قرص اونیتریل برای پیشگیری و کنترل تهوع و استفراغ در شیمیدرمانی، پرتودرمانی و بعد از عمل بهکار میرود. عوارض، نحوه مصرف، قرص ۴ و ۸ میلیگرم، مصرف در بارداری و شیردهی، تداخل با ترامادول و آپومورفین و زمان اثر را بخوانید.
قرص اونیتریل از داروهای ضدتهوع است. این دارو محصول شرکت سبحان دارو است.
ماده مؤثره اونیتریل، اندانسترون است. این ماده اثر پیامهایی را که باعث تهوع و استفراغ میشوند، کمتر میکند.
اونیتریل بیشتر برای پیشگیری و کنترل تهوع و استفراغ ناشی از شیمیدرمانی، پرتودرمانی و بعد از جراحی تجویز میشود.
این دارو به شکل قرص ۴ و ۸ میلیگرم وجود دارد.
تفاوت اصلی این دو قرص، مقدار ماده مؤثره در هر قرص است.
اینکه کدام دوز مناسبتر است، به علت مصرف، شدت تهوع، سن بیمار، وضعیت کبد و نظر پزشک بستگی دارد.
قرص اونیتریل برای پیشگیری و کنترل تهوع و استفراغ به کار میرود.
مهمترین کاربرد آن در شیمیدرمانی، پرتودرمانی و بعد از عمل جراحی است.
در بعضی موارد، پزشک ممکن است آن را برای تهوع شدید بارداری یا حملات استفراغ دورهای هم در نظر بگیرد.
مصرف خودسرانه این دارو برای هر نوع تهوع توصیه نمیشود.
اونیتریل هم مثل هر داروی دیگری میتواند عارضه ایجاد کند.
بسیاری از عوارض آن خفیف و گذرا هستند. اما بعضی علائم مهماند و باید جدی گرفته شوند.
از جمله این علائم، حساسیت دارویی، بههم خوردن ریتم قلب و سندرم سروتونین (بالا رفتن بیش از حد مادهای به نام سروتونین در بدن که میتواند باعث بیقراری، تب، لرزش و گیجی شود) است.
اگر این علائم شدید شوند یا مدت زیادی بمانند، بهتر است با پزشک یا داروساز صحبت شود.
اونیتریل در بعضی افراد میتواند روی ریتم قلب اثر بگذارد.
این خطر در افراد دچار بیماری قلبی یا کسانی که بعضی داروهای دیگر مصرف میکنند، بیشتر است.
بروز این علائم نیاز به بررسی فوری پزشکی دارد.
یبوست از عوارض نسبتاً شایع این دارو است.
نوشیدن آب کافی، مصرف فیبر و تحرک بدنی میتواند کمککننده باشد.
اگر یبوست شدید شد یا با درد شکم همراه بود، باید با پزشک مشورت شود.
اونیتریل باید دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف شود.
کم یا زیاد کردن دوز بدون نظر پزشک میتواند اثر دارو را کم کند یا خطر عوارض را بالا ببرد.
این دارو معمولاً با غذا یا بدون غذا قابل مصرف است.
مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
در بیشتر موارد، زمان مصرف نسبت به وعده غذایی اهمیت کمتری از زمانبندی درمان دارد.
اونیتریل بیشتر برای پیشگیری از تهوع مصرف میشود.
زمان دقیق مصرف به علت تجویز و نظر پزشک بستگی دارد.
اگر یک نوبت را فراموش کردید، طبق دستور پزشک یا داروساز عمل کنید.
اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، معمولاً نباید دوز را دو برابر کرد.
مصرف بیشتر از مقدار تجویزشده میتواند خطر عوارض را بیشتر کند.
مصرف زیاد اونیتریل میتواند خطرناک باشد.
این خطر وقتی بیشتر میشود که بیمار داروهای مؤثر بر قلب یا بعضی داروهای اعصاب را هم مصرف کند.
در این موارد باید سریع پیگیری پزشکی انجام شود.
مصرف اونیتریل در بارداری باید فقط با نظر پزشک باشد.
این دارو گاهی برای تهوع و استفراغ شدید بارداری در نظر گرفته میشود.
مصرف خودسرانه آن در بارداری مناسب نیست.
تصمیم به مصرف باید با توجه به حال مادر، شدت تهوع و سن بارداری گرفته شود.
کاربرد اونیتریل در تهوع بارداری جزو مصرفهای اصلی آن نیست.
همچنین نتیجه همه پژوهشها درباره ایمنی آن در بارداری یکسان نبوده است.
اونیتریل ممکن است با بعضی داروها تداخل داشته باشد.
این تداخلها میتوانند خطر عوارضی مثل بههم خوردن ریتم قلب، افت فشار، سرگیجه شدید یا علائم سروتونینی را بیشتر کنند.
پیش از مصرف، فهرست همه داروها و مکملهای خود را به پزشک یا داروساز بگویید.
مصرف همزمان اونیتریل با بعضی داروهای اعصاب و ضدافسردگی میتواند خطر سندرم سروتونین را بیشتر کند.
اگر بعد از مصرف همزمان این داروها دچار تب، لرزش، تعریق زیاد، بیقراری یا گیجی شدید، باید موضوع جدی گرفته شود.
این ترکیبها میتوانند خطر افت فشار، غش، تشنج یا مشکلات قلبی را بیشتر کنند.
در افراد دچار آریتمی (نامنظم بودن ضربان قلب)، نارسایی قلبی یا کمبود املاح خون، احتیاط بیشتری لازم است.
اونیتریل برای همه مناسب نیست.
پیش از مصرف، باید سابقه حساسیت دارویی، بیماری قلبی، بیماری کبدی و داروهای مصرفی به پزشک گفته شود.
اگر بیمار سابقه انسداد روده، یبوست شدید یا جراحی اخیر شکم دارد، باید این موضوع را به پزشک بگوید.
اونیتریل برای کم کردن تهوع و استفراغ در شرایط مشخص پزشکی استفاده میشود.
این دارو برای هر نوع حالت تهوع روزمره، انتخاب مناسبی برای مصرف خودسرانه نیست.
اونیتریل درمان اصلی مشکلاتی مثل رفلاکس، زخم معده، التهاب معده یا مسمومیت غذایی نیست.
این دارو فقط نقش ضدتهوع دارد.
اگر تهوع یا استفراغ با علائم هشدار همراه باشد، فقط مصرف ضدتهوع کافی نیست.
اونیتریل معمولاً داروی خوابآور به حساب نمیآید.
با این حال، در بعضی افراد ممکن است خوابآلودگی، گیجی یا سرگیجه ایجاد کند.
اگر این علائم را داشتید، بهتر است رانندگی نکنید و کارهای نیازمند دقت بالا انجام ندهید.
مصرف همزمان با الکل یا داروهای آرامبخش میتواند این حالتها را بیشتر کند.
سرگیجه شدید، غش یا تپش قلب طبیعی نیست و باید بررسی شود.
اثر قرص خوراکی اونیتریل معمولاً در حدود ۳۰ دقیقه تا ۲ ساعت شروع میشود.
در بسیاری از افراد، اثر آن حدود ۸ تا ۱۲ ساعت باقی میماند.
مدت اثر دارو به دوز، علت مصرف، وضعیت کبد و داروهای همزمان بستگی دارد.
اگر با وجود مصرف، تهوع ادامه داشت، نباید خودسرانه دوز دارو را بیشتر کرد.
مصرف اونیتریل در کودکان باید فقط با نظر پزشک باشد.
این دارو ممکن است برای تهوع و استفراغ ناشی از شیمیدرمانی، بعد از جراحی یا بعضی موارد خاص تجویز شود.
دوز دارو در کودکان به سن، وزن، علت بیماری و شدت علائم بستگی دارد.
والدین نباید دوز بزرگسالان را برای کودک استفاده کنند.
اگر کودک کمآب، بیحال یا دچار استفراغ مداوم باشد، باید سریع ارزیابی پزشکی انجام شود.
مصرف اونیتریل در سالمندان باید با احتیاط بیشتری انجام شود.
در این گروه، احتمال سرگیجه، یبوست، مشکل ریتم قلب و تداخل دارویی بیشتر است.
در افراد دارای بیماری قلبی، بررسی دقیقتری لازم است.
در اختلال کبدی متوسط تا شدید هم ممکن است پزشک مقدار مصرف را تغییر دهد.
سالمندان بهتر است پیش از مصرف، همه بیماریها و داروهای خود را به پزشک یا داروساز اطلاع دهند.
مصرف اونیتریل در دوران شیردهی باید با نظر پزشک انجام شود.
اطلاعات درباره ورود این دارو به شیر مادر محدود است.
تصمیم به مصرف به وضعیت مادر، سن نوزاد و مدت مصرف بستگی دارد.
در نوزادان نارس یا بیمار، احتیاط بیشتری لازم است.
اگر نوزاد بعد از مصرف دارو دچار خوابآلودگی غیرعادی یا کم شدن تغذیه شد، باید با پزشک مشورت شود.
اونیتریل نام برند دارو است.
اندانسترون نام ماده اصلی و مؤثر این دارو است.
یعنی اونیتریل در واقع یک فرآورده دارویی حاوی اندانسترون است.
هنگام مصرف، باید به نام دارو، دوز و دستور پزشک توجه شود.
قرص اونیتریل باید دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
بهتر است دارو در بستهبندی اصلی و دور از رطوبت، گرما و نور مستقیم باشد.
از مصرف داروی تاریخگذشته یا قرصی که ظاهرش تغییر کرده است، خودداری کنید.
برای دور ریختن داروی اضافی یا تاریخگذشته، بهتر است از داروساز راهنمایی بگیرید.
تجربه افراد از مصرف اونیتریل یکسان نیست.
بسیاری از مصرفکنندگان میگویند این دارو تهوع و دفعات استفراغ را کمتر کرده است.
این موضوع بهویژه در شیمیدرمانی، بعد از جراحی و بعضی موارد بارداری گزارش میشود.
بعضی افراد هم عوارضی مثل سردرد، یبوست، گیجی یا خوابآلودگی خفیف را تجربه میکنند.
تجربه دیگران میتواند مفید باشد، اما جای نظر پزشک را نمیگیرد.
اونیتریل برای پیشگیری و کنترل تهوع و استفراغ تجویز میشود.
بیشتر در شیمیدرمانی، پرتودرمانی و بعد از عمل جراحی استفاده میشود.
سردرد، یبوست، سرگیجه و خستگی از عوارض شایعتر آن هستند.
مشکل ریتم قلب، حساسیت دارویی و علائم سندرم سروتونین از عوارض مهمترند.
این دارو معمولاً با غذا یا بدون غذا قابل مصرف است.
مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
مصرف اونیتریل در بارداری باید فقط با نظر پزشک باشد.
مصرف خودسرانه آن توصیه نمیشود.
در شیردهی هم مصرف باید با نظر پزشک انجام شود.
بهویژه اگر نوزاد نارس یا بیمار باشد، احتیاط بیشتری لازم است.
اثر دارو معمولاً در ۳۰ دقیقه تا ۲ ساعت شروع میشود.
در بسیاری از افراد، اثر آن حدود ۸ تا ۱۲ ساعت ادامه دارد.
معمولاً خوابآور نیست.
اما در بعضی افراد میتواند خوابآلودگی، گیجی یا کاهش تمرکز ایجاد کند.
خیر، این دارو درمان اصلی دلدرد نیست.
اونیتریل بیشتر برای کنترل تهوع و استفراغ استفاده میشود.
خیر، اونیتریل درمان رفلاکس معده نیست.
اگر علت تهوع رفلاکس یا مشکل گوارشی باشد، باید علت اصلی درمان شود.
افراد دارای بیماری قلبی، مشکل کبدی، بارداری، شیردهی و کودکان نباید بدون نظر پزشک از آن استفاده کنند.
افرادی که سابقه طولانی شدن QT یا اختلال املاح خون دارند هم باید احتیاط کنند.
آپومورفین، ترامادول، بعضی ضدافسردگیها، داروهای اعصاب و برخی داروهای مؤثر بر ریتم قلب از مهمترین تداخلها هستند.
بعضی آنتیبیوتیکها و داروهای ادرارآور هم میتوانند مشکلساز شوند.
