لینگو وار 12.5 یک قلم تزریق زیرجلدی حاوی 12.5 میلی گرم تیرزپاتاید در 0.5 میلی لیتر محلول است. این فرآورده معمولا یک بار در هفته و از طریق تزریق زیر پوست استفاده می شود.
تیرزپاتاید یک داروی تزریقی هفتگی است که با اثر همزمان بر گیرنده های GIP و GLP 1 می تواند به کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2 و مدیریت وزن در افراد واجد شرایط کمک کند. مصرف لینگو وار باید با تجویز پزشک و همراه با اصلاح تغذیه، فعالیت بدنی و پایش وضعیت سلامت انجام شود.
لینگو وار 12.5 نباید به صورت وریدی یا عضلانی تزریق شود.
پزشک ممکن است تیرزپاتاید را در شرایط زیر تجویز کند:
چاقی ممکن است با بیماری هایی مانند آپنه انسدادی خواب، کبد چرب غیر الکلی و سندرم تخمدان پلی کیستیک همراه باشد. پزشک می تواند در ارزیابی کلی بیمار، وضعیت این بیماری ها را نیز در نظر بگیرد. با این حال، لینگو وار نباید خودسرانه به عنوان درمان اختصاصی این بیماری ها استفاده شود.
این دارو برای درمان دیابت نوع 1 یا کتواسیدوز دیابتی کاربرد ندارد و جایگزین انسولین نیست.
تیرزپاتاید آگونیست دوگانه گیرنده های GIP و GLP 1 است. این هورمون ها در تنظیم قند خون، اشتها، احساس سیری و حرکات دستگاه گوارش نقش دارند.
مهم ترین اثرات احتمالی تیرزپاتاید عبارتند از:
میزان پاسخ به دارو در افراد مختلف متفاوت است و به مقدار مصرف، وضعیت سلامت، رژیم غذایی، فعالیت بدنی و داروهای همزمان بستگی دارد.
تیرزپاتاید از چند مسیر می تواند به مدیریت وزن کمک کند:
کاهش وزن پایدار فقط به مصرف دارو وابسته نیست. مصرف پروتئین کافی، دریافت فیبر، نوشیدن آب، فعالیت بدنی و خواب مناسب نیز برای حفظ توده عضلانی و ماندگاری نتیجه اهمیت دارد.
لینگو وار 12.5 ممکن است برای مدیریت وزن افراد واجد شرایط تجویز شود، اما مصرف آن برای لاغری خودسرانه یا کاهش چند کیلوگرم در افراد با وزن طبیعی توصیه نمی شود.
پزشک معمولا موارد زیر را بررسی می کند:
لینگو وار باید بخشی از برنامه جامع مدیریت وزن باشد و جایگزین تغذیه مناسب و فعالیت بدنی نمی شود.
مقدار 12.5 میلی گرم معمولا در روند افزایش تدریجی مقدار مصرف تیرزپاتاید استفاده می شود و معمولا پس از شروع درمان با مقادیر پایین تر و بررسی تحمل بیمار تجویز می شود.
پزشک بر اساس پاسخ درمانی، عوارض، وزن، قند خون و بیماری های همراه درباره ادامه یا تغییر مقدار مصرف تصمیم می گیرد.
لینگو وار باید در بافت زیر پوست تزریق شود. محل های معمول تزریق عبارتند از:
پیش از هر نوبت تزریق موارد زیر را بررسی کنید:
اگر محلول کدر شده، تغییر رنگ داده یا ذرات معلق در آن دیده می شود، از مصرف آن خودداری کنید و قلم را برای بررسی به داروساز نشان دهید.
اگر بروشور رسمی محصول توصیه کرده است، قلم را پیش از تزریق برای مدت مشخصی از یخچال خارج کنید. زمان دقیق هم دما شدن قلم با محیط باید بر اساس دستور شرکت تولید کننده باشد.
تیرزپاتاید معمولا یک بار در هفته و در هر ساعت از شبانه روز تزریق می شود. تزریق معمولا به وعده غذایی وابسته نیست.
اقدام مناسب به مدت زمان سپری شده از زمان معمول تزریق بستگی دارد. در صورت فراموش کردن نوبت:
عوارض گوارشی در ابتدای درمان یا پس از افزایش مقدار مصرف بیشتر مشاهده می شوند. شدت این عوارض در افراد مختلف متفاوت است.
عوارض احتمالی عبارتند از:
برای کاهش عوارض گوارشی، وعده های غذایی کوچک تر مصرف کنید، غذا را آهسته بخورید و از غذاهای بسیار چرب یا وعده های حجیم پرهیز کنید.
رعایت نکات زیر ممکن است به کاهش عوارض کمک کند:
در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، فورا با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید:
این علائم می توانند با پانکراتیت، بیماری کیسه صفرا، واکنش حساسیتی شدید، کم آبی، آسیب کلیوی یا افت قند خون مرتبط باشند.
تیرزپاتاید به تنهایی معمولا خطر افت شدید قند خون کمی دارد، اما مصرف همزمان آن با انسولین یا داروهای سولفونیل اوره می تواند این خطر را افزایش دهد.
مقدار انسولین یا داروهای ضد دیابت همراه را بدون دستور پزشک تغییر ندهید.
پانکراتیت یا التهاب پانکراس یک عارضه مهم است که نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارد.
در صورت بروز درد شدید و مداوم شکم، درباره ادامه مصرف دارو باید فورا با پزشک مشورت شود.
در برخی افراد، کاهش وزن سریع یا تغییر حرکات دستگاه گوارش می تواند با مشکلات کیسه صفرا همراه شود.
در صورت مشاهده این علائم، مراجعه به پزشک ضروری است.
پیش از شروع درمان، پزشک را از تمام بیماری ها و داروهای خود مطلع کنید.
مصرف لینگو وار ممکن است در شرایط زیر ممنوع یا نیازمند احتیاط باشد:
لینگو وار برای درمان گاستروپارزی شدید مناسب نیست، مگر اینکه پزشک پس از ارزیابی کامل آن را تجویز کند.
کاهش وزن در دوران بارداری توصیه نمی شود. اگر باردار هستید، احتمال بارداری وجود دارد یا قصد بارداری دارید، پیش از شروع یا ادامه درمان با پزشک مشورت کنید.
نکات مهم:
تیرزپاتاید با کاهش سرعت تخلیه معده ممکن است جذب برخی داروهای خوراکی را تغییر دهد. فهرست همه داروها، مکمل ها و فرآورده های گیاهی مصرفی را به پزشک یا داروساز ارائه دهید.
داروهای مهم برای بررسی:
هیچ داروی تجویزی را بدون مشورت پزشک قطع یا جایگزین نکنید.
تیرزپاتاید ممکن است در شروع درمان و پس از افزایش مقدار مصرف، جذب قرص های ضد بارداری خوراکی را تحت تاثیر قرار دهد.
اگر از قرص ضد بارداری استفاده می کنید:
شرایط دقیق نگهداری باید از بروشور رسمی لینگو وار و برچسب بسته بندی بررسی شود. اصول عمومی نگهداری عبارتند از:
چاقی می تواند با آپنه انسدادی خواب، کبد چرب غیر الکلی و سندرم تخمدان پلی کیستیک همراه باشد. کاهش وزن ممکن است در بهبود برخی شاخص های این بیماری ها نقش داشته باشد.
نکات مهم:
لینگو وار 12.5 حاوی تیرزپاتاید است و با تجویز پزشک برای کمک به کنترل قند خون در دیابت نوع 2 و مدیریت وزن افراد واجد شرایط استفاده می شود.
تیرزپاتاید معمولا یک بار در هفته تزریق می شود. روز تزریق بهتر است ثابت باشد.
معمولا درمان تیرزپاتاید با مقدار پایین تر آغاز می شود و مقدار مصرف به تدریج افزایش می یابد. مقدار 12.5 میلی گرم نباید بدون تجویز پزشک به عنوان مقدار شروع استفاده شود.
خیر. این دارو جایگزین انسولین در دیابت نوع 1 نیست و برای درمان کتواسیدوز دیابتی کاربرد ندارد.
تیرزپاتاید می تواند با کاهش اشتها، افزایش احساس سیری و کاهش دریافت کالری به مدیریت وزن کمک کند، اما مصرف آن باید تحت نظر پزشک باشد.
در برخی بیماران ممکن است هر دو دارو تجویز شوند، اما احتمال افت قند خون افزایش می یابد. تنظیم مقدار انسولین فقط باید توسط پزشک انجام شود.
ممکن است کمی سوزش، درد، قرمزی یا خارش در محل تزریق ایجاد شود. درد شدید، تورم گسترده یا علائم حساسیت نیازمند ارزیابی پزشکی است.
تزریق تیرزپاتاید معمولا به زمان غذا وابسته نیست و می تواند با غذا یا بدون غذا انجام شود.
خیر. قلم نباید با فرد دیگری به اشتراک گذاشته شود، حتی اگر سوزن تعویض شود.
لینگو وار 12.5 میلی گرم در 0.5 میلی لیتر یک فرآورده تزریقی زیرجلدی حاوی تیرزپاتاید است. اطلاعات این بخش باید با بروشور رسمی محصول، اطلاعات ثبت شده در سازمان غذا و داروی ایران و مشخصات اعلام شده توسط داروسازی واریان فارمد تطبیق داده شود.
تیرزپاتاید آگونیست دوگانه گیرنده های GIP و GLP 1 است و از طریق اثر بر ترشح وابسته به گلوکز انسولین، ترشح گلوکاگون، تخلیه معده و تنظیم اشتها عمل می کند.
نکات بالینی:
موارد زیر پیش از تجویز یا افزایش مقدار مصرف بررسی شود:
پایش درمان می تواند شامل موارد زیر باشد:
مصرف تیرزپاتاید همراه با انسولین یا سولفونیل اوره می تواند خطر افت قند خون را افزایش دهد. تنظیم مقدار داروهای همراه باید بر اساس قند خون، سابقه افت قند، نوع دارو و شرایط بالینی بیمار انجام شود.
به بیمار باید درباره موارد زیر آموزش داده شود:
تاخیر در تخلیه معده ممکن است در برخی بیماران تحت بیهوشی یا آرام بخشی عمیق، خطر باقی ماندن محتویات معده و آسپیراسیون را افزایش دهد. بیمار باید مصرف تیرزپاتاید را به جراح و متخصص بیهوشی اطلاع دهد.
تصمیم درباره توقف موقت دارو پیش از جراحی به عوامل زیر بستگی دارد:
در پرونده بیمار بهتر است موارد زیر ثبت شود:
عوارض جدی باید طبق مقررات مرکز درمانی و نظام پایش عوارض دارویی گزارش شوند.
