موارد مصرف تایید شده درمان و پیش گیری از خون ریزی در هموفیلی نوع بی
- این دارو به طور رسمی برای کنترل و پیش گیری از دوره های خون ریزی در بیماران مبتلا به کمبود مادرزادی فاکتور نه یا همان هموفیلی نوع بی تایید شده است.
- کاربرد بالینی برای پزشک: شما می توانید از این فراورده برای متوقف کردن خون ریزی های حاد مفصلی، عضلانی یا مخاطی استفاده کنید. همچنین در بیمارانی که نیاز به مداخلات دندان پزشکی یا جراحی های بزرگ دارند، تجویز این دارو به صورت پیش گیرانه برای رساندن سطح فاکتور انعقادی به محدوده کاملا ایمن پیش از شروع عمل جراحی، ضروری است. دوز مورد نیاز باید به دقت و بر اساس وزن دقیق بیمار، شدت خون ریزی، و درصد هدف فاکتور در گردش خون محاسبه شود. به عنوان یک پزشک باید توجه داشته باشید که این فراورده برای درمان بیماران مبتلا به کمبود فاکتور هفت کاربردی ندارد، زیرا مقدار این فاکتور در ساختار این کمپلکس بسیار ناچیز و غیر درمانی است.
موارد مصرف خارج از برچسببا وجود آن که موارد زیر جزو تاییدیه های رسمی سازمان های دارویی به شمار نمی روند، اما در شرایط بحرانی و بر اساس گایدلاین های درمانی بین المللی، کاربرد حیاتی در اورژانس ها دارند:
معکوس کردن اورژانسی اثر مهار کننده های ویتامین کا
- یکی از مهم ترین کاربرد های خارج از برچسب این دارو، خنثی سازی سریع اثرات ضد انعقادی دارو هایی مانند وارفارین در زمان بروز خون ریزی های شدید و تهدید کننده حیات، به ویژه خون ریزی های داخل جمجمه ای یا گوارشی است.
- کاربرد بالینی برای پزشک: در شرایطی که کمپلکس های چهار فاکتوری در داروخانه بیمارستان شما در دسترس نیستند، تجویز کمپلکس فاکتور نه می تواند روند خون ریزی را متوقف کند. با این حال، به دلیل پایین بودن سطح فاکتور هفت در این فراورده، توصیه اکید بالینی این است که برای رسیدن به هموستاز کامل، این دارو را حتما به صورت هم زمان با تزریق پلاسمای تازه منجمد برای بیمار تجویز کنید. پایش دقیق و مکرر آزمایش های انعقادی برای ارزیابی پاسخ بالینی الزامی است.
کنترل خون ریزی ناشی از مهار کننده های مستقیم انعقادی
- مدیریت خون ریزی های وسیع در بیمارانی که از دارو های ضد انعقاد مستقیم خوراکی استفاده می کنند، یکی از چالش برانگیز ترین موقعیت های بالینی است.
- کاربرد بالینی برای پزشک: در زمان مواجهه با خون ریزی های کنترل نشدنی و در صورت در دسترس نبودن پادزهر های اختصاصی و گران قیمت، برخی از پروتکل های سم شناسی بالینی، استفاده از کمپلکس فاکتور نه را به عنوان یک راهکار نجات بخش پیشنهاد می دهند. تصمیم گیری برای این نوع تجویز نیازمند ارزیابی بسیار دقیق بالینی است و پزشک باید خطر بالای بروز حوادث ترومبوتیک و لخته شدن خون را در برابر منفعت توقف خون ریزی به صورت لحظه ای بسنجد. پایش وضعیت قلبی عروقی بیمار در این شرایط بسیار مهم است.
