قرص اونیتریل (اندانسترون) برای پیشگیری از تهوع ناشی از شیمیدرمانی، پرتودرمانی و جراحی است. در این راهنما با نحوه مصرف صحیح، عوارض جانبی و تداخلات دارویی آن آشنا شوید.
اونیتریل یک داروی ضدتهوع تولید شرکت سبحان دارو است. ماده اصلی آن اندانسترون نام دارد.
این دارو اثر سروتونین را در بخشهایی از مغز و دستگاه گوارش کاهش میدهد. سروتونین در ایجاد پیام تهوع و استفراغ نقش دارد.
پزشکان بیشتر از اونیتریل برای جلوگیری از تهوع ناشی از شیمیدرمانی، پرتودرمانی یا جراحی استفاده میکنند.
قرص اونیتریل در دوزهای ۴ و ۸ میلیگرم عرضه میشود.
این دو قرص ماده مؤثره یکسانی دارند. تفاوت آنها فقط در مقدار اندانسترون موجود در هر قرص است.
پزشک با توجه به علت تهوع، شدت علائم، سن بیمار و وضعیت کبد، دوز مناسب را انتخاب میکند.
کاربرد اصلی اونیتریل، پیشگیری یا کاهش تهوع و استفراغ است.
این دارو بیشتر برای بیمارانی تجویز میشود که شیمیدرمانی یا پرتودرمانی دارند. همچنین ممکن است پس از جراحی استفاده شود.
پزشک در شرایط خاص میتواند اونیتریل را برای تهوع شدید دوران بارداری یا استفراغهای دورهای نیز بررسی کند.
این دارو برای همه انواع تهوع مناسب نیست. بنابراین بهتر است بدون مشخص شدن علت تهوع مصرف نشود.
همه مصرفکنندگان دچار عارضه نمیشوند. عوارض اونیتریل در بسیاری از افراد خفیف است و پس از مدتی برطرف میشود.
با این حال، برخی عوارض مانند حساسیت شدید، نامنظم شدن ضربان قلب و سندرم سروتونین اهمیت بیشتری دارند.
سندرم سروتونین (افزایش بیش از اندازه سروتونین در بدن که ممکن است با تب، بیقراری، لرزش و گیجی همراه باشد) بهندرت رخ میدهد.
اگر این عوارض شدید بودند یا برای مدت طولانی ادامه داشتند، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
این دارو در موارد نادر میتواند ضربان قلب را نامنظم کند. افراد دارای بیماری قلبی یا کمبود بعضی املاح خون بیشتر در معرض این عارضه هستند.
در صورت مشاهده هر یک از نشانههای زیر، دریافت کمک پزشکی ضروری است:
احتمال بروز برخی از این علائم با مصرف همزمان بعضی داروهای اعصاب، ضدافسردگیها یا ترامادول بیشتر میشود.
یبوست یکی از عوارض رایج اونیتریل است. مصرف آب، میوه، سبزی و مواد غذایی پرفیبر میتواند به بهتر شدن آن کمک کند.
تحرک روزانه نیز مفید است. در صورت یبوست شدید، درد شکم یا قطع دفع، باید با پزشک تماس گرفت.
مقدار و زمان مصرف اونیتریل را پزشک تعیین میکند. دارو را دقیقاً مطابق نسخه مصرف کنید.
افزایش تعداد قرصها یا تغییر فاصله بین دوزها میتواند احتمال عوارض را بیشتر کند.
قرص اونیتریل را میتوان همراه غذا یا با معده خالی مصرف کرد. اگر پزشک دستور مشخصی داده است، همان دستور در اولویت قرار دارد.
برای این دارو، هماهنگ بودن زمان مصرف با شیمیدرمانی یا پرتودرمانی معمولاً مهمتر از وعده غذایی است.
اونیتریل اغلب پیش از ایجاد تهوع مصرف میشود. زمان مناسب به دلیل تجویز دارو بستگی دارد.
در صورت فراموش کردن یک دوز، راهنمای پزشک یا داروساز را دنبال کنید.
اگر زمان مصرف بعدی نزدیک است، معمولاً باید از دوز فراموششده صرفنظر کرد. برای جبران، دو قرص را همزمان مصرف نکنید.
خوردن اونیتریل بیشتر از مقدار تجویزشده ممکن است جدی باشد. در این شرایط باید با پزشک یا مرکز درمانی تماس گرفت.
علائم زیر میتوانند نشانه مصرف بیش از حد دارو باشند:
در صورت بروز این علائم، منتظر برطرف شدن خودبهخودی آنها نمانید و سریع کمک پزشکی بگیرید.
خانمهای باردار باید اونیتریل را فقط با تجویز پزشک مصرف کنند.
گاهی این دارو برای تهوع و استفراغ شدیدی بررسی میشود که با روشهای اولیه بهتر نشده است.
پزشک پیش از تجویز، شدت علائم، خطر کمآبی، شرایط مادر و مرحله بارداری را در نظر میگیرد.
درمان تهوع بارداری از کاربردهای اصلی ثبتشده اونیتریل نیست. نتایج پژوهشها درباره مصرف آن در بارداری نیز کاملاً یکسان نیست.
به همین دلیل، پزشک باید سود احتمالی دارو را با خطرهای آن مقایسه کند.
مصرف اونیتریل در کنار بعضی داروها میتواند احتمال مشکلات قلبی، افت فشار یا سرگیجه را افزایش دهد.
همچنین برخی ترکیبهای دارویی ممکن است باعث افزایش بیش از اندازه سروتونین در بدن شوند.
قبل از شروع اونیتریل، نام تمام داروها، مکملها و فرآوردههای گیاهی مصرفی خود را به پزشک یا داروساز اعلام کنید.
بعضی داروهای ضدافسردگی بر میزان سروتونین اثر میگذارند. مصرف همزمان آنها با اونیتریل نیازمند توجه است.
تب، تعریق زیاد، لرزش، بیقراری، تپش قلب و گیجی پس از مصرف همزمان این داروها باید بررسی شود.
داروهای خود را بدون نظر پزشک قطع نکنید. پزشک میتواند مقدار مصرف یا نوع دارو را تغییر دهد.
داروهایی که ریتم قلب یا میزان پتاسیم و منیزیم خون را تغییر میدهند، ممکن است خطر عوارض قلبی اونیتریل را افزایش دهند.
اگر بیماری قلبی، ضربان قلب کند یا کمبود املاح خون دارید، حتماً پزشک را در جریان بگذارید.
برخی افراد باید اونیتریل را با احتیاط بیشتری مصرف کنند. در بعضی شرایط نیز این دارو نباید استفاده شود.
طولانی شدن فاصله QT (تغییری در نوار قلب که میتواند احتمال نامنظم شدن ضربان قلب را بیشتر کند) از موارد مهم احتیاط است.
اگر انسداد روده، یبوست شدید یا جراحی شکم داشتهاید، این موضوع را به پزشک بگویید. اونیتریل ممکن است بعضی نشانههای گوارشی را پنهان کند.
اونیتریل شدت تهوع و تعداد دفعات استفراغ را کاهش میدهد. با این حال، علت اصلی ناراحتی معده را درمان نمیکند.
این دارو درمان زخم معده، رفلاکس، عفونت گوارشی یا مسمومیت غذایی نیست.
اگر علت تهوع مشخص نیست یا علائم ادامه دارند، معاینه پزشکی لازم است.
وجود نشانههای زیر میتواند بیانگر مشکلی جدیتر باشد. در چنین وضعیتی، مصرف داروی ضدتهوع بهتنهایی کافی نیست.
اونیتریل در گروه داروهای خوابآور قرار ندارد. با این وجود، بعضی افراد پس از مصرف آن احساس خوابآلودگی یا گیجی میکنند.
اگر دچار سرگیجه یا کاهش تمرکز شدید، تا بهتر شدن حال خود رانندگی نکنید.
الکل، داروهای خوابآور و بعضی داروهای آرامبخش میتوانند این حالت را شدیدتر کنند.
غش، کاهش هوشیاری یا سرگیجه بسیار شدید عارضه معمولی نیست و به بررسی فوری نیاز دارد.
اثر قرص معمولاً حدود ۳۰ دقیقه تا ۲ ساعت پس از مصرف آغاز میشود.
این اثر در بسیاری از افراد بین ۸ تا ۱۲ ساعت باقی میماند. مدت دقیق اثر برای همه یکسان نیست.
دوز دارو، علت تهوع، وضعیت کبد و داروهای دیگر میتوانند بر مدت اثر آن تأثیر بگذارند.
اگر دارو تهوع را کنترل نکرد، بدون مشورت با پزشک مقدار آن را افزایش ندهید.
اونیتریل باید در کودکان فقط با دستور پزشک استفاده شود.
پزشک ممکن است دارو را برای تهوع ناشی از شیمیدرمانی، جراحی یا بعضی شرایط خاص تجویز کند.
مقدار مصرف کودک بر اساس وزن، سن، علت تهوع و شدت آن محاسبه میشود.
نباید قرص یا دوز مخصوص بزرگسالان را خودسرانه به کودک داد.
استفراغ مداوم، کمآبی، درد شدید شکم، تب بالا یا خوابآلودگی غیرعادی کودک نیازمند بررسی پزشکی است.
سالمندان ممکن است نسبت به بعضی عوارض اونیتریل حساستر باشند.
یبوست، سرگیجه، افت تعادل و مشکلات مربوط به ضربان قلب در این گروه اهمیت بیشتری دارد.
مصرف همزمان چند دارو نیز احتمال تداخل دارویی را بالا میبرد.
افراد سالمند مبتلا به بیماری قلبی یا کبدی باید پیش از مصرف، شرایط خود را به پزشک اطلاع دهند.
در مشکلات متوسط تا شدید کبدی، ممکن است پزشک مقدار روزانه اونیتریل را کاهش دهد.
اطلاعات انسانی درباره ورود اندانسترون به شیر مادر محدود است.
به همین علت، مصرف اونیتریل در دوران شیردهی باید با نظر پزشک انجام شود.
پزشک شرایط مادر، مدت درمان، سن نوزاد و وضعیت سلامت او را در نظر میگیرد.
برای نوزاد نارس یا نوزادی که بیماری زمینهای دارد، احتیاط بیشتری لازم است.
خوابآلودگی غیرمعمول، کم شدن شیر خوردن یا تغییر رفتار نوزاد را به پزشک اطلاع دهید.
اندانسترون نام ماده مؤثره دارو است. اونیتریل نام تجاری یکی از محصولات حاوی این ماده است.
بنابراین اثر ضدتهوع اونیتریل از اندانسترون موجود در آن ناشی میشود.
محصولات مختلف ممکن است از نظر شرکت سازنده، شکل دارویی یا دوز با هم تفاوت داشته باشند.
هنگام دریافت دارو، مقدار درجشده روی بسته و دستور پزشک را بررسی کنید.
اونیتریل را در بستهبندی اصلی و دور از نور مستقیم، گرما و رطوبت قرار دهید.
دارو باید در محلی نگهداری شود که کودکان به آن دسترسی نداشته باشند.
قرص تاریخگذشته یا قرصی را که رنگ و ظاهر آن تغییر کرده است، مصرف نکنید.
برای دور ریختن دارو، آن را در اختیار فرد دیگری قرار ندهید. روش مناسب را از داروساز بپرسید.
میزان اثر اونیتریل در افراد مختلف یکسان نیست.
بعضی مصرفکنندگان کاهش قابل توجه تهوع و استفراغ را گزارش میکنند. برخی دیگر ممکن است پاسخ کمتری به دارو بدهند.
سردرد، یبوست، سرگیجه و احساس خستگی از تجربههای گزارششده پس از مصرف هستند.
شرایط بیماری، زمان مصرف و داروهای همزمان میتوانند بر نتیجه درمان اثر بگذارند.
تجربه دیگران نباید مبنای شروع، قطع یا تغییر مقدار دارو قرار گیرد.
این قرص برای جلوگیری یا کاهش تهوع و استفراغ مصرف میشود.
شیمیدرمانی، پرتودرمانی و دوران پس از جراحی از مهمترین موارد تجویز آن هستند.
یبوست، سردرد، سرگیجه و ضعف از عوارض رایجتر اونیتریل هستند.
واکنش حساسیتی، نامنظم شدن ضربان قلب و علائم افزایش سروتونین، عوارض مهمتری هستند و باید بررسی شوند.
اونیتریل را میتوان پیش یا پس از غذا مصرف کرد.
اگر پزشک زمان خاصی تعیین کرده است، دارو را مطابق همان برنامه بخورید.
مصرف این قرص در بارداری تنها پس از بررسی پزشک مجاز است.
پزشک با توجه به شدت تهوع و شرایط مادر درباره مصرف دارو تصمیم میگیرد.
به دلیل محدود بودن اطلاعات موجود، مصرف آن در شیردهی باید با تجویز پزشک باشد.
سن و وضعیت سلامت نوزاد در این تصمیم اهمیت دارد.
شروع اثر دارو معمولاً بین نیم ساعت تا دو ساعت طول میکشد.
اثر ضدتهوع آن در بسیاری از مصرفکنندگان حدود ۸ تا ۱۲ ساعت ادامه پیدا میکند.
اونیتریل معمولاً خوابآور نیست.
با این حال، امکان بروز خوابآلودگی، سرگیجه یا افت تمرکز در بعضی افراد وجود دارد.
اونیتریل داروی درمان دلدرد نیست.
اگر دلدرد همراه تهوع باشد، باید ابتدا علت اصلی درد مشخص شود.
این دارو رفلاکس و برگشت اسید معده را درمان نمیکند.
اونیتریل تنها ممکن است تهوع همراه با برخی مشکلات گوارشی را کمتر کند.
کودکان، زنان باردار یا شیرده و افراد مبتلا به بیماری قلبی یا کبدی نباید آن را خودسرانه مصرف کنند.
سابقه حساسیت به اندانسترون، کمبود پتاسیم یا منیزیم و مصرف آپومورفین نیز اهمیت دارد.
آپومورفین، ترامادول، بعضی داروهای ضدافسردگی و داروهای مؤثر بر ضربان قلب میتوانند با اونیتریل تداخل داشته باشند.
برخی آنتیبیوتیکها، داروهای ضدقارچ و داروهای ادرارآور نیز نیازمند بررسی هستند.
