اسپری استنشاقی فوراکورت ۸۰/۴.۵ برای کنترل آسم و بیماری انسدادی مزمن ریه تجویز می‌شود. در این مطلب عوارض، دوز، نحوه مصرف، تداخل دارویی، بارداری و تفاوت آن با سالبوتامول را بخوانید.
فوراکورت ۸۰/۴.۵ یک اسپری تنفسی است که در هر بسته ۱۲۰ پاف (یک بار فشار دادن اسپری) دارد. این دارو برای کنترل برخی از بیماری‌های تنفسی مانند آسم و بیماری انسدادی مزمن ریه (که در آن راه‌های هوایی به مرور تنگ و سخت می‌شود) تجویز می‌شود.
این دارو در هند توسط شرکت سیپلا ساخته می‌شود و توسط داروسازی کوشان فارمد به ایران وارد می‌شود.
هر بار که اسپری را فشار می‌دهید (یک پاف)، دو مادهٔ اصلی وارد راه‌های هوایی شما می‌شود:
بله، بودزوناید موجود در آن یک کورتون استنشاقی است. مقدار کورتونی که از این اسپری جذب بدن می‌شود معمولاً خیلی کمتر از کورتون‌های خوراکی (قرص) یا تزریقی است، اما باز هم باید دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف شود.
حتماً بعد از هر بار استفاده، دهان خود را با آب بشویید و آب را قورت ندهید. این کار احتمال برفک دهان (نوعی عفونت قارچی در دهان)، تحریک گلو و گرفتگی صدا را کاهش می‌دهد.
فرق اصلی در مقدار بودزوناید (همان کورتون) است. فوراکورت ۱۶۰ مقدار بودزوناید بیشتری دارد، اما مقدار فورمترول در هر دو نوع یکسان و برابر ۴.۵ میکروگرم است.
این که کدام نوع برای شما مناسب است، به شدت بیماری و برنامهٔ درمانی‌تان بستگی دارد. بدون نظر پزشک، این دو را جایگزین یکدیگر نکنید.
این دارو التهاب مجاری تنفس را کم می‌کند و به باز نگه داشتن آنها کمک می‌کند. معمولاً برای کنترل طولانی‌مدت بیماری‌های تنفسی تجویز می‌شود.
فوراکورت برای هر نوع سرفه یا تنگی‌نفسی مناسب نیست. قبل از مصرف، باید علت دقیق علائم شما مشخص شود.
پزشک ممکن است فوراکورت را برای کنترل آسم یا در برخی بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه تجویز کند. انتخاب این دارو به تشخیص بیماری، شدت آن، سن و وضعیت عمومی سلامت فرد بستگی دارد.
از فوراکورت برای درمان خودسرانهٔ عفونت تنفسی، برونشیت (التهاب مجاری بزرگ هوایی) یا سرفه‌های بی‌دلیل استفاده نکنید.
بله، در بسیاری از بیماران آسمی به کنترل بیماری کمک می‌کند. بودزوناید التهاب را کم می‌کند و فورمترول راه هوایی را باز می‌کند.
تأثیر دارو به تشخیص درست، مصرف منظم و استفادهٔ صحیح از اسپری بستگی دارد. بدون مشورت با پزشک، فوراکورت را جایگزین داروی دیگری نکنید.
اگر تنگی‌نفس ناشی از آسم یا بیماری انسدادی راه‌های هوایی باشد، پزشک ممکن است فوراکورت را تجویز کند. اما در برونشیت حاد (که معمولاً عفونی است)، عفونت، حساسیت یا علت‌های دیگر، درمان متفاوت است. بنابراین برای هر نوع برونشیت یا تنگی‌نفسی خودسرانه فوراکورت مصرف نکنید.
فوراکورت هم مثل همهٔ داروها می‌تواند عوارضی داشته باشد. احتمال بروز عوارض به مقدار مصرف، مدت درمان، روش صحیح استنشاق و وضعیت سلامتی شما بستگی دارد.
شستن دهان بعد از مصرف و رعایت روش درست استنشاق، احتمال بسیاری از این عوارض را کم می‌کند.
مصرف طولانی‌مدت، به‌ویژه با دوزهای بالا، ممکن است احتمال برفک دهان، تغییر صدا و برخی عوارض عمومی کورتون را افزایش دهد.
در کودکان، ممکن است پزشک رشدشان را بررسی کند. هرگز خودسرانه دارو را قطع یا مقدار آن را تغییر ندهید، چون ممکن است بیماری دوباره تشدید شود.
چاقی از عوارض معمول کورتون استنشاقی نیست، چون مقدار جذب آن در بدن معمولاً کمتر از کورتون خوراکی یا تزریقی است. اما در دوزهای بالا یا درمان طولانی‌مدت، ممکن است این احتمال افزایش یابد. اگر افزایش وزن قابل‌توجهی داشتید، به پزشک اطلاع دهید.
فوراکورت را دقیقاً طبق نسخه و دستورالعملی که همراه دارو است مصرف کنید. روش آماده‌سازی اسپری ممکن است با نوع دیگری فرق داشته باشد.
قبل از اولین مصرف، حتماً نحوهٔ استفاده را از پزشک یا داروساز یاد بگیرید و بروشور را بخوانید.
اگر احساس می‌کنید دارو در دهان می‌ماند یا در روش مصرف شک دارید، از پزشک یا داروساز بخواهید نحوهٔ کار شما را بررسی کند.
اسپیسر یک محفظهٔ پلاستیکی است که بین اسپری و دهان قرار می‌گیرد. این وسیله هماهنگی بین فشار دادن اسپری و نفس کشیدن را آسان‌تر می‌کند، مخصوصاً برای کودکان و افرادی که هماهنگی دست و نفس برایشان سخت است.
پس از اتصال اسپیسر، یک پاف را درون آن رها کنید و سپس از راه دهان آهسته و عمیق نفس بکشید. اسپیسر را طبق دستور سازنده تمیز کنید.
بله، حتماً بعد از هر بار مصرف، دهان خود را با آب بشویید و آب را قورت ندهید. این کار احتمال برفک دهان، تحریک گلو و گرفتگی صدا را کم می‌کند.
اگر لکه‌های سفید، درد، سوزش دهان یا گرفتگی صدای مداوم داشتید، به پزشک اطلاع دهید.
هر پاف فوراکورت ۸۰/۴.۵ شامل ۸۰ میکروگرم بودزوناید و ۴.۵ میکروگرم فورمترول است. هر بسته نیز ۱۲۰ پاف دارد.
تعداد پاف و دفعات مصرف برای همه یکسان نیست و پزشک بر اساس بیماری و وضعیت شما تعیین می‌کند. خودسرانه دوز را کم یا زیاد نکنید.
زمان مصرف به برنامهٔ درمانی شما بستگی دارد. دارو را در ساعت‌های معین و منظم مصرف کنید. اگر بعد از مصرف دچار بی‌خوابی یا تپش قلب می‌شوید، خودسرانه زمان را تغییر ندهید و با پزشک مشورت کنید.
فاصله بین پاف‌ها به تعداد پاف تجویز شده و دستورالعمل محصول بستگی دارد. پاف‌ها را پشت سر هم بدون فاصله مصرف نکنید. اگر از فاصلهٔ مناسب مطمئن نیستید، از پزشک یا داروساز بپرسید.
عدد ۱۲۰ پاف، ظرفیت اسمی قوطی است و مقدار مصرف روزانه را مشخص نمی‌کند. تعداد پاف‌های مصرف شده را پیگیری کنید و بعد از تمام شدن یا رسیدن تاریخ انقضا، از اسپری استفاده نکنید.
پزشک ممکن است فوراکورت را برای کنترل آسم تجویز کند. بودزوناید التهاب را کم می‌کند و فورمترول راه هوایی را باز می‌کند.
تأثیر درمان به مصرف منظم و استفادهٔ صحیح از اسپری بستگی دارد. اگر علائم آسم ادامه یافت یا بدتر شد، پزشک باید وضعیت شما را دوباره بررسی کند.
خیر، فوراکورت معمولاً یک داروی کنترل‌کننده است و نباید به‌عنوان داروی نجات در حملات ناگهانی استفاده شود، مگر اینکه پزشک برنامهٔ خاصی برای شما تعیین کرده باشد.
در صورت تنگی نفس شدید، ناتوانی در صحبت کردن، کبودی لب‌ها یا گیجی، فوراً به اورژانس مراجعه کنید.
معمولاً نه. فوراکورت یک داروی کنترل‌کنندهٔ طولانی‌مدت است و برای تسکین فوری حمله استفاده نمی‌شود. باید بدانید در مواقع اضطراری از کدام دارو استفاده کنید.
اگر سرفه ناشی از آسم یا التهاب راه‌های هوایی باشد، فوراکورت ممکن است به کنترل آن کمک کند. اما برای همهٔ علت‌های سرفه مناسب نیست. سرفهٔ مداوم، همراه با تب، خس‌خس یا تنگی نفس باید بررسی شود.
سالبوتامول یک داروی گشادکنندهٔ سریع‌اثر است که برای تسکین فوری تنگی نفس به کار می‌رود. فوراکورت علاوه بر گشادکنندگی، التهاب را هم کم می‌کند و اثر آن طولانی‌تر است. ممکن است پزشک هر دو را برای شما تجویز کند، اما هرگز خودسرانه یکی را جایگزین دیگری نکنید.
هر دو حاوی بودزوناید و فورمترول هستند، اما ممکن است مقدار مواد، نوع دستگاه استنشاقی و دستور مصرف متفاوت باشد. نمی‌توان گفت یکی بهتر از دیگری است؛ انتخاب با پزشک است.
سرتاید نیز یک داروی ترکیبی تنفسی است، اما مادهٔ مؤثر و مقدار آن با فوراکورت فرق دارد. تعویض این داروها فقط با نظر پزشک امکان‌پذیر است.
مصرف فوراکورت در بارداری باید با نظر پزشک باشد، زیرا کنترل نکردن آسم نیز می‌تواند برای مادر و جنین خطرناک باشد. اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، حتماً به پزشک اطلاع دهید و خودسرانه دارو را قطع نکنید.
مصرف فوراکورت در شیردهی باید با نظر پزشک باشد. تصمیم به مصرف یا قطع آن به مقدار مصرف، وضعیت مادر و نوزاد بستگی دارد. اگر در نوزاد علائمی مثل بی‌قراری یا لرزش دیدید، به پزشک بگویید.
برخی داروها ممکن است اثر فوراکورت را تغییر دهند یا احتمال عوارضی مثل تپش قلب، لرزش، تغییر فشار خون، کاهش پتاسیم یا نامنظم شدن ضربان قلب را افزایش دهند. فهرست همهٔ داروها، مکمل‌ها و محصولات گیاهی که مصرف می‌کنید را به پزشک یا داروساز بگویید.
اهمیت هر تداخل به نوع دارو، مقدار مصرف و وضعیت سلامتی شما بستگی دارد.
اگر بیماری قلبی، نامنظمی ضربان، فشار خون بالا یا سابقهٔ تپش قلب دارید، قبل از مصرف به پزشک بگویید. تپش شدید، ضربان نامنظم یا درد قفسهٔ سینه نیاز به بررسی فوری دارد.
بتابلاکرها ممکن است اثر گشادکنندگی فورمترول را کم کنند و حتی علائم تنفسی را بدتر کنند. هرگز بدون نظر پزشک، داروی بتابلاکر یا فوراکورت را قطع یا تغییر ندهید.
برخی علائم ممکن است به عوارض دارو، خود بیماری یا علت دیگری مربوط باشند. به زمان شروع، شدت و تداوم علائم توجه کنید.
فوراکورت برای برخی علت‌های تنگی نفس تجویز می‌شود. اگر تنگی نفس بهتر نشد یا بدتر شد، به پزشک مراجعه کنید. تنگی شدید، کبودی لب‌ها یا گیجی، اورژانسی است.
سرفه ممکن است از بیماری یا تحریک گلو پس از استنشاق باشد. سرفه‌های مداوم، خونی یا همراه با تب، درد قفسه سینه یا تنگی نفس را بررسی کنید.
فوراکورت معمولاً خس‌خس را کاهش می‌دهد. اگر خس‌خس باقی ماند یا بیشتر شد، ممکن است بیماری کنترل نشده باشد یا علت دیگری وجود داشته باشد.
هر دردی در قفسه سینه را به فوراکورت نسبت ندهید. درد شدید یا ناگهانی، به‌ویژه با تنگی نفس، تعریق، تهوع یا انتشار به بازو و فک، نیاز به بررسی فوری دارد.
فورمترول ممکن است در بعضی افراد تپش قلب، افزایش ضربان یا لرزش ایجاد کند. اگر تپش قلب مداوم، ضربان نامنظم، سرگیجه شدید یا غش داشتید، سریعاً پیگیری کنید.
خشکی دهان ممکن است رخ دهد. نوشیدن آب و شستن دهان بعد از مصرف، این ناراحتی را کم می‌کند. اگر خشکی با زخم، درد یا لکه‌های سفید همراه بود، به پزشک بگویید.
این عوارض شایع هستند و با شستن دهان بعد از مصرف کاهش می‌یابند. اگر تورم گلو، دشواری در بلع یا تنگی نفس ناگهانی داشتید، ممکن است حساسیت شدید باشد و نیاز به مراقبت فوری دارد.
برخی افراد ممکن است دچار دل‌پیچه یا ناراحتی گوارشی شوند. درد شدید شکم، استفراغ مداوم یا تغییر غیرعادی در مدفوع را بررسی کنید. معمولاً نیازی به مصرف همراه با غذا نیست، مگر اینکه پزشک طور دیگری بگوید.
بی‌خوابی، بی‌قراری یا تغییر کیفیت خواب ممکن است رخ دهد. اگر این مشکل ادامه یافت، خودسرانه زمان مصرف را تغییر ندهید و با پزشک مشورت کنید.
مصرف فوراکورت در کودکان باید با تشخیص و دستور پزشک باشد. کودک باید روش صحیح استنشاق را یاد بگیرد و در صورت نیاز از اسپیسر استفاده کند. در درمان طولانی‌مدت، ممکن است پزشک رشد کودک را بررسی کند.
سالمندان ممکن است بیماری قلبی، فشار خون بالا یا داروهای متعدد داشته باشند. پزشک باید تداخل دارویی و توانایی استفادهٔ صحیح از اسپری را بررسی کند.
اگر بیماری قلبی، نامنظمی ضربان یا سابقهٔ تپش قلب دارید، حتماً به پزشک بگویید. تپش شدید، درد قفسه سینه یا تنگی نفس غیرمعمول نیاز به رسیدگی فوری دارد.
کورتون استنشاقی معمولاً تأثیر کمتری بر قند خون دارد، اما در دوزهای بالا یا مصرف طولانی ممکن است قند را تغییر دهد. هر تغییر غیرعادی قند را به پزشک اطلاع دهید.
اگر فشار خون دارید، بیماری و داروهایتان را به پزشک بگویید. تپش قلب یا تغییر فشار خون ممکن است نیاز به بررسی داشته باشد. داروی فشار خون یا فوراکورت را خودسرانه تغییر ندهید.
فوراکورت اعتیادآور نیست، اما برای کنترل التهاب و تنگی راه‌های هوایی ممکن است نیاز به مصرف منظم داشته باشید. ادامه یا قطع درمان باید با نظر پزشک باشد.
قطع ناگهانی ممکن است باعث بازگشت یا تشدید سرفه، خس‌خس و تنگی نفس شود، به‌ویژه اگر بیماری هنوز کنترل نشده باشد. برنامهٔ کاهش یا قطع دارو را پزشک تنظیم می‌کند.
بازگشت علائم پس از قطع، نشانهٔ ادامهٔ بیماری یا کنترل نشدن آن است. در این شرایط خودسرانه دوز را افزایش ندهید و برای جبران نوبت فراموش شده، پاف اضافی نزنید.
خیر، فوراکورت وابستگی اعتیادی ایجاد نمی‌کند. نیاز به ادامهٔ مصرف به وضعیت بیماری بستگی دارد. اگر مرتباً نیاز به پاف بیشتر از دوز تجویز شده پیدا می‌کنید، این نشانهٔ کنترل نشدن بیماری است و باید به پزشک بگویید.
فورمترول اثر گشادکنندگی طولانی‌مدت دارد، اما مدت دقیق آن در افراد مختلف فرق می‌کند. زمان مصرف را فقط طبق نسخه تنظیم کنید و برای طولانی‌تر کردن اثر، پاف اضافی نزنید.
اثر گشادکنندگی فورمترول نسبتاً سریع شروع می‌شود (چند دقیقه)، اما اثر ضدالتهابی بودزوناید تدریجی است و ممکن است چند روز تا چند هفته مصرف منظم طول بکشد تا تأثیر کامل را ببینید. پس در حملهٔ شدید، فوراکورت را جایگزین داروی نجات نکنید.
تاریخ انقضا روی جعبه و قوطی درج شده است. بعد از انقضا، از اسپری استفاده نکنید. اسپری را دور از نور مستقیم، گرمای شدید و رطوبت نگهداری کنید.
مدت زمان مصرف پس از باز شدن به تاریخ انقضا، تعداد پاف و شرایط نگهداری بستگی دارد. تعداد پاف‌های مصرف شده را پیگیری کنید و در صورت آسیب یا رسیدن به تاریخ انقضا، آن را کنار بگذارید.
هر دو حاوی مواد مشابه هستند، اما ممکن است مقدار دارو، دستگاه و دستور مصرف متفاوت باشد. نمی‌توان یکی را برای همه بهتر دانست؛ انتخاب با پزشک است.
پزشک ممکن است در شرایط خاص، داروی دیگری با همان مواد مؤثر یا ترکیبی مشابه تجویز کند. جایگزین باید از نظر ماده، مقدار و دستگاه بررسی شود و هرگز خودسرانه عوض نشود.
در هند توسط شرکت سیپلا ساخته و توسط کوشان فارمد وارد ایران می‌شود.
فوراکورت را از داروخانه‌های معتبر تهیه کنید. هنگام خرید، نام محصول، مقدار دارو، تاریخ انقضا و سلامت بسته‌بندی را بررسی کنید. در صورت شک، از داروساز یا سامانه‌های رسمی استعلام اصالت کمک بگیرید.
تجربهٔ افراد مختلف با یکدیگر متفاوت است. برخی با مصرف منظم، کاهش تنگی نفس و خس‌خس را گزارش می‌دهند. برخی دیگر ممکن است خشکی دهان، تحریک گلو یا گرفتگی صدا را تجربه کنند. روش صحیح استنشاق بر نتیجهٔ درمان تأثیر زیادی دارد.
افزایش نیاز به اسپری نجات یا ادامهٔ علائم باید با پزشک بررسی شود. هرگز تجربهٔ دیگران را جایگزین نظر پزشک نکنید.
برای کنترل آسم و در برخی موارد بیماری انسدادی مزمن ریه تجویز می‌شود. این دارو معمولاً برای کنترل طولانی‌مدت بیماری است و باید منظم مصرف شود.
بله، حاوی بودزوناید که یک کورتون استنشاقی است. شستن دهان بعد از مصرف، عوارض دهانی را کاهش می‌دهد.
پس از آماده‌سازی، دهانه را در دهان بگذارید، همزمان با فشار دادن اسپری نفسی آهسته و عمیق بکشید، چند ثانیه حبس کنید و سپس بازدم کنید. روش دقیق را از پزشک یا داروساز یاد بگیرید.
از راه دهان استنشاق می‌شود و باید به ریه‌ها برسد. برای پوست، تزریق یا خوردن نیست. اسپیسر برای کودکان و کسانی که هماهنگی نفس و فشار برایشان سخت است، مفید است.
مانند هر دارویی، ممکن است عوارضی داشته باشد. تحریک گلو، گرفتگی صدا، سرفه، برفک دهان، لرزش و تپش قلب از عوارض احتمالی هستند. مصرف طبق نسخه و شستن دهان، بسیاری از آنها را کم می‌کند.
اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، نوبت فراموش شده را رها کنید و برنامه را ادامه دهید. برای جبران، دو برابر یا پاف اضافی نزنید. اگر این مشکل تکرار شد، با پزشک مشورت کنید.
