لومیر یک انسولین پایه طولانی اثر است که برای درمان دیابت در بزرگسالان، نوجوانان و کودکان یک ساله و بزرگ تر استفاده می شود. پزشک ممکن است آن را به تنهایی به عنوان انسولین پایه یا همراه با انسولین وعده غذایی تجویز کند. در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو، ممکن است لومیر همراه با داروهای دیگر دیابت استفاده شود.
لومیر برای جایگزینی انسولین وعده غذایی طراحی نشده است. نوع درمان و داروهای همراه را پزشک با توجه به وضعیت هر فرد تعیین می کند.

مشخصات قلم لومیر ۱۰۰ واحد در میلی لیتر

هر میلی لیتر لومیر حاوی ۱۰۰ واحد انسولین دتمیر است. قلم ۳ میلی لیتری در مجموع ۳۰۰ واحد انسولین دارد. مقدار کل داخل قلم، دوز هر نوبت تزریق نیست؛ دوز هر بار مصرف باید مطابق نسخه باشد.
پیش از هر تزریق، نام دارو و غلظت درج شده روی قلم را بررسی کنید. اگر برچسب خوانا نیست یا درباره نوع قلم تردید دارید، پیش از مصرف از داروساز یا پزشک راهنمایی بگیرید.

لومیر چگونه اثر می کند؟

انسولین دتمیر به تامین انسولین پایه بدن کمک می کند. طول اثر آن می تواند با توجه به دوز، محل تزریق، جریان خون، دمای بدن و میزان فعالیت بدنی تغییر کند. در اطلاعات محصول، اثر آن تا حدود ۲۴ ساعت توصیف شده است؛ با این حال، مدت اثر در همه افراد یکسان نیست.
پزشک ممکن است بر اساس نیاز فردی، لومیر را روزی یک بار یا دو بار تجویز کند. برنامه تزریق را خودسرانه تغییر ندهید.

دوز لومیر چگونه تعیین می شود؟

دوز لومیر برای هر فرد جداگانه و بر اساس قند خون، نوع دیابت، داروهای دیگر، غذا، فعالیت بدنی و شرایط پزشکی تعیین می شود.
در صورت تغییر وزن، برنامه غذایی، فعالیت، داروها یا وضعیت سلامت، نیاز به بازبینی برنامه درمانی ممکن است وجود داشته باشد.
دوز را فقط طبق نسخه مصرف کنید.
خودسرانه دوز را کم یا زیاد نکنید.
برای جبران دوز فراموش شده، دوز دو برابر تزریق نکنید.
هر تغییر در نوع یا زمان انسولین را با پزشک هماهنگ کنید.

لومیر را چه زمانی تزریق کنیم؟

زمان و تعداد دفعات تزریق را پزشک تعیین می کند. لومیر ممکن است روزی یک بار یا دو بار تجویز شود. اگر قرار است دو بار در روز تزریق شود، زمان تزریق باید طبق برنامه درمانی مشخص باشد.
اگر به سفر بین مناطق زمانی می روید یا ساعت خواب، غذا و فعالیتتان تغییر می کند، پیش از سفر درباره زمان بندی تزریق با پزشک مشورت کنید. برنامه را بدون راهنمایی تغییر ندهید.

روش تزریق قلم لومیر فلکس پن

لومیر فقط برای تزریق زیرجلدی است. محل های تزریق ممکن است شامل شکم، ران، بخش بالایی بازو یا باسن باشد. روش دقیق استفاده از قلم را مطابق بروشور همان مدل انجام دهید یا از پزشک، پرستار دیابت یا داروساز آموزش بگیرید.

نکات مهم استفاده از قلم:

پیش از تزریق، نام دارو و ظاهر محلول را بررسی کنید. محلول باید شفاف و بی رنگ باشد.
برای هر تزریق از سوزن نو استفاده کنید.
قلم را با فرد دیگری به اشتراک نگذارید، حتی اگر سوزن عوض شده باشد.
پس از تزریق، سوزن را جدا و به روش ایمن دفع کنید.
قلم را با سرنگ خالی نکنید و آن را دوباره پر نکنید.
در صورت آسیب دیدن یا افتادن قلم، آن را از نظر نشت یا خرابی بررسی کنید و در صورت تردید با داروساز مشورت کنید.

محل تزریق لومیر را چرا باید تغییر داد؟

تزریق مکرر در یک نقطه می تواند باعث نازک شدن یا ضخیم شدن بافت چربی زیر پوست شود. در بعضی موارد، توده های زیرپوستی نیز گزارش شده اند. تزریق در این نواحی ممکن است جذب انسولین را تغییر دهد و کنترل قند خون را دشوارتر کند.
محل تزریق را در محدوده مناسب به طور منظم تغییر دهید. اگر در محل تزریق توده، فرورفتگی، سفتی یا تغییر ظاهری پوست مشاهده کردید، به پزشک اطلاع دهید. در صورت انتقال تزریق از ناحیه آسیب دیده به پوست سالم، ممکن است پایش قند خون بیشتری لازم باشد.

عوارض جانبی لومیر

مهم ترین عارضه درمان با لومیر، افت قند خون است. عوارض دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

واکنش در محل تزریق، مانند درد، قرمزی، خارش، تورم یا کبودی.
تغییر موقت در دید، به ویژه هنگام شروع درمان یا تغییر سریع قند خون.
تورم یا احتباس مایعات.
تغییر در بافت چربی زیر پوست.
واکنش حساسیتی، مانند کهیر یا بثورات پوستی.
به ندرت، واکنش حساسیتی شدید.

در صورت بروز تنگی نفس، تورم صورت یا زبان، سرگیجه شدید یا واکنش پوستی گسترده، فورا کمک پزشکی بگیرید. هر عارضه ماندگار یا نگران کننده را با پزشک یا داروساز در میان بگذارید.

افت قند خون با لومیر؛ علائم و اقدام لازم

افت قند خون زمانی رخ می دهد که قند خون بیش از حد کاهش یابد. حذف وعده غذایی، فعالیت بدنی شدید یا پیش بینی نشده، مصرف بیش از نیاز انسولین و نوشیدن الکل می توانند احتمال آن را افزایش دهند.

علائم احتمالی افت قند خون عبارت اند از:

تعریق سرد، لرزش یا رنگ پریدگی.
گرسنگی، سردرد یا تپش قلب.
ضعف، گیجی یا خواب آلودگی.
دشواری تمرکز، تغییر دید یا تغییر رفتار.
اختلال گفتار، تشنج یا بیهوشی در موارد شدید.

اگر نشانه های افت قند را دارید، از برنامه درمانی ای که پزشک برای شما مشخص کرده است پیروی کنید و در صورت امکان قند خون را اندازه بگیرید. اگر فرد بیهوش است یا نمی تواند ببلعد، چیزی از راه دهان به او ندهید و فورا با اورژانس تماس بگیرید. اطرافیان بیمار نیز باید بدانند در چنین شرایطی چه اقدامی انجام دهند.

قند خون بالا و کتواسیدوز دیابتی

قند خون بالا ممکن است در اثر دریافت ناکافی انسولین، قطع یا فراموش کردن درمان، بیماری یا عفونت ایجاد شود. تشنگی، تکرر ادرار، خشکی دهان، تهوع، خستگی و خواب آلودگی از نشانه های احتمالی آن هستند.
کمبود انسولین، به ویژه در دیابت نوع یک، می تواند به کتواسیدوز دیابتی منجر شود. استفراغ، درد شکم، تنفس غیرعادی، بوی میوه ای نفس یا کاهش سطح هوشیاری علائم هشدار هستند و نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارند. لومیر را بدون مشورت پزشک قطع نکنید.

اگر تزریق لومیر فراموش شد چه کنیم؟

اگر یک نوبت را فراموش کردید، برای تصمیم گیری درباره زمان و مقدار دوز بعدی با پزشک یا داروساز تماس بگیرید. توصیه مناسب به برنامه معمول مصرف، زمان یادآوری و قند خون شما بستگی دارد.
برای جبران دوز فراموش شده، دوز دو برابر تزریق نکنید و برنامه را بدون راهنمایی تغییر ندهید. در صورت بروز علائم افت یا افزایش قند خون، طبق برنامه درمانی خود اقدام کنید.

اگر لومیر بیش از مقدار تجویز شده تزریق شود

تزریق بیش از نیاز می تواند باعث افت قند خون شود. علائم ممکن است خفیف باشند یا به بیهوشی و تشنج برسند. اگر اشتباها مقدار زیادی لومیر تزریق کرده اید، قند خون را طبق برنامه خود بررسی کنید و فورا از پزشک یا مرکز درمانی راهنمایی بگیرید.
اگر فرد بیهوش است، دچار تشنج شده یا نمی تواند چیزی را ببلعد، به او خوراکی ندهید و کمک اورژانسی درخواست کنید.

تداخل دارویی لومیر

بعضی داروها می توانند قند خون را تغییر دهند یا نیاز بدن به انسولین را افزایش یا کاهش دهند. داروهای نسخه ای، داروهای بدون نسخه، مکمل ها و داروهای گیاهی مصرفی خود را به پزشک و داروساز اطلاع دهید.
داروهای دیابت، برخی داروهای قلب و فشار خون، کورتیکواستروئیدها و بعضی داروهای تیروئید یا آسم ممکن است بر قند خون اثر بگذارند. بیماری های همراه، به ویژه عفونت و تب، نیز می توانند نیاز به انسولین را تغییر دهند. هیچ دارویی را بدون مشورت پزشک شروع یا قطع نکنید.

مصرف لومیر در کودکان، سالمندان و افراد دارای بیماری کلیوی یا کبدی

طبق اطلاعات محصول، لومیر برای کودکان یک ساله و بزرگ تر، نوجوانان و بزرگسالان قابل استفاده است. اطلاعات کافی برای استفاده در کودکان زیر یک سال در دسترس نیست.
در سالمندان و افراد مبتلا به بیماری کلیوی یا کبدی، ممکن است پایش قند خون با دفعات بیشتری لازم باشد. بیماری های تیروئید، هیپوفیز یا غدد فوق کلیوی نیز می توانند بر نیاز بدن به انسولین اثر بگذارند. تنظیم دوز باید توسط پزشک انجام شود.

مصرف لومیر در بارداری و شیردهی

اگر باردار هستید، قصد بارداری دارید یا به نوزاد شیر می دهید، پزشک را مطلع کنید. نیاز به انسولین ممکن است در دوران بارداری و پس از زایمان تغییر کند؛ به همین دلیل کنترل منظم قند خون و پیگیری پزشکی اهمیت دارد.
مصرف لومیر در دوران بارداری یا شیردهی باید بر اساس ارزیابی پزشک انجام شود. دوز را خودسرانه تغییر ندهید.

لومیر و رانندگی

افت قند خون و گاهی افزایش قند خون می تواند تمرکز و سرعت واکنش را مختل کند. این موضوع هنگام رانندگی یا کار با دستگاه ها خطرناک است، به ویژه اگر علائم افت قند را به خوبی تشخیص نمی دهید یا افت قندهای مکرر دارید.
درباره رانندگی ایمن با پزشک مشورت کنید. پیش از رانندگی، توصیه های تیم درمان درباره پایش قند خون و مدیریت افت قند را رعایت کنید.

شرایط نگهداری قلم لومیر

شرایط نگهداری را با برچسب و بروشور داخل بسته بندی خود تطبیق دهید. بر اساس اطلاعات ارائه شده برای این محصول:

قلم باز نشده در یخچال، در دمای ۲ تا ۸ درجه سانتی گراد نگهداری شود.
قلم را در مجاورت بخش سرد کننده یخچال قرار ندهید و از یخ زدن آن جلوگیری کنید.
قلم در حال استفاده یا قلم یدک همراه بیمار، طبق بروشور ارائه شده، در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی گراد نگهداری شود و تا ۶ هفته مصرف شود.
قلم را از گرما و نور مستقیم محافظت کنید.
هنگام استفاده نکردن، درپوش قلم را بگذارید.
دارو را دور از دسترس و دید کودکان نگهداری کنید.
پس از تاریخ انقضای درج شده روی بسته بندی از دارو استفاده نکنید.
مدت مجاز نگهداری پس از شروع مصرف ممکن است با توجه به بازار عرضه یا نوع قلم متفاوت باشد؛ بروشور همان بسته بندی را مرجع نهایی قرار دهید.

آیا لومیر را می توان در پمپ انسولین استفاده کرد؟

خیر. طبق اطلاعات ارائه شده برای لومیر، این دارو برای استفاده در پمپ انفوزیون انسولین مناسب نیست. همچنین لومیر نباید داخل ورید یا عضله تزریق شود؛ تزریق آن باید زیرجلدی و طبق آموزش انجام شود.

تغییر از انسولین دیگر به لومیر

تغییر از انسولین دیگر به لومیر ممکن است به بازبینی دوز، زمان بندی تزریق یا داروهای همراه نیاز داشته باشد. در مدت تغییر و هفته های نخست پس از آن، پزشک ممکن است پایش قند خون را افزایش دهد.
نوع یا برند انسولین را خودسرانه عوض نکنید. تغییر درمان باید با نظارت پزشک انجام شود.

پرسش های پرتکرار درباره قلم لومیر

هر قلم لومیر ۳ میلی لیتری چند واحد دارد؟

با غلظت ۱۰۰ واحد در میلی لیتر، قلم ۳ میلی لیتری در مجموع ۳۰۰ واحد انسولین دارد. مقدار هر تزریق را پزشک تعیین می کند.

لومیر انسولین سریع اثر است؟

خیر. لومیر انسولین پایه طولانی اثر است و معمولا برای تامین نیاز پایه انسولین استفاده می شود.

لومیر را چند بار در روز باید تزریق کرد؟

تعداد دفعات تزریق به نیاز فردی و نسخه پزشک بستگی دارد. برخی بیماران ممکن است روزی یک بار و برخی روزی دو بار از آن استفاده کنند.

آیا لومیر را می توان داخل رگ یا عضله تزریق کرد؟

خیر. لومیر برای تزریق زیرجلدی است و نباید داخل ورید یا عضله تزریق شود.

آیا می توان قلم لومیر را با فرد دیگری به اشتراک گذاشت؟

خیر. قلم نباید با فرد دیگری به اشتراک گذاشته شود، حتی اگر سوزن آن تعویض شده باشد.

نکات تخصصی برای پزشکان و داروسازان

لومیر حاوی انسولین دتمیر با غلظت ۱۰۰ واحد در میلی لیتر است. قلم ۳ میلی لیتری، در مجموع حاوی ۳۰۰ واحد است.
انسولین دتمیر به عنوان انسولین پایه تجویز می شود و می تواند بر اساس نیاز فردی روزی یک بار یا دو بار مصرف شود. برنامه درمانی باید با نوع دیابت و انسولین های وعده غذایی هماهنگ باشد.
لومیر فقط برای تزریق زیرجلدی است و نباید در پمپ انسولین، تزریق وریدی یا تزریق عضلانی استفاده شود.
تغییر از انسولین متوسط یا طولانی اثر دیگر ممکن است به تنظیم دوز و زمان بندی نیاز داشته باشد. پایش نزدیک قند خون در دوره تغییر درمان و پس از آن توصیه می شود.
در بیماران سالمند و افراد مبتلا به اختلال کلیوی یا کبدی، خطر افت قند و ضرورت پایش فردی ارزیابی شود.
عفونت، تب، تغییر رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی و اختلالات تیروئید، هیپوفیز یا غدد فوق کلیوی ممکن است نیاز به بازبینی درمان ایجاد کنند.
چرخش منظم محل تزریق برای کاهش لیپودیستروفی و آمیلوئیدوز پوستی آموزش داده شود. هنگام انتقال تزریق از بافت آسیب دیده به بافت سالم، جذب دارو و قند خون پایش شود.
در صورت تجویز همزمان با داروهای ضد دیابت خوراکی یا آگونیست های گیرنده GLP-1، تنظیم درمان باید بر اساس وضعیت بیمار و اطلاعات رسمی محصول انجام شود.
آموزش بیمار درباره شناسایی افت قند، استفاده ایمن از قلم، دفع سوزن، بررسی ظاهر محلول و پرهیز از اشتراک قلم ضروری است.