فورازولیدون یک داروی ضد میکروبی و ضد انگل وسیع الطیف از دسته نیتروفوران ها است که با مهار آنزیم های باکتریایی و تداخل در عملکرد اسیدهای نوکلئیک میکروارگانیسم ها عمل می کند. این دارو در گذشته کاربرد گسترده ای داشت اما امروزه به دلیل پروفایل عوارض جانبی و تداخلات خاص بیشتر در شرایط بالینی ویژه و مقاومت های دارویی مورد توجه پزشکان قرار می گیرد. اطلاعات زیر بر اساس معتبرترین منابع پزشکی بین المللی تدوین شده است.
موارد مصرف تایید شده بالینیدرمان اسهال های عفونی و آنتریت باکتریایی
- این دارو جهت درمان اسهال و التهاب روده ناشی از باکتری های حساس از جمله گونه های سالمونلا، شیگلا، اشرشیاکلی و ویبریو کلرا تاییدیه دریافت کرده است. از دیدگاه بالینی برای پزشک معالج بسیار مهم است که این دارو را به صورت تجربی برای هر گاستروآنتریت حاد تجویز نکند. تجویز این دارو باید زمانی صورت گیرد که عامل باکتریایی حساس تایید شده باشد یا شک بالینی بسیار قوی وجود داشته باشد. مقدار مصرف استاندارد در بزرگسالان صد میلی گرم چهار بار در روز به مدت پنج الی هفت روز است. پزشک باید در نظر داشته باشد که درمان ضد میکروبی جایگزین مایع درمانی نیست و جبران آب و الکترولیت ها اولویت اصلی درمان است.
درمان ژیاردیاریس
- عفونت روده ای ناشی از انگل ژیاردیا لامبلیا از دیگر موارد مصرف تایید شده این دارو است. در طبابت نوین اگرچه داروهای دیگری به عنوان خط اول درمان انتخاب می شوند اما در صورت منع مصرف، عدم تحمل بیمار یا مقاومت دارویی، فورازولیدون یک گزینه درمانی ارزشمند محسوب می شود. مقدار مصرف برای این عفونت در بزرگسالان صد میلی گرم چهار بار در روز برای مدت هفت الی ده روز تعیین شده است. از آنجا که دوره درمان نسبتا طولانی است پزشک باید بیمار را از نظر بروز عوارض گوارشی و واکنش های حساسیتی پایش کند.
موارد مصرف خارج از برچسب بالینیریشه کنی عفونت هلیکوباکتر پیلوری مقاوم
- کاربردی ترین و مهم ترین مصرف خارج از برچسب این دارو در گوارش و داخلی ریشه کنی عفونت های مقاوم هلیکوباکتر پیلوری است. با توجه به افزایش روزافزون مقاومت باکتریایی به درمان های استاندارد خط اول، رژیم های درمانی حاوی این دارو به عنوان درمان نجات یا خط سوم در نظر گرفته می شوند. در عمل بالینی این دارو به صورت ترکیبی همراه با بیسموت، تتراسایکلین و یک داروی مهارکننده پمپ پروتون تجویز می شود. مقدار مصرف در این رژیم های چهار دارویی معمولا صد الی دویست میلی گرم دو بار در روز به مدت ده الی چهارده روز است. اثربخشی این رژیم در بیماران با سابقه شکست درمانی بسیار بالا است اما نیازمند نظارت دقیق پزشک بر عوارض جانبی به ویژه مهار آنزیم مونوآمین اکسیداز و پرهیز بیمار از مصرف غذاهای حاوی تیرامین می باشد.
درمان بیماری اسهال مسافران
- در مقالات و متون مرجع پزشکی به استفاده از این دارو برای کنترل اسهال مسافران در مناطق با شیوع بالای باکتری های مقاوم اشاره شده است. با این وجود از منظر بالینی به دلیل در دسترس بودن داروهای ایمن تر و با عوارض کمتر، تجویز این دارو برای این اندیکاسیون تنها به مواردی محدود می شود که سایر داروها منع مصرف داشته باشند یا در دسترس نباشند و پزشک باید نسبت خطر به منفعت را به دقت ارزیابی نماید.