موارد مصرف تایید شده لووتیروکسین سدیماین موارد دارای تاییدیه رسمی از مراجع نظارتی هستند و به عنوان خط اول درمان در پروتکلهای بینالمللی شناخته میشوند:
کمکاری تیروئید اولیه (تیروئیدی)
- لووتیروکسین درمان انتخابی برای جایگزینی هورمون در بیماران مبتلا به کمکاری تیروئید با هر منشأ است. این شامل تیروئیدیت هاشیموتو، کمکاری پس از جراحی، یا تخریب تیروئید ناشی از ید رادیواکتیو است. در بالین، هدف اصلی رساندن سطح هورمون محرک تیروئید به محدوده طبیعی است. برای بیماران جوان و سالم، دوز کامل جایگزینی از ابتدا قابل شروع است، اما در سالمندان یا بیماران قلبی، استراتژی "شروع با دوز کم و افزایش تدریجی" برای جلوگیری از استرس قلبی الزامی است.
کمکاری تیروئید ثانویه (هیپوفیزی) و ثالثیه (هیپوتالاموسی)
- در این بیماران، سطح هورمون محرک تیروئید معیار مناسبی برای تنظیم دوز نیست و پزشک باید بر اساس سطح تی ۴ آزاد درمان را پایش کند. پیش از شروع لووتیروکسین در این بیماران، حتماً باید نارسایی ثانویه غده فوق کلیوی رد یا درمان شود تا از بروز بحران حاد آدرنال جلوگیری گردد.
سرطان تیروئید متمایز (وابسته به تیروتروپین)
- لووتیروکسین به عنوان درمان مکمل در سرطانهای پاپیلاری و فولیکولار تیروئید استفاده میشود. در اینجا هدف فراتر از جایگزینی ساده است؛ دوزها به گونهای تنظیم میشوند که سطح هورمون محرک تیروئید سرکوب شود تا از تحریک و رشد مجدد سلولهای سرطانی باقیمانده جلوگیری به عمل آید. میزان سرکوب بستگی به سطح خطر بازگشت بیماری در بیمار دارد.
گواتر یوتیروئید غیرسمی
- برای کاهش اندازه غده تیروئید در مواردی که گواتر ناشی از تحریک بیش از حد هورمون محرک تیروئید است، لووتیروکسین تجویز میشود. این کار با هدف مهار ترشح هورمون محرک تیروئید و در نتیجه کاهش حجم غده انجام میگیرد.
موارد مصرف خارج برچسب لووتیروکسین سدیمپزشکان متخصص بر اساس شواهد علمی معتبر و راهنماهای بالینی، در شرایط زیر نیز این دارو را تجویز میکنند:
کمکاری تیروئید تحت بالینی
- در بیمارانی که سطح هورمونهای تیروئید آنها طبیعی اما هورمون محرک تیروئید بالاست، تجویز لووتیروکسین مورد بحث است. با این حال، در صورت وجود علائم بالینی واضح، وجود آنتیبادیهای ضد تیروئید، بارداری، یا خطر بیماریهای قلبی عروقی، پزشکان از لووتیروکسین برای پیشگیری از پیشرفت بیماری و بهبود کیفیت زندگی استفاده میکنند.
ناباروری و سقط مکرر مرتبط با تیروئید
- در زنانی که دارای آنتیبادیهای ضد تیروئید هستند اما عملکرد تیروئید آنها در ظاهر طبیعی است، برخی شواهد بالینی نشان میدهند که دوزهای پایین لووتیروکسین ممکن است خطر سقط جنین را کاهش داده و نتایج لقاح مصنوعی را بهبود بخشد. انجمنهای علمی توصیه میکنند در این موارد سطح هورمون محرک تیروئید به زیر ۲.۵ واحد در لیتر رسانده شود.
میکسدم و کُمای ناشی از کمکاری تیروئید
- اگرچه فرم تزریقی در این وضعیت اورژانسی ارجحیت دارد، اما در صورت عدم دسترسی، لووتیروکسین از طریق لوله معده با دوزهای بارگیری بالا استفاده میشود. این یک کاربرد حیاتی برای نجات جان بیمار در شرایط بحرانی است.
افسردگی مقاوم به درمان
- به عنوان یک درمان کمکی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی که به داروهای ضد افسردگی معمول پاسخ نمیدهند، دوزهای پایین لووتیروکسین (حتی در غیاب کمکاری تیروئید) ممکن است باعث تقویت پاسخ درمانی و بهبود خلق و خو شود.
نکات کلیدی برای مدیریت بالینی پزشکان - تغییر برند تجاری: به دلیل پنجره درمانی باریک، توصیه میشود بیمار برند دارویی خود را تغییر ندهد. در صورت تغییر برند، بررسی مجدد سطح هورمون محرک تیروئید پس از ۶ هفته الزامی است.
- تداخلات جذبی: بسیاری از داروها (مانند کلسیم، آهن، و داروهای ضد اسید معده) و برخی غذاها (مانند سویا و قهوه) جذب لووتیروکسین را کاهش میدهند. فاصله زمانی حداقل ۴ ساعته بین این مواد و لووتیروکسین باید رعایت شود.
- پایش در بارداری: نیاز به لووتیروکسین در بارداری معمولاً ۳۰ تا ۵۰ درصد افزایش مییابد. پایش ماهانه سطح هورمونها تا اواسط بارداری برای حفظ سلامت جنین و مادر ضروری است.
