موارد مصرف تایید شدهپمادهای موضعی سوختگی حاوی ترکیبات ضد میکروبی و ترمیم کننده، کاربردهای بالینی مشخص و استانداردی در مدیریت آسیب های حاد پوستی ناشی از حرارت، مواد شیمیایی یا الکتریکی دارند.
پیشگیری و درمان عفونت در سوختگی های درجه دو و درجه سه
- اصلی ترین و مهم ترین مورد مصرف تایید شده پماد سوختگی، کنترل کلنی زایی و پیشگیری از تهاجم باکتری های گرم منفی و گرم مثبت به ویژه گونه های سودوموناس و استافیلوکوک اورئوس به بافت های عمقی است. مصرف این دارو در سوختگی های درجه دو عمیق و درجه سه، میزان بروز عفونت های موضعی شدید و سپسیز ناشی از زخم سوختگی را به طور معنی داری کاهش می دهد.
مدیریت سوختگی های با ضخامت نسبی
- در سوختگی های درجه دو سطحی و عمیق، استفاده از پماد سوختگی با ایجاد یک لایه محافظ بر روی بافت آسیب دیده، مانع از تبخیر شدید آب و مایعات بدن از سطح پوست برهنه می شود. این عملکرد به حفظ رطوبت بهینه در بستر زخم کمک کرده و فرایند اپیتلیالیزاسیون و ترمیم طبیعی پوست را سرعت می بخشد.
آماده سازی بستر زخم سوختگی پیش از پیوند پوست
- در سوختگی های وسیع و عمیق که نیازمند مداخلات جراحی و پیوند پوست هستند، تجویز پماد موضعی سوختگی باعث نرم شدن بافت های نکروتیک، پاکسازی اسکار سوختگی و کاهش بار میکروبی زخم می شود. این اقدام بستر زخم را برای انجام جراحی های دبریدمان و پیوند موفقیت آمیز پوست آماده می سازد.
موارد مصرف خارج برچسبپزشکان معالج در شرایط خاص بالینی و بر اساس شواهد موجود در مطالعات بین المللی، از پماد سوختگی برای مدیریت سایر ضایعات پوستی و زخم های مزمن نیز استفاده می کنند.
درمان زخم های فشار یا زخم بستر
- پماد سوختگی به صورت خارج از برچسب برای کنترل آلودگی های باکتریایی و پاکسازی بستر زخم های فشاری درجه دو و درجه سه به کار می رود. خواص ضد میکروبی موضعی و کمک به حفظ رطوبت زخم، شرایط مناسبی را برای تشکیل بافت گرانولاسیون و جلوگیری از پیشرفت زخم بستر فراهم می کند.
مراقبت از زخم محل برداشت پیوند پوست
- در بیمارانی که تحت عمل جراحی پیوند پوست قرار گرفته اند، استفاده از پماد سوختگی بر روی محل برداشت پیوند یا موضع دهنده، به عنوان یک پوشش ضد میکروبی محافظ عمل می کند. این کار خطر عفونت ثانویه در محل برداشت را کاهش داده و سرعت بازسازی اپیتلیوم در این ناحیه را افزایش می دهد.
مدیریت زخم های وریدی و زخم های مزمن پا
- در زخم های مزمن ناشی از نارسایی وریدی یا دیابت که دچار آلودگی میکروبی سطحی شده اند، استفاده از پماد سوختگی می تواند از پیشرفت کلنی زایی باکتریایی و تبدیل آن به عفونت فعال نسوج نرم جلوگیری کند.
محافظت از ضایعات پوستی در سندرم استیون جانسون و نکزولیز اپیدرمال سمی
- در بیماران مبتلا به واکنش های شدید پوستی که دچار لایه برداری وسیع اپیدرم و بروز زخم های گسترده مشابه سوختگی می شوند، تجویز موضعی پمادهای سوختگی به عنوان درمان حمایتی خارج از برچسب برای کاهش درد، جلوگیری از از دست رفتن مایعات و پیشگیری از عفونت های کشنده ثانویه بسیار موثر است.
عفونت های سطحی پوست و زخم های جراحی باز شده
- در مواردی که زخم های جراحی به علت لبه های جدا شده دچار عفونت سطحی یا پاکسازی کند شده باشند، مصرف موضعی این پمادها برای مهار رشد میکروب ها و کمک به ترمیم زخم از طریق ثانویه توصیه می شود.