هیپرتانسیون شریانی ریوی (گروه 1 طبقه بندی سازمان جهانی بهداشت)
توضیح بالینی و کاربردی: ماسیتنتان به عنوان یک آنتاگونیست گیرنده اندوتلین، به طور رسمی برای درمان هیپرتانسیون شریانی ریوی به منظور به تاخیر انداختن پیشرفت بیماری و کاهش خطر بستری شدن در بیمارستان تایید شده است. اثربخشی این دارو در کارآزماییهای بالینی طولانیمدت به اثبات رسیده است.
نکات کاربردی برای پزشک:
این دارو میتواند به صورت تکدارویی یا در ترکیب با سایر داروهای گشادکننده عروق ریوی (مانند مهارکنندههای فسفودیاستراز نوع 5 شامل سیلدنافیل) تجویز شود.
دوز استاندارد و تایید شده، 10 میلیگرم به صورت خوراکی یک بار در روز است و نیازی به تنظیم دوز بر اساس مصرف غذا ندارد.
پزشکان باید توجه داشته باشند که این دارو به شدت تراتوژن (ناهنجاریزا برای جنین) است. تجویز آن در زنان در سنین باروری تنها از طریق برنامههای محدود و کنترلشده امکانپذیر است و نیاز به تست بارداری منفی قبل از شروع درمان و به صورت ماهانه در طول درمان دارد.
پایش منظم آنزیمهای کبدی و سطح هموگلوبین پیش از شروع و در حین درمان الزامی است، زیرا خطر سمیت کبدی و کمخونی وجود دارد.
موارد مصرف خارج از برچسب
هیپرتانسیون ریوی ترومبوآمبولیک مزمن (گروه 4 طبقه بندی سازمان جهانی بهداشت)
توضیح بالینی و کاربردی: اگرچه درمان انتخابی و قطعی برای این بیماران جراحی است، اما در بیمارانی که کاندید مناسبی برای جراحی نیستند یا پس از جراحی همچنان دچار پرفشاری خون ریوی پایدار هستند، داروهای گشادکننده عروق مورد ارزیابی قرار گرفتهاند.
نکات کاربردی برای پزشک: بر اساس برخی کارآزماییهای بالینی معتبر، استفاده از ماسیتنتان در این بیماران توانسته است مقاومت عروق ریوی را بهبود بخشد و ظرفیت ورزش را در بیماران غیرقابل جراحی افزایش دهد. با این حال، هنوز به عنوان خط اول درمان تاییدیه رسمی ندارد و تجویز آن نیازمند ارزیابی دقیق سود و زیان توسط متخصص قلب یا ریه است.
مدیریت زخمهای دیجیتال در بیماران مبتلا به اسکلروز سیستمیک
توضیح بالینی و کاربردی: آنتاگونیستهای گیرنده اندوتلین به طور کلی برای پیشگیری از ایجاد زخمهای جدید انگشتی در بیماران مبتلا به اسکلرودرمی استفاده میشوند.
نکات کاربردی برای پزشک: اگرچه داروی دیگری از این دسته به طور اختصاصی برای این منظور شناخته شدهتر است، اما برخی مطالعات بالینی و گزارشها نشان دادهاند که ماسیتنتان نیز میتواند در کاهش بروز زخمهای جدید در این بیماران موثر باشد. با این وجود، به دلیل عدم تاییدیه رسمی برای این اندیکاسیون، مصرف آن باید محدود به مواردی باشد که سایر درمانهای استاندارد با شکست مواجه شده یا منع مصرف داشته باشند.
