اسپری استنشاقی توپامیست 300 میلی گرم/5 میلی لیتر

۱. عفونت‌های سیستمیک شدید

• توبرامایسین تزریقی برای درمان عفونت‌های جدی ناشی از باکتری‌های گرم منفی حساس، از جمله گونه‌های سودوموناس آئروژینوزا، تایید شده است. این موارد شامل سپتی‌سمی، عفونت‌های پیچیده مجاری ادراری، عفونت‌های دستگاه تنفسی تحتانی و عفونت‌های داخل شکمی است.
• تحلیل بالینی: این دارو اغلب به صورت ترکیبی با یک آنتی‌بیوتیک بتالاکتام تجویز می‌شود تا اثر هم‌افزایی ایجاد شود. به دلیل شاخص درمانی باریک، پایش سطح خونی دارو برای جلوگیری از سمیت کلیوی و گوشی در طول درمان سیستمیک الزامی است.

۲. مدیریت ریوی در فیبروز سیستیک

• فرم استنشاقی توبرامایسین به طور اختصاصی برای بهبود عملکرد ریه و کاهش دفعات بستری در بیماران مبتلا به فیبروز سیستیک که دچار عفونت مزمن با سودوموناس آئروژینوزا هستند، تایید شده است.
• تحلیل بالینی: تجویز موضعی در ریه باعث ایجاد غلظت‌های بسیار بالای دارو در محل عفونت می‌شود در حالی که سطح سیستمیک دارو پایین باقی می‌ماند. این روش به طور موثری تراکم باکتریایی را در مجاری هوایی کاهش می‌دهد.

۳. عفونت‌های سطحی چشم

• فرآورده‌های چشمی توبرامایسین برای درمان عفونت‌های باکتریایی ملتحمه و قرنیه ناشی از ارگانیسم‌های حساس تایید شده‌اند.
• تحلیل بالینی: توبرامایسین چشمی به دلیل پایداری و طیف اثر مناسب علیه پاتوژن‌های شایع چشمی، از جمله استافیلوکوک‌های مقاوم به سایر داروها، در خط اول درمان عفونت‌های خارجی چشم قرار دارد.

۱. پیشگیری از عفونت در زخم‌های باز و سوختگی‌های شدید

• استفاده از پانسمان‌های حاوی توبرامایسین یا محلول‌های شستشو برای جلوگیری از کلونیزاسیون سودوموناس در سوختگی‌های وسیع.
• تحلیل بالینی: در سوختگی‌های درجه دو و سه، خطر عفونت با باکتری‌های فرصت‌طلب بسیار بالا است. استفاده موضعی می‌تواند سد دفاعی موثری ایجاد کند، اما باید مراقب جذب سیستمیک دارو از سطوح بدون پوست بود.

۲. درمان عفونت‌های استخوانی و مفصلی (سیمان استخوانی)

• استفاده از دانه‌های حاوی توبرامایسین یا افزودن آن به سیمان استخوانی در جراحی‌های ارتوپدی برای درمان یا پیشگیری از استئومیلیت.
• تحلیل بالینی: این روش اجازه می‌دهد غلظت‌های کشنده باکتری در فضای مفصلی یا استخوانی ایجاد شود که با تزریق وریدی به سختی قابل دستیابی است. این کاربرد به ویژه در جراحی‌های تعویض مفصل عفونی شده مرسوم است.

۳. درمان عفونت‌های مقاوم در نوزادان

• در موارد خاص که سایر درمان‌های استاندارد شکست خورده‌اند، توبرامایسین با دوزبندی دقیق بر اساس وزن و سن نوزاد استفاده می‌شود.
• تحلیل بالینی: به دلیل نارسایی عملکرد کلیه در نوزادان، فواصل زمانی بین دوزها باید طولانی‌تر باشد و پایش دقیق سطح سرمی برای پیشگیری از آسیب‌های دائمی شنوایی حیاتی است.

• پایش کلیوی: سطح کراتینین سرم باید به طور منظم بررسی شود. کاهش عملکرد کلیه نیازمند تعدیل فوری دوز یا افزایش فواصل تزریق است.
• سمیت گوشی: بیماران باید از نظر بروز سرگیجه، وزوز گوش یا کاهش شنوایی تحت نظر باشند. این عوارض ممکن است حتی پس از قطع دارو نیز پیشرفت کنند.
• تداخلات دارویی: از تجویز همزمان با سایر داروهای سمی برای کلیه (مانند ونکومایسین یا برخی داروهای ادرارآور) خودداری کنید، مگر اینکه ضرورت مطلق بالینی وجود داشته باشد.