کپسول اپرسیس 125/80/80 حاوی اپرپیتانت است و برای پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی و تهوع و استفراغ پس از عمل جراحی بهکار میرود. در این مطلب با موارد مصرف، نحوه مصرف، دوز 125/80/80، عوارض و تداخل با دگزامتازون آشنا میشوید.
کپسول اپرسیس یک داروی خوراکی ضدتهوع است که ماده مؤثر آن اپرپیتانت است و بیشتر برای پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمیدرمانی استفاده میشود.
این دارو در بعضی بزرگسالان ممکن است برای پیشگیری از تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی نیز تجویز شود، اما مصرف آن باید فقط طبق نظر پزشک باشد.
اپرسیس برای تهوعهای ساده، مسمومیت غذایی، دلبههمخوردگی معمول یا ناراحتیهای خفیف گوارشی داروی مناسبی برای مصرف خودسرانه نیست.
ماده مؤثره این دارو اپرپیتانت است و اپرسیس نام تجاری آن محسوب میشود.
این دارو معمولاً به شکل کپسول خوراکی مصرف میشود و باید طبق نسخه پزشک استفاده شود.
اپرسیس به شکل کپسول خوراکی عرضه میشود و نقش اصلی آن پیشگیری از تهوع و استفراغ است، نه درمان سریع تهوعی که از قبل شروع شده است.
در بسیاری از بیماران، این دارو همراه با داروهای ضدتهوع دیگر تجویز میشود تا کنترل تهوع بهتر انجام شود.
مهمترین مورد مصرف اپرسیس، پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمیدرمانی است، بهویژه زمانی که احتمال تهوع در روزهای بعد از درمان وجود دارد.
در برخی بزرگسالان، پزشک ممکن است این دارو را برای پیشگیری از تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی نیز تجویز کند.
بعضی داروهای شیمیدرمانی میتوانند تهوع شدید ایجاد کنند و اپرسیس کمک میکند احتمال تهوع و استفراغ کمتر شود.
این دارو هم برای تهوع روز اول درمان و هم برای تهوعی که با تأخیر و در روزهای بعد ایجاد میشود، کاربرد دارد.
اپرسیس ممکن است در برخی بزرگسالان پیش از جراحی استفاده شود تا احتمال تهوع و استفراغ بعد از بیهوشی کمتر شود.
تصمیم درباره مصرف این دارو به نوع جراحی، داروهای بیهوشی، سابقه تهوع بعد از عمل و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد.
اپرسیس بیشتر یک داروی پیشگیریکننده است و معمولاً برای این مصرف میشود که تهوع و استفراغ اصلاً شروع نشود یا شدت آن کمتر شود.
به همین دلیل، زمان مصرف دارو بسیار مهم است و تغییر خودسرانه زمان مصرف میتواند اثر دارو را کمتر کند.
تهوع ناشی از شیمیدرمانی ممکن است در همان روز درمان یا در روزهای بعد ایجاد شود و اپرسیس بیشتر برای کم کردن همین تهوعهای شدید یا دیرتر شروعشونده به کار میرود.
این دارو معمولاً همراه با داروهای ضدتهوع دیگر تجویز میشود، چون هر دارو از یک مسیر متفاوت به کنترل تهوع کمک میکند.
در بعضی بیماران، پزشک ممکن است اپرسیس را پیش از عمل تجویز کند تا احتمال تهوع و استفراغ بعد از بیهوشی کمتر شود.
این نوع مصرف با برنامه مصرف اپرسیس در شیمیدرمانی فرق دارد و نباید بدون دستور پزشک انجام شود.
اپرسیس روی بخشی از مسیر ایجاد تهوع در مغز اثر میگذارد و باعث میشود پیامهای مربوط به تهوع و استفراغ کمتر فعال شوند.
اپرسیس گیرنده نوروکینین ۱ را مهار میکند؛ گیرنده نوروکینین ۱ (بخشی در مغز که در انتقال پیام تهوع و استفراغ نقش دارد) با مادهای به نام ماده پی فعال میشود.
ماده پی (یک پیامرسان طبیعی در بدن که میتواند مسیر تهوع و استفراغ را تحریک کند) با مصرف اپرسیس اثر کمتری روی این مسیر میگذارد.
بعضی داروهای ضدتهوع بیشتر روی مسیر سروتونین اثر میگذارند؛ سروتونین (مادهای در بدن که در تهوع، خلقوخو و عملکرد روده نقش دارد) یکی از مسیرهای مهم تهوع است.
اپرسیس از مسیر دیگری اثر میکند، به همین دلیل پزشک ممکن است آن را همراه با داروهای ضدتهوع دیگر تجویز کند.
اپرسیس باید دقیقاً طبق نسخه پزشک مصرف شود، چون زمان مصرف آن در پیشگیری از تهوع نقش مهمی دارد.
اگر با وجود مصرف صحیح دارو همچنان تهوع یا استفراغ ادامه داشت، نباید دوز دارو را تغییر داد و لازم است با پزشک یا داروساز تماس گرفته شود.
اپرسیس را معمولاً میتوان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد، مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
کپسول بهتر است با آب کافی و به صورت کامل بلعیده شود.
در پیشگیری از تهوع ناشی از شیمیدرمانی، اپرسیس معمولاً پیش از شروع شیمیدرمانی مصرف میشود تا پیش از تحریک تهوع در بدن اثر کند.
زمان دقیق مصرف را پزشک تعیین میکند و بیمار نباید آن را خودسرانه جلو یا عقب بیندازد.
اگر مصرف یک نوبت اپرسیس فراموش شد، نباید دوز بعدی دو برابر شود.
در این شرایط بهتر است با پزشک یا داروساز تماس گرفته شود، چون در این دارو زمانبندی مصرف اهمیت زیادی دارد.
دوز و برنامه مصرف اپرسیس به علت مصرف، نوع شیمیدرمانی یا جراحی، داروهای همراه و شرایط بیمار بستگی دارد.
این دارو نباید بر اساس تجربه دیگران یا برنامه درمانی بیمار دیگر مصرف شود.
در بعضی برنامههای شیمیدرمانی، اپرسیس در روز اول با دوز ۱۲۵ میلیگرم و در روزهای بعد با دوز ۸۰ میلیگرم مصرف میشود.
این فقط یک الگوی رایج است و جایگزین نسخه پزشک نیست.
در پیشگیری از تهوع بعد از جراحی، برنامه مصرف اپرسیس با برنامه مربوط به شیمیدرمانی فرق دارد.
در این کاربرد، دارو معمولاً به صورت یک دوز پیش از جراحی تجویز میشود، اما مقدار و زمان دقیق آن را پزشک تعیین میکند.
مدت مصرف اپرسیس معمولاً کوتاه است و به زمان شیمیدرمانی یا جراحی مربوط میشود.
مصرف طولانیمدت این دارو فقط باید با نظر پزشک انجام شود.
چون اپرسیس برای پیشگیری مصرف میشود، باید در زمان مناسب استفاده شود تا قبل از شروع تهوع اثر کافی داشته باشد.
اپرسیس معمولاً طی چند ساعت پس از مصرف خوراکی اثر خود را آغاز میکند.
به همین دلیل، پزشک معمولاً آن را پیش از شیمیدرمانی یا پیش از جراحی تجویز میکند.
اثر اپرسیس میتواند به پیشگیری از تهوع و استفراغ تأخیری کمک کند؛ یعنی تهوعی که چند ساعت یا حتی چند روز بعد از شیمیدرمانی ایجاد میشود.
به همین دلیل، در بعضی برنامهها پزشک مصرف دارو را برای چند روز تنظیم میکند.
اپرسیس مانند هر داروی دیگری ممکن است عارضه ایجاد کند، اما همه بیماران این عوارض را تجربه نمیکنند.
بیشتر عوارض خفیف هستند، اما بعضی علائم نیاز به توجه فوری دارند.
اگر علائم حساسیت شدید ایجاد شد، بیمار باید سریعاً کمک پزشکی دریافت کند.
برخی افراد ممکن است پس از مصرف اپرسیس دچار سرگیجه، خوابآلودگی یا کاهش تمرکز شوند.
اگر این حالت رخ داد، رانندگی و کار با وسایل خطرناک باید با احتیاط انجام شود.
اپرسیس میتواند با بعضی داروها تداخل داشته باشد و اثر آنها را کم یا زیاد کند.
بیمار باید پیش از مصرف این دارو، فهرست کامل داروها، مکملها و داروهای گیاهی خود را به پزشک یا داروساز اعلام کند.
اپرسیس میتواند مقدار دگزامتازون را در بدن افزایش دهد؛ دگزامتازون (یک داروی ضدالتهاب که در بعضی برنامههای ضدتهوع هم استفاده میشود) ممکن است در این شرایط نیاز به تنظیم دوز داشته باشد.
تغییر مقدار دگزامتازون باید فقط توسط پزشک انجام شود.
اپرسیس ممکن است روی اثر وارفارین تأثیر بگذارد؛ وارفارین (دارویی برای رقیق کردن خون و کاهش احتمال لخته شدن) نیاز به پایش دقیق دارد.
در بعضی بیماران، پزشک ممکن است آزمایش انعقاد خون را بررسی کند تا مطمئن شود اثر وارفارین در محدوده مناسب است.
اپرسیس میتواند اثر بعضی روشهای هورمونی پیشگیری از بارداری را کمتر کند.
این دارو همچنین میتواند با برخی داروهای ضدقارچ، بعضی آنتیبیوتیکها، بعضی داروهای ضدتشنج و برخی داروهای قلبی یا اعصاب تداخل داشته باشد.
پیش از شروع اپرسیس، پزشک باید از بیماریهای کبدی، سابقه حساسیت دارویی و همه داروهای مصرفی بیمار مطلع باشد.
این دارو برای مصرف خودسرانه مناسب نیست، چون تداخلهای دارویی مهمی دارد.
اگر فرد به اپرپیتانت یا اجزای دارو حساسیت داشته باشد، نباید اپرسیس مصرف کند.
مصرف همزمان اپرسیس با بعضی داروها مانند پیموزاید ممنوع است؛ پیموزاید (دارویی برای بعضی اختلالات روانپزشکی که میتواند روی ریتم قلب اثر بگذارد) در ترکیب با اپرسیس ممکن است خطر عوارض جدی قلبی را بالا ببرد.
اپرسیس در کبد پردازش میشود، بنابراین در بیماران دارای مشکل شدید کبدی باید با احتیاط مصرف شود.
پزشک ممکن است بر اساس شدت بیماری کبدی، داروهای همزمان و وضعیت عمومی بیمار درباره مصرف یا عدم مصرف تصمیم بگیرد.
مصرف اپرسیس در بارداری و شیردهی باید با نظر پزشک باشد.
این دارو برای تهوع معمول بارداری انتخاب رایج و روزمره نیست.
اگر فرد باردار است، احتمال بارداری دارد یا قصد بارداری دارد، باید پیش از مصرف اپرسیس پزشک را مطلع کند.
پزشک با توجه به شدت نیاز به دارو، وضعیت مادر و خطرات احتمالی برای جنین تصمیم میگیرد.
اطلاعات کافی درباره ورود اپرسیس به شیر انسان وجود ندارد.
به همین دلیل، مصرف آن در دوران شیردهی باید فقط با نظر پزشک و پس از بررسی شرایط مادر و نوزاد انجام شود.
اپرسیس میتواند اثر بعضی روشهای هورمونی پیشگیری از بارداری را کمتر کند.
ممکن است پزشک توصیه کند در زمان مصرف دارو و تا ۲۸ روز پس از آخرین دوز، از یک روش غیرهورمونی کمکی استفاده شود.
مصرف اپرسیس در کودکان و سالمندان باید با توجه به سن، وزن، وضعیت عمومی، بیماریهای همراه و داروهای مصرفی تنظیم شود.
بعضی شکلها و برنامههای مصرف اپرپیتانت در کودکان کاربرد دارند، اما مصرف کپسول اپرسیس باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
در کودکان، پزشک معمولاً سن، وزن و نوع درمان را در تصمیمگیری در نظر میگیرد.
در سالمندان، پزشک پیش از تجویز اپرسیس معمولاً به وضعیت کبد، بیماریهای همراه و داروهای مصرفی توجه میکند.
در این گروه، بررسی تداخلهای دارویی اهمیت بیشتری دارد، چون بسیاری از سالمندان چند دارو را همزمان مصرف میکنند.
برخی مصرفکنندگان گفتهاند که اپرسیس به کاهش تهوع روزهای بعد از شیمیدرمانی کمک کرده است.
بعضی افراد نیز از خستگی، یبوست، سردرد یا ناراحتی معده پس از مصرف دارو صحبت کردهاند.
این تجربهها فقط برای آشنایی کلی مفید هستند و نمیتوانند جایگزین نظر پزشک شوند، چون پاسخ بدن هر فرد به دارو متفاوت است.
خیر، اپرسیس برای تهوع معمول بارداری انتخاب رایج نیست و مصرف آن در بارداری باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
در بعضی افراد ممکن است اپرسیس باعث خوابآلودگی، سرگیجه یا کاهش تمرکز شود.
اگر این حالت رخ داد، رانندگی و کارهای نیازمند دقت باید با احتیاط انجام شود.
اگر با وجود مصرف دارو هنوز تهوع یا استفراغ دارید، دوز دارو را خودسرانه تغییر ندهید.
در این شرایط باید با پزشک یا داروساز تماس بگیرید تا برنامه ضدتهوع شما بررسی شود.
بهتر است کپسول اپرسیس کامل بلعیده شود، مگر اینکه پزشک یا داروساز دستور دیگری داده باشد.
خیر، دوز اپرسیس را خودسرانه تکرار نکنید.
در این حالت باید با پزشک یا داروساز تماس بگیرید، چون تصمیم به تکرار دوز به زمان استفراغ و برنامه درمانی شما بستگی دارد.
دارو را در دمای اتاق، دور از رطوبت، گرما و نور مستقیم نگهداری کنید.
اپرسیس باید دور از دسترس کودکان قرار داشته باشد.
اپرسیس بهطور معمول اعتیادآور شناخته نمیشود، اما باید فقط طبق نسخه و برنامه درمانی پزشک مصرف شود.
