تیرزپاتاید ممکن است با تشخیص پزشک در موارد زیر استفاده شود:
تیرزپاتاید یک آگونیست دوگانه گیرنده های GIP و GLP 1 است. این دو مسیر در تنظیم اشتها، قند خون و سوخت و ساز بدن نقش دارند.
مهم ترین اثرات احتمالی تیرزپاتاید عبارتند از:
پاسخ افراد به دارو یکسان نیست و به عواملی مانند مقدار مصرف، وضعیت سلامت، رژیم غذایی، فعالیت بدنی، داروهای همزمان و مدت درمان بستگی دارد.
اثر لینگو وار بر وزن معمولا از چند مسیر ایجاد می شود:
کاهش وزن پایدار فقط به مصرف دارو وابسته نیست. مصرف پروتئین کافی، دریافت فیبر، نوشیدن مایعات، فعالیت بدنی و خواب مناسب برای حفظ عضلات و ماندگاری نتایج اهمیت دارد.
لینگو وار 10 ممکن است برای مدیریت وزن در افراد واجد شرایط تجویز شود، اما این دارو برای لاغری خودسرانه یا کاهش چند کیلوگرم در افراد با وزن طبیعی مناسب نیست.
پزشک معمولا عوامل زیر را بررسی می کند:
مصرف لینگو وار باید بخشی از یک برنامه جامع مدیریت وزن باشد، نه تنها اقدام درمانی.
مقدار 10 میلی گرم معمولا یک مقدار میانی یا افزایشی در روند درمان تیرزپاتاید است و معمولا پس از شروع درمان با مقدار پایین تر و ارزیابی تحمل بیمار استفاده می شود.
لینگو وار باید در بافت زیر پوست تزریق شود. محل های معمول تزریق عبارتند از:
پیش از هر نوبت تزریق، موارد زیر را بررسی کنید:
اگر محلول کدر شده، تغییر رنگ داده یا ذرات معلق در آن دیده می شود، از مصرف قلم خودداری کنید و آن را برای بررسی به داروساز نشان دهید.
تیرزپاتاید معمولا هفته ای یک بار و در هر ساعت از شبانه روز تزریق می شود. زمان تزریق معمولا به وعده غذایی وابسته نیست.
اقدام مناسب به مدت زمان سپری شده از زمان معمول تزریق بستگی دارد. در صورت فراموش کردن نوبت:
عوارض گوارشی در ابتدای درمان یا پس از افزایش مقدار مصرف بیشتر دیده می شوند. این عوارض ممکن است با گذشت زمان کاهش پیدا کنند.
عوارض احتمالی شامل موارد زیر است:
برای کاهش عوارض گوارشی می توان با نظر پزشک، وعده های غذایی کوچک تر مصرف کرد، غذا را آهسته خورد و از غذاهای بسیار چرب یا حجم زیاد غذا پرهیز کرد.
برای کاهش تهوع و ناراحتی گوارشی:
در صورت بروز علائم زیر، فورا با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید:
این علائم می توانند با پانکراتیت، بیماری کیسه صفرا، واکنش حساسیتی شدید، کم آبی، آسیب کلیوی یا افت قند خون مرتبط باشند.
تیرزپاتاید به تنهایی معمولا احتمال افت شدید قند خون کمی دارد، اما مصرف همزمان آن با انسولین یا داروهای سولفونیل اوره می تواند خطر افت قند خون را افزایش دهد.
علائم افت قند خون عبارتند از:
پزشک ممکن است مقدار انسولین یا داروی سولفونیل اوره را تغییر دهد. بیمار باید روش درمان اولیه افت قند خون را از پزشک یا داروساز یاد بگیرد.
التهاب پانکراس یا پانکراتیت یکی از عوارض مهمی است که به بررسی فوری نیاز دارد. درد شدید و مداوم شکم، به ویژه دردی که به پشت انتشار پیدا می کند، باید جدی گرفته شود.
اگر چنین علائمی ایجاد شد، بیمار باید فورا ارزیابی پزشکی شود و درباره ادامه درمان با پزشک تصمیم بگیرد.
در برخی افراد، کاهش وزن سریع یا تغییر عملکرد دستگاه گوارش می تواند با مشکلات کیسه صفرا همراه شود.
علائم هشدار عبارتند از:
در صورت مشاهده این علائم، مراجعه به پزشک ضروری است.
پیش از شروع درمان، پزشک را از سوابق پزشکی و داروهای مصرفی خود مطلع کنید.
مصرف لینگو وار ممکن است در شرایط زیر ممنوع یا نیازمند احتیاط ویژه باشد:
لینگو وار برای درمان گاستروپارزی شدید مناسب نیست، مگر اینکه پزشک پس از ارزیابی کامل آن را تجویز کند.
کاهش وزن در دوران بارداری توصیه نمی شود. اگر باردار هستید، احتمال بارداری وجود دارد یا قصد بارداری دارید، پیش از شروع یا ادامه درمان با پزشک مشورت کنید.
تیرزپاتاید با کاهش سرعت تخلیه معده ممکن است جذب برخی داروهای خوراکی را تغییر دهد. فهرست تمام داروها، مکمل ها و فرآورده های گیاهی مصرفی را به پزشک یا داروساز ارائه دهید.
داروهای مهم برای بررسی:
هیچ داروی تجویزی را بدون مشورت پزشک قطع، کم یا جایگزین نکنید.
تیرزپاتاید ممکن است در شروع درمان و پس از افزایش مقدار مصرف، جذب برخی قرص های ضد بارداری خوراکی را تغییر دهد.
اگر از قرص ضد بارداری استفاده می کنید:
شرایط دقیق نگهداری باید از بروشور رسمی لینگو وار و برچسب بسته بندی بررسی شود. اصول عمومی نگهداری عبارتند از:
هر دو فرآورده حاوی تیرزپاتاید هستند، اما مقدار ماده موثره آنها متفاوت است به طور مثال لینگو وار 5 حاوی 5 میلی گرم تیرزپاتاید در 0.5 میلی لیتر است و لینگو وار 10 حاوی 10 میلی گرم تیرزپاتاید در 0.5 میلی لیتر می باشد.
نکات مهم:
چاقی می تواند با مشکلاتی مانند آپنه انسدادی خواب، کبد چرب غیر الکلی و سندرم تخمدان پلی کیستیک همراه باشد. کاهش وزن ممکن است در بهبود برخی شاخص های این بیماری ها نقش داشته باشد.
با این حال:
لینگو وار 10 حاوی تیرزپاتاید است و با تجویز پزشک برای کمک به کنترل قند خون در دیابت نوع 2 و مدیریت وزن افراد واجد شرایط استفاده می شود.
تیرزپاتاید معمولا یک بار در هفته تزریق می شود. روز تزریق بهتر است ثابت باشد.
معمولا درمان تیرزپاتاید با مقدار پایین تر آغاز می شود و مقدار مصرف به تدریج افزایش می یابد. مقدار 10 میلی گرم نباید بدون تجویز پزشک به عنوان دوز شروع استفاده شود.
خیر. این دارو جایگزین انسولین در دیابت نوع 1 نیست و برای درمان کتواسیدوز دیابتی کاربرد ندارد.
تیرزپاتاید می تواند با کاهش اشتها، افزایش سیری و کاهش دریافت کالری به مدیریت وزن کمک کند، اما باید همراه با رژیم غذایی و فعالیت بدنی و تحت نظر پزشک مصرف شود.
ممکن است سوزش، درد، قرمزی یا خارش خفیف در محل تزریق ایجاد شود. درد شدید، تورم گسترده یا واکنش حساسیتی به بررسی پزشکی نیاز دارد.
در برخی بیماران ممکن است هر دو دارو تجویز شوند، اما احتمال افت قند خون افزایش می یابد. تنظیم مقدار انسولین فقط باید توسط پزشک انجام شود.
تزریق تیرزپاتاید معمولا به زمان مصرف غذا وابسته نیست و می تواند با غذا یا بدون غذا انجام شود.
خیر. قلم نباید با فرد دیگری به اشتراک گذاشته شود، حتی اگر سوزن تعویض شود.
لینگو وار 10 میلی گرم در 0.5 میلی لیتر یک فرآورده تزریقی زیرجلدی حاوی تیرزپاتاید است. اطلاعات این بخش باید با بروشور رسمی محصول، اطلاعات ثبت شده در سازمان غذا و داروی ایران و مشخصات اعلام شده توسط داروسازی واریان فارمد تطبیق داده شود.
تیرزپاتاید آگونیست دوگانه گیرنده های GIP و GLP 1 است و از طریق اثر بر ترشح وابسته به گلوکز انسولین، ترشح گلوکاگون، تخلیه معده و تنظیم اشتها عمل می کند.
نکات بالینی:
موارد زیر پیش از تجویز یا افزایش مقدار مصرف بررسی شود:
پایش درمان می تواند شامل موارد زیر باشد:
مصرف تیرزپاتاید همراه با انسولین یا سولفونیل اوره می تواند خطر افت قند خون را افزایش دهد. تنظیم مقدار داروهای همراه باید بر اساس قند خون، سابقه افت قند، نوع دارو و شرایط بالینی بیمار انجام شود.
آموزش بیمار باید شامل موارد زیر باشد:
تاخیر در تخلیه معده ممکن است در برخی بیماران تحت بیهوشی یا آرام بخشی عمیق، خطر باقی ماندن محتویات معده و آسپیراسیون را افزایش دهد. بیمار باید مصرف تیرزپاتاید را به جراح و متخصص بیهوشی اطلاع دهد.
تصمیم درباره توقف موقت دارو پیش از جراحی به عوامل زیر بستگی دارد:
در پرونده بیمار بهتر است موارد زیر ثبت شود:
عوارض جدی باید طبق مقررات مرکز درمانی و نظام پایش عوارض دارویی گزارش شوند.
