.jpg)
.jpg)
قرص انستین برای تهوع و استفراغ تجویز میشود. با نحوه مصرف قرص انستین، عوارض شایع مانند سردرد و یبوست، تداخل دارویی، مصرف در بارداری و کودکان و هشدارهای مهم آن آشنا شوید.
قرص انستین ۴ میلیگرم، محصول شرکت داروسازی خوارزمی ایران است. ماده مؤثر آن اندانسترون است و برای پیشگیری یا کنترل تهوع و استفراغ ناشی از درمان سرطان، پرتودرمانی یا جراحی تجویز میشود.
مصرف انستین باید با توجه به علت تهوع، وضعیت بیمار و دستور پزشک انجام شود.
انستین قرص بازشونده در دهان است. این قرص روی زبان قرار میگیرد و با بزاق حل میشود؛ بنابراین برای مصرف آن به آب نیاز نیست.
قرص را تا زمان مصرف در بستهبندی نگه دارید و هنگام خارجکردن آن مراقب باشید خرد نشود. این فرآورده قرص زیرزبانی نیست و باید روی زبان قرار گیرد، نه زیر زبان.
وجود شربت انستین در مشخصات این محصول ذکر نشده است. شکلهای مختلف اندانسترون را بدون تأیید پزشک یا داروساز همزمان مصرف نکنید.
انستین نام تجاری این دارو و اندانسترون ماده مؤثر آن است. فرآوردههای حاوی اندانسترون ممکن است از نظر مقدار دارو، شکل مصرف، مواد جانبی و شرکت سازنده متفاوت باشند.
اثر و ایمنی دارو نیز به مقدار مصرف، علت تهوع، بیماریهای زمینهای و داروهای همزمان بستگی دارد.
انستین ممکن است برای پیشگیری یا کاهش تهوع و استفراغ ناشی از درمان سرطان تجویز شود. زمان و تعداد نوبتهای مصرف به نوع داروی ضدسرطان و برنامه درمانی بیمار بستگی دارد.
پزشک ممکن است مصرف انستین را پیش از درمان سرطان و در صورت نیاز، در زمانهای مشخص پس از آن تجویز کند.
داروهای بیهوشی و شرایط پس از جراحی میتوانند باعث تهوع و استفراغ شوند. پزشک ممکن است برای پیشگیری یا کنترل این علائم، انستین تجویز کند.
تهوع همراه با درد شدید شکم، ورم شکم، تب، استفراغ خونی یا ناتوانی در نگهداشتن مایعات به بررسی پزشکی نیاز دارد.
انستین اثر مادهای به نام سروتونین را در مسیرهای ایجاد تهوع و استفراغ مهار میکند. سروتونین (مادهای طبیعی در بدن که در ایجاد تهوع نیز نقش دارد) یکی از عوامل تحریک این مسیرهاست.
این دارو علت اصلی تهوع را درمان نمیکند و برای همه انواع تهوع مناسب نیست. انتخاب آن به علت و شدت علائم، سن بیمار و داروهای همزمان بستگی دارد.
انستین میتواند در بعضی شرایط احساس تهوع و دفعات استفراغ را کاهش دهد، اما اثر آن در همه افراد یکسان نیست.
تهوع طولانیمدت یا همراه با تشنگی شدید، خشکی دهان، کاهش ادرار، ضعف، گیجی یا ناتوانی در نوشیدن مایعات باید بررسی شود.
بازگشت تهوع لزوماً به معنی بیاثر بودن دارو نیست. مقدار مصرف یا فاصله نوبتها را بدون نظر پزشک تغییر ندهید.
انستین داروی درمان دلدرد، معدهدرد یا اسهال نیست. این دارو فقط ممکن است تهوع همراه با بعضی بیماریها را کاهش دهد.
انستین عفونت، مسمومیت یا التهاب معده و روده را درمان نمیکند. درد شدید شکم، تب، ورم شکم، خون در مدفوع یا استفراغ و اسهال شدید به بررسی پزشکی نیاز دارد.
مقدار مصرف انستین بر اساس علت تجویز، سن، شدت علائم، وضعیت کبد و داروهای همزمان تعیین میشود. عدد روی بسته بهتنهایی نشان نمیدهد که بیمار باید چند قرص در روز مصرف کند.
دارو را بیشتر از مقدار تجویزشده مصرف نکنید.
فرآورده معرفیشده، قرص بازشونده در دهان انستین ۴ میلیگرم است. تعداد قرصها و زمان مصرف ممکن است برای هر بیمار متفاوت باشد.
برای رسیدن به اثر بیشتر، مقدار دارو یا تعداد نوبتها را خودسرانه افزایش ندهید.
این مقاله درباره انستین ۴ میلیگرم است. اگر مقدار بیشتری لازم باشد، پزشک مقدار و شکل مناسب دارو را تعیین میکند.
دو قرص ۴ میلیگرمی را برای دریافت ۸ میلیگرم، بدون دستور پزشک مصرف نکنید.
تعداد نوبتهای مصرف به علت تجویز و برنامه درمانی بستگی دارد. زمانبندی مصرف برای درمان سرطان، پرتودرمانی و جراحی یکسان نیست.
فاصله نوبتها را خودسرانه کوتاه نکنید. اگر استفراغ ادامه داشت، بدون هماهنگی با پزشک نوبت اضافی مصرف نکنید.
انستین را درست پیش از مصرف از بستهبندی خارج کنید. قرص را روی زبان بگذارید و اجازه دهید با بزاق حل شود؛ سپس آن را همراه بزاق ببلعید.
برای مصرف این قرص به آب نیاز نیست. آن را پیش از مصرف خرد نکنید و مانند قرص معمولی بهطور کامل نبلعید، مگر اینکه پزشک یا بروشور محصول دستور دیگری داده باشد.
انستین معمولاً با غذا یا بدون غذا قابل مصرف است. با این حال، در درمان سرطان، پرتودرمانی یا جراحی باید آن را در زمان تعیینشده از سوی پزشک مصرف کنید.
خیر. انستین معرفیشده قرص بازشونده در دهان است، نه قرص زیرزبانی. قرص را روی زبان قرار دهید و اجازه دهید حل شود.
جویدن، خردکردن یا خارجکردن زودهنگام قرص از بستهبندی ممکن است به آن آسیب بزند.
وجود شربت انستین در مشخصات این محصول ذکر نشده است. اگر شکل مایع یا فرآورده دیگری از اندانسترون مصرف میکنید، پزشک یا داروساز را مطلع کنید.
مصرف همزمان چند فرآورده حاوی اندانسترون میتواند مقدار دریافتی دارو را بیش از حد افزایش دهد.
زمان شروع و مدت اثر انستین به مقدار مصرف، علت تهوع، وضعیت کبد و ویژگیهای بدن بیمار بستگی دارد.
حلشدن قرص در دهان فقط مصرف آن را آسانتر میکند و به معنی مجازبودن مصرف بیشتر یا کوتاهکردن فاصله نوبتها نیست.
اثر انستین پس از جذب دارو آغاز میشود، اما زمان دقیق آن در همه افراد یکسان نیست. برای پیشگیری از تهوع، پزشک ممکن است مصرف دارو را پیش از درمان سرطان، پرتودرمانی یا جراحی تعیین کند.
اگر تهوع کنترل نشد، بدون هماهنگی نوبت دیگری مصرف نکنید.
مدت اثر دارو به علت مصرف، مقدار دارو و وضعیت بیمار بستگی دارد. ادامه یا بازگشت علائم به معنی مجازبودن مصرف مکرر نیست.
اگر اثر دارو کافی نبود، پزشک باید درباره ادامه یا تغییر درمان تصمیم بگیرد.
اندانسترون طی چند ساعت بهتدریج از بدن دفع میشود. سن، وضعیت کبد، مقدار مصرف و داروهای همزمان بر مدت باقیماندن آن در بدن اثر دارند.
این مدت ممکن است در سالمندان و بیماران مبتلا به اختلال کبدی بیشتر باشد.
انستین نیز مانند هر دارویی ممکن است عوارضی ایجاد کند. سردرد و یبوست از عوارض شناختهشده آن هستند. بعضی افراد نیز دچار ضعف، خستگی یا سرگیجه میشوند.
سردرد از عوارض نسبتاً شایع انستین است. سرگیجه، خستگی یا خوابآلودگی نیز ممکن است در بعضی افراد رخ دهد.
اگر این علائم شدید شدند یا با تاری دید، اختلال تعادل، گیجی یا ضعف غیرعادی همراه بودند، با پزشک مشورت کنید.
در صورت سرگیجه، خوابآلودگی یا کاهش تمرکز، رانندگی نکنید و با دستگاههای خطرناک کار نکنید.
انستین ممکن است باعث یبوست یا ناراحتی گوارشی شود. یبوست شدید، درد مداوم، افزایش ورم شکم، استفراغ مکرر یا قطع دفع باید بررسی شود.
این علائم در افرادی که سابقه بیماری گوارشی یا جراحی شکم دارند، اهمیت بیشتری دارد.
انستین در افراد مستعد ممکن است نظم ضربان قلب را تغییر دهد. یکی از این تغییرات، طولانیشدن فاصله کیوتی (نوعی تغییر در فعالیت الکتریکی قلب که با نوار قلب مشخص میشود) است.
خطر این عارضه در افراد مبتلا به بیماری قلبی، ضربان آهسته یا کاهش پتاسیم و منیزیم خون بیشتر است. بعضی داروها نیز این خطر را افزایش میدهند.
مصرف همزمان انستین با بعضی داروها ممکن است احتمال بروز عوارض را افزایش دهد. تمام داروها، مکملها و فرآوردههای گیاهی مصرفی خود را به پزشک یا داروساز بگویید.
مصرف انستین با بعضی داروهای ضدافسردگی ممکن است در موارد نادر باعث سندرم سروتونین (بالا رفتن بیش از حد سروتونین در بدن) شود.
بیقراری، تعریق، لرزش، تب، گیجی، اسهال، تندشدن ضربان قلب یا سفتی عضلات میتوانند از نشانههای آن باشند و به بررسی فوری نیاز دارند.
بعضی آنتیبیوتیکها نیز ممکن است نظم ضربان قلب را تغییر دهند. این خطر در بیماران قلبی و افرادی که چند دارو مصرف میکنند بیشتر است.
اگر داروی تنظیمکننده ضربان قلب یا هر داروی مؤثر بر فعالیت الکتریکی قلب مصرف میکنید، پزشک را مطلع کنید. ممکن است بررسی نوار قلب یا میزان املاح خون لازم باشد.
استامینوفن معمولاً تداخل مستقیم مهمی با انستین ندارد. با این حال، بیماری کبدی یا مصرف داروهای ترکیبی حاوی استامینوفن باید به پزشک گفته شود.
الکل ممکن است تهوع، کمآبی، سرگیجه و کاهش تمرکز را تشدید کند. هنگام مصرف انستین، بهویژه در دوره درمان سرطان، پس از جراحی یا هنگام استفراغ مکرر، از مصرف الکل پرهیز کنید.
اگر به اندانسترون یا ترکیبات این دارو حساسیت دارید، انستین را بدون نظر پزشک مصرف نکنید. مصرف همزمان آن با آپومورفین نیز ممنوع است.
افراد مبتلا به سندرم مادرزادی کیوتی طولانی (نوعی اختلال ارثی در فعالیت الکتریکی قلب) معمولاً نباید اندانسترون مصرف کنند.
انستین ممکن است نشانههای انسداد روده را پنهان کند. درد و ورم شکم، یبوست شدید یا قطع دفع، بهویژه پس از جراحی شکم، باید بررسی شود.
مصرف روزانه یا طولانیمدت انستین باید طبق برنامه درمانی و زیر نظر پزشک باشد. مصرف مکرر بدون بررسی علت تهوع ممکن است تشخیص بیماری اصلی را به تأخیر بیندازد.
مصرف طولانی دارو همچنین میتواند احتمال یبوست یا عوارض قلبی را افزایش دهد.
اگر پس از مصرف انستین دچار سرگیجه، خوابآلودگی، خستگی یا کاهش تمرکز شدید، رانندگی نکنید و با دستگاههای خطرناک کار نکنید.
الکل و داروهای خوابآور ممکن است این مشکلات را تشدید کنند.
بیماری کلیوی همیشه به معنی نیاز به تغییر مقدار دارو نیست، اما پزشک باید از آن و داروهای همزمان بیمار آگاه باشد.
در بیماری کبدی، دفع انستین ممکن است کندتر شود. در بیماری شدید کبدی، مقدار کل اندانسترون معمولاً نباید از ۸ میلیگرم در روز بیشتر شود؛ مگر اینکه پزشک دستور دیگری بدهد.
مصرف انستین در بارداری و شیردهی باید با نظر پزشک انجام شود. شدت تهوع، زمان بارداری، کاهش وزن، کمآبی و داروهای همزمان در انتخاب درمان اهمیت دارند.
سهماهه اول، دوره حساسی از رشد جنین است. نتیجه پژوهشها درباره ایمنی اندانسترون در این دوره کاملاً یکسان نیست.
پزشک باید فواید و خطرهای احتمالی و گزینههای دیگر را مقایسه کند. مصرف دارو را بر اساس تجربه قبلی یا توصیه اطرافیان شروع نکنید.
پزشک ممکن است در بعضی موارد انستین را برای تهوع و استفراغ بارداری تجویز کند، اما این دارو برای همه افراد انتخاب اول نیست.
ناتوانی در نگهداشتن مایعات، کاهش ادرار، کاهش وزن، سرگیجه یا ضعف شدید به ارزیابی سریع پزشکی نیاز دارد.
پزشک برای تجویز انستین در دوران شیردهی، نیاز مادر به درمان، مقدار و مدت مصرف و سن شیرخوار را در نظر میگیرد.
دارو یا شیردهی را خودسرانه قطع نکنید. خوابآلودگی غیرعادی، بیقراری یا اختلال تغذیه شیرخوار را به پزشک اطلاع دهید.
مصرف انستین در کودکان و سالمندان باید با توجه به سن، وزن، علت تهوع، بیماریهای زمینهای، وضعیت کبد و داروهای همزمان انجام شود.
پزشک ممکن است در شرایط مشخص، انستین را برای کنترل استفراغ کودک تجویز کند. استفراغ کودکان میتواند به کمآبی بدن منجر شود یا نشانه بیماری دیگری باشد.
در صورت مشاهده این علائم، کودک باید ارزیابی پزشکی شود.
مقدار مصرف کودکان بر اساس سن، وزن، علت تهوع و وضعیت جسمی تعیین میشود. مقدار دارو را از روی دوز بزرگسالان حدس نزنید.
قرص را بدون دستور پزشک نصف یا خرد نکنید. اگر استفراغ ادامه داشت یا کودک نتوانست مایعات را نگه دارد، نوبت اضافی ندهید.
سالمندان ممکن است به دلیل بیماری قلبی یا کبدی، اختلال املاح خون و مصرف چند دارو به مراقبت بیشتری نیاز داشته باشند.
احتمال سرگیجه و اختلال تعادل نیز باید در نظر گرفته شود. داروهای قلبی، ضدافسردگی و خوابآور بیمار باید از نظر تداخل بررسی شوند.
اقدام مناسب پس از فراموشکردن یا قطع انستین به علت تجویز و برنامه درمانی بستگی دارد. این دارو معمولاً وابستگی ایجاد نمیکند.
با این حال، قطع آن پیش از پایان دوره تجویزشده ممکن است باعث بازگشت تهوع یا استفراغ شود.
اگر تا نوبت بعدی زمان کافی باقی مانده است، نوبت فراموششده را طبق دستور مصرف کنید. اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، از نوبت فراموششده صرفنظر کنید.
برای جبران، دو نوبت را همزمان مصرف نکنید.
انستین معمولاً علائم ترک ایجاد نمیکند. با این حال، قطع زودهنگام آن در دوره درمان سرطان، پرتودرمانی یا پس از جراحی ممکن است باعث بازگشت علائم شود.
مدت مصرف و زمان قطع دارو را با پزشک هماهنگ کنید.
خیر. انستین در گروه داروهای اعتیادآور نیست و معمولاً وابستگی جسمی یا میل اجباری به مصرف ایجاد نمیکند.
نیاز مکرر به دارو میتواند نشان دهد که علت تهوع همچنان وجود دارد و باید بررسی شود.
انتخاب جایگزین به علت و شدت تهوع، سن، بیماریهای زمینهای، داروهای همزمان و شکل داروی مورد نیاز بستگی دارد.
داروهای ضدتهوع از نظر اثر، کاربرد و عوارض یکسان نیستند. آنها را خودسرانه جایگزین یکدیگر نکنید.
دمیترون نیز ممکن است حاوی اندانسترون باشد. ماده مؤثر، مقدار دارو، شکل مصرف و شرکت سازنده را روی بستهبندی بررسی کنید.
اگر هر دو دارو حاوی اندانسترون باشند، مصرف همزمان آنها میتواند باعث دریافت مقدار اضافی دارو شود.
متوکلوپرامید افزون بر کاهش تهوع، بر حرکت بخش بالایی دستگاه گوارش اثر میگذارد. به همین دلیل، کاربرد و عوارض آن با انستین یکسان نیست.
متوکلوپرامید ممکن است باعث خوابآلودگی، بیقراری یا حرکات غیرارادی شود. انتخاب بین این داروها باید بر اساس علت تهوع انجام شود.
دومپریدون بیشتر بر حرکت دستگاه گوارش اثر میگذارد، اما انستین اثر سروتونین را در مسیر ایجاد تهوع مهار میکند.
هر دو دارو ممکن است در افراد مستعد بر نظم ضربان قلب اثر بگذارند. آنها را بدون نظر پزشک جایگزین یا همزمان مصرف نکنید.
تجربه مصرف انستین در افراد مختلف یکسان نیست. علت تهوع، شدت بیماری، زمان مصرف، داروهای همزمان و وضعیت جسمی بر نتیجه درمان اثر دارند.
تجربه دیگران جایگزین نسخه، بروشور دارو یا ارزیابی پزشک نیست.
بعضی بیماران پس از مصرف انستین، کاهش تهوع و دفعات استفراغ را تجربه میکنند. مصرف دارو در زمان تعیینشده برای درمان سرطان، پرتودرمانی یا جراحی اهمیت دارد.
قرص بازشونده در دهان برای افرادی که هنگام تهوع در بلع قرص یا نوشیدن آب مشکل دارند، آسانتر مصرف میشود. این ویژگی به معنی اثر سریعتر یا مناسببودن دارو برای همه نیست.
سردرد، یبوست، ضعف، سرگیجه یا خستگی ممکن است پس از مصرف انستین رخ دهد.
تپش شدید قلب، غش، تنگی نفس، تورم صورت، کهیر گسترده یا گیجی شدید به رسیدگی فوری پزشکی نیاز دارد.
خیر. انستین گرفتگی بینی، سرفه، تب یا خود سرماخوردگی را درمان نمیکند.
اگر بیماری ویروسی با تهوع یا استفراغ همراه باشد، پزشک پس از بررسی علت و وضعیت بیمار درباره نیاز به داروی ضدتهوع تصمیم میگیرد.
مصرف روزانه انستین فقط باید طبق برنامه درمانی و با تجویز پزشک انجام شود.
مصرف مداوم و خودسرانه ممکن است تشخیص علت اصلی تهوع را به تأخیر بیندازد و احتمال یبوست یا عوارض قلبی را افزایش دهد.
فاصله مصرف برای همه افراد یکسان نیست. علت تجویز، مقدار دارو، سن، وضعیت کبد و برنامه درمانی این فاصله را مشخص میکنند.
فاصله نوبتها را خودسرانه کوتاه نکنید. برای جبران نوبت فراموششده یا ادامه استفراغ نیز نوبت اضافی مصرف نکنید.
