میلرینون یک داروی مهار کننده آنزیم فسفودی استراز نوع سه است که خواص افزایش دهنده قدرت انقباضی قلب و گشاد کنندگی عروق دارد. این دارو با جلوگیری از تخریب آدنوزین مونوفسفات حلقوی در سلول های عضله قلب و عروق خونی، باعث افزایش قدرت انقباضی قلب و کاهش مقاومت عروق محیطی و ریوی می شود. این ویژگی دوگانه، میلرینون را به یک داروی ارزشمند در مدیریت وضعیت جریان خون بیماران بدحال قلبی تبدیل کرده است.
موارد مصرف تایید شده داروی میلرینوناین دارو توسط سازمان های معتبر بین المللی برای یک مورد مصرف اصلی تایید شده است که نیازمند مدیریت دقیق وضعیت جریان خون در محیط مراقبت های ویژه است.
درمان کوتاه مدت نارسایی حاد جبران نشده قلب
میلرینون برای درمان کوتاه مدت و داخل وریدی در بیمارانی که دچار نارسایی حاد قلبی شده اند و برون ده قلبی پایینی دارند، تایید شده است.
نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: - کاهش پیش بار و پس بار: میلرینون مقاومت عروق سیستمیک و مقاومت عروق ریوی را کاهش می دهد. این موضوع باعث کاهش کار بطن چپ و راست می شود و در بیمارانی که دچار احتقان ریوی و افت برون ده هستند، بسیار کمک کننده است.
- بیماران مصرف کننده دارو های مسدود کننده بتا: بر خلاف دارو هایی مانند دوبوتامین که از طریق گیرنده های آدرنرژیک عمل می کنند، مسیر اثر میلرینون مستقل از گیرنده های بتا است. بنابراین، در بیمارانی که به صورت مزمن دارو های مسدود کننده بتا مصرف می کنند و اکنون دچار نارسایی حاد شده اند، میلرینون داروی ارجح برای افزایش قدرت انقباضی قلب است.
به دلیل خاصیت گشاد کنندگی قوی عروق، افت فشار خون سیستمیک یک عارضه شایع است. در بیمارانی که فشار خون پایه پایینی دارند، باید این دارو را با احتیاط فراوان و بدون استفاده از دوز بارگیری شروع کرد و در بسیاری از موارد نیاز به استفاده همزمان از دارو های تنگ کننده عروق مانند نوراپی نفرین وجود دارد.
تنظیم دوز در نارسایی کلیوی: بیش از هشتاد درصد دارو به صورت تغییر نیافته از طریق ادرار دفع می شود. در صورت وجود اختلال عملکرد کلیه، نیمه عمر دارو به شدت افزایش می یابد و پزشک باید دوز نگهدارنده را بر اساس میزان پاکسازی کراتینین کاهش دهد تا از تجمع دارو و بروز اختلالات ریتم قلب جلوگیری شود.
- خطر ایجاد اختلالات ریتم قلب: افزایش سطح کلسیم داخل سلولی ناشی از دارو، خطر اختلالات ریتم بطنی و فوق بطنی را افزایش می دهد. پایش مداوم نوار قلب در طول تزریق مداوم وریدی کاملا ضروری است.
موارد مصرف خارج از برچسب داروی میلرینونبا توجه به اثرات مطلوب بر وضعیت جریان خون، پزشکان متخصص در سراسر جهان از میلرینون در شرایط بحرانی متعددی خارج از موارد تایید شده رسمی استفاده می کنند.
سندرم برون ده پایین قلبی پس از جراحی قلب
- بیمارانی که تحت جراحی های قلب باز قرار می گیرند، غالبا هنگام جدا سازی از دستگاه بای پس قلبی ریوی دچار افت عملکرد عضله قلب می شوند.
- نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: میلرینون با گشاد کردن عروق پیوندی و کاهش مقاومت عروق ریوی، عملکرد بطن راست را که معمولا پس از جراحی های دریچه میترال یا بای پس کرونری مختل می شود، به شدت بهبود می بخشد. این دارو در ترکیب با دارو های تنگ کننده عروق، یک ترکیب بسیار کارآمد برای خروج موفقیت آمیز بیمار از دستگاه بای پس ایجاد می کند و از نارسایی حاد بطن راست جلوگیری می نماید.
پل درمانی به سمت پیوند قلب یا دستگاه کمک بطن چپ
- در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی در مرحله نهایی که در لیست انتظار پیوند قرار دارند و وابسته به دارو های داخل وریدی هستند، میلرینون استفاده گسترده ای دارد.
- نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: تزریق مداوم میلرینون در این بیماران می تواند خون رسانی اندام های حیاتی مانند کلیه ها و کبد را حفظ کند و از نارسایی چند ارگانی پیش از رسیدن قلب پیوندی جلوگیری نماید. به دلیل ایجاد تحمل گیرنده ای بسیار کمتر در مقایسه با دوبوتامین، استفاده طولانی مدت تر از میلرینون به عنوان پل درمانی در بخش مراقبت های ویژه قلبی رایج است. مقدار مصرف معمول در این شرایط بین یک دهم تا هفت دهم میکروگرم بر کیلوگرم در دقیقه متغیر است.
درمان پرفشاری شریان ریوی و نارسایی بطن راست
- افزایش شدید فشار شریان ریوی باعث نارسایی حاد بطن راست می شود که وضعیتی بسیار بحرانی و کشنده است.
- نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: میلرینون یک گشاد کننده قوی عروق ریه است. در بخش مراقبت های ویژه، گاهی پزشکان از فرم استنشاقی میلرینون با استفاده از دستگاه بخور دارویی استفاده می کنند. اگرچه این روش تاییدیه رسمی ندارد، اما باعث می شود دارو به صورت موضعی در ریه عمل کرده و عروق ریوی را گشاد کند، بدون اینکه باعث افت شدید فشار خون سیستمیک شود. در فرم وریدی نیز، این دارو با کاهش مقاومت در برابر خروج خون از بطن راست، برون ده قلبی را احیا می کند.
شوک عفونی همراه با اختلال عملکرد عضله قلب
- در برخی از بیماران مبتلا به شوک عفونی شدید، با وجود تزریق مایعات کافی و استفاده از دارو های بالا برنده فشار خون، بیمار دچار افت شدید عملکرد انقباضی قلب می شود.
- نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: هنگامی که سونوگرافی قلب نشان دهنده کاهش شدید کسر جهشی قلب در شوک عفونی است و خون رسانی بافتی مختل شده است، اضافه کردن میلرینون با دوز پایین به رژیم درمانی می تواند اکسیژن رسانی بافتی را بهبود بخشد. با این حال، به دلیل خطر تشدید افت فشار خون در شوک عفونی، این کار باید تحت پایش دقیق فشار خون تهاجمی و تنها توسط پزشکان مجرب در بخش مراقبت های ویژه انجام شود.
جلوگیری و درمان گرفتگی عروق مغزی پس از خونریزی فضای زیر عنکبوتیه
- خونریزی در فضای زیر عنکبوتیه مغز غالبا منجر به گرفتگی تاخیری عروق مغز و کاهش خون رسانی به بافت مغز می شود.
- نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: بر اساس متون تخصصی جراحی مغز و اعصاب و مراقبت های ویژه اعصاب، تزریق داخل شریانی یا تزریق مداوم وریدی میلرینون می تواند باعث گشاد شدن عروق مغزی درگیر گرفتگی شود. این دارو عروق را گشاد می کند و در مواردی که درمان های استاندارد با شکست مواجه می شوند، به عنوان یک درمان نجات بخش توسط متخصصان مداخله ای عروق مغز استفاده می گردد تا از آسیب دائمی بافت مغز جلوگیری شود. مقادیر مصرف در این روش کاملا تخصصی بوده و تحت تصویر برداری مداوم عروق تنظیم می گردد.
