ویال ویزینکت یک ماده حاجب تزریقی است که برای واضحتر شدن تصاویر در سیتیاسکن و آنژیوگرافی استفاده میشود. در این مقاله کاربردها، عوارض شایع، هشدارها و نکات مراقبتی آن را به زبان ساده توضیح دادهایم
ویزینکت یک ماده حاجب (مادهای که به پزشک کمک میکند عروق و بافتهای بدن را در تصویر واضحتر ببیند) تزریقی است که حاوی ید میباشد.
این دارو خودش هیچ بیماری را درمان نمیکند؛ فقط کمک میکند تصویربرداری دقیقتر انجام شود.
نام ژنریک این دارو ایودیکسانول است. ویزینکت از نوع مواد حاجب ایزواسمولار (یعنی غلظت آن به غلظت خون بدن نزدیک است) محسوب میشود.
این دارو با غلظت ۳۲۰ میلیگرم ید در هر میلیلیتر و در حجمهای ۲۰ و ۵۰ میلیلیتر عرضه میشود.
ویزینکت فقط به شکل محلول تزریقی تولید میشود و برای تصویربرداری است، نه درمان.
این دارو را نباید با داروهای چشمی اشتباه گرفت؛ تزریق مستقیم آن داخل چشم خطرناک است.
ویزینکت با واضحتر کردن تفاوت بین بافتها و عروق در تصویر، به پزشک کمک میکند نواحی مورد نظر را بهتر بررسی کند. مهمترین کاربردهای آن عبارتاند از:
ویزینکت برای درمان بیماریهای چشمی مانند ورم ماکولا (تجمع مایع در قسمت مرکزی شبکیه که باعث تاری دید میشود) یا دژنراسیون ماکولا (آسیب تدریجی قسمت مرکزی شبکیه که معمولاً با افزایش سن رخ میدهد) استفاده نمیشود.
اگر بیمار مشکل چشمی دارد، داروهای اختصاصی چشمپزشکی باید جداگانه انتخاب شوند.
در بیماران دیابتی، بهویژه اگر کلیهها درست کار نکنند، پزشک باید پیش از تزریق وضعیت کلیه را بررسی کند تا از آسیب احتمالی جلوگیری شود.
بیشتر عوارض ویزینکت کوتاهمدت هستند، اما افرادی که سابقه حساسیت به ماده حاجب، آسم، بیماری کلیوی، بیماری قلبی، دیابت یا کمآبی بدن دارند، بیشتر در معرض خطر قرار میگیرند.
این عوارض معمولاً گذرا هستند و هنگام تزریق یا کمی بعد از آن ظاهر میشوند:
اگر هر یک از موارد زیر رخ داد، باید فوری به پزشک مراجعه کرد:
تزریق ویزینکت فقط باید در مرکز درمانی و توسط افراد آموزشدیده انجام شود.
این دارو معمولاً از راه ورید یا از طریق کاتتر (لوله نازکی که داخل رگ قرار میگیرد) تزریق میشود. مقدار و سرعت تزریق را فقط پزشک یا تیم تصویربرداری تعیین میکند.
پیش از تزریق باید موارد زیر را به مرکز درمانی اطلاع داد:
نوشیدن مایعات، اگر پزشک اجازه دهد، به دفع دارو از کلیه کمک میکند. در بعضی بیماران ممکن است آزمایش کلیه قبل یا بعد از تصویربرداری لازم باشد.
مهمترین نگرانیها معمولاً به کلیه، حساسیت و داروهای دیابت مربوط میشود.
در بیمارانی که متفورمین مصرف میکنند، بهویژه اگر کلیهها درست کار نکنند، پزشک ممکن است درباره زمان مصرف این دارو تصمیم جداگانه بگیرد تا از عوارض جدی جلوگیری شود.
اگر بیمار داروهای رقیقکننده خون، داروهای مؤثر بر کلیه یا داروهای قلبی مصرف میکند، باید حتماً آنها را به پزشک اطلاع دهد.
مصرف ویزینکت در بارداری فقط در صورت ضرورت تشخیصی انجام میشود و پزشک باید سود و خطر را با دقت بسنجد.
این ماده میتواند از جفت عبور کند، بنابراین فقط در موارد ضروری استفاده میشود. مقدار کمی از آن ممکن است وارد شیر مادر شود و تصمیم درباره ادامه شیردهی باید با نظر پزشک گرفته شود.
در کودکان، مقدار دارو بر اساس سن و وزن تعیین میشود. در سالمندان به دلیل احتمال بیشتر ضعف کلیه و بیماریهای زمینهای، مراقبت دقیقتری لازم است.
ویزینکت یک ماده تشخیصی است، نه درمانی، و با داروهای چشمی یا داروهای ضد رگزایی (داروهایی که رشد رگهای غیرطبیعی را متوقف میکنند) تفاوت کامل دارد:
بیشتر بیماران از احساس گرما، طعم فلزی، تهوع خفیف یا ناراحتی در محل تزریق صحبت میکنند که معمولاً کوتاهمدت است.
اگر بعد از تزریق درد شدید، تورم، تاری دید، ضعف ناگهانی یا تنگی نفس ایجاد شود، باید سریع پیگیری پزشکی انجام شود. تاری دید از عوارض شایع ویزینکت نیست و نیاز به بررسی فوری دارد.
معمولاً نه؛ بیشتر بیماران فقط احساس گرما، سوزش خفیف یا فشار کوتاهمدت در مسیر تزریق دارند.
تاری دید از عوارض شایع این دارو نیست؛ اگر ایجاد شود یا بیشتر از چند ساعت ادامه یابد، باید فوری بررسی شود.
احساس گرما، طعم فلزی، تهوع خفیف و سرگیجه کوتاهمدت ممکن است رخ دهد، اما علائم شدید یا رو به افزایش طبیعی نیست.
تعداد دفعات مصرف به نوع تصویربرداری و نظر پزشک بستگی دارد و این دارو مصرف دورهای یا خودسرانه ندارد.
بهتر است تا چند ساعت بعد از تزریق رانندگی نکنید، زیرا ممکن است سرگیجه یا ضعف خفیف داشته باشید؛ این موضوع را با پزشک یا تیم تصویربرداری در میان بگذارید.
در صورت تنگی نفس، تورم صورت، کهیر شدید، درد قفسه سینه، کاهش ادرار، درد شدید محل تزریق یا علائم عصبی باید سریع به پزشک مراجعه کرد.
```در صورت تنگی نفس، تورم صورت، کهیر شدید، درد قفسه سینه، کاهش ادرار، درد شدید محل تزریق یا علائم عصبی باید سریع به پزشک مراجعه کرد. متن قبلی کامل بود و چیزی باقی نمانده است.
