کپسول آسیرت برای درمان پسوریازیس شدید و مقاوم مصرف میشود. این دارو ممکن است باعث خشکی پوست و تغییرات خلقی شود. نحوه مصرف معمولاً همراه غذا و در دوزهای ۱۰ یا ۲۵ میلیگرم است. عوارض، تداخل با الکل، هشدار بارداری، فراموشی دوز و موارد منع مصرف را پیش از شروع بررسی کنید.
کپسول آسیرت حاوی ماده مؤثره آسیترتین است. آسیترتین از گروه داروهای شبه رتینوئید است. یعنی داروهایی که تا حدی شبیه ویتامین آ روی پوست اثر میگذارند.
این دارو برای درمان بعضی بیماریهای شدید پوستی تجویز میشود. بهویژه بیماریهایی که باعث ضخیم شدن، خشکی، پوستهریزی یا التهاب پوست میشوند.
آسیرت رشد و نوسازی سلولهای پوست را تنظیم میکند. با این کار، ضخامت و پوستهریزی ضایعات پوستی کمتر میشود.
این دارو معمولاً برای مشکلات ساده پوستی استفاده نمیشود. مصرف آن باید فقط با نسخه و زیر نظر پزشک متخصص پوست باشد.
کاربرد اصلی کپسول آسیرت، درمان پسوریازیس شدید و مقاوم است. پسوریازیس که گاهی به آن بیماری صدف پوستی هم گفته میشود، میتواند باعث قرمزی، ضخیم شدن پوست، التهاب و پوستهریزی شود.
گاهی پزشک متخصص پوست ممکن است آسیرت را برای بیماریهایی غیر از کاربرد اصلی آن تجویز کند. به این کار مصرف خارج از برچسب گفته میشود. یعنی دارو با نظر پزشک برای شرایطی استفاده میشود که کاربرد رایج آن نیست.
خیر. کپسول آسیرت برای درمان اضطراب، استرس، حمله پانیک یا تپش قلب ناشی از اضطراب تجویز نمیشود.
گاهی نام آسیرت با سرترالین یا بعضی داروهای اعصاب اشتباه گرفته میشود. اما آسیرت داروی پوست است و نباید بهعنوان داروی آرامبخش مصرف شود.
اگر فردی هنگام مصرف آسیرت دچار تپش قلب، درد قفسه سینه، تنگی نفس، سرگیجه شدید، غش، بیقراری شدید یا تغییرات خلقی شد، باید سریع با پزشک تماس بگیرد.
خیر. کپسول آسیرت داروی درمان افسردگی نیست. این دارو برای بهتر کردن خلقوخو، درمان وسواس، پانیک یا مشکلات روانپزشکی استفاده نمیشود.
با این حال، در طول مصرف آسیرت باید به تغییرات روحی و رفتاری توجه شود. در بعضی بیماران، تغییر خلق، تحریکپذیری، اضطراب، احساس ناامیدی، افسردگی یا فکر آسیب زدن به خود گزارش شده است.
اگر بیمار یا اطرافیان او متوجه تغییر واضح در رفتار، بیعلاقگی شدید به زندگی یا افکار خودکشی شدند، باید فوراً با پزشک تماس بگیرند.
در شروع درمان با آسیرت، ممکن است پوست بعضی بیماران خشکتر و حساستر شود. گاهی ظاهر پوست برای مدتی بدتر به نظر میرسد.
این حالت همیشه به معنی ناموفق بودن درمان نیست. اما اگر شدید، دردناک یا آزاردهنده باشد، باید به پزشک اطلاع داده شود.
شدت این عوارض در همه افراد یکسان نیست. مقدار مصرف دارو هم میتواند روی شدت عوارض اثر بگذارد.
بعضی بیماران هنگام مصرف آسیرت دچار مشکلات گوارشی میشوند. این مشکلات ممکن است خفیف یا آزاردهنده باشند.
مصرف دارو همراه غذا میتواند تحمل آن را بهتر کند. با این حال، بیمار نباید برای کاهش عوارض، دوز دارو را خودسرانه کم یا زیاد کند.
بعضی عوارض آسیرت مهم هستند و نباید نادیده گرفته شوند. در صورت بروز علائم زیر باید سریع با پزشک تماس گرفته شود:
آسیرت بهطور مستقیم داروی چاقکننده یا لاغرکننده نیست.
با این حال، در بعضی افراد تهوع، دلدرد، کاهش اشتها یا ناراحتی گوارشی ممکن است باعث تغییر وزن شود.
افزایش وزن ناگهانی همراه با تورم بدن، تنگی نفس، درد قفسه سینه، ضعف شدید یا کاهش ادرار باید جدی گرفته شود.
کپسول آسیرت معمولاً در دوزهای ۱۰ و ۲۵ میلیگرم تولید میشود. مقدار دقیق مصرف باید فقط توسط پزشک متخصص پوست تعیین شود.
پزشک دوز دارو را بر اساس موارد زیر انتخاب میکند:
آسیرت بهتر است همراه غذا مصرف شود. مصرف آن با وعده غذایی، بهویژه غذایی که کمی چربی دارد، جذب دارو را بهتر میکند.
اگر بیمار یک نوبت مصرف آسیرت را فراموش کرد، بهتر است به محض یادآوری آن را مصرف کند.
اما اگر زمان مصرف نوبت بعدی نزدیک است، باید نوبت فراموششده را رها کند و دارو را طبق برنامه معمول ادامه دهد.
برای جبران نوبت فراموششده، نباید دو کپسول با هم مصرف شود. دو برابر کردن دوز میتواند خطر عوارض را بیشتر کند.
کپسول آسیرت در اصل داروی خوابآور یا آرامبخش نیست. این دارو برای درمان بیماریهای پوستی تجویز میشود و برای درمان بیخوابی یا آرام کردن اعصاب کاربرد ندارد.
با این حال، بعضی افراد ممکن است هنگام مصرف آسیرت دچار موارد زیر شوند:
تا زمانی که بیمار متوجه نشده دارو چه اثری بر بدن او دارد، بهتر است در رانندگی و کار با دستگاههای خطرناک احتیاط کند.
اگر بیمار دچار خوابآلودگی شدید، بیخوابی آزاردهنده، سرگیجه شدید یا اختلال دید شد، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد.
مصرف همزمان آسیرت با داروهای خوابآور یا آرامبخش هم باید با اطلاع پزشک باشد.
مصرف همزمان آسیرت با بعضی داروها یا مکملها میتواند خطر عوارض را بالا ببرد.
بیمار باید پیش از شروع آسیرت، فهرست همه داروها، مکملها و محصولات گیاهی خود را به پزشک و داروساز اطلاع دهد.
مصرف الکل در طول درمان با آسیرت ممنوع است. پس از قطع دارو نیز باید طبق نظر پزشک از مصرف الکل پرهیز شود.
دلیل این احتیاط این است که الکل میتواند آسیترتین را در بدن به مادهای به نام اتریتینات تبدیل کند. اتریتینات مادهای است که مدت بسیار طولانیتری در بدن باقی میماند.
این موضوع بهویژه برای زنان در سن باروری بسیار مهم است. باقی ماندن طولانی این ماده در بدن میتواند خطر آسیب شدید به جنین را افزایش دهد.
آسیرت بهطور مستقیم داروی خوابآور یا آرامبخش نیست. اما در بعضی افراد میتواند باعث سرگیجه، سردرد، خستگی یا اختلال دید در شب شود.
مصرف همزمان آن با داروهای آرامبخش، قرصهای خواب یا داروهایی که هوشیاری را کم میکنند، ممکن است خطر خوابآلودگی و کندی واکنش را بیشتر کند.
پیش از مصرف همزمان آسیرت با داروهای اعصاب، داروهای خواب، داروهای ضدتشنج یا داروهای ضدافسردگی، پزشک و داروساز را در جریان بگذارید.
مصرف همزمان آسیرت با بعضی مسکنها باید با احتیاط انجام شود. بعضی مسکنها ممکن است روی کبد، کلیه، معده یا خطر خونریزی اثر بگذارند.
از آنجا که آسیرت هم نیاز به بررسی کبد و چربی خون دارد، مصرف منظم مسکنها باید با پزشک یا داروساز هماهنگ شود.
مصرف کپسول آسیرت در بارداری ممنوع است. این دارو میتواند باعث ناهنجاریهای شدید و جدی در جنین شود.
حتی تصمیم به بارداری در زمان مصرف این دارو یا تا مدت مشخصی پس از قطع آن باید با پزشک بررسی شود.
این هشدارها برای ترساندن بیمار نیست. هدف، پیشگیری از آسیب جدی به جنین است.
زنان باید طبق توصیه پزشک، معمولاً تا سه سال پس از قطع آسیرت از باردار شدن خودداری کنند.
علت این احتیاط، باقی ماندن احتمالی فرآوردههای دارو در بدن و خطر آسیب شدید به جنین است.
در این مدت، استفاده از روشهای مطمئن پیشگیری از بارداری و انجام تستهای لازم اهمیت زیادی دارد.
مصرف الکل میتواند خطر ماندگاری طولانیتر دارو در بدن را بیشتر کند. بنابراین باید از آن پرهیز شود.
مصرف آسیرت در دوران شیردهی توصیه نمیشود و معمولاً ممنوع در نظر گرفته میشود.
احتمال ورود دارو به شیر مادر و آسیب به نوزاد وجود دارد. اگر مادر شیرده به درمان پوستی نیاز دارد، پزشک باید درباره گزینههای ایمنتر تصمیم بگیرد.
در سالمندان، بهویژه افراد بالای ۶۵ سال، مصرف آسیرت باید با احتیاط بیشتری انجام شود.
این افراد ممکن است بیشتر در معرض عوارض زیر باشند:
مصرف آسیرت در کودکان و نوجوانان معمولاً توصیه نمیشود، مگر در موارد خاص و با نظر پزشک متخصص.
دلیل این احتیاط، احتمال اثر دارو بر رشد استخوانها و نیاز به بررسی دقیق در مصرف طولانیمدت است.
پزشک ممکن است در صورت نیاز، رشد کودک، وضعیت استخوان و آزمایشهای دورهای را بررسی کند.
اگر بیمار یکی از شرایط زیر را دارد، باید پیش از مصرف آسیرت به پزشک اطلاع دهد:
در طول مصرف آسیرت، انجام آزمایشهای دورهای اهمیت زیادی دارد.
این آزمایشها به پزشک کمک میکنند عوارض احتمالی را زودتر تشخیص دهد. در صورت نیاز، پزشک دوز دارو را تغییر میدهد یا درمان را متوقف میکند.
بیمار باید نتیجه آزمایشها را جدی بگیرد. کم یا زیاد کردن دارو بدون هماهنگی با پزشک درست نیست.
آسیرت میتواند پوست را نسبت به نور خورشید حساستر کند. در نتیجه، احتمال آفتابسوختگی بیشتر میشود.
بیمار باید از قرار گرفتن طولانیمدت در آفتاب مستقیم، لامپهای آفتابی و سولاریوم خودداری کند.
برای کنترل خشکی پوست و مخاط، رعایت چند نکته ساده میتواند کمککننده باشد:
اگر خشکی چشم شدید است یا بیمار از لنز تماسی استفاده میکند، بهتر است با پزشک یا چشمپزشک مشورت کند.
اهدای خون در زمان مصرف آسیرت و تا مدت مشخص پس از قطع آن نباید بدون هماهنگی انجام شود.
دلیل این احتیاط آن است که اگر این خون به فرد باردار منتقل شود، ممکن است برای جنین خطر ایجاد کند.
کپسول آسیرت وابستگی یا اعتیاد ایجاد نمیکند. قطع آن هم معمولاً علائم ترک شبیه داروهای اعصاب یا مواد اعتیادآور ایجاد نمیکند.
اما قطع ناگهانی آسیرت بدون نظر پزشک میتواند باعث برگشت یا تشدید بیماری پوستی شود. در بعضی افراد، ضایعات پسوریازیس یا پوستهریزی پوست پس از توقف درمان دوباره فعال میشود.
روش قطع آسیرت برای همه بیماران یکسان نیست. پزشک با توجه به شرایط بیمار تصمیم میگیرد.
موارد مهم در تصمیم پزشک شامل این موارد است:
در بعضی بیماران ممکن است دارو پس از یک دوره مشخص قطع شود. در برخی دیگر، پزشک ممکن است دوز را کم کند یا درمان جایگزین در نظر بگیرد.
هیچکدام از این تصمیمها نباید بدون نظر پزشک انجام شود.
اگر بیمار به دلیل عوارض، نتیجه آزمایش غیرطبیعی یا نگرانی از بارداری قصد قطع دارو دارد، باید سریع با پزشک تماس بگیرد.
در شرایط زیر قطع یا ادامه دارو باید فوری بررسی شود:
در صورت مصرف بیش از حد دارو، یا اگر فرد دیگری بهاشتباه کپسول آسیرت را مصرف کرد، باید فوراً با اورژانس یا مرکز درمانی تماس گرفته شود.
بیمار نباید منتظر بروز علائم بماند.
کپسول آسیرت باید در دمای اتاق، معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد، نگهداری شود.
باقیمانده کپسولها نباید بعد از پایان درمان برای مصرف بعدی نگهداری شوند. درباره روش دور ریختن ایمن دارو با داروساز مشورت کنید.
کپسول آسیرت داروی هورمونی نیست. این دارو برای تغییر سطح هورمونهای جنسی، افزایش میل جنسی یا درمان اختلال نعوظ تجویز نمیشود.
تغییر میل جنسی یا اختلال نعوظ از عوارض اصلی و شناختهشده آسیرت محسوب نمیشود.
با این حال، بعضی عوامل میتوانند بهطور غیرمستقیم روی میل جنسی اثر بگذارند:
اگر کاهش میل جنسی همراه با افت خلق، بیانگیزگی شدید، افکار آسیب به خود یا تغییر رفتاری واضح باشد، باید سریع با پزشک مطرح شود.
خیر. کپسول آسیرت داروی درمان زودانزالی نیست و برای تأخیر در انزال تجویز نمیشود.
این دارو کاربرد پوستی دارد و نقش اصلی آن تنظیم رشد سلولهای پوست در بیماریهایی مانند پسوریازیس شدید است.
اگر فردی دچار زودانزالی، اختلال نعوظ، کاهش میل جنسی یا درد هنگام رابطه است، علت میتواند جسمی، روانی، دارویی یا ترکیبی باشد. بررسی این مشکل باید توسط پزشک انجام شود.
اثر آسیرت معمولاً فوری نیست. در درمان پسوریازیس، ممکن است چند هفته طول بکشد تا کاهش پوستهریزی، ضخامت ضایعات یا التهاب پوست دیده شود.
در بعضی بیماران، رسیدن به اثر کامل چند ماه زمان میبرد.
در روزها یا هفتههای اول درمان، پوست بعضی بیماران ممکن است خشکتر، حساستر یا حتی از نظر ظاهری بدتر شود. این وضعیت همیشه به معنی شکست درمان نیست.
اگر بدتر شدن پوست شدید، دردناک یا آزاردهنده باشد، باید با پزشک مطرح شود.
زمان اثر آسیرت در همه بیماران یکسان نیست. عوامل زیر میتوانند روی پاسخ به درمان اثر بگذارند:
بیمار نباید به دلیل دیر ظاهر شدن اثر دارو، دوز را خودسرانه افزایش دهد یا دارو را قطع کند.
آسیترتین پس از مصرف در بدن جذب میشود و بهتدریج از راه کبد و صفرا دفع میشود.
نیمه عمر آن در بسیاری از منابع حدود چند روز گزارش شده است. نیمه عمر یعنی زمانی که مقدار دارو در بدن تقریباً به نصف کاهش پیدا میکند.
نکته مهم درباره آسیرت این است که در صورت مصرف الکل، بخشی از دارو میتواند به اتریتینات تبدیل شود. اتریتینات مادهای از خانواده همین داروهاست که مدت بسیار طولانیتری در بدن باقی میماند.
به همین دلیل پرهیز از الکل در زمان مصرف آسیرت و پس از آن اهمیت زیادی دارد.
آسیرت معمولاً در آزمایشهای رایج اعتیاد یا تستهای معمول دارویی بررسی نمیشود.
اما هنگام مصرف این دارو، آزمایشهای دورهای مانند چربی خون، آنزیمهای کبدی، قند خون در افراد مستعد و گاهی بررسی استخوان ممکن است لازم باشد.
بسیاری از بیماران گزارش میکنند که پس از چند هفته تا چند ماه مصرف آسیرت، ضخامت ضایعات پوستی و پوستهریزی کمتر شده است.
در بعضی افراد، التهاب و قرمزی پوست نیز کاهش پیدا میکند.
با این حال، تجربه همه بیماران یکسان نیست. بعضی افراد در هفتههای اول، بدتر شدن موقت ظاهر پوست را تجربه میکنند.
این حالت ممکن است با ادامه درمان بهتر شود. اما اگر شدید، دردناک یا همراه با عفونت و ترشح باشد، باید به پزشک اطلاع داده شود.
خشکی لب، خشکی بینی، خشکی چشم و خشکی پوست از تجربههای شایع مصرفکنندگان آسیرت است.
بسیاری از بیماران میگویند همراه داشتن بالم لب و استفاده منظم از مرطوبکننده به تحمل بهتر درمان کمک میکند.
استفاده از شویندههای ملایم، پرهیز از محصولات عطری و تحریککننده، استفاده از ضدآفتاب و نوشیدن آب کافی میتواند در کنترل خشکی مفید باشد.
اگر خشکی باعث ترک عمیق، خونریزی، درد شدید یا اختلال در دید شود، باید پزشک در جریان قرار گیرد.
آسیرت داروی کاهش استرس روزانه، اضطراب یا حمله پانیک نیست.
با این حال، بعضی بیماران مبتلا به پسوریازیس شدید ممکن است پس از بهتر شدن ضایعات پوستی، کاهش خارش و بهتر شدن ظاهر پوست، آرامش بیشتری در زندگی روزمره داشته باشند.
این اثر بیشتر به بهبود بیماری پوستی مربوط است، نه اثر مستقیم آسیرت بر اعصاب یا استرس.
در مقابل، بعضی بیماران ممکن است به دلیل خشکی پوست، ترک لب، ریزش مو، حساسیت به آفتاب یا نگرانی از آزمایشهای دورهای دچار اضطراب شوند. این موارد باید با پزشک مطرح شود.
تجربه گوارشی بیماران با آسیرت یکسان نیست. بعضی افراد دارو را بدون مشکل قابل توجه گوارشی تحمل میکنند.
در بعضی دیگر، تهوع، دلدرد، اسهال، ناراحتی معده یا کاهش اشتها دیده میشود.
مصرف دارو طبق دستور پزشک و معمولاً همراه غذا میتواند به تحمل بهتر آن کمک کند.
درد شدید شکم، درد شدید پشت، تهوع یا استفراغ شدید و مداوم میتواند نشانه التهاب لوزالمعده باشد و نیاز به پیگیری فوری دارد.
بسیاری از تجربههای اولیه مصرف آسیرت به خشکی پوست و مخاط مربوط است.
در دوره سازگاری، مراقبتهای ساده میتوانند تحمل دارو را بهتر کنند:
بیمارانی که لنز تماسی استفاده میکنند ممکن است به دلیل خشکی چشم، احساس ناراحتی بیشتری داشته باشند. در این شرایط بهتر است با پزشک یا چشمپزشک مشورت شود.
اگر التهاب، درد، ترک شدید، عفونت پوستی، تب، ترشح از ضایعات یا بدتر شدن سریع بیماری دیده شود، باید پزشک در جریان قرار گیرد.
خیر. کپسول آسیرت اعتیادآور نیست و وابستگی جسمی یا روانی شبیه داروهای مخدر، محرک یا آرامبخش ایجاد نمیکند.
با این حال، قطع خودسرانه آسیرت میتواند باعث برگشت یا تشدید بیماری پوستی شود.
بنابراین قطع، ادامه یا تغییر مقدار مصرف باید با نظر پزشک انجام شود.
خیر. آسیرت داروی اضطراب، استرس یا حمله پانیک نیست. این دارو برای بیماریهای شدید پوستی تجویز میشود.
اگر فردی اضطراب یا تپش قلب دارد، باید برای بررسی علت و انتخاب درمان مناسب با پزشک مشورت کند.
خیر. آسیرت داروی ضدافسردگی نیست.
اما اگر در زمان مصرف دارو، افت خلق شدید، ناامیدی، اضطراب غیرعادی یا فکر آسیب به خود ایجاد شد، باید فوراً به پزشک اطلاع داده شود.
آسیرت بهطور مستقیم باعث چاقی یا لاغری نمیشود.
با این حال، در بعضی افراد ممکن است به دلیل تهوع، کاهش اشتها یا ناراحتی گوارشی، وزن تغییر کند.
معمولاً توصیه میشود زنان تا سه سال پس از قطع آسیرت از بارداری خودداری کنند.
این زمان باید طبق نظر پزشک و شرایط بیمار رعایت شود.
آسیرت داروی خوابآور نیست. اما ممکن است در بعضی افراد باعث سرگیجه، خستگی یا اختلال دید در شب شود.
تا مشخص شدن اثر دارو، بهتر است در رانندگی و کارهای نیازمند تمرکز احتیاط شود.
خشکی پوست، لب، بینی و چشم از عوارض شایع آسیرت است.
استفاده از مرطوبکننده، بالم لب، ضدآفتاب و شوینده ملایم میتواند کمک کند.
اگر خشکی شدید، دردناک، همراه با خونریزی یا اختلال دید بود، باید با پزشک تماس گرفته شود.
خیر. قطع خودسرانه آسیرت ممکن است باعث برگشت یا تشدید بیماری پوستی شود.
اگر بیمار به دلیل عارضه، بارداری احتمالی یا نتیجه آزمایش غیرطبیعی نگران است، باید سریع با پزشک تماس بگیرد.
