قرص اکسریکال 100/25/200 میلی گرم

بیماری پارکینسون و کنترل نوسانات حرکتی

• این ترکیب دارویی سه گانه به صورت اختصاصی برای درمان بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون با ایدیوپاتیک تایید شده است که دچار پدیده کاهش اثر دارو در پایان دوز یا همان فرسایش اثر می شوند.

• پزشک باید توجه داشته باشد که این داروی ترکیبی برای شروع درمان اولیه در بیماران تازه تشخیص داده شده پارکینسون به هیچ وجه توصیه نمی شود. هدف اصلی و تایید شده از تجویز این ترکیب، ساده سازی رژیم دارویی برای بیمارانی است که در حال حاضر لوودوپا و کربی دوپا را همراه با داروی انتاکاپون به صورت قرص های جداگانه مصرف می کنند.
• همچنین برای بیمارانی که روی درمان با لوودوپا و کربی دوپا هستند و به تازگی دچار نوسانات حرکتی پایان دوز شده اند، پزشک می تواند این ترکیب را برای جایگزینی رژیم قبلی و اضافه کردن انتاکاپون به کار برد. انتاکاپون با مهار آنزیم کاتکول او متیل ترانسفراز از تخریب محیطی لوودوپا جلوگیری کرده و باعث افزایش طول عمر دارو در خون و رسیدن مقادیر بیشتر آن به مغز می شود.
• این فرایند فارماکولوژیک به پزشک کمک می کند تا زمان های خاموشی حرکتی بیمار را به شکل قابل توجهی کاهش دهد. از نظر بالینی، پزشک باید دوز این داروی ترکیبی را بر اساس نیاز فردی بیمار و پاسخ حرکتی او به دقت تنظیم کند تا از بروز عارضه شایع حرکات غیر ارادی یا دیسکینزی که ناشی از افزایش ناگهانی سطح دوپامین مغزی است، جلوگیری نماید.

سندرم پاهای بی قرار مقاوم به درمان

• اگر چه ترکیب دو گانه لوودوپا و کربی دوپا گاهی برای موارد شدید و مقاوم سندرم پاهای بی قرار استفاده می شود، اما اضافه کردن انتاکاپون به این ترکیب برای این بیماری یک کاربرد کاملا خارج برچسب محسوب می گردد.

• در مواردی که بیمار مبتلا به سندرم پاهای بی قرار به دلیل مصرف طولانی مدت دارو های محرک گیرنده دوپامین دچار پدیده تشدید علائم در طول روز و بازگشت زود هنگام درد می شود، پزشک متخصص ممکن است به ندرت و با ارزیابی دقیق سود و زیان، از ترکیب دارای انتاکاپون برای پوشش بهتر و طولانی تر علائم در طول شبانه روز استفاده کند. با این حال، پزشک باید آگاه باشد که خطر تشدید بیماری با دارو های حاوی لوودوپا در این سندرم بسیار بالا است و این ترکیب به هیچ عنوان خط اول یا دوم درمان محسوب نمی شود.

پارکینسونیسم ثانویه و سندرم های آتیپیک

• در برخی از بیماران که به دلیل مصرف طولانی مدت دارو های مسدود کننده دوپامین یا آسیب های ساختاری عروق مغز دچار علائم مشابه پارکینسون شده اند، پزشک ممکن است برای ارزیابی پاسخ بالینی بیمار از ترکیبات پایه لوودوپا استفاده کند. تجویز ترکیب سه گانه دارای انتاکاپون در این شرایط بسیار نادر و کاملا خارج برچسب است. تنها در موارد بسیار خاصی که بیمار به صورت قطعی به لوودوپا پاسخ نسبی داده و نیازمند طولانی تر شدن اثر دارو است، پزشک مغز و اعصاب ممکن است این ترکیب را به صورت آزمایشی تجویز کند، هر چند پاسخ بالینی در پارکینسونیسم ثانویه معمولا ضعیف است.