این ماده تشخیصی به عنوان یک رنگ حیاتی در روش های اپتومتری و چشم پزشکی کاربرد دارد و شناخت دقیق اندیکاسیون های آن برای پزشکان و متخصصان چشم جهت بررسی ساختارهای چشمی بسیار مهم است.
موارد مصرف تایید شدهتشخیص ضایعات و آسیب های اپیتلیال قرنیه
- توضیح بالینی برای پزشک: فلورسئین سدیم به صورت قطره چشمی یا نوارهای آغشته برای تشخیص نقص های اپیتلیال قرنیه، خراش ها، زخم ها و حضور اجسام خارجی در سطح چشم استفاده می شود. این ماده به مناطق آسیب دیده و سلول های فاقد اپیتلیوم متصل شده و با تابش نور آبی کبالت به رنگ سبز درخشان دیده می شود که به پزشک اجازه می دهد وسعت و عمق ضایعه قرنیه را به دقت ارزیابی کند.
تعیین مناسب بودن لنزهای تماسی
- توضیح بالینی برای پزشک: متخصصان چشم از این رنگ برای ارزیابی نحوه قرارگیری و تناسب لنزهای تماسی سخت روی قرنیه بهره می برند. الگوهای توزیع رنگ زیر لنز به پزشک کمک می کند تا میزان انحنا و فشار لنز را بر روی سطح چشم تنظیم کند و از آسیب های ناشی از فشار جلوگیری نماید.
آنژیوگرافی با فلورسئین عروق شبکیه
- توضیح بالینی برای پزشک: شکل تزریقی وریدی این دارو برای انجام آنژیوگرافی عروق شبکیه و مشیمیه چشم استفاده می شود. تزریق وریدی این ماده حاجب به پزشک امکان می دهد تا جریان خون عروق شبکیه را به تصویر بکشد، نشت عروقی، ارم ماکولا، اختلالات پرفیوژن و ضایعات ناشی از رتینوپاتی دیابت را شناسایی و بررسی کند.
بررسی تداوم و پارگی کیسه اشکی
- توضیح بالینی برای پزشک: این تست برای ارزیابی باز بودن مجاری اشکی و تشخیص انسداد مجرای نازولاکریمال به کار می رود. با ریختن قطره در چشم و بررسی زمان تخلیه یا مشاهده رنگ در بینی، وضعیت سیستم خروج اشک ارزیابی می شود.
موارد مصرف خارج برچسبجراحی های میکروسکوپی مغز و اعصاب برای برداشت تومور
- توضیح بالینی برای پزشک: در برخی جراحی های پیشرفته مغز و اعصاب، فلورسئین با دوزهای بالا به صورت وریدی تزریق می شود تا به جراحان اعصاب کمک کند مرزهای تومورهای بدخیم مغزی مانند گلیوبلاستوما را به دلیل نشت عروقی زیر میکروسکوپ های مجهز به فیلترهای نوری خاص به وضوح تشخیص دهند و بافت های تومورال را بهتر از بافت سالم تفکیک کنند.
جراحی های ترمیمی عروق و بافت های نرم در سایر رشته های جراحی
- توضیح بالینی برای پزشک: جراحان عصاب و پلاستیک گاهی به صورت خارج برچسب از این ماده برای ارزیابی جریان خون بافتی در فلپ های جراحی، پیوندهای پوستی و بررسی زنده ماندن بافت ها پس از جراحی های ترمیمی استفاده می کنند تا از پرفیوژن کافی عروقی اطمینان حاصل نمایند.
