.jpg)
قرص فلاژیکس حاوی مترونیدازول برای درمان عفونت‌های واژن، معده و دندان تجویز می‌شود. نحوه مصرف، طعم فلزی دهان، تیره شدن ادرار و منع مصرف با الکل را بشناسید.
فلاژیکس محصول داروسازی خوارزمی و حاوی مترونیدازول است. این دارو برای مقابله با برخی باکتری‌های بی‌هوازی (باکتری‌هایی که در محیط بدون اکسیژن رشد می‌کنند) و انگل‌های تک‌یاخته‌ای به کار می‌رود.
فلاژیکس برای همه عفونت‌ها مناسب نیست و انتخاب آن به محل عفونت، عامل بیماری و شرایط فرد بستگی دارد. مصرف خودسرانه می‌تواند تشخیص را سخت کرده و مقاومت میکروبی ایجاد کند.
این دارو در دوزهای ۲۵۰ و ۵۰۰ میلی‌گرمی تولید می‌شود. پزشک آن را برای عفونت‌های باکتریایی یا انگلی دستگاه گوارش، ناحیه تناسلی یا دهان و دندان تجویز می‌کند.
میزان مصرف، تعداد دفعات و طول درمان فقط با دستور پزشک تعیین می‌شود. فلاژیکس برای بیماری‌های ویروسی مثل سرماخوردگی یا آنفلوانزا کاربردی ندارد.
در برخی عفونت‌های انگلی روده مانند ژیاردیازیس یا آمیبیاز، پزشک ممکن است فلاژیکس را تجویز کند. هر اسهالی ناشی از انگل نیست و درمان آن باید با تشخیص دقیق انجام شود.
در صورت مشاهده علائم زیر، از مصرف خودسرانه پرهیز کرده و فوراً به پزشک مراجعه کنید:
پزشک ممکن است فلاژیکس را برای واژینوز باکتریایی یا برخی عفونت‌های انگلی ناحیه تناسلی تجویز کند. تغییر رنگ، بو یا مقدار ترشحات به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیست.
خارش و ترشح واژن می‌تواند دلایل مختلفی مثل قارچ یا حساسیت داشته باشد. فلاژیکس برای همه انواع ترشحات کارساز نیست و مصرف آن باید با تشخیص پزشک باشد.
اگر پزشک عفونت تریکومونایی (نوعی انگل تناسلی) را تشخیص دهد، ممکن است توصیه کند شریک جنسی نیز همزمان درمان شود تا عفونت دوباره منتقل نشود.
این توصیه برای همه عفونت‌ها لازم نیست. تا پایان درمان و برطرف شدن کامل علائم، درباره رابطه جنسی و روش پیشگیری از پزشک مشورت بگیرید.
فلاژیکس برای تنظیم قاعدگی نیست و نامنظمی پریود می‌تواند دلایل مختلفی مثل عفونت، بارداری یا بیماری زمینه‌ای داشته باشد.
در صورت درد لگن، خونریزی غیرعادی یا شک به بارداری، بررسی پزشکی لازم است. در طول درمان و تا ۷۲ ساعت بعد از آخرین قرص، الکل مصرف نکنید.
فلاژیکس گاهی برای برخی عفونت‌های لثه یا آبسه دندانی گسترش‌یافته تجویز می‌شود. این دارو مسکن نیست و عامل اصلی عفونت مثل پوسیدگی را برطرف نمی‌کند.
آبسه دندان معمولاً به تخلیه عفونت یا عصب‌کشی نیاز دارد. در صورت تورم صورت، سختی در بلع، تب یا تنگی نفس، فوراً به دندان‌پزشک مراجعه کنید.
در برخی موارد خاص، دندان‌پزشک ممکن است فلاژیکس را همراه آموکسی‌سیلین تجویز کند. این ترکیب برای همه دندان‌دردها لازم نیست.
انتخاب این داروها به نوع عفونت و سابقه حساسیت شما بستگی دارد. اگر به پنی‌سیلین حساسیت دارید، پیش از درمان به پزشک اطلاع دهید.
فلاژیکس ممکن است در برنامه درمانی مقابله با باکتری هلیکوباکتر پیلوری (باکتری مرتبط با زخم معده) استفاده شود و معمولاً بخشی از درمان ترکیبی است.
این دارو به‌تنهایی درمان کامل زخم معده نیست. مصرف نامنظم یا قطع زودهنگام می‌تواند باعث شکست درمان و باقی ماندن عفونت شود.
تهوع یا ناراحتی گوارشی ممکن است در طول مصرف رخ دهد. اگر پزشک منع نکرده باشد، مصرف قرص همراه غذا به تحمل بهتر کمک می‌کند.
در صورت استفراغ مکرر، درد شدید شکم یا زردی پوست، به پزشک مراجعه کنید. تا ۳ روز پس از پایان درمان الکل مصرف نکنید.
فلاژیکس باید در زمان‌های منظم طبق دستور پزشک مصرف شود. بسته به شدت عفونت، فواصل مصرف ممکن است هر ۸ یا ۱۲ ساعت باشد.
اگر یک نوبت را فراموش کردید:
قرص را می‌توان طبق دستور پزشک با غذا یا بدون آن مصرف کرد. اگر با معده خالی دچار ناراحتی می‌شوید، همراه غذا بخورید.
قرص را با یک لیوان کامل آب میل کنید. در صورت اسهال یا استفراغ شدید، به فکر جبران مایعات بدن باشید و در موارد شدید به پزشک مراجعه کنید.
قرص را کامل ببلعید و از جویدن یا خرد کردن آن خودداری کنید، مگر پزشک یا داروساز نصف کردن را مجاز بداند. خرد شدن قرص طعم تلخ و ناخوشایندی ایجاد می‌کند.
دوره درمان را تا آخرین قرص طبق دستور ادامه دهید، حتی اگر علائم زودتر بهتر شدند. قطع زودهنگام ریسک بازگشت عفونت و مقاومت میکروبی را بالا می‌برد.
احساس طعم فلز یا تلخی در دهان از عوارض شایع این دارو است و معمولاً موقتی است. تهوع، بی‌اشتهایی و دل‌پیچه نیز ممکن است رخ دهد.
برای کاهش این موارد، دارو را همراه غذا و با آب کافی مصرف کنید. اگر استفراغ مانع نوشیدن مایعات شد، با پزشک تماس بگیرید.
تغییر رنگ ادرار به قهوه‌ای تیره در طول درمان ناشی از ترکیبات دارو است و جای نگرانی ندارد.
اسهال خفیف ممکن است رخ دهد؛ اما اسهال شدید، مداوم یا خونی نیاز به بررسی پزشکی دارد. اگر تغییر رنگ ادرار با زردی چشم و پوست همراه بود، به پزشک اطلاع دهید.
در صورت گیجی، سردرد یا تاری دید، از رانندگی و کارهای نیازمند تمرکز خودداری کنید.
گزگز، مورمور شدن یا بی‌حسی دست و پا (نوروپاتی محیطی)، ضعف یا اختلال تعادل نادر است. در صورت بروز، فوراً پزشک را مطلع کنید.
مصرف همزمان فلاژیکس با الکل یا فرآورده‌های حاوی الکل مثل دهان‌شویه، باعث تهوع و استفراغ شدید، درد شکمی، گرگرفتگی، تپش قلب و افت فشار می‌شود.
در طول درمان و تا ۳ روز پس از آخرین قرص، الکل مصرف نکنید. اگر دیسولفیرام مصرف می‌کنید، پیش از شروع فلاژیکس به پزشک بگویید.
فلاژیکس می‌تواند اثر داروهای ضدانعقاد مثل وارفارین را زیاد کند و احتمال خونریزی را بالا ببرد.
اگر وارفارین مصرف می‌کنید، پزشک ممکن است آزمایش‌های انعقاد خون را دقیق‌تر بررسی کند. خونریزی غیرعادی، مدفوع سیاه یا استفراغ خونی را جدی بگیرید.
تداخل مستقیمی با قرص‌های ضدبارداری گزارش نشده، اما اسهال یا استفراغ شدید ممکن است جذب آن‌ها را مختل کند.
تصمیم‌گیری برای مصرف فلاژیکس در بارداری فقط با نظر پزشک انجام می‌شود. در برخی منابع ذکر شده در سه‌ماهه اول بهتر است برای برخی موارد استفاده نشود.
اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، پزشک را مطلع کنید. گاهی خود عفونت درمان‌نشده برای بارداری خطرناک‌تر است.
این دارو به شیر مادر منتقل می‌شود. دوره‌های کوتاه معمولاً مشکلی ندارند، اما ممکن است اسهال یا برفک دهان در نوزاد ایجاد کنند.
در دوزهای بالا، پزشک ممکن است توصیه کند مدتی شیردهی قطع شود. زمان شروع مجدد شیردهی را پزشک تعیین می‌کند.
مصرف این دارو در کودکان باید دقیقاً طبق نظر پزشک و بر اساس وزن و سن باشد. دوز بزرگسالان برای کودکان مناسب نیست.
این دارو در کبد پردازش می‌شود؛ در نارسایی شدید کبدی احتمال تجمع دارو و عوارض بیشتر است. سالمندان و بیماران کبدی باید سوابق خود را به پزشک بگویند.
فلاژیکس پس از جذب در بدن توزیع می‌شود. بهبود علائم به معنای درمان قطعی عفونت نیست، پس مصرف منظم برای حفظ غلظت دارو ضروری است.
قطع زودهنگام دارو، حتی با احساس بهبودی، می‌تواند باعث باقی ماندن عفونت و بازگشت آن با شدت بیشتر شود.
پزشک باید علت بازگشت مثل مقاومت میکروبی یا نیاز به تشخیص متفاوت را بررسی کند.
فلاژیکس اعتیادآور نیست و وابستگی جسمی یا روانی ایجاد نمی‌کند. با این حال، مصرف مکرر و بی‌دلیل آن می‌تواند مقاومت میکروبی ایجاد کند.
فلاژیکس و سایر فرآورده‌های حاوی مترونیدازول از نظر ماده مؤثر یکسان هستند، اما جایگزینی آن‌ها باید با اطلاع پزشک باشد.
سفکسیم یک آنتی‌بیوتیک کاملاً متفاوت است و جایگزین مستقیم فلاژیکس نیست. انتخاب بین این‌ها بر اساس نوع عفونت و نظر پزشک است.
اگر دچار کهیر، تورم لب و صورت، تنگی نفس یا سرگیجه شدید شدید، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید.
برای تهوع یا عوارض خفیف، پزشک ممکن است دارو را تغییر دهد. جایگزین ثابتی برای همه وجود ندارد.
برخی افراد طعم فلزی یا تلخی را تجربه می‌کنند. خوردن قرص با غذا و نوشیدن آب کافی کمک‌کننده است. قرص را نجوید تا طعم در دهان پخش نشود.
بسیاری از کاربران کاهش ترشح و بو را گزارش می‌دهند، اما این به معنی درمان قطعی همه انواع ترشحات نیست. در عفونت‌های عودکننده، تشخیص دقیق و بررسی همسر لازم است.
رعایت ساعات مصرف در عفونت‌های دندانی برای کاهش سریع‌تر علائم مهم است. اما این دارو جایگزین اقدامات دندان‌پزشکی مثل تخلیه آبسه نیست.
خیر. مصرف بدون نسخه تشخیص علت عفونت را دشوار می‌کند و می‌تواند باعث عوارض یا مقاومت میکروبی شود.
اگر زمان زیادی تا نوبت بعدی مانده، دوز فراموش‌شده را بخورید. اگر نوبت بعدی نزدیک است، آن را حذف کنید و هرگز دو دوز را همزمان نخورید.
ممکن است دوره درمان ناقص بوده، تشخیص اولیه متفاوت بوده، یا عفونت به دارو مقاوم شده باشد. خودسرانه درمان را تکرار نکنید و به پزشک مراجعه کنید.
تغییر رنگ ادرار معمولاً ناشی از دارو است و جای نگرانی ندارد. اما اگر با زردی چشم یا پوست و درد شدید شکم همراه بود، به پزشک اطلاع دهید.
