنند، تجویز این دارو به ویژه در فاز حاد و حملات شدید درد میتواند اثربخش باشد. تجویز وریدی آن در اورژانس برای توقف حملات بسیار دردناک و مقاوم نورالژی گزارش شده است.
۳. آریتمیهای قلبی ناشی از مسمومیت با دیگوکسین
- با توجه به خواص ضد آریتمی کلاس یک بی، این دارو در گذشته برای درمان آریتمیهای بطنی کاربرد داشته است.
- نکته بالینی: امروزه با در دسترس بودن آنتیبادیهای اختصاصی باندشونده به دیگوکسین و سایر داروهای ضد آریتمی ایمنتر، کاربرد فنی توئین در این زمینه بسیار محدود شده است؛ اما همچنان از نظر مکانیسمی، با بهبود هدایت گره دهلیزی-بطنی که توسط دیگوکسین سرکوب شده است، میتواند در مسمومیتهای مقاوم به عنوان یک گزینه نجاتبخش در نظر گرفته شود.