موارد مصرف تایید شده داروی گالانتامین تنها مورد مصرف اصلی و تایید شده این دارو توسط سازمان های معتبر بین المللی، درمان زوال عقل یا دمانس خفیف تا متوسط در بیماری آلزایمر است.
درمان زوال عقل خفیف تا متوسط در بیماری آلزایمر
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: هدف از تجویز این دارو در بیماران مبتلا به آلزایمر، متوقف کردن روند بیماری نیست، بلکه هدف اصلی کند کردن سرعت افت عملکردهای شناختی، بهبود نسبی حافظه و حفظ توانایی بیمار در انجام کارهای روزمره برای مدت طولانی تر است.
- از نظر بالینی، پزشک باید درمان را با دوز پایین آغاز کند. معمولا شروع درمان با دوز هشت میلی گرم در روز است که به صورت منقسم یا یک بار در روز در فرم های پیوسته رهش تجویز می شود. برای به حداقل رساندن عوارض گوارشی شایع مانند تهوع، استفراغ و کاهش وزن، افزایش دوز به شانزده میلی گرم در روز باید حداقل پس از چهار هفته مصرف مداوم دوز اولیه انجام گیرد. دوز نگهدارنده بهینه برای اکثر بیماران شانزده تا بیست و چهار میلی گرم در روز است. پزشک باید بیمار را به صورت دوره ای از نظر وضعیت تغذیه ای، کاهش وزن و همچنین عوارض قلبی عروقی مانند برادی کاردی معاینه کند. قطع ناگهانی دارو توصیه نمی شود، زیرا می تواند به افت سریع تر عملکردهای شناختی منجر شود.
موارد مصرف خارج برچسب داروی گالانتامین علاوه بر آلزایمر، پزشکان در سطح جهان از این دارو برای مدیریت برخی اختلالات دیگر نیز استفاده می کنند که هنوز تاییدیه رسمی ندارند اما شواهد بالینی از مصرف آن ها حمایت می کند.
زوال عقل عروقی و زوال عقل مختلط
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: در بیمارانی که دچار آسیب های مغزی ناشی از اختلالات عروقی هستند یا ترکیبی از آلزایمر و زوال عقل عروقی دارند، این دارو می تواند به بهبود عملکرد اجرایی و حافظه کمک کند. از نظر بالینی، مدیریت عوامل خطر عروقی مانند فشار خون و دیابت در کنار تجویز دارو الزامی است. دوز مصرفی در این بیماران مشابه پروتکل درمانی بیماری آلزایمر است.
زوال عقل با اجسام لویی و دمانس بیماری پارکینسون
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: اگرچه داروی ریواستیگمین معمولا انتخاب اول در این بیماران است، اما در صورت عدم تحمل یا عدم پاسخ دهی، پزشک می تواند گالانتامین را جایگزین کند. این دارو ممکن است توهمات بینایی و نوسانات شناختی را در این گروه از بیماران کاهش دهد. به دلیل حساسیت بالای این بیماران به عوارض کولینرژیک، تیتراسیون دوز باید با احتیاط و نظارت بسیار دقیق تر انجام شود.
اختلال شناختی در اسکیزوفرنی
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: برخی از کارآزمایی های بالینی نشان داده اند که افزودن این دارو به رژیم درمانی آنتی سایکوتیک بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، ممکن است به بهبود حافظه فعال و عملکردهای اجرایی کمک کند. با این حال، اثربخشی آن در همه بیماران قطعی نیست و پزشک باید مزایا را در برابر خطر تداخلات دارویی و عوارض جانبی ارزیابی کند.
اختلال شناختی خفیف
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: استفاده از این دارو برای جلوگیری از پیشرفت اختلال شناختی خفیف به آلزایمر بسیار بحث برانگیز است. منابع معتبر بین المللی تاکید دارند که تجویز این دارو در این مرحله نه تنها مزیت شناختی قابل توجهی ندارد، بلکه در برخی مطالعات با افزایش نرخ مرگ و میر همراه بوده است. بنابراین، تجویز آن برای اختلال شناختی خفیف به هیچ وجه توصیه نمی شود و پزشک باید بر اصلاح سبک زندگی بیمار تمرکز کند.
