آمپول ایسکادور ام فرآورده تزریقی عصاره دارواش و درمان کمکی برخی تومورها است. با کاربردها، دوز، نحوه تزریق، عوارض، تداخلها و موارد منع مصرف آن آشنا شوید.
آمپول ایسکادور ام با نام لاتین Iscador M، فرآوردهای گیاهی و تزریقی از عصاره دارواش است. این دارو در بزرگسالان، بهعنوان درمان کمکی و تسکینی برخی تومورها و فقط زیر نظر پزشک مصرف میشود.
ایسکادور ام نباید جایگزین جراحی، شیمیدرمانی، پرتودرمانی یا سایر درمانهای اصلی سرطان شود.
این دارو در غلظتهای ۰٫۰۱، ۰٫۱، ۱، ۱۰ و ۲۰ میلیگرم در میلیلیتر عرضه میشود. هر آمپول حاوی یک میلیلیتر محلول تزریقی است.
ماده مؤثره ایسکادور ام، عصاره آبی و تخمیرشده گیاه ویسکوم آلبوم یا دارواش است. حرف «ام» نشان میدهد دارواش استفادهشده در این فرآورده روی درخت سیب رشد کرده است.
محلول تزریقی ممکن است بیرنگ تا زرد کمرنگ باشد. آمپول شکسته یا محلول کدر و دارای ذرات قابل مشاهده نباید مصرف شود.
حروف درجشده پس از نام ایسکادور، درخت میزبان دارواش را مشخص میکنند. انواع این فرآورده از نظر منشأ گیاه یکسان نیستند و جایگزینی آنها باید فقط با تأیید پزشک انجام شود.
ایسکادور ام یک داروی رایج شیمیدرمانی نیست. اگرچه ممکن است بر بعضی اجزای سیستم ایمنی اثر بگذارد، این ویژگی بهتنهایی درمان سرطان یا کنترل تومور را اثبات نمیکند.
مصرف همزمان آن با درمانهای سرطان باید با اطلاع متخصص انجام شود تا نوع بیماری، وضعیت عمومی بیمار، داروهای همراه و احتمال بروز عوارض بررسی شوند.
ایسکادور ام در بزرگسالان بهعنوان درمان کمکی و تسکینی برخی تومورها استفاده میشود. کمک به بهبود کیفیت زندگی و وضعیت عمومی بیمار از اهداف مطرحشده برای مصرف آن است.
پاسخ درمانی و تأثیر این دارو بر طول عمر در همه بیماران قابل پیشبینی یا تضمین نیست.
موارد مصرف ایسکادور ام عبارتاند از:
انتخاب ایسکادور ام به تشخیص پزشک، نوع و مرحله تومور و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد. موارد مصرف این دارو را نمیتوان به همه سرطانها تعمیم داد.
هنگام تنظیم دوز ممکن است تغییراتی در اشتها، وزن، خواب، خلقوخو، درد یا توانایی انجام فعالیتهای روزانه مشاهده شود.
بهبود این موارد لزوماً به معنای کوچکشدن تومور یا کنترل بیماری نیست.
مصرف ایسکادور ام همراه شیمیدرمانی، پرتودرمانی یا ایمنیدرمانی باید با اطلاع متخصص سرطان انجام شود. اطلاعات کاملی درباره همه تداخلات احتمالی این دارو وجود ندارد.
علائمی مانند تب، خستگی یا بثورات پوستی ممکن است به ایسکادور ام یا هر یک از درمانهای همزمان مربوط باشند.
ایسکادور ام نباید در یک سرنگ با داروی دیگری مخلوط شود. هیچ درمان ضروری سرطان نیز نباید برای شروع مصرف آن بهصورت خودسرانه قطع یا کم شود.
پاسخ بیماران به ایسکادور ام یکسان نیست. شواهد مربوط به کنترل تومور، پیشگیری از عود یا افزایش طول عمر در همه شرایط قطعی و هماهنگ نیست.
مصرف این دارو نباید باعث تأخیر، توقف یا تغییر خودسرانه درمان اصلی سرطان شود.
تب خفیف، واکنش محل تزریق، افزایش گلبولهای سفید یا بهبود بعضی علائم، بهتنهایی اثربخشی ضدسرطان را ثابت نمیکند. وضعیت بیماری باید با معاینه، آزمایش و تصویربرداری ارزیابی شود.
ایسکادور ام ممکن است فعالیت یا تعداد بعضی گلبولهای سفید را تغییر دهد. لنفوسیتها، نوتروفیلها، فاگوسیتها و سلولهای کشنده طبیعی از جمله این سلولها هستند.
این دارو ممکن است بر بعضی سیتوکینها یا پیامرسانهای سیستم ایمنی نیز اثر بگذارد.
فاگوسیتها سلولهایی هستند که عوامل خارجی و بقایای سلولی را جذب میکنند. سلولهای کشنده طبیعی نیز در شناسایی بعضی سلولهای غیرطبیعی نقش دارند.
این تغییرات فقط سازوکار احتمالی فرآورده را توضیح میدهند. تحریک یا تعدیل سیستم ایمنی بهتنهایی درمان سرطان را اثبات نمیکند.
زمان مشاهده پاسخ در بیماران متفاوت است. در آغاز درمان ممکن است تب خفیف، واکنش محدود محل تزریق یا تغییر تدریجی اشتها، خواب و وضعیت عمومی ایجاد شود.
هیچیک از این موارد نشانه قطعی اثر دارو بر تومور نیستند.
مدت درمان را پزشک بر اساس تحمل بیمار، وضعیت تومور، خطر عود و درمانهای همزمان تعیین میکند. ممکن است دوز دارو هر ۳ تا ۶ ماه دوباره ارزیابی شود.
ایسکادور ام باید طبق دستور پزشک و بهصورت زیرجلدی تزریق شود. بیمار یا مراقب او باید روش صحیح آمادهسازی و تزریق را از پزشک، پرستار یا فرد آموزشدیده بیاموزد.
در برنامه معمول، یک میلیلیتر دارو ۲ تا ۳ بار در هفته تزریق میشود. برای کاهش احتمال بروز واکنشهای نامطلوب، درمان از کمترین دوز، یعنی سری صفر، آغاز میشود.
مقدار دارو بهتدریج و بر اساس پاسخ اختصاصی بیمار افزایش مییابد.
دمای بدن، علائم عمومی، واکنش محل تزریق و در صورت نیاز نتایج آزمایش خون در انتخاب دوز نقش دارند. برنامه تزریق و افزایش دوز باید همیشه بر اساس دستور پزشک تنظیم شود.
ساعت مشخصی بهعنوان بهترین زمان تزریق ایسکادور معرفی نشده است. دارو باید در روزها و فاصلههای تجویزشده مصرف شود.
در صورت التهاب حاد یا تب بالاتر از ۳۸ درجه سانتیگراد، تزریق باید تا بهبود علائم متوقف شود.
اگر یک نوبت فراموش شد، دوز بعدی را دو برابر نکنید و برنامه معمول را ادامه دهید.
پس از وقفه چهار هفتهای یا طولانیتر، پیش از شروع مجدد با پزشک تماس بگیرید. ممکن است شروع دوباره درمان با سری کمدوزتر لازم باشد.
در صورت تزریق بیش از مقدار تجویزشده، غلظت و مقدار دارو، زمان تزریق و علائم ایجادشده را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.
در صورت تنگی نفس، تورم دهان یا گلو، ضعف شدید، غش یا کاهش هوشیاری، فوراً خدمات پزشکی دریافت کنید.
روش مصرف ایسکادور ام، تزریق زیرجلدی است. بیمار نباید دارو را خودسرانه داخل عضله یا رگ تزریق کند.
میتوان آمپول بسته را پیش از تزریق با گرمای دست گرم کرد. استفاده از آب داغ، مایکروویو یا حرارت مستقیم برای گرمکردن آمپول مناسب نیست.
پیش از مصرف، نام دارو، حرف «ام»، غلظت، شماره آمپول، تاریخ انقضا و سالمبودن بدنه آن را بررسی کنید.
از تزریق محلول کدر، دارای ذرات قابل مشاهده یا موجود در آمپول شکسته خودداری کنید.
شکم، بازو و ران از محلهای مناسب تزریق زیرجلدی هستند. در برخی شرایط ممکن است تزریق نزدیک تومور یا محل متاستاز در نظر گرفته شود.
انتخاب محل نزدیک تومور یا متاستاز باید فقط با دستور صریح پزشک انجام شود.
ایسکادور ام را در یخچال و دمای ۲ تا ۸ درجه سانتیگراد و دور از دسترس کودکان نگهداری کنید.
پس از پایان تاریخ انقضا، دارو را مصرف نکنید. تاریخ درجشده تا آخرین روز همان ماه اعتبار دارد.
آمپول بازشده باید فوراً مصرف شود. اگر دارو در دمای نامناسب قرار گرفته یا درباره شرایط حمل آن تردید دارید، پیش از تزریق با داروساز مشورت کنید.
ایسکادور ام در غلظتهای ۰٫۰۱، ۰٫۱، ۱، ۱۰ و ۲۰ میلیگرم در میلیلیتر عرضه میشود.
بیمار نباید مقدار دارو، فاصله تزریق، نوع سری یا ترتیب آمپولها را بدون نظر پزشک تغییر دهد.
درمان معمولاً با سری صفر شروع میشود. اگر بیمار این سری را بهخوبی تحمل کند، پزشک میتواند سری یک و سپس سری دو را تجویز کند.
برای تعیین دوز مناسب، موارد زیر ارزیابی میشوند:
واکنش موضعی با قطر حداکثر ۵ سانتیمتر ممکن است هنگام تنظیم دوز دیده شود.
اگر قطر واکنش بیشتر از ۵ سانتیمتر شد یا تب از ۳۸ درجه بالاتر رفت، تزریق بعدی را انجام ندهید و با پزشک تماس بگیرید.
در مرحله نگهدارنده، درمان با دوز بهینه فردی ادامه پیدا میکند. پزشک ممکن است مقدار دارو، روزهای تزریق یا دورههای توقف را تغییر دهد.
برای نمونه، ممکن است پس از چهار هفته درمان، یک وقفه یک تا دو هفتهای در نظر گرفته شود. اجرای چنین برنامهای باید بر اساس دستور پزشک باشد.
هر بسته سری ایسکادور ام شامل ۷ آمپول یک میلیلیتری است:
برای افزایش تدریجی دوز، آمپولها باید بر اساس شمارههای ۱ تا ۷ و از چپ به راست جعبه مصرف شوند.
شماره و غلظت هر آمپول را پیش از تزریق با دستور پزشک تطبیق دهید.
ایسکادور ام مانند هر دارویی میتواند عارضه ایجاد کند. این عوارض در همه بیماران رخ نمیدهند.
افزایش خفیف دمای بدن، قرمزی، گرمی، سفتی، خارش، درد یا تورم محدود محل تزریق ممکن است بهویژه در شروع درمان مشاهده شود.
التهاب موقت غدد لنفاوی نزدیک محل تزریق نیز ممکن است رخ دهد.
در صورت تب بالاتر از ۳۸ درجه یا واکنش موضعی با قطر بیشتر از ۵ سانتیمتر، تزریق بعدی را انجام ندهید و با پزشک یا داروساز تماس بگیرید.
خستگی، لرز، کسالت، سردرد و دورههای کوتاه سرگیجه ممکن است پس از تزریق ایجاد شوند.
اگر این علائم بیش از دو روز ادامه یافتند، شدید شدند یا فعالیت روزانه را مختل کردند، پیش از نوبت بعدی به پزشک اطلاع دهید.
خارش منتشر، بثورات پوستی، تورم دهان یا گلو، لرز، تنگی نفس و گرفتگی راههای هوایی میتوانند نشانه حساسیت باشند.
تورم گلو، دشواری تنفس، ضعف شدید، غش یا کاهش هوشیاری به قطع مصرف و دریافت فوری خدمات پزشکی نیاز دارد.
در موارد نادر ممکن است آنافیلاکسی رخ دهد. آنافیلاکسی حساسیت شدید و ناگهانی است که میتواند با اختلال تنفس یا افت فشارخون همراه باشد.
واکنش التهابی حاد پوست و مخاط نیز بهندرت ممکن است ایجاد شود.
در صورت بروز التهاب قابل توجه، پزشک ممکن است درمان را موقتاً متوقف کند و زمان و دوز شروع مجدد را تعیین کند.
پزشک یا داروساز را از تمام داروهای نسخهای و بدون نسخه، مکملها و فرآوردههای گیاهی مصرفی خود مطلع کنید.
اطلاعات مربوط به تداخلات ایسکادور ام محدود است. گزارشنشدن یک تداخل به معنای بیخطر بودن مصرف همزمان داروها نیست.
مصرف همزمان ایسکادور با داروهای تعدیلکننده سیستم ایمنی باید با احتیاط و تحت پایش پزشک انجام شود.
بیمارانی که کورتونها، داروهای پس از پیوند یا سایر داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی مصرف میکنند، نباید هیچ داروی ضروری را برای شروع ایسکادور خودسرانه قطع کنند.
متخصص سرطان باید از مصرف همزمان ایسکادور با شیمیدرمانی، ایمنیدرمانی، مکملها یا محصولات گیاهی آگاه باشد.
طبیعیبودن یک محصول، نبود تداخل را تضمین نمیکند. علائم ایجادشده نیز ممکن است به هر یک از درمانهای مصرفی مربوط باشند.
ایسکادور ام در شرایط زیر نباید مصرف شود:
در تومورهای اولیه مغز و نخاع یا متاستازهای داخل جمجمهای همراه با خطر افزایش فشار، ایسکادور ام فقط باید با دستور اکید پزشک مصرف شود.
علائمی مانند سردرد شدید، استفراغ، اختلال دید، گیجی، تشنج یا کاهش هوشیاری به بررسی فوری نیاز دارند.
اطلاعات کافی برای ارائه یک توصیه قطعی درباره تنظیم دوز در افراد مبتلا به نارسایی کلیه وجود ندارد.
کاهش دوز در همه بیماران ضروری نیست، اما مقدار مصرف باید بر اساس شدت بیماری، عملکرد کلیه، شرایط عمومی و تحمل بیمار تعیین شود.
برای بیماران مبتلا به اختلالات کبدی نیز برنامه دوز مشخص و یکسانی وجود ندارد. پزشک باید پیش از شروع درمان از شدت بیماری کبدی، نتایج آزمایشها و داروهای همزمان بیمار آگاه باشد.
اطلاعات اختصاصی درباره مصرف ایسکادور ام در سالمندان محدود است.
انتخاب دوز باید با توجه به وضعیت عمومی، تحمل درمان، بیماریهای قلبی، کلیوی، کبدی و تیروئیدی و مصرف همزمان سایر داروها انجام شود.
ایمنی ایسکادور ام در بارداری و شیردهی بهاندازه کافی بررسی نشده است. اثر آن بر تشکیل سلولهای خونی و سیستم ایمنی جنین یا نوزاد نیز مشخص نیست.
مصرف این دارو در دوران بارداری یا شیردهی فقط پس از ارزیابی پزشک مجاز است.
افرادی که باردار هستند، احتمال بارداری میدهند یا قصد بارداری دارند، باید پیش از شروع مصرف با پزشک مشورت کنند.
اگر هنگام درمان بارداری رخ داد، پیش از تزریق نوبت بعدی نظر پزشک را جویا شوید.
مشخص نیست ترکیبات دارو وارد شیر مادر میشوند یا خیر. پزشک باید با سنجش فواید و خطرهای احتمالی، درباره مصرف دارو یا ادامه شیردهی تصمیم بگیرد.
داده کافی درباره اثر ایسکادور ام بر باروری زنان و مردان یا چرخه قاعدگی وجود ندارد.
قصد بارداری، درمان ناباروری یا تغییر غیرعادی قاعدگی باید به پزشک اطلاع داده شود.
موارد مصرف و برنامه دوز ایسکادور ام برای بزرگسالان تعیین شده است.
از آنجا که ایمنی و مقدار مناسب مصرف این دارو در کودکان مشخص نیست، نباید دوز بزرگسالان برای کودک استفاده شود.
مصرف ایسکادور ام در کودکان فقط با تشخیص پزشک متخصص و پس از ارزیابی دقیق فواید و خطرهای احتمالی مجاز است.
نام لاتین Iscador M، حرف «ام»، غلظت، شماره سری و تاریخ انقضا را روی بسته بررسی کنید.
«ایسکادور» و «یسکادور» دو شیوه نگارش فارسی این نام هستند.
نام تولیدکننده، دارنده مجوز، واردکننده و کشور سازنده هر محموله باید با اطلاعات درجشده روی جعبه و برچسب اصالت دارو مطابقت داشته باشد.
تجربه مصرف ایسکادور ام در بیماران مختلف یکسان نیست. نوع و مرحله تومور، مقدار دارو و درمانهای همزمان میتوانند بر علائم و پاسخ بیمار اثر بگذارند.
تجربه دیگران نباید مبنای شروع دارو، تغییر دوز یا قطع درمان اصلی سرطان قرار گیرد.
ثبت تاریخ تزریق، غلظت آمپول، محل تزریق، دمای بدن و علائم ایجادشده به پزشک در ارزیابی تحمل دارو و تنظیم دوز کمک میکند.
بهبود اشتها، خواب، خلقوخو یا درد بهتنهایی کوچکشدن تومور را نشان نمیدهد.
ایسکادور ام فرآوردهای تزریقی از عصاره آبی و تخمیرشده دارواش روییده بر درخت سیب است.
این دارو در بزرگسالان برای درمان کمکی و تسکینی برخی تومورهای پستان و دستگاه تناسلی زنان استفاده میشود، اما درمان قطعی سرطان یا جایگزین درمانهای اصلی نیست.
این دارو زیر پوست شکم، بازو یا ران تزریق میشود. بیمار یا مراقب باید روش صحیح تزریق و تغییر محل آن در هر نوبت را از تیم درمان بیاموزد.
تب خفیف و واکنش محدود محل تزریق ممکن است در شروع درمان رخ دهد.
در صورت تب بالاتر از ۳۸ درجه یا واکنش پوستی با قطر بیشتر از ۵ سانتیمتر، تزریق بعدی را انجام ندهید و با پزشک تماس بگیرید.
پس از فراموشکردن یک نوبت، دوز بعدی را دو برابر نکنید و برنامه معمول را ادامه دهید.
پس از وقفه چهار هفتهای یا بیشتر، برای بررسی نیاز به شروع مجدد با دوز پایینتر با پزشک مشورت کنید.
اطلاعات کامل درباره تداخل ایسکادور ام با شیمیدرمانی، ایمنیدرمانی و سایر داروهای مؤثر بر سیستم ایمنی وجود ندارد.
مصرف همزمان باید زیر نظر متخصص انجام شود و هیچ درمان ضروری نباید خودسرانه قطع یا کم شود.
ایمنی دارو در بارداری و شیردهی مشخص نیست. تصمیم درباره مصرف آن یا ادامه شیردهی باید پس از ارزیابی پزشک گرفته شود.
تورم دهان یا گلو، تنگی نفس، گرفتگی راههای هوایی، ضعف شدید، غش یا کاهش هوشیاری به دریافت فوری خدمات پزشکی نیاز دارند.
در بیماران دارای تومور یا متاستاز مغزی، سردرد شدید، استفراغ، اختلال دید، گیجی و تشنج نیز باید فوراً بررسی شوند.
