آنژیپول دارویی برای کنترل فشار خون، آنژین صدری و برخی اختلالات ریتم قلب است. در این راهنما کاربردها، دوزهای ۲۳٫۷۵، ۴۷٫۵ و ۹۵ میلی‌گرم، عوارض، تداخلات دارویی، مصرف در بارداری و سالمندان را به زبان ساده می‌خوانید.
آنژیپول نام تجاری دارویی است که شرکت داروسازی رها تولید می‌کند. این دارو برای کمک به درمان برخی بیماری‌های قلبی و عروقی به کار می‌رود. شکل رایج آن قرص ۴۷٫۵ میلی‌گرمی است و در دوزهای ۲۳٫۷۵ و ۹۵ میلی‌گرمی هم عرضه می‌شود. ماده مؤثر آن متوپرولول است.
آنژیپول به گروه داروهای مسدودکننده گیرنده بتا تعلق دارد. این دارو اثر پیام‌های تحریکی اعصاب بر قلب را کم می‌کند و در نتیجه به کاهش فشار وارد بر قلب و رگ‌ها کمک می‌کند.
پزشک ممکن است آنژیپول را برای کنترل فشار خون بالا، پیشگیری از دردهای آنژین صدری، درمان نارسایی قلبی پایدار یا کنترل برخی اختلالات ریتم قلب تجویز کند. پاسخ افراد به درمان یکسان نیست و اثر دارو به وضعیت هر بیمار بستگی دارد.
آنژیپول حاوی نمک سوکسینات و به شکل پیوسته‌رهش است (یعنی دارو به‌آرامی و طی زمان در بدن آزاد می‌شود). این ویژگی به حفظ اثر دارو در طول روز کمک می‌کند.
شکل‌های رهش فوری دارو سریع‌تر آزاد می‌شوند و ممکن است به مصرف چند نوبت در روز نیاز داشته باشند. با این حال، آنژیپول پیوسته‌رهش را باید فقط طبق دستور پزشک مصرف کرد و اثر آن در همه افراد یکسان نیست.
پزشک برای تصمیم‌گیری درباره شروع مصرف آنژیپول، ضربان قلب، سابقه بیماری، وضعیت فشار خون و داروهای هم‌زمان بیمار را بررسی می‌کند. مصرف این دارو پس از جراحی عروق یا گذاشتن فنر قلب نیز باید بخشی از برنامه درمانی باشد و جایگزین خودسرانه داروهای دیگر نشود.
آنژیپول با کاهش سرعت و نیروی انقباض قلب می‌تواند به پایین آمدن فشار خون کمک کند. کنترل مناسب فشار خون در کاهش خطر آسیب به اندام‌هایی مانند کلیه و پیشگیری از عوارض قلبی و عروقی اهمیت دارد.
در برخی افراد، کنترل فشار خون با یک دارو کافی نیست و پزشک ممکن است داروهای دیگری مانند لوزارتان یا آملودیپین را نیز تجویز کند. اگر فشار خون همچنان بالا بود، دوز آنژیپول را خودسرانه افزایش ندهید و موضوع را با پزشک در میان بگذارید.
آنژین صدری (احساس گرفتگی، سنگینی یا درد در قفسه سینه که بر اثر کاهش خون‌رسانی و اکسیژن‌رسانی به عضله قلب رخ می‌دهد) ممکن است با مصرف منظم آنژیپول بهتر کنترل شود؛ زیرا این دارو نیاز قلب به اکسیژن را کاهش می‌دهد.
در برخی افراد مبتلا به نارسایی قلبی پایدار، پزشک ممکن است درمان را با احتیاط آغاز کند. آنژیپول برای تسکین فوری درد ناگهانی قلبی مناسب نیست. بروز درد شدید یا تازه در قفسه سینه، تنگی نفس یا تعریق سرد نیازمند تماس فوری با اورژانس است.
گاهی پزشک برای پیشگیری از حملات میگرن، آنژیپول تجویز می‌کند. این دارو برای تسکین سردردی که آغاز شده مناسب نیست و ممکن است با مصرف منظم، تعداد یا شدت حملات را در طول زمان کاهش دهد. میزان اثر آن در افراد مختلف متفاوت است.
دوز ۴۷٫۵ میلی‌گرمی آنژیپول یکی از قدرت‌های این فرآورده است و ممکن است برای درمان فشار خون یا برخی اختلالات ریتم قلب تجویز شود. دوز مناسب هر فرد به نوع بیماری، وضعیت جسمانی و پاسخ او به درمان بستگی دارد.
آنژیپول در سه دوز عرضه می‌شود تا پزشک بتواند درمان را متناسب با وضعیت بیمار تنظیم کند:
مقدار مجاز مصرف روزانه آنژیپول به نوع بیماری و پاسخ بیمار به درمان بستگی دارد و برای همه یکسان نیست. هرگونه تغییر در دوز باید با نظر پزشک و بر اساس ارزیابی وضعیت بیمار انجام شود.
افزایش خودسرانه دوز می‌تواند باعث افت شدید فشار خون یا کندی بیش از حد ضربان قلب شود. بدون مشورت با پزشک، مقدار مصرف را تغییر ندهید.
احساس کوبش در سینه یا تپش شدید ممکن است با اضطراب، خستگی یا اختلال در ریتم قلب ارتباط داشته باشد. آنژیپول با اثر بر گیرنده‌های بتا در قلب، می‌تواند سرعت ضربان را کاهش دهد و به کنترل بعضی از تپش‌ها کمک کند.
آنژیپول با اثر بر گیرنده‌های بتای قلب، ممکن است تعداد ضربان‌های نابجا را کاهش دهد (ضربان‌هایی که خارج از نظم معمول قلب رخ می‌دهند) و احساس کوبش در سینه را کمتر کند.
آنژیپول همه انواع آریتمی را درمان نمی‌کند. اگر ضربان نامنظم ادامه یافت یا با سیاهی رفتن چشم، غش یا درد قفسه سینه همراه شد، ارزیابی پزشکی لازم است. مصرف هم‌زمان آنژیپول با داروهایی مانند پروپرانولول باید فقط با نظر پزشک باشد؛ زیرا ممکن است ضربان قلب بیش از حد کاهش یابد.
در پرکاری تیروئید، افزایش هورمون‌های تیروئید می‌تواند سوخت‌وساز بدن و ضربان قلب را بالا ببرد و باعث لرزش شود. آنژیپول ممکن است بعضی از این نشانه‌ها را با کاهش اثر پیام‌های تحریکی بر قلب کنترل کند.
آنژیپول پرکاری تیروئید را درمان نمی‌کند. بنابراین، درمان‌های تجویزشده برای بیماری تیروئید را طبق دستور پزشک ادامه دهید.
مصرف آنژیپول باید طبق زمان‌بندی و دستور پزشک باشد. برای پیشگیری از وقفه در درمان، پیش از تمام شدن دارو درباره ادامه مصرف با پزشک مشورت کنید.
آنژیپول معمولاً روزی یک‌بار و در ساعت مشخصی مصرف می‌شود. قرص را با یک لیوان آب بخورید. مصرف آن همراه غذا یا پس از غذا ممکن است به کاهش ناراحتی گوارشی کمک کند.
زمان مصرف را بدون مشورت با پزشک از صبح به شب یا برعکس تغییر ندهید؛ تغییر زمان مصرف ممکن است بر کنترل فشار خون یا ضربان قلب اثر بگذارد.
قرص را نجوید یا خرد نکنید، مگر آنکه دستور مصرف فرآورده یا پزشک چنین کاری را مجاز بداند. دستکاری قرص پیوسته‌رهش ممکن است بر نحوه آزاد شدن دارو اثر بگذارد.
نصف کردن قرص فقط زمانی مجاز است که بروشور فرآورده یا پزشک آن را تأیید کرده باشد. قرص را در آب حل نکنید یا با خوراکی‌ها مخلوط نکنید، مگر آنکه روش مصرف مشخصی از سوی پزشک یا داروساز توصیه شده باشد.
اگر یک نوبت مصرف را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید؛ اما اگر به زمان نوبت بعدی نزدیک شده‌اید، نوبت فراموش‌شده را رها کنید. برای جبران دوز فراموش‌شده، دو قرص را هم‌زمان مصرف نکنید.
مصرف بیش از مقدار تجویزشده ممکن است باعث کندی شدید ضربان قلب، خواب‌آلودگی، غش یا افت شدید فشار خون شود. در صورت مصرف بیش از حد یا مصرف تصادفی، فوراً با اورژانس تماس بگیرید و بسته دارو را همراه داشته باشید.
آنژیپول ممکن است در برخی افراد عوارضی ایجاد کند. بعضی از عوارض با گذشت زمان کمتر می‌شوند، اما نشانه‌های تازه، شدید یا مداوم را با پزشک در میان بگذارید. دوز دارو را خودسرانه تغییر ندهید.
آنژیپول می‌تواند سرعت ضربان قلب و نیروی انقباض آن را کاهش دهد. اگر ضربان قلب بیش از حد کند شود، ممکن است سرگیجه، ضعف یا غش رخ دهد.
افت فشار خون هنگام برخاستن سریع از جا ممکن است باعث تاری دید یا سبکی سر شود. برای کاهش خطر زمین خوردن، هنگام بلند شدن آهسته حرکت کنید. در صورت شدید بودن یا تکرار این علائم، با پزشک تماس بگیرید.
خستگی، احساس سستی یا کاهش انرژی ممکن است به‌ویژه در آغاز مصرف آنژیپول رخ دهد و گاهی با گذشت زمان کمتر شود.
اگر سرگیجه شدید، تاری دید یا منگی مداوم دارید، از رانندگی و انجام کارهایی که به تمرکز نیاز دارند خودداری کنید و موضوع را به پزشک اطلاع دهید.
برخی افراد پس از مصرف آنژیپول دچار تهوع، دل‌پیچه یا اسهال می‌شوند. مصرف دارو همراه غذا ممکن است به کاهش ناراحتی گوارشی کمک کند.
قرمزی، خارش یا دانه‌های پوستی ممکن است نشانه حساسیت باشد. در صورت تورم لب‌ها، پلک‌ها یا گلو، یا دشواری در تنفس، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.
اثر آنژیپول ممکن است به قلب محدود نباشد و در برخی افراد با تغییرات دیگری همراه شود. آگاهی از این عوارض کمک می‌کند نشانه‌های مهم را به‌موقع با پزشک در میان بگذارید.
آنژیپول ممکن است باعث احساس سردی یا گزگز در انگشتان دست و پا شود.
تنگی نفس یا خس‌خس سینه، یا افزایش سریع وزن همراه با ورم پاها، نیازمند ارزیابی پزشکی است؛ این علائم ممکن است با تشدید مشکل قلبی یا عارضه دیگری ارتباط داشته باشند.
داروهای مسدودکننده بتا در برخی افراد ممکن است میل جنسی را کاهش دهند یا نعوظ را دشوار کنند.
اگر چنین مشکلی پیش آمد، آنژیپول را ناگهانی قطع نکنید. موضوع را با پزشک در میان بگذارید تا درباره راهکار مناسب تصمیم بگیرد.
آنژیپول ممکن است بعضی از نشانه‌های افت قند خون را بپوشاند (افت قند خون یعنی پایین آمدن قند خون از حد معمول). برای نمونه، تپش قلب ممکن است کمتر محسوس باشد.
برخی نشانه‌ها، مانند عرق سرد یا سرگیجه، ممکن است همچنان دیده شوند. افراد مبتلا به دیابت باید قند خون خود را طبق توصیه پزشک پایش کنند و درباره نشانه‌های افت قند خون آگاهی داشته باشند.
مصرف هم‌زمان آنژیپول با برخی داروها ممکن است ضربان قلب یا فشار خون را بیش از حد کاهش دهد یا بر میزان اثر دارو تأثیر بگذارد. فهرست داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های مصرفی خود را با پزشک در میان بگذارید.
مصرف هم‌زمان آنژیپول با داروهایی مانند وراپامیل، دیلتیازم، دیگوکسین یا آمیودارون ممکن است ضربان قلب را بیش از حد کاهش دهد یا بر هدایت الکتریکی قلب اثر بگذارد.
پزشک ممکن است آنژیپول را همراه داروهایی مانند لوزارتان، هیدروکلروتیازید یا آملودیپین تجویز کند. در این صورت، فشار خون و ضربان قلب باید طبق دستور پزشک بررسی شوند.
داروهای ضدالتهاب مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن ممکن است اثر آنژیپول بر کنترل فشار خون را کاهش دهند؛ بنابراین پیش از مصرف هم‌زمان، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
برخی داروهای ضدافسردگی، از جمله فلوکستین و پاروکستین، ممکن است بر میزان اثر آنژیپول در بدن تأثیر بگذارد. الکل نیز می‌تواند احتمال سرگیجه یا افت فشار خون را افزایش دهد. پیش از مصرف هم‌زمان هر دارو یا نوشیدنی الکلی، نظر پزشک را جویا شوید.
هرچند آنژیپول عمدتاً بر قلب اثر می‌گذارد، ممکن است در برخی افراد بر راه‌های هوایی نیز اثر بگذارد و تنگی نفس یا خس‌خس ایجاد کند.
آنژیپول می‌تواند بر اثر برخی اسپری‌های گشادکننده راه‌های هوایی، مانند سالبوتامول، تأثیر بگذارد. اگر آسم یا بیماری انسدادی ریه دارید، پیش از مصرف آنژیپول این موضوع را با پزشک در میان بگذارید.
مصرف آنژیپول در دوران بارداری، شیردهی یا سالمندی به ارزیابی پزشک نیاز دارد. در این شرایط، تصمیم‌گیری بر اساس وضعیت فرد و سنجش فایده‌ها و خطرهای احتمالی انجام می‌شود.
آنژیپول از جفت عبور می‌کند. مصرف آن در دوران بارداری ممکن است بر رشد جنین اثر بگذارد و در برخی موارد با کاهش وزن جنین همراه باشد. درباره مصرف آن در بارداری، با پزشک مشورت کنید.
مصرف دارو در نزدیکی زمان زایمان ممکن است بر ضربان قلب یا قند خون نوزاد اثر بگذارد. اگر در دوران بارداری آنژیپول مصرف می‌کنید، پزشک و تیم درمان را در جریان بگذارید تا وضعیت نوزاد پس از تولد بررسی شود.
مقداری از آنژیپول ممکن است وارد شیر مادر شود. پزشک با توجه به وضعیت مادر و نوزاد درباره ادامه مصرف در دوران شیردهی تصمیم می‌گیرد.
در صورت مصرف دارو هنگام شیردهی، تغییراتی مانند بی‌حالی، خواب‌آلودگی غیرمعمول، مشکل در تغذیه یا تنفس آهسته نوزاد را با پزشک یا متخصص اطفال در میان بگذارید.
در سالمندان احتمال افت فشار خون هنگام تغییر وضعیت بدن و سرگیجه بیشتر است. پزشک ممکن است درمان را با دوز پایین‌تر آغاز کند و وضعیت بیمار را پیگیری کند.
از آنجا که آنژیپول در کبد پردازش می‌شود، بیماری کبدی ممکن است بر میزان دارو در بدن اثر بگذارد و به تنظیم درمان نیاز داشته باشد. در بیماری کلیوی نیز پزشک با توجه به وضعیت بیمار درباره دوز مناسب تصمیم می‌گیرد.
فرمول پیوسته‌رهش آنژیپول برای آزاد شدن تدریجی دارو طراحی شده است و ممکن است به حفظ اثر آن در طول روز کمک کند. زمان شروع و میزان اثر در افراد مختلف یکسان نیست.
زمان شروع اثر آنژیپول به وضعیت بدن و دلیل مصرف بستگی دارد. برای آگاهی از زمان مورد انتظار اثر دارو، با پزشک مشورت کنید.
فرمول پیوسته‌رهش دارو را به‌تدریج آزاد می‌کند. مدت اثر آن برای هر فرد و هر وضعیت درمانی ممکن است متفاوت باشد؛ بنابراین مصرف دارو را طبق دستور پزشک ادامه دهید.
ممکن است کنترل فشار خون به زمان نیاز داشته باشد و اثر درمان از همان روزهای نخست به‌طور کامل مشخص نشود.
اگر فشار خون در روزهای نخست به میزان مورد انتظار کاهش نیافت، دوز آنژیپول را خودسرانه افزایش ندهید. روند درمان را طبق دستور ادامه دهید و در زمان تعیین‌شده با پزشک پیگیری کنید.
قطع داروهای قلبی باید با برنامه‌ریزی و نظر پزشک انجام شود. قطع ناگهانی آنژیپول ممکن است وضعیت قلبی را بدتر کند.
قطع ناگهانی آنژیپول پس از مدتی مصرف ممکن است باعث بازگشت تپش قلب، افزایش فشار خون یا تشدید درد قفسه سینه شود.
اگر پس از قطع دارو دچار درد قفسه سینه، تنگی نفس یا غش شدید، فوراً با اورژانس تماس بگیرید. دارو را بدون نظر پزشک قطع نکنید، به‌ویژه اگر سابقه بیماری عروق قلب یا گذاشتن استنت دارید.
اگر لازم باشد مصرف آنژیپول قطع شود، پزشک درباره کاهش تدریجی دوز و مدت آن تصمیم می‌گیرد. این کار به پیگیری وضعیت بیمار نیاز دارد.
مصرف دارو یک روز در میان یا نصف کردن قرص پیوسته‌رهش را برای قطع دارو به کار نبرید، مگر آنکه پزشک آن را تأیید کرده باشد.
آنژیپول دارویی اعتیادآور نیست؛ اما بدن ممکن است به اثر آن عادت کند. به همین دلیل، قطع ناگهانی دارو می‌تواند باعث بروز نشانه‌هایی مانند افزایش ضربان یا فشار خون شود.
این تغییرات به معنای اعتیاد نیستند. برای کاهش خطر بروز آن‌ها، دارو را فقط طبق برنامه پزشک کم یا قطع کنید.
داروهای قلبی ممکن است نام‌های تجاری یا شکل‌های دارویی متفاوتی داشته باشند. تفاوت در ترکیب و نحوه آزاد شدن دارو می‌تواند بر شیوه مصرف اثر بگذارد.
آنژیپول حاوی شکل پیوسته‌رهش با نمک سوکسینات است و معمولاً برای مصرف روزانه طراحی شده است. متورال اغلب حاوی شکل تارتارات است که اثر کوتاه‌تری دارد و ممکن است به دفعات مصرف بیشتری نیاز داشته باشد.
این دو فرآورده را نباید خودسرانه جایگزین یکدیگر کرد. هرگونه تغییر دارو یا دوز باید با نظر پزشک انجام شود.
آنژیپول و بیزوپرولول عمدتاً بر قلب اثر می‌گذارند. پروپرانولول علاوه بر قلب، می‌تواند بر ریه‌ها نیز اثر بگذارد و در برخی افراد مبتلا به آسم محدودیت مصرف داشته باشد.
کارودیلول علاوه بر گیرنده‌های بتا، بر رگ‌ها نیز اثر می‌گذارد و ممکن است فشار خون را کاهش دهد. انتخاب دارو به وضعیت سلامت هر بیمار بستگی دارد و باید با نظر پزشک انجام شود.
یک داروی جایگزین مناسب برای همه افرادی که با آنژیپول سازگار نیستند وجود ندارد. انتخاب درمان جایگزین به نوع عارضه، وضعیت بیمار و علت مصرف دارو بستگی دارد.
پزشک ممکن است داروی دیگری از همان گروه یا دارویی از گروهی دیگر را انتخاب و دوز آن را متناسب با وضعیت بیمار تنظیم کند.
واکنش افراد به آنژیپول متفاوت است و تجربه شخصی مصرف‌کنندگان جایگزین ارزیابی پزشکی نیست. تصمیم‌گیری درباره درمان باید با توجه به وضعیت هر بیمار انجام شود.
برخی مصرف‌کنندگان از کمتر شدن تپش قلب یا لرزش پس از مصرف آنژیپول گفته‌اند؛ با این حال، ممکن است در بعضی افراد احساس ضربان‌های نابجا ادامه پیدا کند.
بهبود نسبی تپش قلب نباید باعث نادیده گرفتن علت زمینه‌ای آن شود. در صورت بروز درد قفسه سینه یا درد منتشرشونده، پیگیری پزشکی لازم است.
برخی مصرف‌کنندگان برای کاهش بی‌حالی یا سبکی سر، آهسته بلند شدن و استراحت کافی را مفید دانسته‌اند. نوشیدن آب کافی نیز در حدی که پزشک توصیه کرده باشد، می‌تواند به حفظ تعادل آب بدن کمک کند.
برای مقابله با خستگی، دوز دارو را خودسرانه کم نکنید یا مصرف آن را قطع نکنید. درباره علائم و وضعیت فشار خون و ضربان قلب با پزشک مشورت کنید.
برخی مصرف‌کنندگان از خواب‌آلودگی یا خواب‌های غیرمعمول پس از مصرف آنژیپول گفته‌اند، درحالی‌که بعضی دیگر تغییر محسوسی در خواب خود ندیده‌اند.
اگر کابوس‌ها یا اختلال خواب ادامه‌دار یا آزاردهنده شد، موضوع را با پزشک در میان بگذارید. بدون مشورت با پزشک، داروی خواب‌آور را همراه آنژیپول مصرف نکنید.
مصرف آنژیپول با معده خالی در همه افراد باعث درد معده نمی‌شود؛ اما مصرف آن همراه غذا یا پس از غذا ممکن است ناراحتی گوارشی را کمتر کند.
اگر درد شکم ادامه‌دار بود یا با استفراغ خونی یا مدفوع تیره همراه شد، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
اگر کاهش ضربان قلب با سرگیجه، تاری دید، سیاهی رفتن چشم یا غش همراه شد، فرد را در وضعیت امن قرار دهید و فوراً با اورژانس تماس بگیرید.
اگر ضربان قلب پایین است اما علامتی وجود ندارد، دوز بعدی را دو برابر نکنید و برای دریافت راهنمایی با پزشک تماس بگیرید. تصمیم درباره ادامه مصرف یا تغییر دوز باید با نظر پزشک باشد.
ریزش مو از عوارض رایج آنژیپول به شمار نمی‌رود، اما در موارد نادر ممکن است تغییراتی در مو گزارش شود.
ریزش مو می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد. پیش از قطع داروی قلبی، علت را با پزشک بررسی کنید.
آنژیپول را در بسته‌بندی اصلی خود و در محیطی خشک و دور از نور مستقیم نگهداری کنید. شرایط نگهداری درج‌شده روی بسته‌بندی را نیز رعایت کنید.
از نگهداری دارو در مکان‌های مرطوب، مانند حمام یا کنار سینک، خودداری کنید و آن را دور از دسترس کودکان قرار دهید.
