این دارو به عنوان استاندارد طلایی و خط اول درمان برای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی در نظر گرفته می شود که به حداقل دو داروی ضد روان پریشی متفاوت با دوز و مدت زمان کافی پاسخ بالینی مناسب نداده اند. از نظر بالینی پزشک باید در نظر داشته باشد که اثربخشی این دارو در کاهش علائم مثبت و منفی بسیار چشمگیر است اما شروع و ادامه درمان نیازمند ثبت نام در برنامه های پایش دقیق خونی برای ارزیابی شمارش مطلق نوتروفیل ها است تا از بروز آگرانولوسیتوز جلوگیری شود.
کاهش خطر رفتارهای خودکشی در بیماران اسکیزوفرنی و اسکیزوافکتیو
این دارو به طور ویژه برای کاهش خطر خودکشی در این گروه از بیماران تایید شده است. در ارزیابی های بالینی هنگامی که پزشک با بیماری مواجه است که سابقه اقدام به خودکشی داشته یا افکار فعال خودکشی دارد تجویز این دارو می تواند به عنوان یک مداخله حیاتی و نجات دهنده در نظر گرفته شود.
موارد مصرف خارج برچسب کلوزاپین
سایکوز ناشی از بیماری پارکینسون
در بیماران مبتلا به پارکینسون که در اثر مصرف دارو های دوپامینرژیک دچار توهم و هذیان می شوند این دارو در دوز های بسیار پایین مورد استفاده قرار می گیرد. ویژگی بالینی مهم برای پزشک این است که این دارو به دلیل میل ترکیبی پایین به گیرنده های دوپامینی در مسیر های حرکتی علائم سایکوتیک را بدون تشدید علائم حرکتی پارکینسون کنترل می کند. تنظیم دوز باید بسیار تدریجی باشد.
اختلال دوقطبی مقاوم به درمان
در فاز شیدایی حاد یا به عنوان درمان نگهدارنده در بیمارانی که به دارو های تثبیت کننده خلق یا سایر دارو های ضد روان پریشی پاسخ نداده اند استفاده می شود. پزشکان می توانند از این دارو برای کنترل چرخه های سریع و تثبیت وضعیت روانی بیمارانی که دارای علائم شدید مقاوم هستند بهره ببرند.
مدیریت دیسکینزی دیررس شدید
برای بیمارانی که در اثر مصرف طولانی مدت سایر دارو های ضد روان پریشی دچار حرکات غیر ارادی و ناتوان کننده شده اند تغییر رژیم دارویی به این دارو می تواند بسیار کمک کننده باشد. این دارو نه تنها باعث تشدید علائم نمی شود بلکه در بسیاری از موارد به مرور زمان شدت دیسکینزی دیررس را به طور قابل توجهی کاهش می دهد.