آمپول پلادیک ۱۰ میلیگرم کاسپین تأمین (متوکلوپرامید) داروی تزریقی مؤثر برای کنترل تهوع و استفراغ پس از جراحی، میگرن، شیمیدرمانی و کندی تخلیه معده است. راهنمای تزریق، عوارض و هشدارها را بخوانید.
پلادیک نام تجاری فرآورده تزریقی متوکلوپرامید است که هر آمپول آن حاوی ۱۰ میلیگرم ماده مؤثره در ۲ میلیلیتر محلول استریل میباشد.
این دارو با اثرگذاری همزمان بر مراکز عصبی مغز و دستگاه گوارش، حالت تهوع و استفراغ را مهار کرده و سرعت تخلیه محتویات معده را افزایش میدهد. تزریق این فرآورده باید تنها با نسخه پزشک و توسط کادر درمان انجام شود.
این دارو توسط شرکت داروسازی کاسپین تأمین در ایران تولید میشود و در گروه داروهای تنظیمکننده و محرک حرکات دستگاه گوارش جای میگیرد.
شکل دارویی پلادیک به صورت محلول شفاف و بیرنگ در آمپولهای ۲ میلیلیتری است که برای تزریق داخل عضله یا داخل رگ طراحی شده است.
پزشک ممکن است متوکلوپرامید را برای پیشگیری یا کنترل تهوع و استفراغ ناشی از اعمال جراحی و همچنین در طول دورههای شیمیدرمانی تجویز کند.
در حملات حاد میگرن نیز این آمپول علاوه بر تسکین حالت تهوع، با بهبود حرکات معده به جذب سریعتر داروهای مسکن خوراکی کمک میکند.
تعیین دوز مناسب و تجویز این دارو به علت بروز تهوع و وضعیت بالینی بیمار بستگی دارد و برای هر نوع حالت تهوع کاربرد ندارد.
متوکلوپرامید در تسکین علائم احتباس حاد و مزمن غذا در معده ناشی از دیابت، که به آن گاستروپارزی دیابتی (تأخیر در تخلیه معده) گفته میشود، به کار میرود.
این دارو به کاهش نشانههایی نظیر تهوع، استفراغ، احساس سیری زودرس، پری و نفخ شکم و بیاشتهایی کمک مینماید.
به علت احتمال بروز اختلالات حرکتی، مدت زمان استفاده از این دارو باید کوتاه و تحت نظارت مستمر پزشک باشد.
این فرآورده برای آسانسازی و تسریع عبور لولههای تشخیصی و درمانی (همچون لوله تغذیه یا آندوسکوپ) از دریچه خروجی معده به ابتدای روده کوچک در بزرگسالان و کودکان تجویز میشود.
علاوه بر این، در مواردی که علائم ریفلاکس معدی-مری به درمانهای معمول پاسخ ندهند، ممکن است به عنوان یک گزینه درمانی کوتاهمدت زیر نظر پزشک به کار رود.
متوکلوپرامید با مسدود کردن گیرندههای دوپامین در مرکز کنترل استفراغ مغز، مانع از ارسال پیام تهوع میشود.
در بخش فوقانی لوله گوارش نیز این دارو انقباضات معده را تقویت کرده، دریچه خروجی معده را شل میکند و حرکات دوازدهه را افزایش میدهد که پیامد آن انتقال سریعتر غذا به روده است.
شروع اثربخشی دارو در تزریق داخل رگ سریعتر از تزریق عضلانی است و ماندگاری اثر آن به دوز مصرفی و شرایط جسمی بیمار وابسته است.
بخش اصلی متوکلوپرامید از راه کلیهها دفع میشود؛ ازاینرو در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه، مقدار دارو و فاصله نوبتها توسط پزشک کاهش مییابد.
تزریق این فرآورده باید صرفاً به روش عضلانی یا داخل وریدی و توسط پرستار یا پزشک انجام گیرد.
تزریق داخل رگ باید بسیار آهسته (در بازه زمانی ۱ تا ۲ دقیقه) یا به شکل انفوزیون رقیقشده صورت پذیرد؛ تزریق سریع وریدی میتواند موجب افت ناگهانی فشار خون و بیقراری شدید شود.
از تزریق خودسرانه دارو در منزل یا تغییر خودخواسته دوز ۱۰ میلیگرمی اکیداً خودداری نمایید.
مقدار دوز تجویزی برای هر فرد بر پایه سن، وزن، نوع بیماری و کارکرد کبد و کلیه مشخص میشود و باید دقیقاً مطابق نسخه پزشک باشد.
در صورت فراموشی یک نوبت تزریق، موضوع را به کادر درمان اطلاع دهید و هرگز برای جبران آن، دوز دوبرابر دریافت نکنید.
تجویز بیش از مقدار مجاز ممکن است باعث خوابآلودگی شدید، گیجی، گرفتگیهای عضلانی یا تشنج شود که نیازمند مداخله فوری پزشکی است.
متوکلوپرامید میتواند بر سیستم کنترل حرکات عضلانی تأثیر منفی بگذارد که احتمال بروز این عارضه در کودکان و جوانان بیشتر است.
با مشاهده کوچکترین حرکت غیرعادی، تزریق باید فوراً متوقف شده و به پزشک یا مرکز درمانی گزارش شود.
خوابآلودگی، گیجی، خستگی، سردرد و افت موقت فشار خون از عوارض شایع این دارو به شمار میروند.
پس از دریافت آمپول، تا زمان رفع کامل خوابآلودگی و بازگشت هوشیاری، از رانندگی و کار با دستگاههای حساس خودداری کنید.
بروز نشانههای آلرژی شدید دارویی مانند تنگی نفس، احساس خفگی، کهیر، ورم لبها یا زبان نیازمند تماس فوری با اورژانس ۱۱۵ است.
پیش از تزریق، فهرست کامل داروهای مصرفی خود را به کادر درمان اطلاع دهید؛ زیرا برخی داروها عوارض عصبی متوکلوپرامید را تشدید میکنند.
افزایش سرعت تخلیه معده توسط متوکلوپرامید میتواند میزان و سرعت جذب سایر داروهای خوراکی را تغییر دهد.
در بیماران دیابتی، تغییر زمان ورود غذا به روده بر سطح قند خون تأثیر میگذارد و ممکن است نیازمند تنظیم مجدد زمان تزریق انسولین یا داروهای خوراکی قند خون باشد.
در شرایط پزشکی زیر، تزریق آمپول متوکلوپرامید به طور قطعی ممنوع است:
در بیماران دچار نارسایی کلیوی یا اختلال کبدی، دفع دارو کند میشود و نیاز به کاهش دوز دارو تحت نظر پزشک وجود دارد.
بیماران دارای سابقه مشکلات قلبی-عروقی یا آریتمی قلبی باید پیش از تزریق، پزشک را مطلع سازند.
تجویز این دارو در دوران بارداری باید تنها پس از سنجش دقیق فواید درمانی در برابر خطرات احتمالی توسط پزشک صورت گیرد.
چنانچه دارو در هفتههای پایانی بارداری مصرف شود، نوزاد باید پس از تولد از نظر بروز عوارض حرکتی یا بیقراری تحت نظر قرار گیرد.
متوکلوپرامید به میزان قابل توجهی وارد شیر مادر میشود و ممکن است بر سیستم عصبی و گوارش نوزاد اثر بگذارد.
با وجود اینکه این دارو ترشح هورمون پرولاکتین را افزایش میدهد، مصرف خودسرانه آن به عنوان داروی شیرافزا به دلیل خطرات عصبی به هیچ عنوان مجاز نیست.
کودکان به عوارض اکستراپیرامیدال (اختلالات حرکتی و انقباضی عضلات) این دارو حساسیت بسیار بالایی دارند.
تزریق متوکلوپرامید در نوزادان و کودکان زیر یک سال کاملاً ممنوع است و در کودکان بزرگتر نیز فقط در موارد ضروری و بر پایه وزن دقیق بدن محاسبه و تزریق میشود.
در سالمندان به علت کاهش طبیعی عملکرد کلیهها، خطر تجمع دارو و بروز گیجی، سرگیجه و اختلالات حرکتی بیشتر است.
برای پیشگیری از سقوط ناشی از سرگیجه و کنترل عوارض حرکتی، معمولاً دوزهای پایینتر برای شروع درمان در این گروه انتخاب میشود.
برای حفظ کیفیت و ایمنی محلول تزریقی، رعایت نکات نگهداری زیر ضروری است:
تجربه بیماران پس از دریافت این آمپول متفاوت است؛ بسیاری از افراد از مهار سریع تهوع حاد و کاهش احساس سنگینی و فشار معده رضایت دارند.
در مقابل، برخی مصرفکنندگان ممکن است احساس خوابآلودگی، اضطراب خفیف یا بیقراری حرکتی در دستها و پاها را تجربه کنند که با اطلاعرسانی سریع به پرستار یا پزشک به خوبی کنترل میشود.
خیر؛ متوکلوپرامید داروی مناسبی برای تهوع و سرگیجه ناشی از حرکت یا بیماری سفر نیست و برای این منظور از داروهای دیگری استفاده میشود.
این دارو حالت تهوع همراه با سردرد میگرنی را برطرف کرده و با تسریع تخلیه معده، جذب داروهای مسکن خوراکی را سریعتر میکند.
اثربخشی دارو پس از تزریق داخل عضله غالباً ظرف ۱۰ تا ۱۵ دقیقه آغاز میشود و حداکثر اثر آن طی یک تا دو ساعت ظاهر میگردد.
این حالت یکی از عوارض حرکتی دارو است؛ باید آرامش خود را حفظ کرده و بلافاصله پرستار یا پزشک را آگاه سازید تا داروی خنثیکننده تزریق شود.
خیر؛ این دارو خاصیت اعتیادآور ندارد، اما مصرف مکرر و طولانیمدت آن خطر بروز عوارض حرکتی و عصبی را افزایش میدهد.
برای جلوگیری از عوارض حرکتی ماندگار، مدت مصرف باید به کوتاهترین بازه زمانی ممکن که توسط پزشک تعیین شده محدود بماند.
خیر؛ مصرف متوکلوپرامید در کودکان زیر یک سال به دلیل احتمال بالای بروز عوارض شدید عصبی و حرکتی مطلقاً ممنوع است.
این دارو آستانه تحریکپذیری مغز را پایین میآورد و میتواند باعث بروز یا تشدید حملات تشنجی در بیماران مبتلا به صرع شود.
تزریق سریع داخل رگ میتواند منجر به بیقراری اضطرابی شدید، سرگیجه، ضعف ناگهانی و افت فشار خون شود؛ لذا باید به آرامی تزریق گردد.
این دارو با تغییر سرعت عبور غذا از معده به روده، زمان جذب قند را تغییر میدهد؛ بنابراین بیماران دیابتی باید قند خون خود را طبق برنامه پزشک کنترل کنند.
بچه مرضیه بردم دکتر امپول پاتریک 2 میلی داده نتونستم ب دکتر نشون بدم خط روش خونده نمیشه ب اینترنت رجوع کردم چیزی دست گیرم نشد موندم چه قدر تزریق کنم فقط عضله متوجه شدم کمکم کنید
بستگی به وزن و سن کودک دارد. این دارو را در منزل تزریق نکنید و حتما به مراکز درمانی مراجعه کنید.
باسلام امپول پلاديك بعد شيمي درماني تحويز شده كه همراه سرم تزريق بشه،براي چه منظور ميتونه باشه؟ از راهنمايي شما ممنونم
به منظور جلوگیری از حالت تهوع ناشی از مصرف داروهای شیمی درمانی تجویز شده است
بهترین دارو واسه گوارش و درمان حالت تهوع و استفراغ هست