قرص موکولین برای رقیق کردن خلط سینه و کمک به بهبود سرفه خلط‌دار است. با نحوه مصرف قرص ۸ میلی گرم، بهترین زمان مصرف بعد از غذا، عوارضی مانند تهوع و دل درد و هشدار مصرف همزمان با شربت سرفه و داروهای ضدسرفه آشنا شوید.
موکولین یک داروی خوراکی است که خلط را رقیق می‌کند و خارج شدن ترشحات تنفسی را آسان‌تر می‌سازد. این دارو توسط شرکت داروسازی تولید دارو در ایران تولید می‌شود. ماده مؤثر آن «برم‌هگزین» است و هر قرص موکولین ۸ میلی‌گرم از این ماده را دارد.
موکولین به‌صورت قرص خوراکی عرضه می‌شود. بسته معرفی‌شده آن حاوی ۱۰۰ قرص در ۱۰ ورقه است. این دارو با کم کردن غلظت و چسبندگی مخاط، خروج خلط از راه‌های تنفسی را آسان‌تر می‌کند. مصرف موکولین باید با علت سرفه، سن بیمار و وضعیت سلامتی او متناسب باشد. این دارو جای بررسی پزشکی در سرفه طولانی‌مدت، تنگی نفس یا علائم شدید را نمی‌گیرد.
موکولین در گروه داروهای رقیق‌کننده خلط قرار می‌گیرد. این دارو سرفه را سرکوب نمی‌کند، بلکه با روان‌تر کردن ترشحات به خروج آن‌ها کمک می‌کند. به همین دلیل ممکن است پس از شروع مصرف، خروج خلط یا سرفه مؤثر برای مدت کوتاهی بیشتر احساس شود.
موکولین برای کمک به رقیق شدن و دفع ترشحات غلیظ در سرفه‌های خلط‌دار به کار می‌رود. این دارو ممکن است در برخی بیماری‌های حاد یا مزمن تنفسی که با تجمع مخاط همراه هستند نیز استفاده شود. هدف مصرف موکولین، پاک‌سازی بهتر راه‌های هوایی است. این دارو علت اصلی عفونت، آسم یا بیماری‌های ریوی را درمان نمی‌کند.
موکولین می‌تواند خلط غلیظ جمع‌شده در سینه یا پشت گلو را روان‌تر کند. در نتیجه خارج کردن خلط با سرفه آسان‌تر می‌شود. مصرف مایعات کافی نیز ممکن است به روان ماندن ترشحات کمک کند، مگر اینکه بیمار به‌دلیل بیماری قلبی، کلیوی یا علت دیگر محدودیت مصرف مایعات داشته باشد.
خلط خونی یا بدبو، تب بالا، درد قفسه سینه، کبودی یا تنگی نفس نیاز به بررسی پزشکی دارد. این علائم نباید فقط با مصرف موکولین مدیریت شوند.
در التهاب نایژه‌ها همراه با خلط چسبنده، موکولین می‌تواند خروج ترشحات نایژه‌ای را آسان‌تر کند. این دارو ممکن است در سرماخوردگی، آنفلوانزا، گشاد شدن نایژه‌ها یا برخی بیماری‌های مزمن ریه که با تجمع مخاط همراه هستند نیز در برنامه درمانی قرار گیرد.
در التهاب سینوس‌ها همراه با ترشحات غلیظ، موکولین ممکن است به روان‌تر شدن مخاط کمک کند، اما درمان اختصاصی این بیماری نیست. نیاز به داروی ضدعفونت یا درمان‌های دیگر باید پس از تشخیص علت بیماری مشخص شود.
موکولین ممکن است در بیمار مبتلا به آسم که خلط غلیظ دارد، فقط به‌عنوان درمان کمکی تجویز شود. این قرص حمله آسم یا تنگی نفس حاد را برطرف نمی‌کند. همچنین جایگزین اسپری‌ها یا داروهای اصلی آسم نیست.
شروع ناگهانی یا تشدید خس‌خس و تنگی نفس، به‌ویژه پس از مصرف موکولین، باید سریع بررسی شود. در علائم شدید مانند ناتوانی در صحبت کردن، کبودی یا کاهش هوشیاری، باید فوراً خدمات اورژانسی دریافت شود.
هر قرص موکولین حاوی ۸ میلی‌گرم برم‌هگزین است. موکولین با اثر بر مخاط دستگاه تنفسی، غلظت و چسبندگی ترشحات را کاهش می‌دهد و حرکت آن‌ها به سمت خارج را آسان‌تر می‌کند.
این دارو به پاک‌سازی طبیعی مخاط به کمک پرزهای ریز داخل راه‌های تنفسی کمک می‌کند. اثر موکولین به معنی درمان فوری علت سرفه نیست. پاسخ به دارو به نوع بیماری، مقدار ترشحات و درمان‌های همزمان بستگی دارد.
موکولین نام تجاری این دارو است و برم‌هگزین نام ماده فعال آن است. بنابراین این دو نام به دو داروی کاملاً متفاوت اشاره ندارند. فرآورده‌های حاوی برم‌هگزین ممکن است از نظر سازنده، مواد جانبی، شکل دارویی و مقدار دارو متفاوت باشند. به همین دلیل نباید بدون بررسی دوز و نظر پزشک یا داروساز، یک فرآورده را به‌جای دیگری مصرف کرد.
موکولین بیشتر برای سرفه خلط‌دار همراه با ترشحات غلیظ کاربرد دارد. این دارو معمولاً انتخاب مناسبی برای سرفه خشک بدون خلط نیست. علت سرفه خشک ممکن است حساسیت، آسم، برگشت اسید معده، تحریک گلو، عارضه دارویی یا عفونت باشد.
مصرف همزمان موکولین با داروهای مهارکننده سرفه مانند کدئین یا دکسترومتورفان ممکن است خروج خلط روان‌شده را سخت‌تر کند. این ترکیب باید فقط با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.
موکولین ترشحات نایژه‌ها و ریه را رقیق‌تر می‌کند. این کار باعث می‌شود حرکت مخاط و خروج آن با سرفه آسان‌تر شود. بیشتر شدن خروج خلط در ابتدای مصرف همیشه نشانه بدتر شدن بیماری نیست. با این حال، افزایش شدید ترشحات، بوی غیرعادی خلط، وجود خون، تب یا تنگی نفس باید بررسی شود.
موکولین مسکن یا درمان اختصاصی گلودرد نیست. اگر ناراحتی گلو به‌دلیل جمع شدن خلط غلیظ پشت حلق باشد، روان شدن ترشحات ممکن است احساس گرفتگی و نیاز به صاف کردن گلو را کمتر کند. گلودرد شدید، سختی در بلع یا تنفس، تب پایدار یا تورم گردن نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.
هر قرص موکولین حاوی ۸ میلی‌گرم دارو است. تعداد قرص و فاصله نوبت‌ها باید طبق نسخه پزشک یا بروشور معتبر همان بسته تعیین شود. دوز مناسب به سن، شدت علائم، وضعیت کبد و کلیه و داروهای همزمان بستگی دارد.
عبارت «یک تا دو قرص در طول سه تا چهار روز» از نظر تعداد دفعات مصرف روشن نیست و نباید به‌تنهایی مبنای تعیین دوز قرار گیرد. همچنین قرص ۸ میلی‌گرمی برای تأمین دوزهای کمتر کودکان مناسب نیست، مگر اینکه پزشک شکل دارویی و مقدار مصرف را مشخص کرده باشد.
مدت درمان با موکولین به علت سرفه و روند بهبود بستگی دارد. مدت مصرف نباید خودسرانه کوتاه یا طولانی شود. اگر علائم پس از چند روز بهتر نشد، بدتر شد یا نیاز به مصرف مداوم ایجاد شد، باید علت‌هایی مانند آسم، عفونت، التهاب مزمن نایژه‌ها، گشاد شدن نایژه‌ها یا برگشت اسید معده بررسی شوند.
موکولین از راه خوراکی مصرف می‌شود. قرص را با یک لیوان آب ببلعید. از خرد کردن، شکستن یا جویدن قرص خودداری کنید، مگر اینکه پزشک یا داروساز بر اساس مشخصات همان فرآورده دستور دیگری داده باشد. مقدار و مدت مصرف را خودسرانه تغییر ندهید.
تعداد دفعات مصرف برای همه بیماران یکسان نیست و باید طبق نسخه یا بروشور همان فرآورده باشد. مصرف دارو در ساعت‌های منظم به حفظ فاصله مناسب بین نوبت‌ها کمک می‌کند. اگر پس از مصرف، خروج خلط بیشتر می‌شود و این موضوع آزاردهنده است، برای تعیین زمان مناسب هر نوبت با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
موکولین را می‌توان همراه غذا یا بدون غذا مصرف کرد. در صورت تهوع، دل‌درد یا ناراحتی معده، مصرف دارو پس از غذا ممکن است تحمل گوارشی را بهتر کند. افرادی که سابقه زخم معده دارند، بهتر است پیش از مصرف با پزشک مشورت کنند.
اگر یک نوبت مصرف را فراموش کردید، پس از یادآوری آن را مصرف کنید؛ مگر اینکه زمان نوبت بعدی نزدیک باشد. در این حالت، نوبت فراموش‌شده را کنار بگذارید و برنامه عادی را ادامه دهید. برای جبران، دو دوز را همزمان یا با فاصله کوتاه مصرف نکنید.
موکولین نیز مانند هر دارویی ممکن است عارضه ایجاد کند. البته همه افراد این عوارض را تجربه نمی‌کنند. احتمال بروز عوارض به حساسیت فردی، بیماری‌های زمینه‌ای و داروهای همزمان بستگی دارد.
تهوع، استفراغ، اسهال، دل‌درد و ناراحتی معده از عوارض احتمالی موکولین هستند. مصرف دارو پس از غذا ممکن است ناراحتی خفیف معده را کمتر کند. درد شدید شکم، استفراغ مکرر، استفراغ خونی یا مدفوع سیاه نیاز به رسیدگی فوری پزشکی دارد.
سردرد، سرگیجه، تعریق یا خواب‌آلودگی ممکن است پس از مصرف موکولین رخ دهد. اگر فرد دچار خواب‌آلودگی، گیجی یا کاهش تمرکز شود، تا زمانی که واکنش بدن مشخص نشده است، نباید رانندگی کند یا با ابزار خطرناک کار کند. اختلال هوشیاری یا سرگیجه شدید باید بررسی شود.
دانه‌های پوستی، خارش و کهیر ممکن است نشانه حساسیت باشند. تاول، پوسته‌ریزی یا زخم داخل دهان، جوش‌های گسترده، تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو، خس‌خس و تنگی نفس می‌توانند نشانه واکنش شدید باشند. در این شرایط باید از مصرف دوز بعدی خودداری شود و فرد فوری مراقبت پزشکی دریافت کند.
پیش از مصرف موکولین، همه داروهای نسخه‌ای و بدون نسخه، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی مصرفی باید به پزشک یا داروساز گفته شود. وجود نام یک دارو در فهرست داروهای مصرفی همیشه به معنی تداخل ممنوع یا قطعی نیست. اهمیت هر تداخل باید بر اساس وضعیت بیمار بررسی شود.
موکولین ممکن است همراه بعضی داروهای ضدعفونت مانند آموکسی‌سیلین، اریترومایسین یا داکسی‌سیکلین در درمان عفونت تنفسی تجویز شود. این همراهی لزوماً تداخل زیان‌آور نیست. با این حال، داروی ضدعفونت باید فقط در صورت تشخیص عفونت باکتریایی و طبق نسخه مصرف شود.
داروهای سرماخوردگی ممکن است چند ماده فعال داشته باشند؛ مانند داروی ضدحساسیت، ضداحتقان، مسکن یا ضدسرفه. پیش از مصرف همزمان این داروها با موکولین، باید ترکیبات آن‌ها بررسی شود. این کار به کاهش خطر خواب‌آلودگی، ناراحتی گوارشی یا مشکل در دفع خلط کمک می‌کند.
برای موکولین و استامینوفن، تداخل مهم و شناخته‌شده‌ای به‌طور معمول مطرح نیست. با این حال، مقدار کل استامینوفن در داروهای ترکیبی باید کنترل شود. ایبوپروفن می‌تواند معده را تحریک کند. بنابراین افرادی که زخم یا خونریزی گوارشی، بیماری کلیوی یا مصرف چند دارو دارند، باید پیش از مصرف همزمان مشورت کنند.
ترکیب موکولین با داروهای مهارکننده سرفه مانند کدئین یا دکسترومتورفان ممکن است تخلیه ترشحات را دشوار کند. داروهای آرام‌بخش، داروهای خواب‌آور، بعضی داروهای ضدحساسیت و الکل نیز ممکن است خواب‌آلودگی یا کاهش هوشیاری را بیشتر کنند. مصرف همزمان این موارد باید با نظر پزشک یا داروساز باشد.
تصمیم درباره مصرف موکولین در بارداری به سن بارداری، شدت علائم و ارزیابی سود و خطر توسط پزشک بستگی دارد. اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف در همه شرایط بارداری محدود است. به همین دلیل، خوددرمانی در بارداری توصیه نمی‌شود.
بر اساس اطلاعات ارائه‌شده برای محصول، باید از مصرف موکولین در سه‌ماهه اول بارداری پرهیز شود. در ماه‌های بعد نیز دارو فقط زمانی باید مصرف شود که پزشک آن را ضروری بداند. سرفه همراه با تب، تنگی نفس، درد قفسه سینه یا خلط خونی در بارداری نیاز به بررسی پزشکی دارد.
اطلاعات درباره انتقال موکولین به شیر و ایمنی آن برای شیرخوار محدود است. بنابراین مصرف آن در دوران شیردهی باید فقط با نظر پزشک انجام شود. در صورت تجویز، بروز خواب‌آلودگی غیرعادی، بی‌قراری، علائم گوارشی یا حساسیت در شیرخوار باید به پزشک گزارش شود.
موکولین برای کودکان زیر ۲ سال توصیه نمی‌شود. در این سن، رقیق شدن ترشحات بدون توانایی کافی برای دفع آن‌ها می‌تواند مشکل‌ساز باشد. در کودکان بزرگ‌تر نیز دوز باید بر اساس سن، وزن، شکل دارویی و نظر پزشک تعیین شود. مقدار ۴ میلی‌گرم که برای بعضی کودکان مطرح می‌شود، نباید با تقسیم خودسرانه قرص ۸ میلی‌گرمی اجرا شود.
تنفس تند، کبودی، خس‌خس شدید، تب بالا، بی‌حالی، کاهش تغذیه یا سرفه طولانی در کودک نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.
سالمندان ممکن است به سرگیجه، خواب‌آلودگی، ناراحتی گوارشی و اختلال تعادل حساس‌تر باشند. بیماری کبدی، کلیوی، قلبی یا ریوی و مصرف همزمان چند دارو باید پیش از مصرف بررسی شود. گیجی، کاهش هوشیاری یا تشدید تنگی نفس در سالمند نیاز به پیگیری سریع دارد.
افرادی که به اجزای موکولین حساسیت دارند، یا دچار زخم فعال معده، درد شکمی تشخیص‌داده‌نشده، بیماری کبدی یا کلیوی هستند، باید پیش از مصرف با پزشک یا داروساز مشورت کنند. این احتیاط برای افرادی که چند دارو مصرف می‌کنند نیز مهم است. موکولین برای سرفه خشک یا سرفه طولانی بدون مشخص شدن علت، انتخاب خودسرانه مناسبی نیست.
دارو را در بسته‌بندی اصلی، دور از نور و رطوبت و مطابق شرایط درج‌شده روی بسته نگهداری کنید. دارو باید دور از دید و دسترس کودکان باشد. از مصرف قرص تاریخ‌گذشته خودداری شود.
اختلال کبد یا کلیه ممکن است پردازش و دفع موکولین را در بدن تغییر دهد. در این شرایط ممکن است تنظیم درمان یا پایش لازم باشد. بیماران قلبی یا کلیوی که محدودیت مصرف مایعات دارند، نباید توصیه عمومی افزایش مصرف آب را بدون نظر پزشک اجرا کنند.
مصرف بیش‌ازحد موکولین ممکن است تهوع، استفراغ، اسهال، دل‌درد، سرگیجه، خواب‌آلودگی یا دیگر عوارض را بیشتر کند. در مصرف اشتباهی یا بیش‌ازحد، به‌ویژه در کودک، بی‌درنگ با پزشک یا مرکز درمانی تماس گرفته شود. بهتر است بسته دارو و اطلاعات مقدار و زمان مصرف در دسترس باشد. ایجاد استفراغ بدون دستور متخصص توصیه نمی‌شود.
اثر موکولین بر خلط تدریجی است و زمان دقیق شروع اثر در افراد مختلف فرق دارد. آسان‌تر شدن خروج ترشحات می‌تواند یکی از نشانه‌های پاسخ به دارو باشد. با این حال، نباید انتظار داشت سرفه با نخستین دوز فوراً قطع شود.
مدت اثر موکولین به دوز، فاصله نوبت‌ها، سن و وضعیت کبد و کلیه بستگی دارد. ماندگاری دارو در بدن با مدت زمان بهبود بیماری یکسان نیست. بنابراین برنامه مصرف نباید بر اساس احساس بیمار یا حدس شخصی تغییر کند.
بهبود دفع خلط ممکن است طی چند روز قابل ارزیابی باشد، اما زمان آن به علت بیماری بستگی دارد. اگر پس از چند روز بهبودی دیده نشد یا سرفه با تب پایدار، خلط خونی یا بدبو، درد قفسه سینه یا تنگی نفس همراه بود، ارزیابی پزشکی ضروری است.
موکولین اثر اعتیادآور شناخته‌شده‌ای ندارد و باعث وابستگی جسمی یا روانی نمی‌شود. نیاز مکرر به مصرف موکولین معمولاً نشانه وابستگی دارویی نیست، بلکه می‌تواند نشان دهد علت سرفه یا خلط هنوز برطرف نشده است. در این شرایط باید علت بازگشت یا ادامه علائم بررسی شود.
قطع موکولین معمولاً باعث علائم ترک نمی‌شود. با این حال، توقف زودهنگام ممکن است باعث باقی ماندن خلط غلیظ و ادامه علائم بیماری شود. دوره تجویزشده را خودسرانه تغییر ندهید. در صورت بروز واکنش حساسیتی شدید، دوز بعدی مصرف نشود و فوراً مراقبت پزشکی دریافت شود.
موکولین معمولاً برای دوره محدود مصرف می‌شود. مصرف طولانی‌مدت بدون بررسی علت سرفه مناسب نیست. ادامه مصرف می‌تواند احتمال مواجهه با عوارضی مانند ناراحتی گوارشی، سردرد، سرگیجه یا واکنش پوستی را بیشتر کند. سرفه پایدار، کاهش وزن، تب، خلط خونی یا تنگی نفس نباید با ادامه خودسرانه دارو نادیده گرفته شود.
قرص موکولین و شربت‌های حاوی برم‌هگزین برای رقیق کردن خلط به کار می‌روند، اما از نظر شکل دارویی، غلظت، مواد جانبی و امکان تنظیم دوز متفاوت هستند. هر قرص موکولین ۸ میلی‌گرم دارو دارد، اما مقدار دارو در هر پیمانه شربت به غلظت همان شربت بستگی دارد. این شکل‌های دارویی نباید بدون محاسبه و تأیید پزشک یا داروساز جایگزین هم شوند.
موکولین و آمبروکسل هر دو به روان‌تر شدن ترشحات کمک می‌کنند، اما از نظر ماده دارویی، دوز، شکل مصرف و عوارض یکسان نیستند. داروی کمک‌کننده به دفع خلط به دارویی گفته می‌شود که خروج خلط را آسان‌تر می‌کند. بعضی از این فرآورده‌ها چند ماده فعال دارند. انتخاب جایگزین باید با نوع سرفه، سن بیمار و شرایط سلامتی او متناسب باشد.
موکولین برای خلط غلیظ کاربرد دارد. دیفن‌هیدرامین یک داروی ضدحساسیت است؛ یعنی دارویی که بیشتر برای علائم حساسیتی به کار می‌رود. دیفن‌هیدرامین می‌تواند خواب‌آلودگی و خشکی مخاط ایجاد کند. شربت‌های سرفه نیز ترکیبات متفاوتی دارند؛ بعضی رقیق‌کننده خلط و بعضی مهارکننده سرفه هستند. بنابراین دیفن‌هیدرامین یا هر شربت سرفه‌ای جایگزین مستقیم موکولین نیست.
پاسخ افراد به موکولین یکسان نیست و به علت سرفه، غلظت خلط و بیماری‌های زمینه‌ای بستگی دارد. تجربه شخصی دیگران جایگزین تشخیص پزشکی یا شواهد علمی نیست.
برخی مصرف‌کنندگان پس از مصرف موکولین، روان‌تر شدن خلط و آسان‌تر شدن سرفه مؤثر را تجربه می‌کنند. افزایش موقت سرفه یا مقدار خلط می‌تواند به‌دلیل حرکت ترشحات باشد. با این حال، تشدید شدید سرفه، خس‌خس، تب یا تنگی نفس طبیعی تلقی نمی‌شود و باید بررسی شود.
اثر مورد انتظار موکولین کاهش چسبندگی خلط و آسان‌تر کردن خروج آن است، نه قطع فوری سرفه. شدت و زمان این اثر در سرماخوردگی، التهاب نایژه‌ها و بیماری‌های مزمن تنفسی یکسان نیست. رنگ خلط به‌تنهایی علت بیماری را مشخص نمی‌کند.
تهوع، ناراحتی معده، اسهال، سردرد، سرگیجه یا خواب‌آلودگی ممکن است رخ دهد. جوش‌های گسترده، تاول، پوسته‌ریزی، تورم صورت یا گلو و تنگی نفس عوارض معمول محسوب نمی‌شوند. در این موارد باید فوری اقدام پزشکی انجام شود.
اگر پس از چند روز مصرف طبق دستور، خلط آسان‌تر دفع نشد یا علائم بهتر نشد، دوز را خودسرانه افزایش ندهید. ممکن است سرفه به‌دلیل آسم، حساسیت، برگشت اسید معده، عفونت یا بیماری دیگری باشد. ادامه یا تشدید علائم، تب، خس‌خس، درد قفسه سینه، خلط خونی، کبودی یا کاهش هوشیاری نیاز به ارزیابی سریع دارد.
موکولین درمان اختصاصی کرونا نیست و از ابتلا، تکثیر ویروس یا عوارض بیماری جلوگیری نمی‌کند. پزشک ممکن است آن را فقط برای کمک به دفع خلط غلیظ در بیمار دارای سرفه خلط‌دار در نظر بگیرد. تنگی نفس، افت اکسیژن، درد قفسه سینه، گیجی یا کبودی نیاز به رسیدگی فوری دارد.
موکولین پس از مصرف خوراکی جذب می‌شود و با کاهش غلظت و چسبندگی ترشحات، حرکت مخاط و خروج آن با سرفه را آسان‌تر می‌کند. اثر دارو تدریجی است و ممکن است در ابتدا خروج خلط بیشتر احساس شود. تهوع، ناراحتی معده، سردرد، سرگیجه یا خواب‌آلودگی نیز ممکن است رخ دهد. علائم حساسیت شدید یا مشکل تنفسی نیاز به مراقبت فوری دارند.
سلام من کرونا گرفتم ریه م هم ۷۵درصد درگیر شده بود یک هفته هم بستری شدم از قبل ماه رمضان خلط گلو و حلقم خیلی زیاد شده طوری که شب احساس خفگی بهم دست میداد رفتم دکتر همین قرص موکولین ۸ داد ه هر ۸ ساعت بخورم با قرص جوشان خلط اوری که وقت کرونا مصرف میکردم بازم بیشتر اوقات خلطم خیلی زیاد میشه ایا باز کرونا گرفتم ؟بغل گوشم لچ لچ میکنه کیسه اب گرم میزارم خلطم شل میشه با گوش پاک کن پاک میکنم باید چه کنم ؟ ممنون میشم کمکم کنید
دکتر محسن صنیعی - داروساز، مدیر وب سایت دارویاب (1401/2/14)
احتمالا عفونت ثانویه میکروبی است. به نظرم تحت نظر پزشک آنتی بیوتیک مصرف کنید
من روزی حداقل ده عدد استفاده میکنم موکلین هشت را با قرصهای جوشان خلط آور آیا عارضه خاصی داره ؟؟..قابل ذکر است که من برونشیت خفیف دارم و مدام خلط پشت گلو دارم
باسلام.تا حالا دو بار کرونا گرفته ام که باعث عفونت ریه و تنگی نفس و کیب شدن بینی و خلط گلو ومادام دچار سرگیجه وسردرد می شوم آیا مصرف این دارو مفید است. لطفا راهنمایی کنید. با سپاس.
سلام،من گلوم 1 سال هست باد میکنه،انگار ی سوزن کردن داخل گلوم،از کرونا ترسیدم نرفتم دکتر،الان رفتم دکتر میگه غده لنفافی هست،ولی قفسه سینم و پشت کمرم درد میکنه،چون دیر اومدم دکتر میترسم چیزی شده باشه داخل بدنم،کسی هست مثل من اینجوری شده باشه؟
ایا برای گلو درد هم میشه استفاده کرد
من داخل گلوم یه نقطه خارش میگیره خیلی بده بعد آب میخورم خوب میشه بعد دوباره سه ساعت دیگه همینجور میشه برای چیه جوری که یه سرفه میکنم اشک چشمام میاد
سلام.ممکنه بدلیل ترشحات پشت حلق دچار این حالت باشید و ممکن هم هست که بدلیل آلرژی دوار این وضعیت شده باشید در هر حال شما بهتر است نزد متخصص گوش و حلق و بینی بروید و بررسی بشوید.اگر واقعا نتیجه نگرفتید میتوانید تحت نظر فوق تخصص آسم وآلرژی،درمان دریافت نمایید.پرهیز ازهر نوع خوردنی و نوشیدنی حساسیت زا و انواع دود، حرف اول را در درمان میزند.