قرص آلگزافن فرآوردهای دارویی از شرکت داروسازی سامیساز است که مادهٔ مؤثر فکسوفنادین هیدروکلراید (ترکیب ضدحساسیت برای کاهش علائم آلرژی) دارد. این دارو برای فرونشاندن واکنشهای حساسیتی در بدن استفاده میشود.
آلگزافن به کاهش عطسه، آبریزش بینی، خارش، اشکریزش چشم و مهار ضایعات کهیری کمک میکند. این قرص علائم حساسیت را تسکین میدهد، اما عامل اصلی ایجادکنندهٔ آلرژی را از بین نمیبرد.
قرصهای آلگزافن در مقدارهای ۶۰، ۱۲۰ و ۱۸۰ میلیگرم عرضه میشوند. انتخاب دوز دارویی و نحوهٔ مصرف آن به علت درمان، سن بیمار، شکل دارویی و کارکرد کلیه بستگی دارد.
آلگزافن با مهار اتصال هیستامین (مادهای در بدن که در بروز علائم حساسیت نقش دارد) به گیرندههای سلولی، شدت عطسه، آبریزش بینی، خارش و برجستگیهای کهیری را پایین میآورد.
مادهٔ مؤثر آلگزافن نسبت به داروهای ضدحساسیت نسل اول بسیار کمتر وارد مغز میشود؛ به همین دلیل، غالباً خوابآلودگی کمتری ایجاد میکند. بااینوجود، پیش از رانندگی باید از تأثیر دارو بر هوشیاری خود مطمئن شوید.
ترکیبات غیرفعال قرص را در بروشور همان بسته مطالعه کنید. چنانچه به رنگ یا مادهٔ افزودنی خاصی حساسیت دارید، پیش از شروع مصرف موضوع را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.
آلگزافن در دستهٔ آنتیهیستامینهای نسل دوم (داروهای ضدحساسیت با احتمال خوابآلودگی کمتر از داروهای قدیمیتر) قرار دارد. داروهای این گروه از نظر تداخلهای دارویی و پاسخدهی در افراد مختلف متفاوت هستند.
احتمال خوابآلودگی با مادهٔ مؤثر آلگزافن معمولاً از سیتریزین کمتر است؛ اما این موضوع در همهٔ افراد یکسان نیست و برخی مصرفکنندگان ممکن است با آلگزافن نیز خوابآلودگی یا سرگیجه را تجربه کنند.
اثربخشی آلگزافن معمولاً حدود یک ساعت پس از مصرف آغاز میشود. این ویژگی به مادهٔ مؤثر دارو مربوط است و بهتنهایی برتری آلگزافن بر سایر برندها را نشان نمیدهد.
آلگزافن برای مهار علائم حساسیت بینی و چشم و کنترل کهیرهای پوستی کاربرد دارد. موارد مصرف و محدودیتهای سنی هر دوز دارویی باید با بروشور همان بسته و دستور پزشک یا داروساز مطابقت داده شود.
فکسوفنادین در برخی اشکال دارویی مخصوص کودک از ۶ ماهگی برای بعضی کاربردها استفاده میشود؛ اما این موضوع به معنای مناسب بودن قرصهای آلگزافن ۶۰، ۱۲۰ یا ۱۸۰ میلیگرمی برای نوزادان و کودکان خردسال نیست.
دستور مصرف یک دوز خاص را نباید بدون نظر پزشک به قرصهایی با دوز متفاوت یا به کودکان تعمیم داد.
آلگزافن در کاهش علائم رینیت آلرژیک (التهاب بینی بر اثر حساسیت) مؤثر است. این علائم شامل موارد زیر هستند:
حساسیت به گردهٔ گیاهان تنها به فصل بهار محدود نمیشود. همچنین اثر آلگزافن بر گرفتگی بینی ممکن است از اثر آن بر عطسه و خارش کمتر باشد؛ بنابراین برای رفع گرفتگی بینی دوز دارو را افزایش ندهید.
اگر علائم آلرژی در تمام طول سال ادامه دارند، پزشک ممکن است درمان منظم را پیشنهاد کند. مدت ادامهٔ مصرف به عامل حساسیتزا و پاسخ بدن به درمان بستگی دارد.
آلگزافن میتواند خارش و آبریزش چشم ناشی از حساسیت را کاهش دهد. میزان بهبودی به شدت علائم و واکنش بدن هر فرد بستگی دارد.
درد چشم، کاهش دید یا ترشح چرکی را نباید صرفاً به حساسیت نسبت داد. این علائم نیازمند بررسی پزشکی هستند و مصرف قرص بیشتر راهحل مناسبی نیست.
آلگزافن برای کنترل کهیر مزمن خودبهخودی (کهیری که بیش از شش هفته ادامه دارد یا تکرار میشود و محرک مشخصی ندارد) به کار میرود و خارش و تعداد برجستگیهای پوستی را کم میکند.
آلگزافن لزوماً علت زمینهای کهیر را ریشهکن نمیکند. اگر کهیر بازمیگردد یا بهاندازهٔ کافی بهبود نمییابد، پزشک باید برنامهٔ درمان را بازنگری کند.
در اگزما (بیماری پوستی همراه با خشکی، التهاب و خارش)، خارش همیشه به هیستامین مرتبط نیست؛ بنابراین اثر آلگزافن ممکن است محدود باشد و درمان دیگری لازم شود. استفاده از آلگزافن برای اگزما باید با نظر پزشک انجام شود.
اثر مادهٔ مؤثر آلگزافن در برنامههای مصرف روزی یکبار میتواند تا حدود ۲۴ ساعت تداوم داشته باشد. این مدت به معنای کنترل کامل کهیر در همهٔ افراد نیست.
اگر علائم پیش از نوبت بعدی برمیگردند، برای بررسی درمان با پزشک مشورت کنید و مقدار دارو یا تعداد نوبتها را خودسرانه زیاد نکنید.
آلگزافن برای کاهش آبریزش بینی و عطسهٔ ناشی از حساسیت مناسب است. سوزش گلو ممکن است علت دیگری مانند عفونت، خشکی هوا یا بازگشت اسید معده داشته باشد.
آلگزافن راههای هوایی را باز نمیکند و برای درمان حملهٔ آسم کاربرد ندارد. تب، گلودرد شدید یا علائم غیرمعمول باید توسط پزشک بررسی شوند.
قرص آلگزافن در سه مقدار ۶۰، ۱۲۰ و ۱۸۰ میلیگرم عرضه میشود. این اعداد بیانگر مقدار مادهٔ مؤثر در هر قرص هستند، نه مقدار مجاز مصرف روزانه.
انتخاب دوز قرص به نوع بیماری، سن و وضعیت کلیه بستگی دارد و دوز بالاتر لزوماً برای همهٔ موارد حساسیت مناسبتر نیست.
قرص ۳۰ میلیگرمی در فهرست محصولات آلگزافن قرار ندارد. مقدار ۳۰ میلیگرم که در برخی راهنماهای فکسوفنادین برای کودکان ذکر میشود، مربوط به شکل دارویی مخصوص کودکان است و نباید با تقسیم کردن قرص آلگزافن به دست آید.
برای رسیدن به مقدار کمتر، قرص را خودسرانه نصف یا خرد نکنید. وجود خط برش روی قرص بهتنهایی نشان نمیدهد که میتوان آن را به دو مقدار دقیق و مساوی تقسیم کرد.
یکی از برنامههای معمول مصرف مادهٔ مؤثر آلگزافن در بزرگسالان و نوجوانان ۱۲ سال به بالا، ۶۰ میلیگرم دو بار در روز است. همچنین دوز ۶۰ میلیگرم یکبار در روز برای بزرگسالان مبتلا به کاهش عملکرد کلیه استفاده میشود.
قرص آلگزافن ۱۸۰ میلیگرم بالاترین دوز دارویی این برند است و معمولاً برای کنترل کهیر مزمن در بزرگسالان و نوجوانان ۱۲ سال به بالا تجویز میشود. الگوهای رایج مصرف دوزهای بالاتر عبارتاند از:
این برنامهها را با هم ترکیب نکنید. قرص ۱۸۰ میلیگرمی برای هر نوع حساسیت سادهای ضروری نیست و مصرف آن در کودکان یا افراد مبتلا به بیماری کلیوی باید تنها با نظر پزشک باشد.
مقدار مصرف استاندارد قرص آلگزافن ۱۸۰ میلیگرم در بزرگسالان و نوجوانان ۱۲ سال به بالا، یک عدد قرص یکبار در روز است که عمدتاً برای کنترل کهیر مزمن تجویز میشود.
پیش از مصرف، فهرست همهٔ داروها، مکملها و فرآوردههای گیاهی خود را به پزشک یا داروساز ارائه دهید و مقدار مصرف قرص ۱۸۰ میلیگرمی را بر اساس شدت لحظهای علائم تغییر ندهید.
در برنامهٔ مصرف روزی یکبار قرص آلگزافن ۱۸۰ میلیگرم، مصرف در صبح یا شب برتری مشخصی ندارد؛ نکتهٔ مهم این است که قرص را هر روز تقریباً در ساعت ثابتی میل کنید.
آلگزافن داروی خوابآور نیست و نباید با هدف کمک به خواب مصرف شود.
قرص آلگزافن ۱۸۰ میلیگرم را بهطور کامل با آب معمولی ببلعید. آب سیب، پرتقال و گریپفروت میتوانند جذب فکسوفنادین را کاهش دهند؛ بنابراین قرص را با این آبمیوهها مصرف نکنید.
فکسوفنادین معمولاً با غذا یا بدون غذا مصرف میشود، مگر اینکه بروشور همان محصول دستور دیگری داشته باشد. برای رعایت نظم درمان، آن را هر روز به شیوهای ثابت و طبق دستور مصرف کنید.
قرص ۱۸۰ میلیگرمی را نجوید. خرد کردن یا تقسیم آن، بهویژه برای افراد خاص، باید پس از بررسی بروشور و تأیید پزشک یا داروساز انجام شود.
نوبت فراموششده را به محض یادآوری مصرف کنید؛ مگر اینکه زمان نوبت روز بعد نزدیک باشد. در این صورت، آن نوبت را کنار بگذارید و برنامهٔ معمول را ادامه دهید.
برای جبران، دو قرص ۱۸۰ میلیگرمی را همزمان مصرف نکنید. دو برابر کردن دوز میتواند احتمال بروز عوارض جانبی را افزایش دهد.
مدت مصرف به علت تجویز بستگی دارد و درمان کهیر مزمن با دوز ۱۸۰ میلیگرم گاهی به دورهٔ طولانیتری نیاز دارد. در دوزهای معمول، قطع آلگزافن معمولاً به کاهش تدریجی نیاز ندارد.
ممکن است علائم پس از قطع دارو برگردند؛ این اتفاق بهتنهایی نشانهٔ وابستگی به دارو نیست. اگر آلگزافن برای مصرف منظم تجویز شده است، زمان قطع آن را با پزشک هماهنگ کنید.
مصرف بیش از دوز توصیهشده (بهویژه در دوز بالای ۱۸۰ میلیگرم) ممکن است باعث سرگیجه، خوابآلودگی یا خشکی دهان شود. میزان خطر به مقدار مصرف، سن، وضعیت کلیه و داروهای همراه بستگی دارد.
نبود علامت، بهویژه در کودک یا پس از مصرف مقدار نامعلوم، خطر را رد نمیکند و ارزیابی پزشکی ضروری است.
آلگزافن مانند هر داروی دیگری ممکن است عوارض ایجاد کند. این عوارض در همهٔ مصرفکنندگان رخ نمیدهند و شدت آنها نیز یکسان نیست.
از عوارض گزارششدهٔ مادهٔ مؤثر آلگزافن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
اسهال نیز گزارش شده است. اگر عوارض ادامه دارند، شدیدتر میشوند یا فعالیت روزانه را مختل میکنند، با پزشک مشورت کنید.
هنگام سرگیجه بنشینید یا دراز بکشید و تا بازگشت کامل هوشیاری و تعادل رانندگی نکنید.
کمردرد عارضهٔ شایع و شاخص آلگزافن محسوب نمیشود، اما هر کمردردی که پس از مصرف دارو ایجاد شود لزوماً ناشی از دارو نیست. زمان شروع درد، مقدار مصرف، داروهای همزمان و علائم همراه را یادداشت کنید و برای بررسی با پزشک یا داروساز در میان بگذارید.
اگر کمردرد چند روز ادامه داشته است، حتی در صورت نبود علائم دیگر، در اولین فرصت برای ارزیابی پزشکی اقدام کنید؛ بهویژه اگر درد پس از شروع دارو ایجاد شده یا رو به تشدید است. دارو را بدون مشورت قطع نکنید.
همراهی کمردرد با تب، سوزش یا خون در ادرار، تهوع شدید، درد پهلو، ضعف تازه در پاها، بیحسی بین پاها یا اختلال در کنترل ادرار و مدفوع به بررسی فوری نیاز دارد. در صورت بروز ضعف یا بیاختیاری تازه، فوراً به اورژانس مراجعه کنید.
آلگزافن معمولاً از داروهای قدیمی ضدحساسیت کمتر خوابآلودگی ایجاد میکند، اما این احتمال صفر نیست. پیش از رانندگی یا کار با دستگاههای خطرناک، تأثیر دارو بر خود را بررسی کنید.
اگر خوابآلودگی یا سرگیجه دارید، این فعالیتها را انجام ندهید. از مصرف همزمان الکل خودداری کنید و مصرف داروهای آرامبخش را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.
حساسیت شدید به خود دارو نادر است. اگر نشانههای زیر بروز کردند، فوراً با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید:
این علائم ممکن است نشانهٔ آنافیلاکسی (واکنش حساسیتی شدید که میتواند تنفس و گردش خون را مختل کند) باشند. برای اثر کردن آلگزافن منتظر نمانید؛ این قرص جای درمان اورژانسی را نمیگیرد.
برخی داروها و نوشیدنیها میتوانند جذب آلگزافن یا مقدار مادهٔ مؤثر آن در خون را تغییر دهند. به همین دلیل، داروهای همراه باید جداگانه بررسی شوند.
آب سیب، پرتقال و گریپفروت میتوانند جذب آلگزافن را کاهش دهند و اثر آن را کمتر کنند. قرص را با آب معمولی مصرف کنید.
برای جبران این اثر، مقدار دارو را افزایش ندهید. اگر این آبمیوهها بخشی از برنامهٔ روزانهٔ شما هستند، زمان مناسب مصرفشان را از داروساز بپرسید.
آنتیاسیدها (داروهای خنثیکنندهٔ اسید معده) اگر حاوی آلومینیوم یا منیزیم باشند، میتوانند جذب آلگزافن را کاهش دهند. آنها را همزمان با آلگزافن مصرف نکنید و فاصلهٔ لازم را طبق بروشور یا نظر داروساز رعایت کنید؛ در بسیاری از راهنماها فاصلهٔ دستکم دو ساعت توصیه میشود.
این توصیه به ترکیبات یادشده مربوط است. برای همهٔ داروهای معده و گوارش نمیتوان یک فاصلهٔ یکسان در نظر گرفت؛ ترکیب دارو را با داروساز بررسی کنید.
اریترومایسین و کتوکونازول میتوانند مقدار مادهٔ مؤثر آلگزافن را در خون افزایش دهند. این موضوع همیشه به معنی ممنوعیت مصرف همزمان نیست، اما باید به پزشک یا داروساز اطلاع داده شود.
فهرست همهٔ داروها و مکملهای خود را ارائه کنید. دو داروی ضدحساسیت را نیز بدون دستور پزشک همزمان مصرف نکنید.
اگر به فکسوفنادین یا یکی از ترکیبات قرص حساسیت شناختهشده دارید، آلگزافن را مصرف نکنید. بیماری کلیوی، کبدی یا قلبی و همچنین بارداری و شیردهی را پیش از مصرف اطلاع دهید.
این شرایط همیشه مانع مصرف نیستند، اما ممکن است به بررسی بیشتر یا تغییر مقدار دارو نیاز داشته باشند.
وقتی کلیهها بهخوبی کار نمیکنند، مادهٔ مؤثر آلگزافن ممکن است مدت بیشتری در بدن بماند. در این شرایط، پزشک دوز دارو را کاهش میدهد.
برای بزرگسالان دارای کاهش عملکرد کلیه، دوز شروع توصیهشده ۶۰ میلیگرم یکبار در روز است. بنابراین بیماران کلیوی نباید قرص ۱۸۰ میلیگرمی آلگزافن را خودسرانه مصرف کنند و انتخاب دوز باید با نظر پزشک باشد.
بیماری کلیوی، انجام دیالیز (درمانی برای کمک به دفع مواد زائد در نارسایی شدید کلیه) یا تغییر اخیر وضعیت کلیه را اطلاع دهید.
اگر بیماری قلبی یا سابقهٔ تپش قلب دارید، پیش از مصرف آلگزافن به پزشک بگویید. تپش قلب یا ضربان تازه، شدید یا نامنظم پس از مصرف باید بررسی شود.
برخی داروهای رفع گرفتگی بینی میتوانند فشار خون را بالا ببرند. اگر داروی سرماخوردگی هم مصرف میکنید، ترکیبات آن را با داروساز بررسی کنید؛ این مواد بخشی از ترکیب معمول آلگزافن نیستند.
آلگزافن ممکن است واکنش پوست را در آزمایش حساسیت کاهش دهد و بر نتیجه اثر بگذارد. پیش از آزمایش، مصرف آن را به پزشک یا مرکز انجام آزمایش اطلاع دهید.
ممکن است لازم باشد مصرف دارو برای مدتی متوقف شود. زمان دقیق را مرکز آزمایش یا پزشک تعیین میکند؛ برنامهٔ درمان را خودسرانه تغییر ندهید.
در کودکان، سالمندان، دوران بارداری و شیردهی و افراد مبتلا به بیماریهای زمینهای، انتخاب آلگزافن به بررسی دقیقتری نیاز دارد.
اطلاعات انسانی دربارهٔ مصرف مادهٔ مؤثر آلگزافن در بارداری محدود است. پزشک باید با توجه به نیاز به درمان و شرایط مادر، گزینهٔ مناسب را انتخاب کند.
اگر نوزاد نارس یا بیمار است، انتخاب دارو به ارزیابی اختصاصی نیاز دارد.
قرص آلگزافن ۱۸۰ میلیگرمی برای مصرف معمول کودکان زیر ۱۲ سال مناسب نیست و ویژهٔ بزرگسالان و نوجوانان ۱۲ سال به بالا است. در کودکان کمسن، شکل دارویی و مقدار مناسب باید بر اساس سن، وزن و دستور پزشک انتخاب شود.
برای کودکان ۶ تا ۱۱ سال، در برخی فرآوردههای مخصوص کودکان مقدار ۳۰ میلیگرم دو بار در روز به کار میرود. در کاهش عملکرد کلیه، مقدار مصرف ممکن است به ۳۰ میلیگرم یکبار در روز کاهش یابد؛ این مقدارها به معنی وجود قرص ۳۰ میلیگرمی آلگزافن نیستند.
پزشک باید شکل دارویی مناسب کودک را انتخاب کند؛ قرص ۱۸۰ میلیگرمی بزرگسالان را خودسرانه تقسیم نکنید. فکسوفنادین برای کودکان زیر ۶ سال نیز فقط باید در شکل دارویی مناسب سن و با دستور پزشک مصرف شود.
در سالمندان، کاهش عملکرد کلیه و مصرف همزمان چند دارو شایعتر است. مقدار آلگزافن بر اساس وضعیت کلیه و سلامت عمومی انتخاب میشود و فقط به سن بستگی ندارد.
پزشک ممکن است پیش از تجویز دوز بالای ۱۸۰ میلیگرمی، بررسی عملکرد کلیه را لازم بداند. سرگیجه، خوابآلودگی یا هر تغییر تازه پس از شروع مصرف را گزارش کنید.
اگر بیماری کبدی دارید، پیش از مصرف آلگزافن به پزشک اطلاع دهید. برای انتخاب مقدار مناسب، وضعیت کبد، عملکرد کلیه و داروهای همراه باید بررسی شوند.
مقدار دارو را فقط به دلیل بیماری کبدی، بدون نظر پزشک کم یا زیاد نکنید.
برای حفظ کیفیت آلگزافن، دمای نگهداری و سایر دستورهای درجشده روی بسته و بروشور همان محصول را رعایت کنید:
حمام و محیطهای مرطوب برای نگهداری دارو مناسب نیستند. دربارهٔ دور ریختن داروی تاریخگذشته یا غیرقابلاستفاده از داروساز راهنمایی بگیرید.
تجربهٔ مصرف آلگزافن در افراد یکسان نیست. برخی افراد کاهش عطسه، آبریزش بینی، خارش یا کهیر را تجربه میکنند و برخی دیگر ممکن است با سردرد، تهوع، سرگیجه، خستگی یا خوابآلودگی روبهرو شوند.
تجربهٔ شخصی بهتنهایی برای تعیین مناسب بودن دوز ۱۸۰ میلیگرمی یا علت یک علامت کافی نیست. اگر پس از شروع آلگزافن علامت تازهای مانند کمردرد پیدا کردهاید، زمان شروع آن، مقدار مصرف و داروهای همزمان را یادداشت کنید و با پزشک یا داروساز در میان بگذارید.
کمردرد شدید یا رو به تشدید، کمردرد همراه با تب، درد پهلو، سوزش یا خون در ادرار، ضعف پاها، بیحسی بین پاها یا اختلال در کنترل ادرار و مدفوع به ارزیابی فوری نیاز دارد.
آلگزافن معمولاً کمتر از داروهای قدیمی ضدحساسیت خوابآلودگی ایجاد میکند، اما ممکن است در بعضی افراد باعث خوابآلودگی یا سرگیجه شود. تا زمانی که تأثیر دارو بر خود را نمیدانید، در فعالیتهای نیازمند تمرکز احتیاط کنید و در صورت خوابآلودگی رانندگی نکنید.
اثر آلگزافن معمولاً حدود یک ساعت پس از مصرف آغاز میشود، اما زمان و میزان بهبود در افراد متفاوت است. برای سریعتر شدن اثر، نوبت اضافه مصرف نکنید.
بله؛ بهتر است مناسب بودن دوز دارو (از جمله انتخاب دوز بالای ۱۸۰ میلیگرم) و مدت درمان را بررسی کنید. این موضوع در بیماری کلیوی یا قلبی، بارداری، شیردهی و مصرف برای کودک اهمیت بیشتری دارد.
هر سه دارو برای کاهش علائم حساسیت به کار میروند، اما احتمال خوابآلودگی، تداخلها و پاسخ بدن به آنها متفاوت است. آلگزافن معمولاً کمتر از سیتریزین خوابآلودگی ایجاد میکند. بدون دستور پزشک آنها را با هم مصرف نکنید.
مصرف طولانیمدت ممکن است برای کنترل بیماریهایی مانند کهیر مزمن لازم باشد. ادامهٔ درمان باید بر اساس نیاز، میزان بهبود و عوارض احتمالی بازبینی شود. مصرف طولانیمدت بهتنهایی به معنی آسیب کلیه نیست و نیاز به آزمایش را پزشک تعیین میکند.
آلگزافن برای علائم حساسیت است و ویروس سرماخوردگی یا عفونت گلو را درمان نمیکند. تب، گلودرد شدید یا ادامهدار شدن علائم نیازمند بررسی پزشکی است.
خیر؛ مقدار یا تعداد قرصها (بهویژه در دوز ۱۸۰ میلیگرمی) را خودسرانه افزایش ندهید. پزشک باید علت علائم، نحوهٔ مصرف و احتمال تداخل با آبمیوهها یا داروهای دیگر را بررسی کند.
خیر. اگر کهیر با تورم زبان یا گلو، مشکل تنفس، احساس خفگی یا غش همراه است، فوراً با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. برای اثر کردن آلگزافن منتظر نمانید.
سلام این قرص رو برای سرفه هام که دو ماهه دارم، داروخانه داده در حالی که بیشتر موارد مصرفش کهیره!!! اگه استفاده کنم برای آلرژیم خوبه یا نه؟
سلام ، سرفه های مزمن ( در مورد شما ۲ ماه ) حتماً نیاز به بررسی بیشتر توسط پزشک است. علل متنوعی میتواند منجر به مزمن شدن سرفه ها شود. علی ایحال از آنجا که بعضی سرفه ها منشاً آلرژیک و حساسیتی دارند مخصوصاً بدلیل ترشحات پشت حلق مصرف داروهای ضد حساسیت در کنار شستشو مکرر بینی با سرم شستشو می تواند مفید باشد.
سلام ببخشید هنگامی که هوا سرد میشه اب ریزش خیلی دارم هرچی قرص انتی هیستامین میخورم فایده نداره به نظر شما آلگزافن برام خوبه