نئوستیگمین به طور گسترده در پایان اعمال جراحی برای خنثی کردن اثر داروهای شل کننده عضلانی غیر دپلاریزان استفاده می شود. این دارو با مهار آنزیم استیل کولین استراز غلظت استیل کولین را در سیناپس ها افزایش می دهد. نکته بسیار مهم بالینی این است که برای پیشگیری از عوارض خطرناک موسکارینی به ویژه برادی کاردی شدید ترشحات تنفسی و برونکواسپاسم باید حتما یک داروی آنتی کولینرژیک مانند آتروپین یا گلیکوپیرولات همزمان یا چند دقیقه پیش از نئوستیگمین تجویز شود. مانیتورینگ قلبی در این مرحله الزامی است.
درمان علامتی میاستنی گراویس
این دارو برای کنترل ضعف عضلانی در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس کاربرد دارد. فرم تزریقی آن به ویژه در زمان تشدید حاد بیماری یا زمانی که بیمار توانایی بلع داروهای خوراکی را ندارد بسیار کمک کننده است. دوز دارو باید دقیقا بر اساس پاسخ بالینی بیمار تنظیم شود تا از بروز بحران کولینرژیک جلوگیری گردد.
درمان و پیشگیری از احتباس ادراری پس از عمل جراحی
نئوستیگمین با تحریک گیرنده های کولینرژیک در عضله دترسور مثانه باعث انقباض آن و تسهیل تخلیه ادرار می شود. پیش از تجویز این دارو پزشک باید به طور قطع مطمئن شود که هیچ گونه انسداد مکانیکی در مسیر مجاری ادراری وجود ندارد.
درمان ایلئوس فلجی پس از عمل جراحی
این دارو تون عضلانی و حرکات پریستالتیک دستگاه گوارش را افزایش می دهد. مشابه احتباس ادراری شرط اصلی تجویز این دارو رد کامل هرگونه انسداد مکانیکی در روده است زیرا تحریک روده ای که دچار انسداد فیزیکی است می تواند منجر به پارگی و پریتونیت شود.
موارد مصرف خارج برچسب نئوستیگمین
درمان انسداد کاذب حاد کولون یا سندرم اوگیلوی
یکی از مهم ترین کاربردهای خارج برچسب این دارو مدیریت سندرم اوگیلوی است. در بیمارانی که اتساع شدید سکوم دارند و به درمان های نگهدارنده پاسخ نداده اند تزریق وریدی نئوستیگمین می تواند باعث رفع سریع اتساع روده شود. به دلیل خطر بروز آریتمی و برادی کاردی شدید این تزریق باید در محیطی با مانیتورینگ مداوم نوار قلب انجام شود و داروی آتروپین برای احیای احتمالی در دسترس باشد. این مداخله دارویی می تواند بیمار را از نیاز به جراحی های اورژانسی یا کولونوسکوپی تهاجمی بی نیاز کند.
