کپسول تراسترتین حاوی ماده فعال آسیترتین است که یک داروی قوی از خانواده رتینوئیدها محسوب میشود. رتینوئیدها مشتقاتی از ویتامین A هستند. این دارو با تنظیم رشد و تمایز سلولهای پوستی، به درمان بیماریهای شدید پوستی که با رشد سریع یا غیرطبیعی سلولها همراه هستند، کمک میکند.
کاربرد اصلی تراسترتین درمان انواع شدید و مقاوم به درمان بیماریهای پوستی است، از جمله:
آسیترتین با تأثیرگذاری بر هسته سلولهای پوستی، فرآیند رشد سلولهای جدید (تکثیر) و نحوه رسیدن و بلوغ (تمایز) این سلولها را تنظیم میکند. در بیماریهایی مانند پسوریازیس، این سلولها به سرعت و به طور غیرطبیعی رشد میکنند. تراسترتین این روند سریع را کند کرده، التهاب را کاهش میدهد و به پوست کمک میکند تا به حالت طبیعی خود برگردد.
دوز مصرفی تراسترتین کاملاً توسط پزشک و بر اساس وزن بدن، شدت بیماری و پاسخ اولیه شما به درمان تعیین میشود. معمولاً درمان با یک دوز پایین شروع شده و به تدریج در طول ۴ هفته افزایش یا کاهش مییابد تا به دوز نگهداری مناسب برسد. هرگز دوز دارو را به صورت خودسرانه تغییر ندهید.
توصیه میشود کپسول تراسترتین همراه با وعده غذایی اصلی (معمولاً شام) یا با یک لیوان شیر مصرف شود. مصرف این دارو با غذاهای حاوی چربی به افزایش جذب آن در بدن کمک کرده و اثربخشی دارو را به حداکثر میرساند.
این مهمترین هشدار در مورد تراسترتین است. این دارو به شدت تراتوژن است، یعنی میتواند باعث نقصهای جدی و دائمی در جنین شود.
بانوان در سن باروری باید در طول دوره درمان و تا سه سال پس از قطع مصرف، به طور همزمان از دو روش مؤثر جلوگیری از بارداری استفاده کنند (مثلاً کاندوم به همراه قرص ضد بارداری یا دستگاه داخل رحمی). این احتیاط به دلیل ماندگاری طولانیمدت دارو در بدن است.
به دلیل ماهیت مشتق ویتامین A، عوارض زیر در اکثر بیماران مشاهده میشود:
تراسترتین ممکن است باعث ریزش موقت مو شود که معمولاً پس از قطع دارو برطرف میگردد. همچنین ممکن است باعث شکنندگی ناخنها شود. این عوارض معمولاً نشاندهنده اثربخشی دارو هستند اما باید به پزشک گزارش شوند.
ویتامین A: در طول مصرف تراسترتین، از مصرف مکملهای حاوی ویتامین A خودداری کنید، زیرا هر دو دارو مشتقات ویتامین A هستند و مصرف همزمان آنها میتواند خطر مسمومیت و عوارض جانبی را به شدت افزایش دهد.
الکل: مصرف الکل (حتی مقادیر کم) در طول درمان و تا دو ماه پس از قطع تراسترتین ممنوع است، زیرا الکل میتواند باعث تشکیل یک ماده شیمیایی در بدن شود که ماندگاری دارو را بسیار طولانیتر کرده و خطر نقایص هنگام تولد را افزایش میدهد.
پزشک شما به صورت منظم (معمولاً هر ماه) آزمایش خون برای بررسی موارد زیر درخواست خواهد کرد:
به دلیل خطر تراتوژن بودن، افرادی که تراسترتین مصرف میکنند، در طول دوره درمان و تا سه سال پس از قطع دارو مجاز به اهدای خون نیستند. این قانون سختگیرانه برای جلوگیری از انتقال دارو به زنان باردار از طریق فرآوردههای خونی است.
اگر مصرف یک دوز تراسترتین را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید، مگر اینکه تقریباً زمان مصرف دوز بعدی فرا رسیده باشد. در این صورت، از دوز فراموش شده صرف نظر کرده و دوز بعدی را طبق برنامه مصرف کنید. هرگز برای جبران، دوز دو برابر مصرف نکنید.
