داروی ایمنوگلوبولین عضلانی یکی از فراورده های بیولوژیک مهم است که حاوی آنتی بادی های استخراج شده از پلاسمای اهدا کنندگان انسانی می باشد. این دارو برای ایجاد ایمنی غیر فعال در برابر برخی از بیماری های عفونی استفاده می شود. با توجه به دردناک بودن تزریق عضلانی و محدودیت در حجم قابل تزریق، انتخاب دقیق بیماران و شناخت موارد مصرف بالینی برای پزشک ها بسیار حائز اهمیت است.
موارد مصرف تایید شده ایمنوگلوبولین عضلانیپیشگیری از هپاتیت آ
- یکی از کاربردهای اصلی این دارو، پیشگیری پس از مواجهه برای افرادی است که تماس نزدیک با فرد مبتلا به هپاتیت آ داشته اند. پزشک باید تزریق را در اسرع وقت و ترجیحا در کمتر از دو هفته پس از مواجهه انجام دهد. همچنین برای پیشگیری پیش از مواجهه در مسافران عازم به مناطق با شیوع بالای هپاتیت آ که زمان کافی برای اثربخشی واکسن ندارند، کاربرد بالینی دارد.
پیشگیری از بیماری سرخک
- در افراد حساس و واکسینه نشده که در معرض ویروس سرخک قرار گرفته اند، تجویز سریع ایمنوگلوبولین عضلانی در عرض شش روز پس از مواجهه می تواند از بروز بیماری جلوگیری کرده یا شدت علائم را کاهش دهد. این مورد به ویژه در نوزادان زیر یک سال، زنان باردار حساس و بیماران دچار نقص ایمنی که منع مصرف واکسن زنده دارند، برای پزشک یک اولویت اورژانسی محسوب می شود.
پیشگیری از بیماری سرخجه در بارداری
- در زنان بارداری که در ماه های اول بارداری در معرض ویروس سرخجه قرار گرفته اند و به هر دلیلی ختم بارداری برای آن ها امکان پذیر نیست، پزشک می تواند از این دارو استفاده کند. اگرچه این روش از ابتلا به عفونت جنینی به طور قطعی جلوگیری نمی کند، اما می تواند علائم بالینی مادر را سرکوب کند.
درمان جایگزین در نقص ایمنی اولیه
- در گذشته از فرم عضلانی برای بیماران مبتلا به کمبود آنتی بادی استفاده می شد. امروزه به دلیل محدودیت در حجم تزریق و درد شدید، این روش جای خود را به فرم های وریدی یا زیر پوستی داده است، اما در صورت عدم دسترسی به سایر فرم ها، همچنان قابل تجویز است.
موارد مصرف خارج برچسب ایمنوگلوبولین عضلانیبا توجه به توسعه فرم های وریدی و زیر پوستی ایمنوگلوبولین، استفاده خارج برچسب از فرم عضلانی امروزه بسیار محدود شده است. دلیل اصلی این امر، ناتوانی در تزریق حجم های بالا برای رسیدن به سطح درمانی مناسب در خون و همچنین خطر آسیب بافتی در محل تزریق است.
جایگزین اورژانسی در مواجهه با آبله مرغان
- در مواردی که ایمنوگلوبولین اختصاصی واریسلا زوستر در دسترس نباشد، پزشک ها ممکن است در شرایط بحرانی از ایمنوگلوبولین عضلانی استاندارد در دوزهای بالا برای زنان باردار حساس یا نوزادان نارس در معرض خطر استفاده کنند تا شدت بیماری آبله مرغان را کاهش دهند.
