کپسول آسیرت (آسیترتین) برای درمان بیماریهای پوستی شدید مانند پسوریازیس تجویز میشود. خشکی لب، پوست و چشم از عوارض شایع آن است. در بارداری کاملاً ممنوع است.
کپسول آسیرت دارویی است که ماده مؤثره آن آسیترتین نام دارد. آسیترتین در گروه داروهای شبه رتینوئید قرار میگیرد. این گروه از داروها از نظر اثر، به ویتامین آ شباهت دارند و روی روند ساخته شدن و بالغ شدن سلولهای پوست اثر میگذارند.
پزشکان این دارو را بیشتر برای بیماریهای پوستی شدید تجویز میکنند. بهویژه در شرایطی که پوست بیش از حد ضخیم میشود، پوستهریزی زیاد است، التهاب وجود دارد یا روند طبیعی نوسازی پوست بههم خورده است.
آسیرت با تنظیم رشد سلولهای پوستی و کاهش بههمریختگی در لایه شاخی پوست عمل میکند. به زبان ساده، این دارو کمک میکند سرعت غیرطبیعی تولید سلولهای پوست کمتر شود و پوستههای ضخیم و خشن بهتدریج کاهش پیدا کنند.
به همین علت، آسیرت معمولاً برای جوش ساده، خشکی معمولی یا مشکلات خفیف پوستی استفاده نمیشود. مصرف آن باید دقیق، حسابشده و فقط زیر نظر متخصص پوست انجام شود.
یکی از مهمترین موارد مصرف کپسول آسیرت، درمان پسوریازیس شدید است. پسوریازیس یک بیماری التهابی پوست است که میتواند با قرمزی، پوستهریزی، ضخیم شدن پوست و گاهی ترک و درد همراه باشد.
در بعضی شرایط، متخصص پوست ممکن است آسیرت را برای بیماریهایی غیر از کاربرد اصلی آن هم تجویز کند. این نوع تجویز زمانی انجام میشود که پزشک بر اساس تجربه علمی و وضعیت بیمار تشخیص دهد دارو میتواند مفید باشد.
خیر. آسیرت داروی پوستی است و برای درمان اضطراب، استرس، تپش قلب عصبی یا حمله پانیک تجویز نمیشود.
گاهی بیماران به دلیل شباهت اسمی، آسیرت را با داروهای دیگری اشتباه میگیرند. اما این دارو اثر آرامبخش ندارد و جای داروهای مربوط به مشکلات روانی نیست.
اگر فردی هنگام مصرف آسیرت دچار تپش قلب شدید، درد قفسه سینه، سرگیجه قابل توجه، احساس غش، تنگی نفس یا بیقراری غیرعادی شد، باید این علائم را جدی بگیرد و با پزشک تماس بگیرد.
خیر. آسیرت برای درمان افسردگی، کاهش افکار منفی یا بهبود خلق طراحی نشده است.
با این حال، در طول درمان باید به تغییرات روحی توجه کرد. در بعضی افراد ممکن است تحریکپذیری، تغییر خلق، احساس ناامیدی، اضطراب یا افت شدید روحیه دیده شود.
اگر بیمار یا خانواده او متوجه افسردگی شدید، کنارهگیری غیرعادی، بیمیلی شدید به زندگی یا افکار آسیب زدن به خود شدند، مراجعه فوری به پزشک ضروری است.
در شروع درمان، بعضی بیماران احساس میکنند پوستشان خشکتر، نازکتر یا حساستر شده است. حتی ممکن است در اوایل، ظاهر ضایعات برای مدت کوتاهی نامطلوبتر به نظر برسد.
این وضعیت همیشه نشانه بیاثر بودن دارو نیست. با این حال، اگر عوارض شدید باشند یا زندگی روزانه را مختل کنند، باید به پزشک اطلاع داده شوند.
شدت این عوارض در همه بیماران یکسان نیست. دوز دارو، مدت مصرف و ویژگیهای بدن هر فرد میتواند بر شدت آن اثر بگذارد.
برخی بیماران در طول درمان با آسیرت دچار ناراحتیهای گوارشی میشوند. این علائم در بعضی افراد خفیف است و در بعضی دیگر نیاز به پیگیری بیشتری دارد.
مصرف دارو همراه غذا معمولاً تحمل آن را بهتر میکند. اما کم کردن یا قطع خودسرانه دارو برای کنترل عوارض، کار درستی نیست.
بعضی عوارض نادرتر ولی مهم هستند و در صورت بروز باید سریع بررسی شوند:
آسیرت بهطور معمول دارویی نیست که مستقیماً باعث چاقی یا کاهش وزن شود.
با این حال، اگر بیمار دچار تهوع، کماشتهایی یا ناراحتی معده شود، ممکن است وزن او در طول درمان کمی تغییر کند.
اگر افزایش وزن ناگهانی همراه با ورم، تنگی نفس، درد قفسه سینه، کاهش ادرار یا بیحالی شدید باشد، باید فوراً بررسی شود.
کپسول آسیرت معمولاً در دوزهای ۱۰ و ۲۵ میلیگرم در دسترس است. مقدار دقیق مصرف برای هر بیمار باید جداگانه تعیین شود.
پزشک معمولاً با توجه به موارد زیر درباره دوز تصمیم میگیرد:
این دارو بهتر است همراه غذا مصرف شود، چون وجود غذا به جذب بهتر آن کمک میکند. مصرف آن با وعده غذایی، بهویژه غذایی که مقدار متعادلی چربی دارد، معمولاً مناسبتر است.
اگر یک نوبت دارو فراموش شد، در صورتی که زمان زیادی تا نوبت بعدی باقی مانده است، میتوان آن را پس از یادآوری مصرف کرد.
اما اگر به زمان دوز بعدی نزدیک شدهاید، نوبت فراموششده را کنار بگذارید و برنامه معمول را ادامه دهید.
برای جبران، دو دوز را با هم نخورید. این کار میتواند احتمال بروز عوارض را بیشتر کند.
آسیرت ذاتاً داروی خوابآور نیست و برای درمان بیخوابی یا آرام کردن اعصاب تجویز نمیشود.
ولی بعضی مصرفکنندگان ممکن است در طول درمان دچار علائمی شوند که روی هوشیاری یا راحتی روزانه اثر بگذارد، مانند:
تا زمانی که فرد مطمئن نشده این دارو چه اثری بر بدن او میگذارد، بهتر است در رانندگی و کار با ابزارهای خطرناک احتیاط کند.
اگر در دوره مصرف آسیرت، خوابآلودگی زیاد، بیخوابی آزاردهنده، سرگیجه شدید یا اختلال بینایی ایجاد شد، موضوع باید با پزشک مطرح شود.
همچنین اگر بیمار همزمان داروی خواب، داروی آرامبخش یا هر دارویی که هوشیاری را کم میکند مصرف میکند، لازم است پزشک در جریان باشد.
برخی داروها و مکملها میتوانند اثر آسیرت را تغییر دهند یا احتمال بروز عوارض را بیشتر کنند.
به همین دلیل، بیمار باید قبل از شروع درمان، فهرست کامل داروهای نسخهای، بدون نسخه، مکملها و فرآوردههای گیاهی خود را به پزشک و داروساز اعلام کند.
مصرف الکل در زمان استفاده از آسیرت ممنوع است و بعد از قطع دارو هم باید طبق نظر پزشک از آن پرهیز شود.
علت این هشدار آن است که الکل میتواند باعث تبدیل آسیترتین به مادهای به نام اتریتینات شود. این ماده مدت بسیار طولانیتری در بدن باقی میماند.
این موضوع بهخصوص برای زنان در سن باروری اهمیت زیادی دارد، چون ماندگاری طولانیتر دارو میتواند خطر آسیب جدی به جنین را طولانیتر کند.
خود آسیرت داروی آرامبخش نیست، اما ممکن است در بعضی افراد سرگیجه، خستگی یا اختلال دید شبانه ایجاد کند.
اگر این دارو همراه با قرص خواب، آرامبخشها یا داروهایی که سطح هوشیاری را پایین میآورند مصرف شود، احتمال خوابآلودگی یا کندی واکنش ممکن است بیشتر شود.
بنابراین پیش از مصرف همزمان با داروهای اعصاب، ضدتشنج، ضدافسردگی یا داروهای خواب باید با پزشک یا داروساز هماهنگ شود.
همه مسکنها لزوماً با آسیرت ممنوع نیستند، اما مصرف منظم یا طولانیمدت بعضی از آنها باید با احتیاط انجام شود.
برخی مسکنها میتوانند روی کبد، معده، کلیه یا خطر خونریزی اثر بگذارند. از آنجا که آسیرت هم نیازمند پایش کبد و بعضی آزمایشهاست، بهتر است نوع و مقدار مسکن با نظر پزشک یا داروساز تعیین شود.
مصرف آسیرت در دوران بارداری کاملاً ممنوع است. این دارو میتواند باعث ناهنجاریهای شدید جنینی شود و خطر آن بسیار جدی است.
اگر خانمی در سن باروری قرار دارد، باید پیش از شروع درمان و در تمام طول مصرف، موضوع پیشگیری از بارداری را کاملاً جدی بگیرد.
این محدودیتها برای پیشگیری از آسیب جدی به جنین است و باید کاملاً رعایت شوند.
در بیشتر منابع و توصیههای رایج، گفته میشود که زنان باید تا ۳ سال بعد از قطع آسیرت از بارداری خودداری کنند.
علت این احتیاط، احتمال باقی ماندن فرآوردههای مرتبط با دارو در بدن و خطر آسیب به جنین است.
در این فاصله، استفاده از روشهای مطمئن جلوگیری و پرهیز از الکل اهمیت زیادی دارد.
آسیرت در شیردهی معمولاً توصیه نمیشود و بهطور کلی باید از مصرف آن در این دوره پرهیز کرد.
احتمال انتقال دارو به شیر مادر و آسیب به نوزاد مطرح است. اگر مادر شیرده نیاز به درمان بیماری پوستی داشته باشد، پزشک باید گزینه مناسبتری انتخاب کند.
در افراد سالمند، مصرف این دارو باید با مراقبت بیشتر انجام شود، چون ممکن است بدن آنها نسبت به عوارض حساستر باشد.
مواردی که در سالمندان نیاز به توجه بیشتری دارند شامل اینهاست:
مصرف آسیرت در کودکان و نوجوانان معمولاً انتخاب رایج نیست و فقط در شرایط خاص و با نظر فوق تخصص یا متخصص مربوطه انجام میشود.
یکی از دلایل این احتیاط، نگرانی درباره اثر مصرف طولانیمدت بر رشد و سلامت استخوانهاست.
اگر استفاده از دارو ضروری باشد، پزشک ممکن است رشد، وضعیت استخوان و آزمایشهای لازم را دقیقتر پیگیری کند.
اگر بیمار یکی از شرایط زیر را دارد، لازم است قبل از شروع دارو حتماً به پزشک اطلاع دهد:
پیگیری آزمایشها در زمان مصرف آسیرت بخش مهمی از درمان است. این آزمایشها به پزشک کمک میکنند عوارض احتمالی را زودتر پیدا کند و در صورت نیاز درمان را تغییر دهد.
اگر نتیجه آزمایشها غیرطبیعی شد، بیمار نباید خودسرانه تصمیم بگیرد. تفسیر نتیجه و تصمیم درمانی فقط با پزشک است.
آسیرت میتواند حساسیت پوست به نور خورشید را بیشتر کند. به همین دلیل، احتمال قرمزی، سوزش و آفتابسوختگی در بعضی بیماران افزایش مییابد.
بهتر است بیمار از آفتاب شدید، سولاریوم و منابع مصنوعی برنزهکننده دوری کند.
خشکی از شایعترین مشکلات مصرف آسیرت است. چند اقدام ساده میتواند تحمل درمان را راحتتر کند:
اگر خشکی چشم شدید باشد یا بیمار از لنز تماسی استفاده کند، بهتر است با پزشک یا چشمپزشک مشورت کند.
در دوره مصرف آسیرت و تا مدتی پس از قطع آن، اهدای خون نباید بدون هماهنگی انجام شود.
علت این است که اگر خون اهداشده به زن باردار برسد، ممکن است برای جنین خطر ایجاد کند.
آسیرت وابستگی ایجاد نمیکند و قطع آن معمولاً علائم ترک شبیه مواد اعتیادآور به همراه ندارد.
اما این به معنی بیخطر بودن قطع خودسرانه نیست. متوقف کردن ناگهانی دارو میتواند باعث برگشت بیماری یا تشدید دوباره ضایعات پوستی شود.
نحوه قطع آسیرت برای همه افراد یکسان نیست. پزشک با توجه به شرایط بیمار درباره زمان و روش کاهش یا توقف دارو تصمیم میگیرد.
عوامل مهم در این تصمیم شامل موارد زیر است:
در بعضی بیماران دارو پس از یک دوره مشخص قطع میشود. در بعضی دیگر ممکن است کاهش تدریجی دوز یا جایگزینی درمان لازم باشد.
اگر بیمار به دلیل عارضه، احتمال بارداری، نگرانی از آزمایشها یا بدتر شدن حال عمومی قصد قطع دارو را دارد، باید قبل از هر اقدامی با پزشک صحبت کند.
در شرایط زیر ارزیابی فوری لازم است:
اگر مقدار زیادی از دارو بهاشتباه مصرف شد، یا اگر کودک یا فرد دیگری آن را خورد، باید سریع با اورژانس یا مرکز درمانی تماس گرفته شود.
در چنین شرایطی نباید منتظر ظاهر شدن علائم ماند.
کپسول آسیرت باید در دمای اتاق، معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد، نگهداری شود.
باقیمانده دارو را برای مصرف بعدی بدون نظر پزشک نگه ندارید. برای دور ریختن ایمن دارو، میتوان از داروساز راهنمایی گرفت.
خیر. آسیرت داروی هورمونی نیست و برای دستکاری هورمونهای جنسی یا درمان مشکلات هورمونی ساخته نشده است.
این دارو نقش اصلی خود را در تنظیم رشد و تمایز سلولهای پوست انجام میدهد.
کاهش میل جنسی یا اختلال نعوظ جزو عوارض اصلی و شایع آسیرت به حساب نمیآید.
با این حال، بعضی عوامل غیرمستقیم میتوانند روی عملکرد جنسی اثر بگذارند، مانند:
اگر کاهش میل جنسی همراه با افت روحیه، بیانگیزگی شدید یا تغییرات رفتاری واضح باشد، باید با پزشک مطرح شود.
خیر. کپسول آسیرت هیچ نقشی در درمان زودانزالی یا ایجاد تأخیر در انزال ندارد.
کاربرد این دارو مربوط به بیماریهای پوستی است و استفاده از آن برای مشکلات جنسی درست نیست. اگر فردی چنین مشکلی دارد، باید علت آن بهصورت جداگانه توسط پزشک بررسی شود.
اثر آسیرت سریع و آنی نیست. در بسیاری از بیماران، بهبود ضایعات پوستی طی چند هفته دیده میشود و رسیدن به نتیجه بهتر ممکن است چند ماه زمان ببرد.
در شروع درمان، بعضی افراد حتی ممکن است خشکی بیشتر یا ظاهر نامطلوبتری را تجربه کنند. این موضوع همیشه نشانه شکست درمان نیست، اما اگر شدت آن زیاد باشد باید با پزشک در میان گذاشته شود.
مدت زمان پاسخ به درمان در همه افراد یکسان نیست. چند عامل میتوانند روند اثرگذاری را تغییر دهند:
اگر اثر دارو دیر ظاهر شد، بیمار نباید بدون هماهنگی، مقدار مصرف را بیشتر کند یا درمان را متوقف کند.
آسیترتین بعد از ورود به بدن بهتدریج از مسیرهای طبیعی دفع میشود. اصطلاح نیمهعمر یعنی مدت زمانی که طول میکشد مقدار دارو در بدن تقریباً به نصف برسد.
نکته مهم درباره این دارو این است که در صورت مصرف الکل، ممکن است بخشی از آن به مادهای تبدیل شود که بسیار طولانیتر در بدن باقی میماند. به همین علت، پرهیز از الکل در این درمان اهمیت زیادی دارد.
معمولاً آسیرت در آزمایشهای معمول اعتیاد بررسی نمیشود و جزء مواد رایج این تستها نیست.
اما در طول درمان، ممکن است انجام آزمایشهای دیگری مثل چربی خون، بررسی کبد، قند خون و در بعضی شرایط ارزیابیهای تکمیلی لازم باشد.
بسیاری از مصرفکنندگان میگویند با ادامه مصرف آسیرت، پوستهریزی کمتر شده و ضخامت ضایعات کاهش پیدا کرده است. بعضی بیماران همچنین از کمتر شدن قرمزی و التهاب پوست صحبت میکنند.
با این حال، نتیجه درمان در همه یکسان نیست. برخی افراد در هفتههای اول احساس میکنند پوستشان بدتر شده یا تحریکپذیرتر شده است. این وضعیت گاهی موقتی است، اما اگر شدید باشد یا با درد، ترشح و عفونت همراه شود، باید بررسی شود.
از رایجترین تجربههای بیماران، خشکی شدید لب و پوست است. خشکی بینی، سوزش چشم یا احساس کشیدگی پوست هم زیاد گزارش میشود.
بسیاری از بیماران میگویند استفاده مداوم از بالم لب، مرطوبکننده، ضدآفتاب و شوینده ملایم به آنها کمک کرده است درمان را راحتتر تحمل کنند.
اگر خشکی باعث ترک عمیق، خونریزی، درد شدید یا مشکل بینایی شود، لازم است پزشک از این موضوع مطلع شود.
آسیرت برای کم کردن استرس روزمره یا درمان اضطراب ساخته نشده است. اما بعضی بیماران وقتی ضایعات پوستیشان بهتر میشود، احساس آرامش و اعتمادبهنفس بیشتری پیدا میکنند.
در طرف مقابل، بعضی افراد به دلیل نگرانی از عوارض، آزمایشهای دورهای، حساسیت به آفتاب یا تغییر ظاهر پوست، احساس فشار روانی بیشتری دارند. مطرح کردن این نگرانیها با پزشک میتواند مفید باشد.
تجربه بیماران از نظر مشکلات گوارشی متفاوت است. بعضی افراد دارو را بدون مشکل خاصی تحمل میکنند، اما بعضی دیگر تهوع، دلدرد، اسهال یا بیاشتهایی را گزارش میکنند.
خوردن دارو همراه غذا معمولاً کمک میکند تحمل آن بهتر شود. با این حال، درد شدید شکم، درد پشت، تهوع شدید یا استفراغ مداوم علائم سادهای نیستند و باید سریع بررسی شوند.
در هفتههای اول، بسیاری از تجربهها مربوط به کنار آمدن با خشکی و حساسیت پوست است. در این دوره، رعایت چند نکته ساده میتواند مفید باشد:
افرادی که از لنز تماسی استفاده میکنند، ممکن است به دلیل خشکی چشم، ناراحتی بیشتری داشته باشند. در این شرایط مشورت با چشمپزشک یا پزشک معالج لازم است.
اگر تب، ترشح از ضایعات، درد شدید، ترکهای عمیق، عفونت پوستی یا بدتر شدن سریع بیماری دیده شود، باید مراجعه پزشکی انجام شود.
خیر. آسیرت اعتیاد ایجاد نمیکند و وابستگی جسمی یا روانی شبیه داروهای مخدر و آرامبخش ندارد.
اما این موضوع نباید باعث شود بیمار دارو را خودسرانه قطع کند. قطع بدون نظر پزشک ممکن است باعث برگشت علائم پوستی شود.
خیر. این دارو برای اضطراب، استرس یا حمله پانیک استفاده نمیشود. کاربرد اصلی آن در بعضی بیماریهای شدید پوستی است.
اگر فردی مشکل اضطراب یا تپش قلب دارد، باید علت آن بهطور جداگانه بررسی شود.
خیر. آسیرت داروی ضدافسردگی نیست.
با این حال، اگر در زمان مصرف آن تغییر خلق شدید، ناامیدی، اضطراب غیرعادی یا افکار آسیب به خود ایجاد شد، باید سریع به پزشک اطلاع داده شود.
این دارو معمولاً مستقیماً باعث چاقی یا لاغری نمیشود.
اما در برخی افراد، تهوع، کاهش اشتها یا ناراحتی گوارشی میتواند روی وزن اثر غیرمستقیم بگذارد.
معمولاً توصیه میشود بارداری تا ۳ سال بعد از قطع آسیرت به تعویق بیفتد.
مدت دقیق و تصمیم نهایی باید بر اساس نظر پزشک و شرایط بیمار رعایت شود.
خیر. آسیرت داروی خوابآور نیست.
اما ممکن است بعضی افراد در زمان مصرف دچار سرگیجه، خستگی یا اختلال دید شبانه شوند. به همین دلیل باید در کارهایی که نیاز به دقت دارند احتیاط شود.
خشکی لب، پوست، بینی و چشم از عوارض شایع این دارو است.
استفاده مرتب از مرطوبکننده، بالم لب، ضدآفتاب و شوینده ملایم معمولاً کمک میکند. اگر خشکی شدید، همراه با خونریزی، درد زیاد یا اختلال بینایی بود، باید با پزشک تماس گرفته شود.
خیر. قطع خودسرانه ممکن است باعث عود یا بدتر شدن بیماری پوستی شود.
اگر بیمار به دلیل عوارض، احتمال بارداری یا نگرانی از آزمایشها قصد توقف دارو را دارد، باید این موضوع را سریع با پزشک مطرح کند.
من بلد از استفاده از دارو بدن درد و تب و لرز و گاهی احساس گر گرفتی گرفتم . آیا واقعا اینها عوارض این کپسوله ؟
با سلام بله، علائمی که عنوان کردید میتواند از عوارض اسیترتین باشد. در برخی افراد، بهخصوص در ابتدای درمان، این دارو باعث علائم شبهآنفلوآنزا مثل بدندرد، احساس تب/لرز و گرگرفتگی میشود. با این حال اگر تب واقعی (بالای 38 درجه) داشتید، یا شدت علائم بیشتر شد، بهتر است به پزشک معالجتان اطلاع دهید تا احتمال عفونت یا علت های دیگر هم بررسی شود.