الزام بررسی ژنتیکی: تجویز این دارو به عنوان درمان خط اول، خط نگهدارنده یا خطوط بعدی، منوط به تایید وجود جهش در گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی است. به طور خاص، حذف در اگزون نوزده یا جهش جانشینی در اگزون بیست و یک باید پیش از شروع درمان توسط تست‌های معتبر آزمایشگاهی اثبات شود. این دارو در تومورهای فاقد این جهش‌ها اثربخشی ندارد.
تداخل با دخانیات: استعمال دخانیات باعث القای شدید آنزیم‌های کبدی شده و غلظت خونی دارو را به شدت کاهش می‌دهد. پزشک باید وضعیت مصرف سیگار بیمار را ارزیابی کرده و در صورت لزوم دوز دارو را تعدیل کند.
نحوه مصرف: به بیمار تاکید کنید دارو را حتما با معده خالی (یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذا) مصرف کند، زیرا غذا جذب آن را افزایش داده و خطر سمیت را بالا می‌برد.

سرطان لوزالمعده (پانکراس)

ارلوتینیب در ترکیب با داروی جمسیتابین، برای درمان خط اول بیماران مبتلا به سرطان لوزالمعده پیشرفته موضعی، غیرقابل برداشت یا متاستاتیک تایید شده است.

توضیحات کاربردی برای پزشک:

ارزیابی بقا: مطالعات بالینی نشان داده‌اند که افزودن این دارو به جمسیتابین، بهبود نسبی و معناداری در بقای کلی بیماران ایجاد می‌کند.
مدیریت عوارض: در این رژیم ترکیبی، خطر بروز راش‌های پوستی شدید و اسهال بسیار بالا است. پزشک باید از ابتدای درمان، پروتکل‌های پیشگیری و مدیریت سمیت‌های پوستی و گوارشی را برای بیمار در نظر بگیرد.

موارد مصرف خارج برچسب
در برخی شرایط بالینی خاص و بر اساس شواهد موجود در مقالات معتبر، انکولوژیست‌ها ممکن است این دارو را خارج از اندیکاسیون‌های رسمی تجویز کنند:

سرطان پیشرفته مجاری صفراوی

در بیمارانی که به درمان‌های خط اول پاسخ نداده‌اند، ارلوتینیب به عنوان یک گزینه درمانی هدفمند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
نکته بالینی: استفاده از این دارو در این شرایط معمولا به عنوان درمان نجات یا در قالب کارآزمایی‌های بالینی مطرح است و پاسخ به درمان باید به صورت دوره‌ای و دقیق با تصویربرداری ارزیابی شود.

تومورهای توپر (جامد) دارای جهش‌های خاص

در برخی از سرطان‌های پیشرفته که گزینه‌های درمانی استانداردی برای آن‌ها باقی نمانده است، در صورت اثبات وجود جهش‌های حساس در مسیر گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی از طریق پروفایلینگ تومور، ممکن است ارلوتینیب تجویز شود.
نکته بالینی: تصمیم‌گیری برای این نوع تجویز نیازمند بررسی دقیق سود و زیان و ترجیحا طرح موضوع در کمیسیون‌های تخصصی تومور است. مانیتورینگ دقیق عملکرد کبدی و کلیوی در طول این نوع درمان‌های تجربی الزامی است.