آمپول پی دی فرون 3 میلیون واحد

هپاتیت بی مزمن

• تجویز اینترفرون آلفا در بیماران مبتلا به هپاتیت بی مزمن که دارای شواهد تکثیر فعال ویروس و التهاب فعال کبد هستند تایید شده است. این دارو با تحریک پاسخ ایمنی سلولی و مهار مستقیم ساخت پروتئین های ویروسی عمل می کند. از نظر بالینی، پاسخ درمان با منفی شدن آنتی ژن و ایجاد آنتی بادی در سرم سنجیده می شود. مزیت اصلی این دارو نسبت به داروهای خوراکی، طول دوره درمانی مشخص و عدم ایجاد مقاومت دارویی است، هرچند به دلیل عوارض جانبی نیازمند انتخاب دقیق بیمار می باشد.

هپاتیت سی مزمن

• اینترفرون آلفا به صورت تک دارویی یا در ترکیب با ریباویرین سال ها پایه اصلی درمان هپاتیت سی بوده است. اگرچه امروزه داروهای ضد ویروس مستقیم به دلیل اثربخشی بالاتر و سمیت کمتر جایگزین آن شده اند، اما اینترفرون آلفا همچنان در راهنماهای رسمی دارویی به عنوان داروی تایید شده برای شرایط خاص یا موارد مقاوم ثبت شده است.

کندیلوما آکومیناتا یا زگیل تناسلی

• تزریق مستقیم دارو به داخل ضایعه برای درمان زگیل های تناسلی مقاوم به درمان های موضعی یا جراحی تایید شده است. اثر ضد ویروسی و مهار تکثیر سلول های اپیتلیال موجب انهدام ضایعات می گردد. این روش به ویژه در بیماران مبتلا به ضایعات عودکننده کاربرد دارد.

لوکمی سلول مودار

• اینترفرون آلفا یکی از داروهای تایید شده برای درمان این نوع لوکمی مزمن است. دارو با القای تمایز سلولی و مهار تکثیر سلول های سرطانی، موجب بهبود سریع فاکتورهای خونی، کاهش حجم طحال و کنترل بیماری می شود.

ملانوم بدخیم

• استفاده از اینترفرون آلفا به عنوان درمان کمکی پس از جراحی در بیماران مبتلا به ملانوم مرحله پیشرفته که خطر بالای عود دارند تایید شده است. تجویز دوز بالای این دارو می تواند طول دوره بقای بدون بیماری را افزایش دهد. پایش عملکرد کبد و وضعیت روانی بیمار در طول دوره درمان الزامی است.

سارکوم کاپوسی مرتبط با ایدز

• اینترفرون آلفا برای درمان ضایعات پوستی و مخاطی سارکوم کاپوسی در بیماران مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی تایید شده است. شرط اصلی پاسخ بالینی مناسب، داشتن سطح مناسب سلول های دفاعی بدن یعنی تعداد سلول های سی دی چهار بالای دویست عدد در هر میلی متر مکعب و عدم وجود علائم شدید سیستمیک است.

لنفوما فولیکولار

• تجویز اینترفرون آلفا در ترکیب با رژیم های شیمی درمانی حاوی آنتراسایکلین برای درمان لنفومای غیر هوچکین از نوع فولیکولار تایید شده است. این ترکیب به افزایش طول دوره فروکش بیماری کمک می کند.

کارسینوم سلول کلیوی متاتستیک

• اینترفرون آلفا به صورت تک دارویی یا در ترکیب با داروهای ضد رگ زایی برای درمان کارسینوم پیشرفته کلیه تایید شده است. فعالیت ایمنی زایی این دارو به سرکوب رشد تومورهای کلیه کمک می کند.

مولتیپل میلوم

• استفاده از اینترفرون آلفا به عنوان درمان نگهدارنده پس از شیمی درمانی یا پیوند سلول های بنیادی در بیماران مبتلا به مولتیپل میلوم برای طولانی تر کردن دوره فروکش کامل بیماری تایید شده است.

نئوپلاسم های میلوپرولیفراتیو مانند پلی سیتمی ورا و ترومبوسیتمی اساسی

• یکی از مهم ترین موارد مصرف خارج برچسب اینترفرون آلفا، درمان بیماران مبتلا به پلی سیتمی ورا و ترومبوسیتمی اساسی است. این دارو با مهار سلول های بنیادی مغز استخوان، میزان هماتوکریت و تعداد پلاکت ها را کنترل می کند. ویژگی منحصر به فرد بالینی اینترفرون آلفا، عدم وجود خطر جهش زایی و عدم ایجاد لوکمی حاد است؛ به همین دلیل داروی انتخابی خط اول در بیماران جوان و زنان باردار مبتلا به این اختلالات محسوب می شود.

لوکمی میلوئید مزمن

• پیش از ظهور داروهای مهارکننده تیروزین کیناز، اینترفرون آلفا درمان اصلی لوکمی میلوئید مزمن بود. امروزه استفاده خارج برچسب از آن محدود به مواردی است که بیمار عدم تحمل به داروهای جدید دارد یا در دوران بارداری که مصرف مهارکننده های کیناز ممنوع است، برای کنترل تعداد گلبول های سفید تجویز می گردد.

بیماری بهجت و یووئیت شدید چشمی

• در بیماران مبتلا به سندرم بهجت که دچار واسکولیت شدید چشمی و یوئیت مقاوم به داروهای سرکوب کننده ایمنی مانند کورتون ها شده اند، تجویز اینترفرون آلفا به عنوان یک گزینه خارج برچسب بسیار موثر است و می تواند از آسیب دائم شبکیه و نابینایی جلوگیری کند.

لنفوما سلول تی پوستی یا میکوز فونگوئید

• در مراحل پیشرفته یا مقاوم لنفومای پوستی، اینترفرون آلفا به صورت تک دارویی یا در ترکیب با روش های فتوتراپی و رتینوئیدها به عنوان درمان خارج برچسب به کار می رود. اثرات ضد تکثیری و فعال سازی سلول های کشنده طبیعی در انهدام سلول های سرطانی پوستی نقش موثری دارد.

ماستوسیتوز سیستمیک

• در شکل های تهاجمی ماستوسیتوز سیستمیک، اینترفرون آلفا به عنوان یک گزینه خارج برچسب جهت کاهش بار تکثیر سلول ها، بهبود ضایعات پوستی، کاهش علائم ناشی از آزاد شدن هیستامین و کنترل پوکی استخوان شدید ناشی از بیماری تجویز می شود.

همانژیوم های تهاجمی نوزادی و اختلالات عروقی

• در ضایعات عروقی بزرگ و تهدیدکننده حیات در نوزادان که به کورتیکواستروئیدها پاسخ نمی دهند، اینترفرون آلفا به عنوان یک درمان نجات دهنده خارج برچسب به کار رفته است. با این حال، به دلیل خطر سمیت عصبی مانند فلج اسپاستیک پاها، تجویز آن نیازمند پایش بسیار دقیق عصب شناختی است.

• پیش از شروع درمان با اینترفرون آلفا، ارزیابی کامل وضعیت روانی بیمار از نظر سابقه افسردگی شدید یا تمایل به خودکشی الزامی است، زیرا این دارو می تواند اختلالات خلقی شدید ایجاد کند.
• چک کردن کامل شمارش سلول های خونی، تست های عملکرد کبد و تست های عملکرد تیروئید پیش از شروع درمان و به صورت دوره ای در طول درمان ضروری است.
• علائم شبه آنفولانزا مانند تب، لرز و درد عضلانی در ابتدای درمان بسیار شایع است و تجویز پیشگیرانه استامینوفن می تواند به کنترل این علائم کمک کند.