قرص سوفوسبوویر/ولپاتاسویر شاری 400/100 میلی گرم
SOFOSBUVIR/VELPATASVIR SHARI 400/100 MG Tablet
موارد مصرف قرص سوفوسبوویر/ولپاتاسویر شاری 400/100 میلی گرم
موارد مصرف تایید شده درمان هپاتیت سی مزمن در بیماران بدون سیروز یا دارای سیروز جبران شده
- این ترکیب دارویی به عنوان یک رژیم خط اول و کاملا موثر بر تمامی ژنوتیپ های یک تا شش ویروس هپاتیت سی در بزرگسالان و کودکان بالای سه سال تایید شده است. دوره استاندارد درمان برای بیماران فاقد سیروز یا مبتلا به سیروز جبران شده، یک قرص ترکیبی ثابت به صورت روزانه و به مدت دوازده هفته متوالی است. نیاز به تعیین پیش از موعد ژنوتیپ ویروس در بیشتر دستورالعمل های درمانی به حداقل رسیده است که این امر شروع درمان را بسیار ساده و سریع می کند.
درمان هپاتیت سی مزمن در بیماران مبتلا به سیروز جبران نشده
- برای بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته کبدی و سیروز غیر جبران شده، این رژیم دارویی باید همزمان با داروی ریباویرین به مدت دوازده هفته تجویز شود. در صورتی که بیمار به دلایل بالینی نظیر کم خونی شدید تحمل مصرف ریباویرین را نداشته باشد، طول دوره درمان با این ترکیب دارویی به بیست و چهار هفته افزایش می یابد. پزشک باید سطح هموگلوبین و وضعیت بالینی کبد را به طور منظم در طول درمان پایش کند.
درمان هپاتیت سی در بیماران مبتلا به عفونت همزمان با ویروس نقص ایمنی انسانی
- پاسخ درمانی و درصد پاکسازی پایدار ویروسی در افراد مبتلا به عفونت همزمان ویروس نقص ایمنی انسانی مشابه افراد غیر مبتلا است. طول دوره درمان دوازده هفته بوده و نکته کلیدی برای پزشک، بررسی دقیق تداخلات فارماکوکینتیک این ترکیب با داروهای ضد رتروویروسی است تا از بروز اختلال در اثربخشی یا سمیت دارویی جلوگیری شود.
درمان هپاتیت سی در بیماران با نارسایی شدید کلیوی یا تحت دیالیز
- این ترکیب دارویی برای بیماران مبتلا به بیماری مرحله نهایی کلیه و افراد تحت همودیالیز مزمن، با همان دوز معمول و بدون نیاز به تعدیل دوز به مدت دوازده هفته تایید شده است و کارایی بسیار بالایی در ریشه کنی ویروس در این گروه پرخطر دارد.
درمان هپاتیت سی در بیماران پس از پیوند کبد
- در افراد دریافت کننده پیوند کبد که به عفونت مزمن هپاتیت سی بدون سیروز یا با سیروز جبران شده مبتلا هستند، تجویز این دارو به مدت دوازده هفته استاندارد و تایید شده است و نیازی به تغییر عمده در دوز سرکوب کننده های ایمنی وجود ندارد.
موارد مصرف خارج برچسب پیوند اعضا از اهداکنندگان آلوده به هپاتیت سی به گیرندگان سالم
- یکی از برجسته ترین کاربردهای خارج برچسب این ترکیب، استفاده به عنوان پروفیلاکسی یا درمان پیشگیرانه زودهنگام در گیرندگان پیوند اعضای توپر مانند قلب، کلیه، ریه و کبد از اهداکنندگان دارای ویروس فعال هپاتیت سی است. پزشک درمان را بلافاصله یا ظرف چند روز اول پس از عمل جراحی پیوند به مدت چهار تا دوازده هفته آغاز می کند. این اقدام مانع از بروز عفونت مزمن در گیرنده شده و به طور چشمگیری دسترسی به اعضای پیوندی را افزایش می دهد.
درمان هپاتیت سی حاد
- اگرچه تاییدیات رسمی بیشتر روی فرم مزمن بیماری متمرکز است، اما در دستورالعمل های بالینی مدرن، این ترکیب دارویی برای درمان مرحله حاد هپاتیت سی جهت پیشگیری از مزمن شدن عفونت و مهار زنجیره انتقال ویروس به ویژه در گروه های پرخطر تجویز می شود. طول دوره درمان حاد ممکن است بسته به صلاحدید پزشک بین شش تا هشت هفته کوتاه تر شود.
عفونت مجدد پس از درمان موفق پیشین
- در بیمارانی که رفتارهای پرخطر مداوم دارند و پس از دستیابی به پاسخ درمانی پایدار مجددا به سویه متفاوتی از ویروس هپاتیت سی آلوده می شوند، استفاده مجدد از این رژیم به مدت دوازده هفته به عنوان درمان خط اول کاربرد دارد.
درمان خط دوم پس از شکست رژیم های حاوی مهارکننده های پروتئاز
- در مراکزی که دسترسی به داروهای تخصصی خط نجات وجود ندارد، تجویز این ترکیب به همراه ریباویرین به مدت بیست و چهار هفته در بیمارانی که به رژیم های قبلی پاسخ نداده اند، به صورت کاربرد خارج برچسب با نرخ موفقیت قابل قبول مورد استفاده قرار می گیرد.