آناکینرا یک پروتئین نوترکیب انسانی است که به عنوان آنتاگونیست رقابتی گیرنده اینترلوکین یک عمل می کند. این دارو با اتصال به گیرنده اینترلوکین یک، مانع از اتصال واسطه های التهابی اینترلوکین یک آلفا و اینترلوکین یک بتا به این گیرنده می شود. در نتیجه، زنجیره واکنش های التهابی که در بسیاری از بیماری های خودایمنی و خودالتهابی نقش دارند، سرکوب می شود. یکی از ویژگی های بارز این دارو، نیمه عمر کوتاه آن است که در مقایسه با سایر داروهای بیولوژیک، مدیریت عوارض جانبی احتمالی مانند عفونت ها را آسان تر می سازد.
موارد مصرف تایید شده آناکینراآرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی فعال
- این دارو برای کاهش علائم و نشانه ها و همچنین مهار پیشرفت آسیب های ساختاری در بیماران بزرگسال مبتلا به آرتریت روماتوئید فعال متوسط تا شدید که به یک یا چند داروی ضد روماتوئیتی اصلاح کننده بیماری پاسخ مناسبی نداده اند، تایید شده است.
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: دوز استاندارد تایید شده برای آرتریت روماتوئید، صد میلی گرم به صورت تزریق زیرپوستی روزانه است. پزشک باید توجه داشته باشد که به دلیل نیمه عمر کوتاه دارو که حدود چهار تا شش ساعت است، تزریق روزانه برای حفظ غلظت درمانی الزامی است. آناکینرا می تواند به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهای ضد روماتیسمی به جز داروهای مهارکننده عامل نکروز تومور تجویز شود. تجویز هم زمان آناکینرا با مهارکننده های عامل نکروز تومور به دلیل افزایش چشمگیر خطر عفونت های شدید ممنوع است. پیش از شروع درمان، غربالگری بیمار از نظر سل نهفته و سایر عفونت های فعال الزامی است.
بیماری التهابی چند سیستمی با شروع نوزادی
- این بیماری که شدیدترین شکل از سندرم های دوره ای وابسته به کرایوپیرین است، یک اختلال خودالتهابی ژنتیکی نادر است که با تب، راش های پوستی پوستی، درگیری مفصلی و آسیب های مغزی و بینایی همراه است.
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: آناکینرا اولین داروی تایید شده برای درمان این بیماری سخت است. دوز اولیه توصیه شده یک تا دو میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز به صورت زیرپوستی است. پزشک می تواند بر اساس پاسخ بالینی و ارزیابی شاخص های التهابی مانند پروتئین واکنش گر سی و آمیلوئید آ پلاسما، دوز دارو را تا حداکثر هشت میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز افزایش دهد. پاسخ به درمان در این بیماران معمولا بسیار سریع و شگفت انگیز است و کنترل علائم می تواند از بروز عوارض ماندگار مانند کاهش شنوایی و آسیب های عصبی پیشگیری کند.
نقص آنتاگونیست گیرنده اینترلوکین یک
- یک بیماری خودالتهابی ژنتیکی بسیار نادر و تهدیدکننده حیات است که با التهاب شدید پوست، استخوان ها و مفاصل در نوزادان تظاهر می یابد.
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: در این بیماران به دلیل جهش ژنتیکی، آنتاگونیست طبیعی اینترلوکین یک در بدن تولید نمی شود. تجویز آناکینرا در واقع یک درمان جایگزینی مستقیم محسوب می شود. دوز شروع معمولا یک تا دو میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در روز است و ممکن است بر اساس نیاز بالینی بیمار به دوزهای بالاتر نیاز باشد. درمان زودهنگام مانع از تخریب استخوانی و نارسایی چند اندامی می شود.
موارد مصرف خارج برچسب آناکینرانقرس حاد مقاوم به درمان
- نقرس یک آرتریت التهابی شدید است که به دلیل تجمع کریستال های اورات سدیم در مفاصل رخ می دهد. این کریستال ها باعث تحریک شدید ماکروفاژها و ترشح انبوه اینترلوکین یک بتا می شوند.
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: در بیمارانی که دچار حملات حاد نقرس هستند و به درمان های استاندارد مانند داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، کلشیسین یا کورتیکواستروئیدها پاسخ نداده اند، یا به دلیل نارسایی کلیوی و بیماری های قلبی عروقی منع مصرف برای این داروها دارند، آناکینرا یک گزینه بسیار موثر است. دوز معمول در این شرایط صد میلی گرم به صورت زیرپوستی روزانه برای مدت سه تا پنج روز است. شروع اثر دارو بسیار سریع بوده و درد و التهاب مفصل را ظرف چند ساعت به شدت کاهش می دهد.
پریکاردیت مکرر یا التهاب مکرر غشای قلب
- پریکاردیت مکرر نوعی بیماری التهابی غشای دور قلب است که اغلب ماهیت خودالتهابی پیدا می کند و در مواردی به درمان های خط اول پاسخ نمی دهد.
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: برای بیمارانی که به درمان با کلشیسین و کورتون ها پاسخ مناسبی نمی دهند یا به آنها وابسته شده اند، آناکینرا به عنوان یک درمان خط دوم بسیار قوی شناخته می شود. دوز توصیه شده معمولا صد میلی گرم روزانه به صورت زیرپوستی است. این درمان به ویژه در پریکاردیت های وابسته به استروئید به پزشک اجازه می دهد کورتون را به آرامی و بدون عود بیماری قطع کند. دوره درمان ممکن است چندین ماه طول بکشد و قطع دارو باید به صورت تدریجی انجام شود تا خطر عود کاهش یابد.
بیماری استیل بزرگسالان و آرتریت ایدیوپاتیک جوانان سیستمیک
- این بیماری ها اختلالات التهابی سیستمیک هستند که با تب های بالا، راش های پوستی گذرا، درگیری مفصلی و افزایش شدید شاخص های التهابی مشخص می شوند.
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: از آنجا که اینترلوکین یک نقش محوری در پاتوفیزیولوژی این دو بیماری دارد، آناکینرا پاسخ درمانی بسیار سریعی ایجاد می کند. دوز معمول صد میلی گرم روزانه به صورت زیرپوستی برای بزرگسالان و یک تا دو میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن برای کودکان است. این درمان نه تنها علائم سیستمیک مانند تب و خارش را کنترل می کند، بلکه مانع از پیشرفت آسیب های مفصلی مزمن می شود.
سندرم فعال سازی ماکروفاژ
- یک عارضه شدید، حاد و تهدیدکننده حیات است که در بستر بیماری های روماتوئیدی سیستمیک رخ می دهد و با طوفان سایتوکاینی همراه است.
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: آناکینرا به دلیل نیمه عمر کوتاه و ایمنی بالا، داروی انتخابی در مدیریت این وضعیت اورژانسی است. در این موارد، پزشکان اغلب از دوزهای بسیار بالاتر از حد معمول، گاهی تا چهارصد میلی گرم در روز به صورت وریدی یا زیرپوستی در دوزهای منقسم استفاده می کنند. نیمه عمر کوتاه دارو به پزشک این امکان را می دهد که در صورت بروز عفونت ثانویه، دارو را به سرعت قطع کند، مزیتی که در داروهای بیولوژیک با اثر طولانی مدت وجود ندارد.
تب مدیترانه ای فامیلی مقاوم به کلشیسین
- یک بیماری تب دار دوره ای ژنتیکی است که حملات مکرر تب و التهاب صفاق، غشای ریه یا مفاصل را به همراه دارد.
- توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک: در بیمارانی که با وجود مصرف حداکثر دوز مجاز کلشیسین همچنان دچار حملات مکرر می شوند، آناکینرا به عنوان درمان خط دوم تجویز می شود. مصرف روزانه صد میلی گرم زیرپوستی به طور چشمگیری تعداد و شدت حملات را کاهش داده و از بروز عارضه خطرناک آمیلوئیدوز پیشگیری می کند.
سلام ميخواستم ببينم اين دارو رو چطور ميتونم تهيه كنم؟؟؟