داروی تیکوپلانین یک آنتی بیوتیک گلیکوپپتیدی است که عملکردی مشابه وانکومایسین دارد و عمدتا برای درمان عفونت های شدید ناشی از باکتری های گرم مثبت از جمله استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین استفاده می شود. در ادامه موارد مصرف تایید شده و خارج از برچسب این دارو بر اساس منابع معتبر بین المللی برای استفاده بالینی پزشکان به تفصیل شرح داده شده است.
موارد مصرف تایید شده تیکوپلانینعفونت های پیچیده پوست و بافت نرم
- این دارو برای درمان عفونت های شدید پوستی که به پنی سیلین ها یا سفالوسپورین ها پاسخ نمی دهند یا در بیمارانی که به این داروها حساسیت شدید دارند تجویز می شود. از نظر بالینی این دارو به دلیل نیمه عمر طولانی تر نسبت به وانکومایسین امکان تجویز یک بار در روز را فراهم می کند که برای درمان های سرپایی بسیار سودمند است.
عفونت های استخوان و مفاصل
- در استئومیلیت و آرتریت سپتیک ناشی از باکتری های گرم مثبت مقاوم تیکوپلانین یک گزینه درمانی بسیار موثر است. نفوذ مناسب دارو به بافت استخوانی باعث می شود تا پزشکان بتوانند دوره های درمانی طولانی مدت را با راحتی بیشتری مدیریت کنند.
پنومونی اکتسابی از بیمارستان و جامعه
- در مواردی که ذات الریه ناشی از استافیلوکوک اورئوس یا استرپتوکوک پنومونیه مقاوم باشد استفاده از این دارو توصیه می شود. مانیتورینگ عملکرد کلیوی در این بیماران به ویژه اگر همزمان از داروهای نفروتوکسیک استفاده می کنند ضروری است.
اندوکاردیت عفونی
- تیکوپلانین در درمان عفونت های دریچه قلب ناشی از انتروکوک ها یا استافیلوکوک ها کاربرد دارد. در این موارد معمولا دوز بارگیری بالاتری برای رسیدن سریع به غلظت درمانی در خون مورد نیاز است و اغلب با یک آمینوگلیکوزید ترکیب می شود.
پریتونیت مرتبط با دیالیز صفاقی
- در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی که تحت دیالیز صفاقی هستند و دچار پریتونیت می شوند تیکوپلانین به صورت داخل وریدی یا داخل صفاقی تجویز می شود. اثربخشی این روش در پاکسازی عفونت های گرم مثبت بسیار بالاست.
عفونت کلستریدیوم دیفیسیل
- فرم خوراکی این دارو برای درمان اسهال و کولیت با غشای کاذب ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل تایید شده است. از آنجا که دارو از طریق دستگاه گوارش جذب نمی شود غلظت بالایی از آن در روده باقی مانده و به طور موثر پاتوژن را از بین می برد.
موارد مصرف خارج برچسب تیکوپلانیننوتروپنی تب دار
- در بیماران مبتلا به نقص ایمنی یا کسانی که تحت شیمی درمانی قرار گرفته اند و دچار تب می شوند در صورتی که مشکوک به عفونت کاتتر یا عفونت های شدید گرم مثبت باشند تیکوپلانین به صورت تجربی و خارج از برچسب تجویز می شود. این رویکرد به ویژه در مراکزی که شیوع عفونت های مقاوم بالاست کاربرد دارد.
پیشگیری در جراحی های ارتوپدی و قلبی عروقی
- در بیمارانی که سابقه حساسیت شدید به آنتی بیوتیک های بتا لاکتام دارند یا در بیمارستان هایی که خطر ابتلا به عفونت های مقاوم پس از جراحی بالاست پزشکان ممکن است از این دارو به عنوان پروفیلاکسی قبل از عمل استفاده کنند. دوز پروفیلاکسی معمولا به صورت تک دوز در زمان القای بیهوشی تجویز می شود.
عفونت های سیستم عصبی مرکزی
- اگرچه نفوذ این دارو به مایع مغزی نخاعی محدود است اما در موارد نادری از مننژیت یا ونتریکولیت ناشی از باکتری های مقاوم که به سایر درمان ها پاسخ نمی دهند پزشکان ممکن است دارو را به صورت مستقیم و داخل بطنی تجویز کنند تا غلظت موثر در محل عفونت تامین شود.
